Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 19 marca 2013 r., II SA/Bk 171/13

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 19 marca 2013 r., II SA/Bk 171/13

Tekst

TEZY

1 Sprawa dotycząca zgody przełożonego na podjęcie przez funkcjonariusza Policji dodatkowego zatrudnienia ma charakter sprawy wewnętrznej, wynikającej z cechy dyspozycyjności stosunku służbowego, charakteryzującego się nadrzędnością i podległością organizacyjną. Nie podlega kognicji sądów administracyjnych.

Sentencja

2 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Danuta Tryniszewska - Bytys (spr.), po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2013 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. C. na pisma Komendanta Miejskiego Policji w B. z dnia [...] listopada 2012 r. i z dnia [...] grudnia 2012 r. o wspólnym numerze [...] w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na kontynuowanie dodatkowego zatrudnienia p o s t a n a w i a odrzucić skargę

Uzasadnienie

3 R. C. złożył do Komendanta Miejskiego Policji w B. raport o wyrażenie zgody na kontynuowanie dodatkowej pracy w K. M. O. S. "E." w B.

4 W piśmie z dnia [...] listopada 2012 r. Naczelnik Wydziału Prezydialnego, Kadr i Doskonalenia Zawodowego KMP w B. poinformował funkcjonariusza, że jego wniosek został rozpoznany odmownie. W piśmie z dnia [...] grudnia 2012 r. organ wskazał, że decyzje przełożonego w przedmiocie zgody na dodatkowe zatrudnienie policjanta są motywowane interesem służby, w szczególności dbaniem o niezakłócone wykonywanie obowiązków służbowych. Odmowa nie wymaga też uzasadnienia, jak również nie jest decyzją administracyjną.

5 W dniu 5 lutego 2013 r. R. C. złożył skargę na decyzję administracyjną zawartą, zdaniem skarżącego, w powyższych pismach z dnia [...] listopada 2012 r. i z dnia [...] grudnia 2012 r. Wniósł o jej uchylenie jako nieposiadającej wyczerpującego uzasadnienia.

6 W piśmie z dnia 12 lutego 2013 r. Komendant Miejski Policji w B. zwrócił skarżącemu dwa egzemplarze skargi. Wskazał, że zagadnienie zgody przełożonego na dodatkowe zarobkowanie przez policjantów poza służbą uregulowane zostało w art. 62 ustawy o Policji. Sprawy te należą do kwestii objętych podległością służbową i nie są rozstrzygane decyzjami administracyjnymi, stąd też nie podlegają kognicji sądów administracyjnych. Rozpoznanie wniosków funkcjonariuszy przez przełożonego, dotyczących zgody na podjęcie lub kontynuowanie dodatkowego zatrudnienia, nie wymaga też uzasadnienia.

7 Powyższą informację doręczono skarżącemu w dniu 14 lutego 2013 r.

8 W dniu 18 lutego 2013 r. do tutejszego sądu wpłynął wniosek R. C. o wymierzenie Komendantowi Miejskiemu Policji w B. grzywny z tytułu nieprzekazania sądowi skargi na decyzję o odmowie zgody na kontynuowanie przez funkcjonariusza dodatkowego zatrudnienia (sprawa została zarejestrowana pod sygnaturą II SO/Bk 6/13). Do wniosku dołączono 2 egzemplarze skargi.

9 Tutejszy sąd, przy piśmie z dnia 19 lutego 2013 r. nr [...], przesłał Komendantowi Miejskiemu Policji w B. pismo R. C. stanowiące skargę (i złożone wraz z wnioskiem o wymierzenie grzywny) - celem nadania jej biegu (k. 10 akt administracyjnych).

10 W odpowiedzi na powyższe Komendant Miejski Policji w B. w dniu 12 marca 2013 r. (k. 11, data nadania) przesłał sądowi skargę wraz z odpowiedzią na nią oraz aktami sprawy. Skarga została zarejestrowana pod sygnaturą II SA/Bk 171/13 (sprawa niniejsza).

11 Organ wniósł o odrzucenie skargi. W jego ocenie pisma z dnia [...] listopada 2012 r. i z dnia [...] grudnia 2012 r. nie stanowią decyzji administracyjnych, bowiem w sprawach zgody na podejmowanie dodatkowego zatrudnienia przez funkcjonariusza Policji nie wydaje się decyzji administracyjnych. Są to sprawy wynikające z podległości służbowej między przełożonymi i podwładnymi.

12 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

13 Skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna.

14 Zgodnie z treścią art. 184 zdanie 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej Naczelny Sąd Administracyjny oraz inne sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej tylko w zakresie określonym w ustawie. Zakres ten przede wszystkim ustalony został w art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), powoływanej dalej jako p.p.s.a., w którym postanowiono, że sprawą sądowoadministracyjną (podlegającą rozpoznaniu przez sąd administracyjny) jest sprawa z zakresu kontroli działalności administracji publicznej, której zasady prowadzenia normuje ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak też inna sprawa, do której przepisy tej ustawy stosuje się z mocy ustaw szczególnych. Zasadniczy katalog działań organów administracji publicznej objętych kontrolą sądów administracyjnych został ustalony w art. 3 § 2 p.p.s.a. Natomiast w przepisie art. 5 p.p.s.a. wskazano, w jakich sprawach sądy administracyjne nie są właściwe. Są to m.in. sprawy wynikające z podległości służbowej między przełożonymi i podwładnymi (art. 5 pkt 2 p.p.s.a.)

15 W ocenie składu orzekającego ze sprawą, o której mowa w art. 5 pkt 2 p.p.s.a., mamy do czynienia w niniejszym przypadku.

16 Stosunek służbowy funkcjonariusza Policji ma charakter administracyjnoprawny. Nie oznacza to jednak, że wszystkie kwestie z nim związane podlegają kognicji sądów administracyjnych. W szczególności takiej kognicji nie będą podlegać te sprawy ze stosunku służbowego policjantów, które mają charakter spraw wewnętrznych, wynikających z cechy dyspozycyjności stosunku służbowego, charakteryzującego się nadrzędnością i podległością organizacyjną.

17 Zdaniem składu orzekającego taki wewnętrzny charakter ma sprawa dotycząca zgody przełożonego na podjęcie przez funkcjonariusza Policji dodatkowego zatrudnienia.

18 Zgodnie z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tekst jedn. Dz. U. z 2011 r. Nr 287, poz. 1687 z późn. zm.) policjant nie może podejmować zajęcia zarobkowego poza służbą bez pisemnej zgody przełożonego ani wykonywać czynności lub zajęć sprzecznych z obowiązkami wynikającymi z ustawy lub podważających zaufanie do Policji.

19 Jak wskazał NSA w postanowieniu z dnia 26 kwietnia 2006 r., OSK 303/06 (dostępnym w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl, powoływanej dalej w skrócie jako CBOSA), odmowa udzielenia zgody na dodatkowe zatrudnienie nie wymaga uzasadnienia, bowiem sprawa w tym przedmiocie ma charakter wewnętrzny, przypisany wyłącznie do kompetencji przełożonego funkcjonariusza. Stąd też i odmowa udzielenia zgody na to dodatkowe zatrudnienie nie musi mieć formy decyzji oraz nie wymaga uzasadnienia (tak samo w postanowieniu WSA w Poznaniu z dnia 15 stycznia 2010 r., II SA/Po 882/09 oraz WSA w Warszawie w postanowieniu z dnia 17 października 2006 r., II SA/Wa 1847/06, dostępne w CBOSA).

20 Skład orzekający w sprawie niniejszej podziela powyższy pogląd.

21 Oznacza to w rozpoznawanym przypadku, że pisma z dnia [...] listopada 2012 r. i z dnia [...] grudnia 2012 r. nie są decyzjami administracyjnymi oraz innymi aktami z zakresu administracji publicznej dotyczącymi uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa administracyjnego. Rozstrzygnięcia w nich zawarte nie podlegają zatem kognicji sądu administracyjnego. Zobowiązuje to sąd do odrzucenia skargi złożonej na powyższe pisma jako niedopuszczalnej.

22 Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.