Wyrok Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 18 sierpnia 2022 r., II K 1436/21
wyrok Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 18 sierpnia 2022 r., II K 1436/21Otwórz w aplikacji
Tekst
1 Sygn. akt II K 1436/21
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
2 Dnia 18 sierpnia 2022 r.
3 Sąd Rejonowy w Toruniu II Wydział Karny w składzie:
4 Przewodniczący:
5 Sędzia Marek Tyciński
6 Protokolant:
7 St. sekr. sądowy Marcin Szymczak
8 przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej----------------------
9 po rozpoznaniu w dniu 1 marca, 7 kwietnia, 19 maja i 4 sierpnia 2022 r.
10 sprawy:
11 I. I. Z. c. S. i U. z domu M. ur. (...) w L.
12 oskarżonej o to, że:
13 w dniu 12 września 2016 roku w T. przy ul. (...) w (...) w T., działając wspólnie i w porozumieniu z K. L. – prezesem (...)w celu osiągnięcia korzyści majątkowej zmierzała bezpośrednio do doprowadzenia(...) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem poprzez uzyskanie zasiłku chorobowego w kwocie 3 883,14 zł., zasiłku macierzyńskiego w kwocie 41 881,84zł. Oraz naliczenia składek na ubezpieczenie emerytalno - rentowe w kwocie 11 525,88zł tj. mienia o łącznej wartości 57 290,86zł., w ten sposób, że przedłożyła dokumenty w postaci zaświadczenia płatnika składek (...) z dnia 12.09.2016r. oraz zaświadczenia o czasowej niezdolności do pracy na łączny okres od 11.08.2016r. – 19.09.2016r. celem ustalenia uprawnień i wypłaty zasiłku chorobowego oraz macierzyńskiego z tytułu zatrudnienia u płatnika składek (...) Sp. z o.o. mimo, że w rzeczywistości nie wykonywała tam pracy określonej w umowie o pracę z dnia 13.04.2016r. co zostało stwierdzone prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Bydgoszczy sygn.. akt VI U 56/17, lecz zamierzonego celu nie osiągnęła z uwagi na wydaną w dniu 28.10.2016r. przez (...) Oddział w T. Decyzję nr (...) o niepodleganiu z tytułu zatrudnienia u płatnika składek (...) Sp. z o.o. obowiązkowemu ubezpieczeniu emerytalnemu, rentownemu, chorobowemu i wypadkowemu
14 tj. o przestępstwo z art. 13 § 1 k.k w zw. z art. 286 § 1 k.k.
15 II. K. L. s. A. i B. z domu P. ur. (...) w C.
16 oskarżonego o to, że:
17 w dniu 12 września 2016 roku w T. przy ul. (...) w (...) w T., działając wspólnie i w porozumieniu z I. Z., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, będąc prezesem(...), poprzez zawarcie w dniu 13.04.2016r. pozornej umowy o pracę, co zostało stwierdzone prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Bydgoszczy sygn.. akt VI U 56/17, zmierzał bezpośrednio do doprowadzenia(...) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem poprzez uzyskanie dla I. Z. zasiłku chorobowego w kwocie 3 883,14 zł., zasiłku macierzyńskiego w kwocie 41 881,84zł. Oraz naliczenia składek na ubezpieczenie emerytalno - rentowe w kwocie 11 525,88zł tj. mienia o łącznej wartości 57 290,86zł., która to przedłożyła dokumenty w postaci zaświadczenia płatnika składek (...) z dnia 12.09.2016r. oraz zaświadczenia o czasowej niezdolności do pracy na łączny okres od 11.08.2016r. – 19.09.2016r. celem ustalenia uprawnień i wypłaty zasiłku chorobowego oraz macierzyńskiego z tytułu zatrudnienia u płatnika składek (...). lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na wydaną w dniu 28.10.2016r. przez (...) Oddział w T. Decyzję nr (...) o niepodleganiu z tytułu zatrudnienia u płatnika składek (...) Sp. z o.o. obowiązkowemu ubezpieczeniu emerytalnemu, rentownemu, chorobowemu i wypadkowemu
18 tj. o przestępstwo z art. 13 § 1 k.k w zw. z art. 286 § 1 k.k.
19 orzeka
20 1. uznaje oskarżonych I. Z. i K. L. za winnych czynu zarzucanego im w akcie oskarżenia, tj. przestępstwa z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 286 § 1 k.k. i art. 14 § 1 k.k. wymierza im kary po 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,
21 2. na podstawie art. 69 § 1 k.k., art. 70 § 1 k.k. warunkowo zawiesza wykonanie wobec oskarżonej I. Z. kary wymierzonej jej w pkt 1 wyroku na okres próby w wymiarze 1 (jednego) roku.
22 3. na podstawie art. 69 § 1 k.k. i art. 70 § 1 k.k. warunkowo zawiesza wykonanie wobec oskarżonego K. L. kary wymierzonej mu w pkt 1 wyroku na okres próby w wymiarze 1 (jednego) roku,
23 4. na podstawie art. 72 § 1 pkt 1 k.k. zobowiązuje oskarżoną I. Z. do informowania na piśmie kuratora o przebiegu okresu próby co 2 (dwa) miesiące,
24 5. na podstawie art. 72 § 1 pkt 1 k.k. zobowiązuje oskarżonego K. L. do informowania na piśmie kuratora o przebiegu okresu próby co 2 (dwa) miesiące,
25 6. na podstawie art. 33§1, 2 i 3kk wymierza oskarżonym kary po 50 (pięćdziesiąt) stawek dziennych grzywny, przyjmując wartość jednej stawki za równą 20 (dwadzieścia) złotych,
26 7. zasądza od każdego z oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa po 320 (trzysta dwadzieścia) złotych tytułem opłaty i obciąża ich wydatkami w kwocie po 50 zł (pięćdziesiąt złotych) .
Uzasadnienie
27 Formularz UK 1
28 Sygnatura akt
29 II K 1436/21
30 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.
USTALENIE FAKTÓW
31 0.1.Fakty uznane za udowodnione
32 Lp.
33 Oskarżony
34 Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)
35 1.1.1.
36 I. Z., K. L.
37 W dniu 12 września 2016 roku w T. przy ul. (...) w (...) w T., działając wspólnie i w porozumieniu w celu osiągnięcia korzyści majątkowej zmierzali bezpośrednio do doprowadzenia (...) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem poprzez uzyskanie przez I. Z. zasiłku chorobowego w kwocie 3 883,14 zł, zasiłku macierzyńskiego w kwocie 41 881,84 zł oraz naliczenia składki na ubezpieczenie emerytalno-rentowe w kwocie 11 525,88 zł, tj. mienia o łącznej wartości 57 290,86 zł, w ten sposób, że I. Z. przedłożyła dokumenty w postaci zaświadczenia płatnika składek (...) z dnia 12.09.2016 r. oraz zaświadczenia o czasowej niezdolności do pracy za łączny okres od 11.08.2016-19.09.2016 celem ustalenia uprawnień i wypłaty zasiłku chorobowego oraz macierzyńskiego z tytułu zatrudnienia u płatnika składek (...) Sp. z o.o. mimo, że w rzeczywistości nie wykonywała tam pracy określonej w umowie o pracę z dnia 13.04.2016 r. co zostało stwierdzone prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Bydgoszczy sygn. akt VI U 56/17, lecz zamierzonego celu nie osiągnęła z uwagi na wydaną w dniu 28.10.2016 r. przez (...) Oddział w T. Decyzję nr (...) o niepodleganiu z tytułu zatrudnienia u płatnika składek (...)obowiązkowemu ubezpieczeniu emerytalnemu, rentowemu, chorobowemu i wypadkowemu.
38 Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione
39 Dowód
40 Numer karty
41 K. L. jest prezesem (...)., zajmującą się organizowaniem wydarzeń sportowych i marketingiem sportowym. (...) ta podjęła współpracę z A. Z. około 2010, 2011 roku, była jego menadżerem, pozyskiwała sponsorów, prowadziła jego profile społecznościowe i kontaktowała się z mediami. I. Z. (nazwisko panieńskie - K.) wiosną 2016 r. była narzeczoną A. Z., który dowiedział się, że(...) szuka pracownika. A. Z. zaproponował K. L. swoją ówczesną narzeczoną. Następnie, w dniu 13 kwietnia 2016 r. odbyła się rozmowa kwalifikacyjna, którą przeprowadził K. L., w tym dniu została też podpisana umowa o pracę na czas nieokreślony. I. Z. została zatrudniona na stanowisku przedstawiciela handlowego, w pełnym wymiarze czasu pracy, pracę miała wykonywać w T., jej wynagrodzenie miało wynosić 5 000 zł brutto plus premie. Do jej obowiązków miało należeć budowanie baz klientów, pozyskiwanie sponsorów, jej praca głównie miała dotyczyć projektu związanego z osobą A. Z. i jego przygotowaniami do (...). I. Z. była sporadycznie widywana przez innych pracowników firmy w siedzibach spółki, najpierw na ul. (...), a następnie na ul. (...). Pracownicy również nie mieli z nią kontaktu w sprawach zawodowych, wiedzieli tylko ogólnie czym ona się zajmuje. Jedyną osobą, z którą I. Z. miała mieć w spółce kontakt był K. L., który sam miał nadzorować jej pracę. W celu upozorowania, że I. Z. wykonywała pracę w spółce (...) wystosowała ona kilka ofert współpracy, innych rezultatów jej pracy nie udokumentowano ani nie udowodniono.
42 Podkreślić należy, że z innymi pracownikami były zawierane umowy zlecenia lub umowy o współpracę, a nie umowy na czas nieokreślony, tym bardziej od samego początku pracy.
43 I. Z. już w momencie podpisywania umowy o pracę była w ciąży. Od 21 lipca 2016 r. przybywała na zwolnieniu lekarskim, w dniu 11 sierpnia 2016 r. otrzymała zaświadczenie o czasowej niezdolności do pracy do dnia 30 sierpnia 2016 r., następnie kolejne zaświadczenie do 19 września 2016 r. I. Z. urodziła 19 września 2016 r. (dwa miesiące przed terminem). 10 października 2016 r. złożyła ona wniosek o wypłatę zasiłku macierzyńskiego z tytułu urodzenia córki, okres wnioskowanego zasiłku to od 19.09.2016 r. do 17.09.2017 r.
44 W dniu 28.10.2016 r. (...) wydał decyzję nr (...), gdzie stwierdzono, że I. K. jako pracownik u płatnika składek(...) nie podlega obowiązkowemu ubezpieczeniom: emerytalnemu, rentowemu, chorobowemu i wypadkowemu od 13 kwietnia 2016 r. Decyzją z 2 listopada 2016 r. ZUS odmówił I. K. prawa do zasiłku chorobowego od 23 sierpnia 2016 r. do 18 września 2016 r. oraz zasiłku macierzyńskiego od 19.09.2016 do 17.09.2017 r. Od powyższych decyzji zostały wniesione przez I. K. odwołania. Sąd Apelacyjny w Gdańsku wyrokiem z 28.05.2018 r., sygn akt III AUa 1677/2017 oddalił odwołanie od decyzji z 28.10.2016 r. Natomiast Sąd Rejonowy w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 17.09.2018 r., sygn. akt VII U 22/17 oddalił odwołanie od decyzji z 2 listopada 2016 r.
45 Wysokość zasiłku chorobowego za jeden dzień, który podlegałby wypłacie w przypadku niezakwestionowania zgłoszenia do ubezpieczenia społecznego wynosi 143,82 zł. Łączna kwota zasiłku chorobowego za pełen wnioskowany okres wyniosłaby 3 883,14 zł brutto (27 dni x 143,82 zł). Wysokość zasiłku macierzyńskiego za jeden dzień wynosi 115,06 zł, a łączna wysokość za pełen wnioskowany okres wyniosłaby 41 881,84 zł brutto (364 dni x 115,06 zł). Ponadto, od kwoty wpłaconego zasiłku macierzyńskiego naliczone zostałby składki na ubezpieczenie emerytalno-rentowe w łącznej kwocie 11 525,88 zł. W związku z wydanymi przez (...) decyzjami wskazanymi wyżej, powyższe kwoty nie zostały wypłacone.
46 częściowo wyjaśnienia I. Z.
47 163-164, 327
48 częściowo wyjaśnienia K. L.
49 172-173, 275
50 zeznania świadka A. W.
51 10-12, 297v
52 zeznania świadka R. Z.
53 46-47, 297-298
54 częściowo zeznania A. Z.
55 106-107, 312
56 zeznania świadka T. W.
57 129-130, 311v
58 zeznania świadka D. Ł.
59 132-133, 298
60 zeznania świadka A. M.
61 143-144, 298v
62 zeznania świadka I. P.
63 148-149, 312v
64 zeznania świadka J. K.
65 326
66 zeznania świadka K. J.
67 326-327
68 decyzja ZUS nr (...)
69 5-8, 327
70 wyrok SO w Bydgoszczy, sygn. akt VI U 56/17 z dnia 30 maja 2017 r.
71 131, 138-146 załącznik nr I, 327v
72 wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 28 maja 2018 r., sygn. akt III AUa 1677/17
73 210 załącznik nr I, 327v
74 I. Z. nie była karana sądownie.
75 karta karna
76 157, 327
77 K. L. nie był karany sądownie.
78 karta karna
79 156, 327
80 0.1.Fakty uznane za nieudowodnione
81 Lp.
82 Oskarżony
83 Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)
84 1.2.1.
85 Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione
86 Dowód
87 Numer karty
88 OCena DOWOdów
89 0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów
90 Lp. faktu z pkt 1.1
91 Dowód
92 Zwięźle o powodach uznania dowodu
93 1.1.1
94 częściowo wyjaśnienia K. L.
95 Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego w części dotyczącej przedmiotu działalności (...) i okoliczności współpracy między spółką a A. Z.. W tej części wyjaśnienia oskarżonego są spójne z zebranym w sprawie i uznanym przez Sąd za wiarygodny materiałem dowodowym. Sąd nie dał natomiast wiary wyjaśnieniom oskarżonego w części dotyczącej okoliczności zatrudnienia oskarżonej I. Z. w spółce i jej współpracy z nią.
96 częściowo wyjaśnienia I. Z.
97 Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonej w części dotyczącej terminu zawarcia umowy o pracę z (...), i stanu zdrowia oskarżonej w sierpniu 2016 roku kiedy przeszła na zasiłek chorobowy. W tym zakresie wyjaśnienia oskarżonej są wiarygodne i zgodne z zebranym w sprawie materiałem dowodowym.
98 zeznania świadka A. W.
99 Sąd dał w całości wiarę zeznaniom świadka. Są one spójne, logiczne i zgodne z zebranym w sprawie i uznanym za wiarygodny materiałem dowodowym. Świadek jest osobą obcą dla oskarżonych, pracownikiem (...). Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie nie wystąpiły okoliczności, które podważałyby wiarygodność zeznań świadka.
100 zeznania świadka R. Z.
101 Zeznania świadka sprowadzały się do tego, że widywał oskarżoną w siedzibie (...) W ocenie Sądu są one wiarygodne i spójne z zeznaniami innych świadków, którzy wskazywali, że kilkukrotnie widzieli oskarżoną I. Z. w siedzibie(...). W niniejszej sprawie nie zaistniały okoliczności, które mogłyby podważyć wiarygodność świadka.
102 częściowo zeznania A. Z.
103 Sąd dał wiarę zeznaniom świadka w części dotyczącej jego współpracy z (...) sp. z o.o., a także faktu rozmowy z oskarżonym K. L. o zatrudnieniu I. Z.. Świadek jest mężem oskarżonej, a z (...) współpracował kilka lat przed popełnieniem czynu przypisanego oskarżonym. Zasady doświadczenia życiowego pozwalają na stwierdzenie, że jako ówczesny partner oskarżonej chciał jej pomóc i w tym celu rozmawiał z prezesem (...) K. L.. Dlatego też w ocenie Sądu prawdą jest, że świadek rozmawiał z oskarżonym o zatrudnieniu I. Z., a jego odmienne zeznania złożone w toku postępowania przygotowawczego nie zasługują na uznanie ich za wiarygodne.
104 zeznania świadka T. W.
105 Sąd dał wiarę zeznaniom świadka, które sprowadzały się do tego, że w siedzibie spółki kilkukrotnie widział oskarżoną I. Z., nie wiedział jak ma wyglądać jej praca, a sam zatrudniony był na umowę zlecenia. Zeznania świadka są spójne i logiczne. W ocenie Sądu nie zaistniały okoliczności, które mogłyby podważać wiarygodność świadka.
106 zeznania świadka D. Ł.
107 Sąd dał wiarę zeznaniom świadka, które sprowadzały się do tego, że w siedzibie spółki kilkukrotnie widział oskarżoną I. Z., nie wiedział jak ma wyglądać jej praca i nie miał w pracy kontaktu z oskarżoną mimo, iż pracował w siedzibie(...). Zeznania świadka są spójne i logiczne. W ocenie Sądu nie zaistniały okoliczności, które mogłyby podważać wiarygodność świadka.
108 zeznania świadka A. M.
109 Sąd dał wiarę zeznaniom świadka, które sprowadzały się do tego, że otrzymał od (...) sp. z o.o., którą reprezentowała I. Z. ofertę współpracy. Zeznania świadka są spójne i logiczne. W ocenie Sądu nie zaistniały okoliczności, które mogłyby podważać wiarygodność świadka, który jest osobą obcą dla oskarżonych.
110 zeznania świadka I. P.
111 Sąd dał wiarę zeznaniom świadka, które sprowadzały się do tego, że firma (...) otrzymała od (...) sp. z o.o., którą reprezentowała I. Z. ofertę współpracy, do której finalnie nie doszło. Zeznania świadka są spójne i logiczne. W ocenie Sądu nie zaistniały okoliczności, które mogłyby podważać wiarygodność świadka, który jest osobą obcą dla oskarżonych.
112 zeznania świadka J. K.
113 Świadek zeznał m.in., że był wiceprezesem w (...) sp. z o.o., I. Z. poznali z K. L. przez A. Z., a decyzję o jej zatrudnieniu podjął K. L.. W ocenie Sądu zeznania świadka są wiarygodne, spójne, logiczne i zgodne z zebranym w sprawie materiałem dowodowym. W niniejszej sprawie nie wystąpiły okoliczności, które miałyby podważyć wiarygodność świadka.
114 zeznania świadka K. J.
115 Sąd dał wiarę zeznaniom świadka, które sprowadzały się do tego, że w siedzibie spółki raz widział oskarżoną I. Z., nie wiedział jak ma wyglądać jej praca, wiedział kim jest oskarżona z uwagi na jej męża, a ówczesnego partnera A. Z., współpracuje z (...) sp. z o.o. w oparciu o umowę współpracy.. Zeznania świadka są spójne i logiczne. W ocenie Sądu nie zaistniały okoliczności, które mogłyby podważać wiarygodność świadka.
116 decyzja ZUS nr (...)
117 Dokument urzędowy sporządzony przez uprawniony organ w przepisanej prawem formie. Żadna ze stron nie negowała jego prawdziwości.
118 wyrok SO w Bydgoszczy, sygn. akt VI U 56/17 z dnia 30 maja 2017 r.
119 Dokument urzędowy sporządzony przez uprawniony organ w przepisanej prawem formie. Żadna ze stron nie negowała jego prawdziwości.
120 wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 28 maja 2018 r., sygn. akt III AUa 1677/17
121 Dokument urzędowy sporządzony przez uprawniony organ w przepisanej prawem formie. Żadna ze stron nie negowała jego prawdziwości.
122 karta karna
123 Dokumenty urzędowy sporządzone przez uprawniony organ w przepisanej prawem formie. Żadna ze stron nie negowała ich prawdziwości.
124 0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
125 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)
126 Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2
127 Dowód
128 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu
129 1.1.1
130 częściowo wyjaśnienia K. L.
131 Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego w części w jakiej dotyczyły okoliczności zatrudnienia współoskarżonej I. Z. w (...) sp. z o.o. i wykonywanej przez nią pracy. W ocenie Sądu wyjaśnienia oskarżonego w tej części stanowią przyjętą przez niego linię obrony i nie są wiarygodne. W pierwszej kolejności należy wskazać, że przedmiotowe okoliczności nie zostały potwierdzone w zebranym materiale dowodowym. Powyższe miało potwierdzenie jedynie w wyjaśnieniach współoskarżonej, które przez Sąd również zostały uznane za niewiarygodne. W ocenie Sądu o rzeczywistym, a nie pozornym zatrudnieniu nie może świadczyć skierowanie przez I. Z. kilku ofert współpracy do potencjalnych kontrahentów. Rzeczywiste zatrudnienie I. Z. nie znalazło także potwierdzenia w zeznaniach świadków, którzy wskazywali, że widzieli ją w siedzibie spółki zaledwie kilkukrotnie. Zdaniem Sądu niemożliwym jest wykonywanie pracy na stanowisku przedstawiciela handlowego przez okres około 4 miesięcy przy jednoczesnym kilkukrotnym stawiennictwie w miejscu pracy. Sprzeczne z zasadami doświadczenia życiowego byłoby również ustalenie, że wdrażanie się przez oskarżoną do wykonywania pracy miałoby zająć tyle czasu. W przedmiotowej sprawie brak także dowodów na zbudowanie przez I. Z. bazy klientów. Wobec tego Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego wskazującym na rzeczywisty, a nie pozorny charakter zatrudnienia I. Z. i w tej części uznał je za sprzeczne z zebranym w sprawie materiałem dowodowym i zasadami doświadczenia życiowego.
132 częściowo wyjaśnienia I. Z.
133 Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonej w części w której odnosiły się do jej zatrudnienia w (...)., w szczególności wykonywanych przez oskarżoną czynności i chęci rzeczywistego wykonywania pracy. Zebrany w sprawie materiał dowodowy prowadzi do odmiennych wniosków. Po pierwsze w chwili zawarcia umowy o pracę oskarżona była w ciąży, przez co musiała liczyć się z tym, że za kilka miesięcy urodzi dziecko i będzie chciała skorzystać z zasiłku chorobowego, a następnie macierzyńskiego. Oskarżona wyjaśniła, że przez okres pracy, czyli około 4 miesiące, wdrażała się pod okiem współoskarżonego do wykonywania pracy. Zdaniem Sądu sprzecznym z zasadami doświadczenia życiowego jest przyuczanie przedstawiciela handlowego do wykonywania pracy przez tak długi okres. Z zeznań świadków wynika, że I. Z. tylko kilkukrotnie widziana była w miejscu pracy, co zdaniem Sądu jest sprzeczne z charakterem stanowiska na jakim miała zostać zatrudniona i samym faktem przyuczania oskarżonej do wykonywania pracy. Rzeczywiste wykonywanie czynności przez oskarżoną nie znalazło potwierdzenia w zebranym w sprawie materiale dowodowym, a przedstawione przez obronę oświadczenia czterech podmiotów, którym była oferowana przez oskarżoną współpraca wskazują jedynie na pozorowanie wykonywania pracy przez oskarżoną. W przedmiotowej sprawie brak także dowodów na zbudowanie przez oskarżoną bazy klientów. Wobec powyższego w zdecydowanej większości wyjaśnienia oskarżonej zostały przez Sąd uznane za niewiarygodne, sprzeczne z zebranym w sprawie materiałem dowodowym i zasadami doświadczenia życiowego.
134 częściowo zeznania A. Z.
135 Sąd nie dał wiary zeznaniom świadka w części, w której zeznał, że nigdy nie rozmawiał z K. L. o zatrudnieniu jego żony, jedynie raz pytał go o aktualność oferty pracy, nie wskazując, że chodzi o I. Z.. Należy wskazać, że w toku rozprawy A. Z. zeznał, że spytał oskarżonego K. L. o to czego ma dotyczyć praca i czy I. Z. mogłaby się odezwać do oskarżonego w tej sprawie. Implikuje to, że zeznania świadka w omawianym zakresie są niewiarygodne i wewnętrznie sprzeczne. Zasady doświadczenia życiowego w powiązaniu z trwającą kilka lat współpracą świadka z (...) sp. z o.o., a także fakt, że świadek jest mężem oskarżonej pozwalają stwierdzić, że nieprawdą jest, że A. Z. nie rozmawiał o zatrudnieniu I. Z. z K. L., a jego zeznania w omawianym zakresie są niewiarygodne.
PODSTAWA PRAWNA WYROKU
136 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
137 Oskarżony
138 ☒
139 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem
140 1
141 I. Z., K. L.
142 Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej
143 Czyn stypizowany w art. 286 § 1 kk polega na umyślnym, celowym doprowadzeniu innej osoby do niekorzystnego rozporządzenia własnym lub cudzym mieniem za pomocą wprowadzenia jej w błąd albo wyzyskania błędu. Przez znamię "wprowadzenia w błąd" należy rozumieć podjęcie przez sprawcę podstępnych zabiegów prowadzących do wywołania u pokrzywdzonego mylnego wyobrażenia o rzeczywistości. Przestępstwo to jest przestępstwem materialnym, którego skutkiem jest niekorzystne rozporządzenie mieniem. Dokonanie następuje w chwili rozporządzenia mieniem przez pokrzywdzonego, w przypadku, gdy nie dojdzie do rozporządzenia mamy do czynienia z usiłowaniem oszustwa. Zachowanie sprawcy jest ukierunkowane na określony cel - osiągnięcie korzyści majątkowej. Podkreślić należy, że zamiar bezpośredni musi obejmować w przypadku tego czynu zabronionego cel działania sprawcy jak i sposób działania zmierzający do zrealizowania tego celu. Przez korzyść majątkową należy rozumieć zgodnie z brzmieniem art. 115 § 4 kk korzyść zarówno dla siebie (sprawcy), jak i dla kogo innego. Korzyścią majątkową jest zwiększenie aktywów lub zmniejszenie pasywów.
144 W niniejszej sprawie I. Z. i K. L. zmierzali do wprowadzenia w błąd (...)w celu uzyskania przez I. Z. świadczeń przysługujących kobiecie zatrudnionej w oparciu o umowę o pracę będącej w ciąży. I. Z. (wówczas K.) zawarła ze spółką (...) umowę o pracę na czas nieokreślony jedynie dla pozoru, oskarżona tylko pozornie świadczyła pracę dla spółki (...). Podkreślić należy, że w imieniu (...)to prezes zarządu - K. L. sam podejmował decyzje o zatrudnieniu I. Z., co wynika ze zgromadzonego materiału dowodowego, zeznań świadka J. K., a brak jest wiarygodnych dowodów by decyzja ta była podjęta kolegialnie. I. Z. i K. L. podejmowali działania, które miały upozorować świadczenie przez nią pracy, tylko K. L. miał nadzorować pracę oskarżonej i tylko on wiedział, czym ona się zajmuje, reszta pracowników miała szczątkowe informacje uzyskane zresztą od oskarżonych. W momencie zawierania umowy oskarżeni wiedzieli, że oskarżona I. Z. jest w ciąży, że za kilka miesięcy będzie zapewne na zwolnieniu lekarskim, a następnie będzie przysługiwać jej urlop macierzyński. Oczywiście, nie jest niczym nagannym zatrudnianie kobiety w ciąży, jednak w niniejszej sprawie zatrudniono I. Z. jedynie dla celu objęcia ją ubezpieczeniem i uzyskania zasiłku macierzyńskiego. Przed zawarciem umowy o pracę, I. Z. (K.) nie pracowała, nie była objęta ubezpieczeniem, więc nie uzyskałaby zasiłku macierzyńskiego ani innych świadczeń. Zamiarem stron nie było zawarcie umowy o pracę w celu wykonywania przez I. Z. określonych w tej umowie obowiązków, gdyż ślady jej pracy są niewielkie. Oskarżona tylko kilka razy była widziana przez innych pracowników spółki, z czego większość widziała ją pierwszego dnia jej pracy, I. Z. wystosowała tylko kilka ofert współpracy, nie ma dowodów na to, że spotykała się z przedsiębiorcami, z którymi współpraca miała zostać podjęta, którym miała zostać zaoferowana. W ocenie Sądu, te kilka ofert, które miała złożyć I. Z. służyły tylko upozorowaniu przez nią faktu świadczenia pracy, były działaniem podjętym w celu wprowadzenia w błąd. Oskarżona zanim otrzymała zwolnienie chorobowe i zaświadczenie o niemożliwości świadczenia pracy w czasie ciąży, pracowała przez kilka miesięcy, więc efekty, rezultaty jej pracy powinny być widoczne i większe niż kilka ofert współpracy. Działanie oskarżonych miało doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia przez(...). Zostały wykonane wszystkie czynności zmierzające do uzyskania przez oskarżoną zasiłku macierzyńskiego, oskarżona złożyła wymagany wniosek, jednak do wypłaty świadczenia nie doszło.(...) wydał decyzje, najpierw decyzję nr (...) stwierdzającą, że I. K. nie podlega obowiązkowym ubezpieczeniom, a następnie(...) odmówił I. K. prawa do zasiłku chorobowego za okres od 23 sierpnia 2016 r. do 18 września 2016 r. oraz zasiłku macierzyńskiego od 19.09.2016 do 17.09.2017 r. Decyzje (...) zostały zaskarżone przez I. Z. (K.), a następnie utrzymane przez właściwe w sprawie sądy. Podkreślić należy, że zarówno Sąd Okręgowy w Bydgoszczy (sygn. akt VI U 56/17) jak i Sąd Apelacyjny w Gdańsku (sygn. akt III AUa 1677/17) uznały, że były tworzone jedynie okoliczności, które miały upozorować wykonywanie pracy w reżimie pracowniczym dla celów objęcia ubezpieczeniem i uzyskanie świadczeń w związku z spodziewaną niezdolnością do pracy i macierzyństwem.
145 Należy też zauważyć, że z innymi pracownikami były zawierane umowy zlecenia, umowy o współpracę, a z oskarżoną zawarto umowę o pracę na czas nieokreślony bez żadnego okresu próbnego, co wydaje się być niezgodne z polityką zatrudnienia prowadzoną przez spółkę (...).
146 Oskarżona I. Z. miała uzyskać korzyść majątkową w postaci zasiłku macierzyńskiego, zasiłku chorobowego oraz miały zostać naliczone składki na ubezpieczenie emerytalno-rentowe, łączna korzyść majątkowa miała wynosić 57 290,86 zł. Oskarżony K. L. nie uzyskałby wprost korzyści majątkowej dla siebie, ale zgodnie z treścią art. 115 § 4 kk korzyścią jest też korzyść dla innej osoby, nie musi to być osoba, z którą wiążą oskarżonego jakiekolwiek stosunki (zob. wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 21 grudnia 2018 r., II AKa 397/18, LEX nr 2609039, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 17 kwietnia 2014 r., WA 11/14, LEX nr 1482488). Poza tym, należy zauważyć, że spółka (...), której prezesem jest K. L. miała zająć się promocją A. Z., wówczas narzeczonego oskarżonej. To właśnie A. Z. miał polecić oskarżoną, a ta miała rzekomo zajmować się pozyskiwaniem sponsorów dla A. Z.. Spółka (...) również miała osiągnąć korzyść w związku z planowanym sukcesem A. Z. na (...), jednak w związku z aferą dopingową do sukcesu nie doszło. Oskarżeni nie uzyskali oczekiwanej korzyści majątkowej, gdyż do rozporządzenia mieniem przez (...) nie doszło, w związku z czym wypełnili znamiona usiłowania oszustwa, tj. czynu z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 286 § 1 kk.
147 ☐
148 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem
149 Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej
150 ☐
151 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania
152 Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania
153 ☐
154 3.4. Umorzenie postępowania
155 Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania
156 ☐
157 3.5. Uniewinnienie
158 Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia
159 KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i
160 środki związane z poddaniem sprawcy próbie
161 Oskarżony
162 Punkt rozstrzygnięcia
163 z wyroku
164 Punkt z wyroku odnoszący się
165 do przypisanego czynu
166 Przytoczyć okoliczności
167 I. Z.
168 1
169 1
170 Na podstawie art. 286 § 1 k.k. i art. 14 § 1 k.k. Sąd wymierzył oskarżonej karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności. Przy wymiarze kary Sąd miał na uwadze dyrektywy wymiaru kary określone w art. 53 k.k. Okolicznościami łagodzącymi, które Sąd wziął pod uwagę była uprzednia niekaralność oskarżonej i fakt, że jedynie usiłowała dokonać przypisanego jej czynu. Zdaniem Sądu wymierzona kara jest wystarczająca do osiągnięcia celów prewencyjnych i nie przekracza jednocześnie stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu oskarżonej.
171 K. L.
172 1
173 1
174 Na podstawie art. 286 § 1 k.k. i art. 14 § 1 k.k. Sąd wymierzył oskarżonemu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności. Przy wymiarze kary Sąd miał na uwadze dyrektywy wymiaru kary określone w art. 53 k.k. Okolicznościami łagodzącymi, które Sąd wziął pod uwagę była uprzednia niekaralność oskarżonego i fakt, że jedynie usiłował dokonać przypisanego mu czynu. Zdaniem Sądu wymierzona kara jest wystarczająca do osiągnięcia celów prewencyjnych i nie przekracza jednocześnie stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu oskarżonego. Zdaniem Sądu wymierzona kara realizuje także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa i ukazuje, że wykorzystanie funkcji prezesa spółki do osiągnięcia sprzecznych z prawem celów jest naganne i podlega odpowiedzialności karnej.
175 I. Z.
176 2
177 1
178 Na podstawie art. 69 § 1 k.k. i art. 70 § 1 k.k. Sąd warunkowo zawiesił wykonanie wobec oskarżonej wymierzonej jej kary 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności na okres próby 1 (jednego) roku.. Wobec oskarżonej zostały spełnione przesłanki zastosowania dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania kary. Jest ona osobą niekaraną, a co za tym idzie w czasie popełnienia przestępstwa nie była skazana na karę pozbawienia wolności, a za przypisany czyn wymierzono jej karę w wymiarze nieprzekraczającym roku. W ocenie Sądu zastosowanie przedmiotowej instytucji jest także wystarczające do osiągnięcia względem oskarżonej celów prewencyjnych kary. Oskarżona ma pozytywną prognozę kryminologiczną, przed popełnieniem przypisanego czynu przestrzegała porządku prawnego, jest osobą młodą. Wszystkie te właściwości i warunki osobiste oskarżonej przemawiają za warunkowym zawieszeniem wykonania wymierzonej wobec niej kary. Jednocześnie w ocenie Sądu okres próby w wymiarze 1 (jednego) roku jest wystarczający do przeciwdziałania powrotowi oskarżonej do popełnienia przestępstwa.
179 K. L.
180 3
181 1
182 Na podstawie art. 69 § 1 k.k. i art. 70 § 1 k.k. Sąd warunkowo zawiesił wykonanie wobec oskarżonego wymierzonej mu kary 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności na okres próby 1 (jednego) roku. Wobec oskarżonego zostały spełnione przesłanki zastosowania dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania kary. Jest on osobą niekaraną, a co za tym idzie w czasie popełnienia przestępstwa nie była skazany na karę pozbawienia wolności, a za przypisany czyn wymierzono mu karę w wymiarze nieprzekraczającym roku. W ocenie Sądu zastosowanie przedmiotowej instytucji jest także wystarczające do osiągnięcia względem oskarżonego celów prewencyjnych kary. Oskarżony ma pozytywną prognozę kryminologiczną, przed popełnieniem przypisanego czynu przestrzegał porządku prawnego, jest osobą młodą i pracującą. Wszystkie te właściwości i warunki osobiste oskarżonego przemawiają za warunkowym zawieszeniem wykonania wymierzonej wobec niego kary. Jednocześnie w ocenie Sądu okres próby w wymiarze 1 (jednego) roku jest wystarczający do przeciwdziałania powrotowi oskarżonego do popełnienia przestępstwa. Zdaniem Sądu wymierzenie oskarżonemu kary z warunkowym zawieszeniem jej wykonania pozwoli oskarżonemu zrozumieć naganność jego zachowania i zapobiec ponownemu popełnieniu przez niego przestępstwa, przez wykorzystanie do tego celu spółki, którą zarządza.
183 I. Z.
184 4
185 1
186 Na podstawie art. 72 § 1 pkt 1 k.k. Sąd zobowiązał oskarżoną do informowania na piśmie kuratora o przebiegu okresu próby co 2 (dwa) miesiące na piśmie.
187 K. L.
188 5
189 1
190 Na podstawie art. 72 § 1 pkt 1 k.k. Sąd zobowiązał oskarżoną do informowania na piśmie kuratora o przebiegu okresu próby co 2 (dwa) miesiące na piśmie.
191 Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU
192 Oskarżony
193 Punkt rozstrzygnięcia
194 z wyroku
195 Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu
196 Przytoczyć okoliczności
197 inne zagadnienia
198 W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
199 a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę
200 7. KOszty procesu
201 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
202 Przytoczyć okoliczności
203 6
204 Sąd na podstawie art. 627 kpk i art. 2 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. z 1983 r. Nr 49, poz.223 ze zm.) obciążył każdego z oskarżonych opłatą w wysokości 120 zł, a także solidarnie wydatkami w wysokości 100 zł. Oskarżeni są osobami pracującymi, więc nie ma powodów by ich zwalniać od poniesionych wydatków i opłaty, których wysokości nie są znaczące.
205 Podpis
206 z/ odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć obrońcy
Powołane przepisy
- Kodeks karny, art. 13 (§ 1)
- Kodeks karny, art. 14 (§ 1)
- Kodeks karny, art. 33
- Kodeks karny, art. 53
- Kodeks karny, art. 69 (§ 1)
- Kodeks karny, art. 70 (§ 1)
- Kodeks karny, art. 72 (§ 1)
- Kodeks karny, art. 115 (§ 4)
- Kodeks karny, art. 286 (§ 1)
- Kodeks postępowania karnego, art. 343
- Kodeks postępowania karnego, art. 343a
- Kodeks postępowania karnego, art. 387
- Kodeks postępowania karnego, art. 627
- Ustawa o opłatach w sprawach karnych, art. 2 (§ 1)