Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 14 czerwca 2007 r., II SA/Bk 345/07

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 14 czerwca 2007 r., II SA/Bk 345/07

Tekst

TEZY

1 W świetle art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 27.03.2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. nr 80, poz. 717 ze zm.), pozytywne stanowisko organu jest warunkiem uchwalenia planu w danej postaci i musi być wyrażone w formie postanowienia (art. 106 kpa).

2 Wydanie przez organ postanowienia o odmowie uzgodnienia przedstawionego projektu planu z uchybieniem terminu 21 dni (art. 21 ust. 1 w/w ustawy) lecz doręczenie go organowi przed datą uchwalenia planu miejscowego, nie daje podstaw do przyjęcia tzw. fikcji prawnej uzgodnienia projektu w świetle art. 25 ust. 2 w/w ustawy.

Sentencja

3 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), Sędziowie sędzia NSA Stanisław Prutis,, asesor WSA Małgorzata Roleder, Protokolant Marta Anna Lawda, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 14 czerwca 2007 r. sprawy ze skargi Gminy W. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody P. z dnia [...] marca 2007r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oddala skargę.

Uzasadnienie

4 Rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia [...].03.2007r. nr [...],

5 na podstawie art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. Nr 142, poz. 1591 z 2002r., Nr 23, poz. 220, Nr 62, poz. 558, Nr 113,

6 poz. 984, Nr 153, poz. 1271 i Nr 214, poz. 1806 z 2003r. Nr 80, poz. 717 i Nr 162, poz. 1568, z 2004r. Nr 102, poz. 1055 i Nr 116, poz. 1203 oraz z 2005r. Nr 172,

7 poz. 1441 i Nr 175, poz. 1475 oraz z 2006r. Nr 17, poz. 128) Wojewoda P. stwierdził nieważność uchwały Nr [...] Rady gminy W. z dnia [...] stycznia 2007r, w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części gminy W. (zabudowa rekreacyjna we wsi S.).

8 Stan faktyczny sprawy przedstawiał się następująco:

9 W dniu [...] stycznia 2007r. Rada Gminy W. podjęła uchwałę Nr [...]

10 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części gminy W. (zabudowa rekreacyjna we wsi S.), która w dniu [...] lutego 2007r. wpłynęła do organu nadzoru. Wojewoda P. stwierdził, iż uchwała podjęta została z naruszeniem prawa, skutkującym stwierdzeniem nieważności całości uchwały.

11 Organ nadzoru ustalił, iż w trakcie prowadzonych prac planistycznych nie dokonano uzgodnienia projektu planu z Zakładem Energetycznym w odniesieniu do projektowanych linii energetycznych oraz stacji transformatorowej, znajdującej się na obszarze objętym planem. Brak tych ustaleń narusza postanowienia art. 15 ust. 2 pkt 9 oraz art. 17 pkt 7c ustawy z dnia 27.03.2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. nr 80, poz. 717 ze zm.). Wojewoda zwrócił uwagę na treść

12 § 12 pkt 3, 4 i 9 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003r.

13 w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164, poz. 1587), który stanowi, że w dokumentacji planistycznej winne znaleźć się dokumenty dotyczące dokonanych uzgodnień,

14 tj, zawiadomienie instytucji i organów właściwych do uzgodnienia i opiniowania projektu planu miejscowego o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wraz z dowodami doręczenia (§ 12 pkt 4), wykaz wniosków złożonych do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego

15 (§ 12 pkt 9). Dokumentacja planistyczna rozważanej uchwały nie zawiera natomiast dokumentów wymaganych rozporządzeniem, co świadczy o niewykonaniu wymaganej przepisami prawa części procedury planistycznej. Postępowanie nadzorcze wykazało, iż postanowieniem Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2006r. Dyrektor B. Parku Narodowego odmówił uzgodnienia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części gminy W. wraz z podaniem przyczyn odmowy. Wójt Gminy w odpowiedzi na wyżej wymienione postanowienie pismem Nr [...] z dnia 6 września 2006r. poinformował Dyrektora B. Parku Narodowego o odmowie wprowadzenia zmian wynikających z wyżej wymienionego postanowienia i uznał, że plan został uzgodniony pozytywnie, czym naruszył art. 17 pkt 9 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

16 Poza tym ustalono, iż w rozdziale 5 uchwały, dotyczącym granic i sposobów zagospodarowania terenów podlegających ochronie, ustalonych na podstawie odrębnych przepisów, wskazano, iż cały obszar objęty planem położony jest

17 w otulinie B. Parku Narodowego i na obszarze NATURA [...]. W treści uchwały brak jest określenia sposobów zagospodarowania tych terenów, wynikających z takiego właśnie położenia, co stanowi naruszenie art. 15 ust. 2 pkt 9 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, zgodnie z którym w planie miejscowym określa się obowiązkowo szczególne warunki zagospodarowania terenów oraz ograniczenia w ich użytkowaniu, w tym zakaz zabudowy.

18 Analiza przesłanej dokumentacji, dotyczącej planu zagospodarowania przestrzennego części gminy W. (zabudowa mieszkaniowo-rekreacyjna we wsi S.) wykazała również, iż ma miejsce niezgodność planu z ustaleniami studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy W. przyjętymi uchwałą Nr [...] Rady Gminy W. Na wyrysie ze studium, tj. legendzie, brak jest opisu terenu objętego opracowaniem planu. Obszar objęty planem znajduje się w otulinie B. Parku Narodowego. Na tym terenie zgodnie ze studium, dopuszcza się nową zabudowę, jednak tylko w wyznaczonych strefach zabudowy wsi z wyłączeniem pasa terenu o szerokości co najmniej 100m od rzeki B. Obszar planu nie znajduje się w strefie zabudowy wsi określonej w studium, a jedynie obok tej strefy. Tak skonstruowane zapisy planu świadczą o niezgodności przedmiotowego planu z obowiązującym studium, co stanowi naruszenie art. 20 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, zgodnie z którym rada gminy uchwała plan miejscowy po stwierdzeniu jego zgodności z ustaleniami studium. Brak zgodności ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego stanowi naruszenie zasad sporządzania planu miejscowego, co zgodnie z art. 28 cytowanej ustawy powoduje nieważność uchwały rady gminy w całości lub w części.

19 Na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody P. z dnia [...].03.2007r. Gmina W. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku. W skardze zarzucono naruszenie art. 28 ust. 1 i art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 27.03.2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. nr 80, poz. 717 ze zm.).

20 Zdaniem skarżącej projekt planu miejscowego nie został uzgodniony

21 z zakładem energetycznym odnośnie lokalizacji stacji transformatorowej oraz linii energetycznych, gdyż nie ma przepisu, który nakładałby taki obowiązek na organ planistyczny. Natomiast w trakcie opracowania projektu planu, odbywały się uzgodnienia robocze z zakładem energetycznym.

22 Skarżąca uznała za niesłuszny zarzut braku uzgodnienia projektu planu

23 z Dyrektorem B. Parku Narodowego podając, że Dyrektor wydał postanowienie odmowne z uchybieniem 21-dniowego terminu, a w związku z tym Wójt Gminy miał prawo uznać projekt za uzgodniony na podstawie art. 25 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

24 Skarżąca nie zgodziła się z zarzutem braku w uchwale zakazów zabudowy. Podniosła okoliczność, że plan miejscowy składa się nie tylko z zapisów uchwały, która nie musi zawierać słów "zakaz zabudowy", ale także z załącznika graficznego, z którego wynikają zakazy zabudowy np na terenach oznaczonych symbolami 5ZN, 5PM, UT, ZP, 3ML, natomiast tam, gdzie przewidziano lokalizację budynków (2ML) ustanowiono ścisłe ograniczenia w ich lokalizacji.

25 Zdaniem skarżącej ustalenia planu są zgodne ze studium, gdyż granice terenu objętego planem co do zabudowy letniskowej pokrywają się z ustaleniami studium (obszar przeznaczony pod zabudowę letniskową, turystyczno-wypoczynkową, bazę noclegową i gastronomiczna). Plan miejscowy stanowi uściślenie sposobu zagospodarowania terenu, wykazanego uprzednio w Studium.

26 Skarżąca wniosła o uchylenie rozstrzygnięcia nadzorczego.

27 W odpowiedzi na skargę Wojewoda P. podtrzymał własną argumentację i wniósł o oddalenie skargi.

28 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

29 Skarga nie jest zasadna.

30 Wojewoda P., podejmując zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze, słusznie stwierdził naruszenie zasad sporządzania planu miejscowego oraz istotne naruszenie trybu jego sporządzenia, co w świetle art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 27.03.2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. nr 80,

31 poz. 717 ze zm.) dawało podstawę do stwierdzenia nieważności uchwały Rady Gminy W. z dnia [...].01.2007r.

32 Przeprowadzona przez Sąd kontrola legalności orzeczenia nadzorczego potwierdziła uchybienia popełnione w uchwale dotyczące:

33 - niezgodności planu z obowiązującym Studium, co stanowi

34 i nieprzestrzeganiu art. 20 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Nie jest sporne między stronami to, że w obowiązującym studium (podjętym uchwałą nr [...] Rady Gminy W. z [...].12.2002r.) brak jest opisu terenu objętego opracowaniem planu. Obszar objęty planem znajduje się w otulinie B. Parku Narodowego, gdzie Studium dopuszcza nową zabudowę, tylko w wyznaczonych strefach zabudowy wsi z wyłączeniem terenów odległych od rzeki B. co najmniej o 100 metrów. Natomiast obszar objęty planem nie znajduje się w strefie zabudowy wsi lecz obok niej;

35 - nie zachowania wymogu wynikającego z art. 15 ust. 2 pkt 9 ustawy

36 o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, co dotyczyło zapisów rozdziału

37 5-go uchwały. Powyższy przepis nakłada obowiązek określenia w planie "szczególnych warunków zagospodarowania terenów oraz ograniczeń ich użytkowania, w tym zakazu zabudowy". Sąd podziela pogląd organu, iż nie wystarczy ogólne wskazanie, że obszar objęty planem położony jest w otulinie B. Parku Narodowego i na obszarze NATURA [...], lecz należało precyzyjnie określić przede wszystkim zakazy zabudowy. Treść uchwały takich sformułowań nie zawiera i trudno zgodzić się ze skarżącą, iż wystarczy to wyczytać z rysunku planu, stanowiącego załącznik graficzny do uchwały. Rysunek planu nie może zastępować części tekstowej planu i obowiązuje tylko w takim zakresie,

38 w jakim tekst planu odsyła do ustaleń wyrażonych graficznie na rysunku. Tak należy interpretować art. 15 ust. 1 w/w ustawy.

39 - podjęcie uchwały bez pozytywnej opinii Dyrektora B. Parku Narodowego, czym naruszono przepis art. 17 ust. 7C ustawy. Z przepisu tego wynika obowiązek Wójta do "uzgodnienia" projektu planu z dyrektorem parku narodowego

40 w odniesieniu do obszaru parku i jego otuliny (art. 10 ust. 6 ustawy z dnia 16.04.2004r. o ochronie przyrody – Dz. U. nr 92, poz. 880 ze zm.).

41 W świetle art. 24 ust. 1 ustawy, pozytywne stanowisko organu jest warunkiem uchwalenia planu w danej postaci i musi być wyrażone w formie postanowienia

42 (art. 106 kpa). W sprawie niniejszej postanowieniem z dnia 25.08.2006r. Dyrektor B. Parku Narodowego odmówił uzgodnienia przedstawionego projektu planu. Ponieważ kwestionowana uchwała została podjęta w pół roku później,

43 tj. [...].01.2007r., to trudno zgodzić się z argumentacją skarżącej, że skoro Dyrektor Parku nie zachował terminu wyznaczonego do uzgodnień, to Wójt przyjął tzw. fikcję uzgodnienia projektu na podstawie art. 25 ust. 2 ustawy. Termin 21 dni, wynikający

44 z art. 25 ust. 1 ustawy jest terminem minimalnym, i nie jest terminem materialnoprawnym. Stąd też w ocenie Sądu nawet jego uchybienie (w tym przypadku kilka dni) nie powoduje możliwości przyjęcia przez Wójta, że opinia Dyrektora Parku jest pozytywna, skoro istnieje dokument, tj. postanowienie z dnia[...].08.2006r. zupełnie przeciwnej treści. Postępowanie Wójta można by było uznać za zgodne z prawem wówczas, gdyby Dyrektor B. Parku Narodowego

45 w ogóle nie wydał postanowienia w kwestii uzgodnienia planu. Od doręczonego negatywnego postanowienia organ mógł wnieść zażalenie do Ministra Środowiska. Istniała również możliwość porozumienia się ponownego z Dyrektorem, który mógłby zmienić swoje pierwotne stanowisko, wydając pozytywne postanowienie.

46 Powoływanie się skarżącej na ustne bądź telefoniczne negocjacje –

47 nie stanowią podstawy do uznania, iż Dyrektor B. Parku Narodowego pozytywnie uzgodnił przedłożony projekt planu.

48 Natomiast rację należy przyznać skarżącej, że zarzut Wojewody co do braku uzgodnień z Zakładem Energetycznym lokalizacji stacji transformatorowej i przebiegu sieci elektrycznej, nie jest trafny, albowiem nie powołano żadnego przepisu odrębnego, który wskazywałby na obowiązek takiego uzgodnienia. Natomiast skarżąca przedłożyła do akt sądowych (k.24, 25) pismo z dnia [...].03.2005r. kierowane do Zakładu Energetycznego w B. i pismo z [...].03.2005r. będące odpowiedzią tegoż Zakładu, z których wynika, że Zakład Energetyczny udzielił stosownych wytycznych w zakresie usytuowania urządzeń energetycznych.

49 Niemniej jednak pozostałe uchybienia mają przymiot istotnych, dających Wojewodzie P. podstawę do stwierdzenia nieważności uchwały Rady Gminy W., dotyczących uchwalenia planu miejscowego – zabudowy mieszkaniowo-rekreacyjnej wsi S.

50 Stąd też Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).