Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 3 września 2009 r., II SA/Bk 374/09

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 3 września 2009 r., II SA/Bk 374/09

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder, sędzia NSA Danuta Tryniszewska – Bytys (spr.), sędzia WSA Mirosław Wincenciak, Protokolant Marta Marczuk, po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2009 r. w Białymstoku na rozprawie sprawy ze skargi B. A. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] listopada 2008 r. Nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego p o s t a n a w i a: na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zawiesić postępowanie sądowe do czasu udzielenia przez Trybunał Konstytucyjny odpowiedzi na pytanie prawne przedstawione w sprawie sygn. akt II SA/Bk 373/09

Uzasadnienie

2 Decyzją z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy decyzję z dnia [...] października 2008 r. nr [...] wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta Ł., którą odmówiono B. W. prawa do świadczenia pielęgnacyjnego w związku z koniecznością sprawowania opieki nad małoletnim, niepełnosprawnym synem M. W.

3 Skargę na decyzję z dnia [...] listopada 2008 r. złożyła do sądu administracyjnego B. W. zarzucając:

4 1. naruszenie prawa materialnego tj. art. 5 ust. 2 w zw. z art. 17 ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych w związku z:

5 a. art. 2, 32 ust. 1 i 2, art. 69, art. 71 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej,

6 b. art. 26 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych w zw. z art. 87 ust. 1 Konstytucji RP,

7 c. art. 9 i art. 11 Międzynarodowego Paktu Praw Gospodarczych, Społecznych i Kulturalnych w zw. z art. 87 ust. 1 oraz art. 91 ust. 3 Konstytucji RP,

8 poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że przepis art. 5 ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych - w zakresie, w jakim zrównuje przewidziany jako warunek nabycia świadczenia pielęgnacyjnego limit dochodu rodziny, której członkiem jest jedno dziecko z orzeczoną niepełnosprawnością, z dochodem rodziny posiadającej dwoje lub więcej takich dzieci – jest zgodny z konstytucyjnymi zasadami równości i sprawiedliwości społecznej i może stanowić podstawę do odmowy przyznania prawa do przedmiotowego świadczenia,

9 2. naruszenie przepisów procedury administracyjnej tj. art. 7, 77 ust. 1 i art. 136 Kpa poprzez zaniechanie zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego w sposób wyczerpujący, skutkujące brakiem analizy sytuacji majątkowej strony w porównaniu z sytuacją rodziny posiadającej jedno niepełnosprawne dziecko, a także całkowite pominięcie interesu społecznego i słusznego interesu obywateli, nakazującego rozstrzygnąć szczególny przypadek skarżącej w sposób odpowiadający celowi ustawy o świadczeniach rodzinnych.

10 W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując w całości argumenty z uzasadnienia zaskarżonej decyzji.

11 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

12 Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

13 Przedmiotem sprawy niniejszej jest kontrola legalności decyzji odmawiającej skarżącej prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z uwagi na przekroczenie ustawowego limitu dochodu na osobę w rodzinie skarżącej ustalonego w art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (tekst jedn. Dz. U. z 2006 r. nr 139, poz. 992 ze zm.) na kwotę 583 zł. Przepis ten stanowi podstawę ustalania prawa do zasiłku rodzinnego, jednak z mocy art. 17 ust. 2 w/w ustawy ma również zastosowanie do świadczenia pielęgnacyjnego.

14 Wskazać trzeba, że skarżąca zakwestionowała przed tutejszym sądem dwie niekorzystne dla siebie decyzje organów administracji, których podstawę prawną stanowił art. 5 ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych tj. decyzję z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...] odmawiającą przyznania świadczenia pielęgnacyjnego (stanowiącą przedmiot kontroli w sprawie niniejszej) oraz decyzję z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...] odmawiającą przyznania zasiłków rodzinnych i dodatków do zasiłku na dwoje niepełnosprawnych dzieci skarżącej. Skarga na ostatnio wymienioną decyzję tzw. "zasiłkową" została zarejestrowana pod sygn. II SA/Bk 373/09.

15 W dniu 03 września 2009 r. tutejszy sąd w sprawie o sygn. akt II SA/Bk 373/09

16 wystąpił na podstawie art. 193 Konstytucji RP do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym o następującej treści: "czy przepis art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (tekst jedn. Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992 ze zm.) w zakresie, w jakim nie różnicuje poziomu dochodu na osobę w rodzinie między rodzinami z jednym dzieckiem legitymującym się orzeczeniem o niepełnosprawności lub orzeczeniem o umiarkowanym albo o znacznym stopniu niepełnosprawności a rodzinami z większą liczbą dzieci niepełnosprawnych, jest zgodny z art. 2, art. 32 ust. 1 i 2, art. 69 i art. 71 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej". W punkcie 2 postanowienia zawiesił postępowanie sądowe do czasu uzyskania odpowiedzi na zadane pytanie.

17 Podkreślić trzeba, że zakwestionowany przepis art. 5 ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych, z mocy art. 17 ust. 2 tej ustawy, stanowił również podstawę rozstrzygnięcia organów w sprawie niniejszej dotyczącej świadczenia pielęgnacyjnego. Istnieje zatem ścisły związek pomiędzy wynikiem oceny konstytucyjności przepisu art. 5 ust. 2 w sprawie o prawo do zasiłku rodzinnego i dodatków, w której przedstawiono pytanie prawne, a rozstrzygnięciem o legalności zaskarżonej w sprawie niniejszej decyzji odmawiającej przyznania świadczenia pielęgnacyjnego.

18 Powyższa sytuacja wypełnia hipotezę przepisu art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., bowiem od wyniku postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym zależy rozstrzygnięcie sprawy niniejszej dotyczącej legalności odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. Zaistniała zatem podstawa do zawieszenia także niniejszego postępowania sądowego do czasu rozstrzygnięcia o konstytucyjności przepisu art. 5 ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych przez Trybunał Konstytucyjny na skutek pytania prawnego w sprawie sygn. akt II SA/Bk 373/09.

19 Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.