Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 18 maja 2010 r., II SA/Bk 204/10

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 18 maja 2010 r., II SA/Bk 204/10

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.),, sędzia WSA Mirosław Wincenciak, Protokolant Anna Makal, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 18 maja 2010 r. sprawy ze skargi W. J. S., A. S., M. S. i A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] września 2008 r. nr [...] w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą jej wydanie decyzję Wójta Gminy S. z dnia [...] maja 2008 r. nr [...]; 2. stwierdza, że wymienione decyzje nie podlegają wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. solidarnie na rzecz skarżących W. J. S., A. S., M. S. i A. S. kwotę 751 (siedemset pięćdziesiąt jeden) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.-

Uzasadnienie

2 Zaskarżoną decyzją z dnia [...] września 2008 r. nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., działając na podstawie

3 art. 36 ust. 4 i art. 37 ust. 4 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu

4 i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), § 40 uchwały

5 nr XXXV/303/06 Rady Gminy Suwałki z dnia 29 czerwca 2006 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części terenów położonych we wsi Okuniowiec w Gminie Suwałki (Dz. U. Woj. Podl. Nr 204, poz. 1988) oraz art. 138 § 1 pkt 2 kpa, uchyliło w całości decyzję Wójta Gminy S.

6 z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] w sprawie ustalenia jednorazowej opłaty od wzrostu wartości nieruchomości oznaczonej nr ewid. [...] położonej

7 w miejscowości O. gmina S. w wysokości 3939,59 i ustaliło jednorazową opłatę planistyczną w kwocie 3.325,72 zł.

8 U podstaw tego rozstrzygnięcia legły następujące ustalenia:

9 W dniu [...] lipca 2007 r., przed upływem 5 lat od dnia wejścia w życie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z dnia [...] czerwca 2006 r., W. J. S. i A. S., M. S. i A. S., J. D. i A. D. zbyli aktem notarialnym nieruchomość oznaczoną nr ewid. [...] i udział wynoszący [...] w nieruchomości oznaczonej nr ewid. [...] (dowód: akt notarialny Repertorium A nr [...]).

10 Wójt Gminy S. stwierdził, że w sprawie niniejszej zachodzą przesłanki określone w art. 36 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

11 i w z związku z tym ustalił jednorazową opłatę planistyczną, do zapłaty której zobowiązał solidarnie w/w. W uzasadnieniu swojego stanowiska organ podał, że na dzień uchwalenia planu miejscowego z dnia [...] czerwca 2006 r. zbyta nieruchomość była w użytkowaniu rolniczym, a po jego uchwaleniu jest terenem istniejących upraw polowych i pastwisk przeznaczonych na projektowaną zabudowę mieszkaniową jednorodzinną i rekreacji indywidualnej z dopuszczeniem realizacji zabudowy pensjonatowej. W okresie obowiązywania poprzedniego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy S. zatwierdzonego uchwałą nr IV/17/94 Rady Gminy

12 w Suwałkach z dnia 10 listopada 1994 r. (Dz. U. Woj. Suw. Nr 40, poz. 306), który utracił ważność z dniem [...] grudnia 2003 r. do uchwalenia aktualnie obowiązującego planu przedmiotowa nieruchomość nie zyskała cech nieruchomości budowlanej, tj. nie dokonano zmiany klasyfikacji gruntów z rolnych na budowlane ani nie poczyniono na niej żadnych nakładów inwestycyjnych. Opłata planistyczna została wymierzona w wysokości 30% kwoty 11.085,76 zł w stosunku do części działki nr [...] stanowiące tereny istniejących upraw polnych i pastwisk przeznaczonych na projektowana zabudowę mieszkaniową jednorodzinną i rekreacji indywidualnej z dopuszczeniem zabudowy pensjonatowej oraz w wysokości 10 % kwoty 6.138,72 zł w stosunku do części działki 238 stanowiące tereny istniejących lasów

13 i zadrzewień (§ 40 planu z dnia 29 czerwca 2006 r.). Nie naliczano opłaty planistycznej od działki o nr [...], ponieważ nie wystąpił wzrost wartości nieruchomości.

14 Odwołanie od tej decyzji wnieśli zobowiązani do zapłaty opłaty planistycznej

15 i zarzucili naruszenie przepisów procesowych art. 10, 7, 77, 80 i 107 kpa a także przepisów prawa materialnego art. 36 ust. 4 i art. 37 ust. 1 ustawy o planowaniu

16 i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez przyjęcie, że w wyniku zmiany planu zagospodarowania przestrzennego wzrosła wartość nieruchomości oraz poprzez pominięcie zasad ustalania ewentualnego wzrostu wartości nieruchomości

17 a w szczególności pominięcie przeznaczenia nieruchomości w poprzednio obowiązującym planie z 1994 r. i wpływu zmiany planów na jej wartość. Wskazując na powyższe wniesiono o uchylenie kwestionowanej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji z obowiązkiem sporządzenia nowej ekspertyzy dotychczasowej wartości nieruchomości, ewentualnie uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania w sprawie. W uzasadnieniu odwołania wskazano, że organ I instancji pominął fakt, iż przedmiotowa nieruchomość

18 w poprzednio obowiązującym planie zagospodarowania przestrzennego miały przeznaczenie pod budownictwo letniskowe i jednorodzinne. Zdaniem odwołujących gmina żąda opłaty planistycznej tylko dlatego, że został opracowany nowy plan a nie ze względu na stan faktyczny.

19 Organ II instancji uchylił w całości powyższe rozstrzygnięcie i ustalił jednorazową opłatę w kwocie 3.325,72 zł. W uzasadnieniu decyzji podano, że

20 w sprawie nie została zachowana ciągłość regulacji planistycznych, albowiem przez ponad dwa i pół roku na przedmiotowym terenie nie obowiązywał żaden plan zagospodarowani przestrzennego. Poprzedni plan miejscowy z dnia [...] listopada 1994 r. wraz z Koncepcją programowo – przestrzenną będącą integralną częścią tego planu przestał obowiązywać z dniem [...] grudnia 2003 r. a nowy plan wszedł

21 w życie [...] września 2006 r. Organ opierając się na orzecznictwie tut. Sądu stwierdził, że w takiej sytuacji należy oceniać łącznie wpływ obu "zdarzeń planistycznych" (uchwalenie nowego planu i wygaśniecie starego planu) na wartość zbywanej nieruchomości a następnie porównać przeznaczenie nieruchomości

22 w nowym palnie z wartością uwzględniającą faktyczny sposób jej wykorzystania przed uchwaleniem tego planu.

23 Samorządowe Kolegium Odwoławcze po dokonaniu oceny materiałów zebranych w aktach sprawy, a zwłaszcza treści koncepcji programowo-przestrzennej stanowiącej integralną część planu z 1994 r., który wygasł z dniem [...] grudnia

24 2003 r. i zapisami nowego planu z 2006 r. oraz z treścią operatu szacunkowego rzeczoznawcy majątkowego, doszło do wniosku, że zaskarżona decyzja pozostaje

25 w sprzeczności z przepisami art. 36 i 37 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Przedmiotowa działka nr [...] znajdowała się na obszarze oznaczonym symbolem 11 UT koncepcji programowo przestrzennej, która stanowiła szczególną regulację w stosunku do zapisów planu z 1994 r. Obszar ten, obejmujący pow. [...] ha, przeznaczony był jako teren projektowanych usług turystycznych

26 ogólnodostępnych. Natomiast w planie obecnym z 2006 r. (§ 30 tekstu planu) część tej działka wchodzi w skład obszaru oznaczonego w planie symbolem [...] - stanowiąca uprawy i pastwiska - przeznaczona została pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną i rekreację indywidualną, z dopuszczeniem realizacji zabudowy pensjonatowej, realizacji budynków gospodarczych i garaży wolnostojących

27 w zabudowie jednorodzinnej i pensjonatowej, z zakazem realizacji wolnostojących garaży i budynków gospodarczych w zabudowie rekreacji indywidualnej. Pozostała jej część wchodzi do obszaru oznaczonego w planie symbolem 3 ZL jako zalesienia - natomiast zgodnie z wypisem z rejestru gruntów stanowi lasy. Dla celów ustalenia wzrostu wartości nieruchomości obejmującej działkę nr [...], w związku

28 z uchwaleniem w 2006 r. nowego planu i wygaśnięciem z dniem [...] grudnia 2003 r. planu poprzedniego z 1994 r., rzeczoznawca majątkowy dokonał oszacowania gruntów przedmiotowej działki w/g poziomu cen na dzień sprzedaży tej działki, tj. na dzień [...] lipca 2007 r. w czterech grupach: 1. dla funkcji rolniczej przed uchwaleniem planu, 2. dla funkcji mieszkaniowej i rekreacji indywidualnej, 3. dla funkcji "lasy i zadrzewienia" w obrębie działek w części przewidzianych pod zabudowę, 4. dla funkcji "tereny dróg i ulic".

29 Dokonując oceny operatu szacunkowego oraz sposobu wyliczenia opłaty planistycznej Kolegium stwierdziło, że rzeczoznawca nie wskazał w operacie szacunkowym ceny jednego m² gruntów o przeznaczeniu pod usługi turystyczne przewidziane w koncepcji programowo-przestrzennej zagospodarowania terenów rekreacyjno - wypoczynkowych określonych symbolem 11 UT. Cena tych gruntów jest niezbędna do porównania wzrostu wartości gruntów w związku z uchwaleniem nowego planu zagospodarowania przestrzennego. Powstało również zastrzeżenie, co do zasadności zaproponowania przez rzeczoznawcę opłaty planistycznej od gruntów oznaczonych w nowym planie symbolem 3 ZL (grunty zalesione), czy faktycznie wzrosła ich wartość w związku z uchwaleniem w 2006 r. nowego planu. Powyższe Kolegium zasygnalizowało rzeczoznawcy majątkowemu, który złożył aneks do operatu szacunkowego. W aneksie wskazał cenę 1 m² gruntów

30 o przeznaczeniu turystycznym w kwocie 18,33 zł oraz zaproponował opłatę planistyczną tylko od gruntów o pow. [...] ha oznaczonych w nowym planie symbolem 10 MN/ML, o przeznaczeniu m.in. pod budownictwo jednorodzinne,

31 w kwocie 3.325,72 zł. Po uwzględnieniu przez rzeczoznawcę majątkowego zgłoszonych zastrzeżeń i dokonaniu korekty operatu, szacunek przedmiotowych gruntów objętych działką nr [...] dokonany przez rzeczoznawcę majątkowego, nie budzi zastrzeżeń. Nie można natomiast zgodzić się z zarzutem, iż nie uwzględniono przeznaczenia - nieruchomości w poprzednio obowiązującym planie. Nieprawdą jest, jak uważają odwołujący, iż nieruchomość w poprzednim planie była przeznaczona pod budownictwo mieszkaniowe. Wskazano wyżej, iż w ustaleniach szczegółowych zawartych w koncepcji programowo - przestrzennej teren przedmiotowej działki został przeznaczony pod usługi turystyczne. Według Kolegium, po dokonaniu korekty operatu szacunkowego, rzeczoznawca majątkowy prawidłowo zaproponował, do ustalenia skutków wygaśnięcia miejscowego planu z 1994 r. oraz uchwalenia w 2006 r. nowego planu miejscowego dla miejscowości O., uwzględnienie wartości gruntów części przedmiotowej działki jako gruntów rolnych po wygaśnięciu planu

32 z 1994 r. przyjmując do porównania cenę jednego m w kwocie 18,74 zł, gdyż cena ta jest wyższa od ceny za 1 m² gruntów o przeznaczeniu w planie z 1994 r. pod usługi turystyczne wynosząca 18,33 zł oraz cenę gruntów z uwzględnieniem budownictwa jednorodzinnego przewidzianego w nowym planie z 2006 r. w kwocie 26,58 zł za

33 1 m². W ocenie Kolegium nieuzasadnione jest w świetle art. 36 ust. 4 i art. 37 ust. 1 cyt. ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, ustalenie przez organ I instancji opłaty od gruntów oznaczonych w nowym planie zagospodarowania przestrzennego symbolem 3 ZL, bowiem grunty te nie zmieniły przeznaczenia

34 w związku z uchwaleniem nowego planu w 2006 r., bowiem po wygaśnięciu planu zagospodarowania przestrzennego część przedmiotowej działki, według wypisu

35 z rejestru gruntów, stanowiły lasy i cena 1 m² gruntów rolno-leśnych ustalona została w kwocie 18,74 zł, a więc jest ona wyższa od ceny gruntów przeznaczonych na usługi turystyczne.

36 Odnosząc się do zarzutów podnoszonych w odwołaniu za zasady uznano jedynie zarzut naruszenia art. 107 § 1 kpa przyjęto przy tym, że uchybienie to nie miało bezpośredniego wpływu na treść rozstrzygnięcia.

37 Decyzję tę do sądu administracyjnego zakwestionowali zobowiązani do uiszczenia opłaty planistycznej, przy czym skarga A. D. i J. D. została odrzucono (postanowienie z dnia 21 listopada 2008 r. k. 23 akt)

38 w związku z czym z mocy prawa stali się oni uczestnikami postępowania sądowoadministracyjnego. W skardze zarzucono naruszenie:

39 - art. 2 i 32 Konstytucji poprzez nierówne traktowanie obywateli wobec prawa

40 i nieuzasadnione różnicowanie ich sytuacji prawnej w podobnych stanach faktycznych polegające na tym, że art. 37 ust. 1 ustawy o planowaniu

41 i zagospodarowaniu przestrzennym sugeruje ustalanie wzrostu wartości nieruchomości między jej wartością bezpośrednio poprzedzającą uchwalenie aktualnego planu,

42 - art. 7 kpa poprzez niewyjaśnienie istotnych okoliczności sprawy, a tym samym naruszenie zasady prawdy obiektywnej poprzez oparcie rozstrzygnięcia o operat oszacowania nieruchomości, który nieuwzględnia stanu prawnego nieruchomości podczas obowiązywania planu zagospodarowania przestrzennego z 1994 r.,

43 - art. 77 i 80 kpa poprzez nierzetelne rozpatrzenie i ocenę zebranego materiału dowodowego, a w szczególności poprzez pominięcie zarzutów do ekspertyzy biegłego, zgłaszanych przez strony, dotyczących także uwzględnienia przeznaczenia spornej działki w poprzednio obowiązującym planie zagospodarowani przestrzennego,

44 - art. 36 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez przyjęcie, iż wartość nieruchomości, których dotyczy zaskarżona decyzja, wzrosła

45 w wyniku zmiany planu zagospodarowania przestrzennego, podczas gdy wartość nieruchomości nie wzrosła z tego powodu,

46 - art. 37 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez pominięcie zasad ustalania ewentualnego wzrostu wartości nieruchomości,

47 a w szczególności pominięcie przeznaczenia spornej nieruchomości w poprzednio obowiązującym planie z 1994 r. i wpływu na jej wartość zmian planów.

48 Wskazując na powyższe naruszenia skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości jako naruszającej prawo i umorzenie postępowania oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Pełnomocnik skarżących w piśmie procesowym z dnia [...] maja 2010 r. poparł skargę i wniósł

49 o uchylenie decyzji organów obu instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego.

50 Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko zawarte w kwestionowanej decyzji. Dodatkowo organ odnosząc się do głównego zarzutu skargi dotyczącego przeznaczenia przedmiotowej nieruchomości w planie zagospodarowania przestrzennego z 1994 r. podał, że w tekście tego planu znajduje się następujący zapis: "Na części terenu wsi opracowana jest koncepcja programowo – przestrzenna, której ustalenie przyjmuje się w tym planie, pod warunkiem uzyskania zgody na wyłączenie gruntów z produkcji rolnej". Wyłączenie gruntów z produkcji rolnej w czasie obowiązywania tego planu następowało w trybie decyzji organów administracji stopnia podstawowego przed uzyskaniem pozwolenia na budowę. W ocenie organu koncepcja ta w świetle zapisów w planie ma charakter planu zagospodarowania przestrzennego, w której przedmiotowe działki nie były przeznaczone pod jednorodzinne budownictwo mieszkaniowe.

51 Postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2009 r. postępowanie w sprawie zostało zawieszone do czasu wydania orzeczenia przez Trybunał Konstytucyjny w sprawie zainicjowanej pytaniem prawnym dotyczącym konstytucyjności art. 37 ust. 1 ustawy

52 o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z art. 2 i 32 Konstytucji RP,

53 w zakresie w jakim wzrost wartości nieruchomości odnosi się do kryterium faktycznego jej wykorzystania w sytuacji, kiedy przeznaczenie nieruchomości było określone w miejscowym palnie zagospodarowania przestrzennego uchwalonym przed dniem 1 stycznia 1995 r., który utracił moc z uwagi na upływ terminu określonego przepisem art. 87 ust. 3 tej ustawy. Wyrokiem z dnia z dnia 9 lutego 2010 r. Trybunał Konstytucyjny w sprawie sygn. akt P 58/08 orzekł, że art. 37 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w zakresie wskazanym

54 w pytaniu prawnym jest niezgodny z art. 2 i art. 32 Konstytucji RP. W związku

55 z ustaniem przyczyny zawieszenia postępowania sądowego, postanowieniem z dnia 25 marca 2010 r. zostało ono podjęte.

56 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje:

57 Wyrokiem z dnia 9 lutego 2010 r. (sygn. akt P 58/08) Trybunał Konstytucyjny orzekł, iż art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu

58 i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) w zakresie,

59 w jakim wzrost wartości nieruchomości odnosi się do kryterium faktycznego jej wykorzystywania w sytuacjach, gdy przeznaczenie nieruchomości zostało określone tak samo jak w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego uchwalonym przed 1 stycznia 1995 r., który utracił moc z powodu upływu terminu wyznaczonego w art. 87 ust. 3 tej ustawy, jest niezgodny z art. 2 i 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

60 Orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego rzutuje na ocenę legalności zaskarżonej decyzji, albowiem decyzje organów obu instancji zostały wydane na podstawie art. 36 ust. 4 oraz art. 37 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Normy przepisów art. 36 ust. 4 oraz art. 37 ust. 4 ustawy pozostają

61 w integralnym, logicznym w związku z przepisem art. 37 ust. 1 ustawy. Przepis

62 art. 36 ust. 4 ustawy upoważnia organ gminy do pobrania jednorazowej opłaty

63 z tytułu zbycia nieruchomości, której wartość wzrosła w związku z uchwaleniem planu miejscowego lub jego zmianą. Natomiast przepis art. 37 ust. 1 ustawy określa, na czym polega wzrost wartości nieruchomości. Wzrost ten – według przepisu – stanowi różnicę między wartością nieruchomości określoną przy uwzględnianiu przeznaczenia terenu obowiązującego po uchwaleniu lub zmianie planu miejscowego, a jej wartością określoną przy uwzględnieniu przeznaczenia terenu, obowiązującego przed zmianą tego planu, lub faktycznego sposobu wykorzystania nieruchomości przed jego uchwaleniem.

64 W rozpoznawanej sprawie, ustalając wysokość opłaty planistycznej organy dokonały (opierając się zresztą na stanowisku prezentowanym przez WSA

65 w Białymstoku w wyroku z dnia 30 listopada 2006 r. II SA/Bk 367/06) ustaleń wartości nieruchomości przy uwzględnieniu ich przeznaczenia w planie miejscowym, który utracił moc z dniem 31 grudnia 2003 r. Następnie zaś ustalono wartość nieruchomości przy uwzględnieniu faktycznego sposobu wykonywania nieruchomości przed uchwaleniem nowego planu, a także przy uwzględnieniu przeznaczenia nieruchomości w planie miejscowym uchwalonym uchwałą

66 nr XXXV/303/06 rady Gminy Suwałki z dnia 29 czerwca 2006 r.

67 Ustalenie wartości nieruchomości nastąpiło, więc również przy uwzględnieniu kryterium faktycznego jej wykorzystania, w okresie pomiędzy obowiązywaniem obu planów, co może budzić wątpliwości co do legalności zaskarżonej decyzji w świetle tezy przytoczonego wyroku Trybunału Konstytucyjnego. Jak stwierdzają komentatorzy art. 145 "a" Kodeksu postępowania administracyjnego, orzeczenie

68 o niezgodności ustawy z Konstytucją "powoduje, że w sprawie powstaje nowy stan faktyczny, którego ustalenie powinno być przedmiotem postępowania w sprawie wznowienia postępowania" (B. Adamiak, J. Borkowski: Kodeks postępowania administracyjnego – Komentarz, W-wa 2006, s. 660).

69 W uzasadnieniach decyzji organów obu instancji znajdują się informacje, co do przeznaczenia nieruchomości w poprzednio obowiązującym planie zagospodarowania przestrzennego, o sposobie faktycznego wykorzystania nieruchomości w czasie braku planu oraz o ich przeznaczeniu w planie miejscowym z dnia [...] czerwca 2006 r. Informacje o przeznaczeniu nieruchomości w obu planach nie mają wszakże charakteru ustaleń, będących podstawą faktyczną rozstrzygnięcia, czy przeznaczenie nieruchomości w obu planach "zostało określone tak samo". Ustalenie tożsamości przeznaczenia nieruchomości w obu planach, bądź braku tej tożsamości, rzutować będzie na sposób zastosowania art. 37 ust. 1 ustawy

70 o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym przy rozstrzyganiu niniejszej sprawy. Jeżeli bowiem przeznaczenie nieruchomości o obu planach poprzednio

71 i obecnie obowiązującym, zostanie ocenione jako tożsame, to – zgodnie z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego – wzrost wartości nieruchomości nie może być odnoszony do faktycznego sposobu wykorzystywania nieruchomości przed uchwaleniem planu aktualnie obowiązującego.

72 Wymagane ustalenia są istotne dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy i winny być dokonane przez organy administracji publicznej, albowiem Sąd nie może zastępować organów i dokonywać samodzielnych ustaleń i ocen.

73 W świetle powyższych rozważań stwierdzić należy, iż na skutek orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego zaistniała przesłanka do wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego zaskarżoną decyzją (art. 145 "a" 1 K.p.a.).

74 W sytuacji zaś, gdy Sąd administracyjny stwierdzi wystąpienie którejś z przesłanek wznowienia postępowania, określonych w przepisach art. 145 § 1 oraz art. 145

75 § 1 "a" K.p.a., jest obowiązany uchylić zaskarżoną decyzję na podstawie przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "b" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)

76 Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy administracji winny rozstrzygnąć kwestię ewentualnego ustalenia opłaty planistycznej, po uprzednim dokonaniu ustaleń i oceny, czy przeznaczenie nieruchomości w planie zagospodarowania przestrzennego uchwalonym przed [...] stycznia 1995 r. oraz w nowym planie uchwalonym dnia [...] czerwca 2006 r. "zostało określone tak samo".

77 Dokonując porównań zapisów planistycznym organy winny mieć na uwadze, iż miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego zatwierdzony uchwałą Rady Gminy w Suwałkach z dnia 10 listopada 1994 r. został uchwalony na podstawie przepisów ustawy z dnia 12 lipca 1984 r. (tekst jedn. Dz. U. z 1989 r. Nr 17, poz. 99 ze zm.), która przewidywała sporządzenie dla obszaru miasta gminy (miasta i gminy) planów miejscowych jako planów ogólnych i szczegółowych (art. 26 i 27 ustawy).

78 Nadto ustawa z dnia 12 lipca 1984 r. przewidywała możliwość sporządzenia odrębnych planów zagospodarowania przestrzennego (planów obszarów funkcjonalnych) dla obszarów wyodrębniających się ze względu na spełnienie szczegółowych funkcji gospodarczych, społecznych, kulturalnych lub przyrodniczo-środowiskowych (art. 7 ust. 2 ustawy). Wskazany system ówczesnych instrumentów planistycznych organy winny mieć na uwadze w szczególności przy ocenie charakteru prawnego i mocy obowiązującej: "Koncepcji programowo przestrzennej zagospodarowania terenów rekreacyjno-wypoczynkowych", na którą powołuje się organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.-