Uzasadnienie orzeczenia Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 4 marca 2025 r., II K 1365/23

uzasadnienie orzeczenia Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 4 marca 2025 r., II K 1365/23

Uzasadnienie

1 Formularz UK 1

2 Sygnatura akt

3 IIK 1365/23

4 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

5 1. USTALENIE FAKTÓW

6 2. Fakty uznane za udowodnione

7 Lp.

8 Oskarżony

9 Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

10 1.1.1.

11 M. W. (1), D. B. (1)

12 Oskarżonemu M. W. został przypisany czyn polegający na tym, że:

13 w nocy z 14 na 15 lipca 2023 r. w O. przy ul. (...) znęcał się nad pozostającym pod jego opieką psem rasy mieszanej w ten sposób, że przenosił go powieszonego za szyję na smyczy na wysokości ok. 0,5 metra nad ziemią, szarpiąc za smycz do której był przypięty pies, rzucał psem przypiętym do smyczy o drzwi klatki schodowej, bił go po całym ciele powodując w ten sposób dotkliwe cierpienia fizyczne i psychiczne

14 - tj. czyn z art. 35 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r., o ochronie zwierząt

15 Natomiast oskarżonej D. B. został przypisany czyn polegający na tym, że:

16 w okresie od dnia bliżej nie ustalonego do dnia 14 lipca 2023 r. w miejscowości O., woj. (...)- (...) znęcała się nad pozostającym pod jej opieką psem/szczeniakiem rasy mix, w ten sposób, że utrzymywała psa w niewłaściwych warunkach bytowania, utrzymania go w niechlujstwie, nie wyprowadzania psa w celu załatwienia potrzeb fizjologicznych oraz braku dostępu do pokarmu i wody, powodując w ten sposób cierpienie fizyczne i psychiczne zwierzęcia

17 -tj. czyn z art. 35 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r., o ochronie zwierząt

18 Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

19 Dowód

20 Numer karty

21 Oskarżony M. W. (1) przez kilka tygodni w miesiącach wakacyjnych 2023 roku pomieszkiwał u swojej znajomej, współoskarżonej D. B. (1) w wynajmowanym przez nią mieszkaniu przy ul. (...) w O.. D. B. (1) w mieszkaniu trzymała młodego kilkumiesięcznego psa rasy mieszanej wabiącego się L.. Jednak jej opieka nad zwierzęciem była wręcz iluzoryczna, często wychodząc z domu nawet na kilka godzin, czy to do pracy, czy to w celach towarzyskich, pozostawiała psa bez karmy i picia. Pies nie był przez nią regularnie wyprowadzany, był zaniedbywany higienicznie. Nie była z nim nawet u weterynarza. Od czasu, kiedy M. W. (1) zamieszkał w tym mieszkaniu, to on przejął obowiązki dotyczące psa - wychodził z nim, karmił go i generalnie opiekował się nim lepiej od właścicielki. Jednak to on w nocy z 14 na 15 lipca 2023 r. zachował się wobec tego psa wyjątkowo okrutnie Tej nocy przebywał w mieszkaniu razem ze swoim znajomym J. K. (1) gdzie spożywali alkohol. Około północy wyszli z mieszkania zabierając ze sobą psa. Już podczas wychodzenia z mieszkania oskarżony obchodził się z psem trzymanym na smyczy brutalnie ciągnąc go praktycznie po korytarzu. Po kilkunastominutowym pobycie na podwórku, kiedy młody i dynamicznie zachowujący się pies nie reagował na czas na komendy oskarżonego ten szarpał go i krzyczał na niego. Jednak kiedy wracał już z psem do mieszkania jego agresja wobec psa nasiliła się, szarpał psa trzymanego na smyczy a nawet trzymając go za smycz unosił siłowo do góry i w tej pozycji przenosił go. Podchodząc do drzwi od klatki schodowej zaczął psem uniesionym na smyczy do góry uderzać w ścianę budynku. Następnie wchodząc w drzwi klatki schodowej zaczął ściskać wyrywającego się psa między kolanami. Pies skomlał z bólu co nie uszło uwadze sąsiadów, którzy zaczęli interesować się tym co się dzieje. Oskarżony po wejściu na korytarz bloku niósł psa ściskając go za szyję, przed drzwiami mieszkania rzucił psem o podłogę, szarpał nim, dociskał do podłogi. Wystraszone zwierzę na chwilę zdołało się wyrwać oskarżonemu, jednak ten krzykiem zmusił go do wejścia do mieszkania. Po kilku minut zaalarmowani sąsiedzi słysząc (...) psa z mieszkania weszli do jego środka i zabrali psa stamtąd, a oskarżony wystraszony sytuacją uciekł z mieszkania przez balkon.

22 częściowo wyjaśnienia M. W.

23 k. 76, 81, 114, 339-340

24 częściowo wyjaśnienia osk. D. B.

25 k. 86-87, 111, 360v-361v

26 zeznania świadka A. S.

27 k. 340v-341

28 zeznania świadka K. K.

29 k. 341

30 zeznania świadka M. B.

31 k. 341v

32 zeznania świadka A. K.

33 k. 362

34 częściowo zeznania świadka J. S.

35 k. 103v, 362-362v

36 zeznania świadka J. K.

37 k. 379-379v

38 płyty DVD-R z nagraniami z monitoringu

39 k. 209-210

40 protokoły oględzin płyt

41 k. 93-98, 99-102

42 zeznania świadka J. D. B.

43 k. 361v

44 Zabezpieczony przez sąsiadów pies został przekazany do schroniska, gdzie poddano go badaniu. W jego trakcie nie ujawniono u psa żadnych istotnych obrażeń poza raną pod lewym okiem o długości ok. 1 cm.

45 karta informacyjna ze Schroniska dla (...)

46 k. 27

47 W toku postępowania dopuszczono dowody z trzech opinii biegłych z zakresu weterynarii i behawiorystyki zwierząt

48 opinie biegłego W. G.

49 k. 190-195, 378v-379

50 opinia biegłej D. Ż.

51 k. 421-434, 442v

52 opinia biegłej J. C.

53 k. 518-522

54 Oskarżony M. W. w toku postępowania przygotowawczego został poddany badaniu przez lekarzy choroby psychicznej ani upośledzenia umysłowego, a jedynie rozpoznali zespół uzależnienia spowodowany używaniem kilku substancji cechy osobowości dyssocjalnej. W ich ocenie oskarżony w czasie popełnienia przestępstwa mógł rozpoznać znaczenie czynu i pokierować swoim postępowaniem.

55 opinia

56 k. 159-163

57 Oskarżony w przeszłości był karany za przestępstwa przeciwko mieniu i z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii

58 karta karna

59 k. 536-537

60 Natomiast oskarżona D. B. była karana za przestępstwo z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii

61 karta karna

62 k. 544

63 3. Fakty uznane za nieudowodnione

64 Lp.

65 Oskarżony

66 Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

67 1.2.1.

68 Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

69 Dowód

70 Numer karty

71 4. OCena DOWOdów

72 5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

73 Lp. faktu z pkt 1.1

74 Dowód

75 Zwięźle o powodach uznania dowodu

76 1.1.1

77 częściowo wyjaśnienia M. W.

78 Generalnie wyjaśnienia oskarżonego M. W. (1) zasługują na wiarę, bowiem znajdują potwierdzenie w pozostałym wiarygodnym materiale dowodowym a także są zgodne z zasadami wiedzy i doświadczenia życiowego. Jako szczere Sąd ocenił przyznanie się tego oskarżonego do winy i wyrażoną skruchę. Jako jedyny niewiarygodny fragment wyjaśnień oskarżonego Sad uznał jego twierdzenia, że nie pamięta on swojego zachowania wobec psa feralnej nocy z uwagi na stan nietrzeźwości, bowiem z zabezpieczonego nagrania nie wynika aby był on w takim stanie upojenia aby nie panowac nad swoimi reakcjami.

79 częściowo wyjaśnienia osk. D. B.

80 Sąd uznał, że wyjaśnienia tej oskarżonej zasługują na wiarę jedynie w części, w której przyznała się ona do zaniedbań w opiece nad należącym do niej psem. Nie uznał natomiast za wiarygodne jej twierdzenia, że nie zostawiała na dłużej psa bez opieki i bez pokarmu i dostępu do wody. W tym zakresie jej wyjaśnienia są sprzeczne nie tylko z wyjaśnieniami współoskarżonego M. W. ale i jej byłego partnera J. S..

81 zeznania świadka A. S.

82 Sąd uznał, że zeznania wszystkich świadków - sąsiadów oskarżonych, którzy w dniu zdarzenia zareagowali na odgłosy świadczące o znęcaniu nad psem D. B. są w pełni wiarygodne. Świadkowie ze szczegółami i wyraźnym przejęciem relacjonowali przebieg wydarzeń tej nocy i swój udział "w misji ratunkowej" wobec psa oskarżonej

83 zeznania świadka M. B.

84 zeznania świadka A. K.

85 zeznania świadka J. D. B.

86 zeznania świadka K. K.

87 Sąd jako wiarygodne ocenił również zeznania lekarza weterynarii która jako pierwsza zajęła się psem oskarżonej po jego umieszczeniu w Schronisku dla (...) w O.. Opisała obrażenia jakich doznał pies i jego ogólny stan wskazujący na jego zalęknienie i to że jest "po przejściach" (jak to określiła świadek) Jej relacja jest logiczna i jasna, poparta wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego.

88 częściowo zeznania świadka J. S.

89 Sąd uznał, że zarówno zeznania świadka - byłego partnera oskarżonej D. B. jak i znajomego oskarżonego M. W., z którym ten spożywał alkohol w dniu zdarzenia również zasługują na wiarę. Świadkowie ci opisywali zachowania oskarżonych wobec pokrzywdzonego psa i ich relację brzmią wiarygodnie, bo nie są nadmiernie subiektywne i znajdują potwierdzenie w innych dowodach.

90 zeznania świadka J. K.

91 płyty DVD-R z nagraniami z monitoringu

92 Sąd uznał jako w pełni wiarygodny dowód z nagrania z kamer monitoringu budynku w którym mieszkali oskarżenie. Jest to bardzo ważny, bo nieosobowy dowód, który nie nosi żadnych cech zmanipulowania, a który pozwalana pełną ocenę zachowania oskarżonego M. W. wobec psa. Nagranie to momentami jest wręcz wstrząsające i mimo, że nie zawiera dźwięku to budzi bardzo silne emocje i pozwala na jednoznaczną ocenę zachowania oskarżonego.

93 karta informacyjna ze Schroniska dla (...)

94 Zgromadzone w sprawie dowody z dokumentów mają wszelkie przymioty wiarygodności. Zostały wytworzone przez uprawnione do tego organy, a ich wiarygodność nie została podważona przez żadną ze stron postępowania

95 protokoły oględzin płyt

96 karta karna

97 opinia

98 Sąd ocenił jako w pełni wiarygodną opinię psychiatryczną wydaną w niniejszej sprawie. Jest ona rzeczowa i jasna, a jej wnioski należycie uargumentowane

99 opinie biegłego W. G.

100 Sąd uznał, że spośród aż 3 opinii weterynaryjnych wydanych w niniejszej sprawie można i należy mieć zastrzeżenia, do pierwszej z nich, wydanej przez biegłego W. G.. Biegły bardzo lakonicznie uzasadnił jej wnioski, szczególnie w zakresie dotyczącym oskarżonej D. B.. Jednak nawet w przypadku drugiego z oskarżonych biegły ten uznał, że zachowanie tego oskarżonego nie nosiło znamion szczególnego okrucieństwa, nie zauważając w ogóle, choćby na podstawie zapisu z kamer, jak intensywne i mimo, że krótkotrwałe, to dotkliwe było działanie tego oskarżonego. Pies był przez M. W. duszony poprzez unoszenie nad ziemię na smyczy przypiętej do obroży, tak trzymany był również uderzany o ścianę budynku, ściskany kolanami w momencie wprowadzania do klatki, ponownie przyduszany do ziemi w momencie wprowadzania do mieszkania. Takie zachowania, mimo, że nie spowodowały u psa, poza drobną raną pod okiem, poważniejszych obrażeń fizycznych musiały spowodować bardzo silny ból i równie silny uraz psychiczny widoczny jeszcze podczas badania po upływie kilku godzin od zdarzenia. Nawet argumentacja przedstawiona w ustnej opinii biegłego w ocenie Sadu nie brzmi przekonująco i nie został poparta pogłębioną analizą dowodów.

101 opinia biegłej D. Ż.

102 Opinia tej biegłej w przekonaniu Sadu zdecydowanie bardziej zasługuje na podzielenie. Biegła w sposób zdecydowanie bardziej rzetelny podeszła do oceny zachowania oskarżonych w stosunku do pozostającego pod ich pieczą psa. Przedstawiła szeroka argumentację wniosków do jakich doszła po analizie akt. Swoje wnioski poparła wskazaniami wiedzy i zasadami doświadczenia życiowego. Ustalenia tej biegłej pozwoliły oprzeć się Sadowi na wnioskach płynących z tej opinii.

103 opinia biegłej J. C.

104 Mimo zastrzeżeń jakie zgłaszała pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego po powołaniu tej biegłej do jej poglądów, które ta biegła miała prezentować w mediach społecznościowych Sąd nie dopatrzył się aby miały one wpływ na wydaną w tej sprawie opinię. Opinia ta jest logiczna i jasna. Biegła uzasadniła w sposób przekonujący wnioski swojej opinii, szeroko je argumentując i wnioski te w pełni zasługują na podzielenie.

105 6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

106 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

107 Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

108 Dowód

109 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

110 7. PODSTAWA PRAWNA WYROKU

111 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

112 Oskarżony

113 ☒

114 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

115 I

116 M. W. (1)

117 Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

118 W przekonaniu Sadu zachowanie oskarżonego M. W. (1) w pełni wyczerpało znamiona przypisanego mu czynu z art. 35 ust. 2 ustawy o ochronie zwierząt. Mimo, iż zachowanie to nie było długotrwałe, to było jednak wyjątkowo brutalne i okrutne. P. psa poprzez unoszenie go nad ziemią przez trzymanie za smycz przyczepioną do obroży na szyi, uderzanie nim przy trzymanie w ten sam sposób o ścianę budynku, przygniatanie i ściskanie kolanami oraz przygniatanie do podłoża to zachowania bez wątpienia wyczerpujące dyspozycję wskazanego przepisu. Przestępstwa z art. 35 ust. 2 wskazanej wyżej ustawy sprawca musi dopuszczać się jedynie z zamiarem bezpośrednim i mimo, że z wyjaśnień oskarżonego zdaje się wynikać, iż takiego zamiaru nie można mu przypisać, to w świetle ugruntowanego stanowiska judykatury i doktryny zamiar ten należy odnosić do samej czynności sprawczej i tym samym dla bytu tego przestępstwa nie jest koniczna wola sprawcy nakierowana bezpośrednio na chęć wyrządzenia krzywdy zwierzęciu, lecz jedynie wola dokonania określonego zachowania wobec zwierzęcia ( vide: wyrok SN z 16.11.2009 r. V KK 187/09, LEX nr 553896, wyrok SN z 13.12.2016r., II KK 281/16, LEX nr 2237277. wyrok WSA w Warszawie z dnia 20.10.2017 r., (...) SA/Wa 55/17, LEX nr 2480338, wyrok SO w Kielcach z dnia 15.04.2014 r., IX Ka 29714, LEX nr 1868427, wyrok SO w Krakowie z dnia 28.10.2014 r., IV Ka 710/14, LEX nr 1870405, wyrok SO w Elblągu z dnia 04.04.2017 r., VI Ka 90/17, LEX nr 2304386)

119 Zdaniem Sądu zachowaniu oskarżonego można zatem przypisać działanie z zamiarem bezpośrednim, bowiem wskazane wyżej czynności sprawcze taki zamiar znamionują.

120 Również w przypadku drugiej oskarżonej Sad uznał, że jej zachowanie wypełnia znamiona przypisanego jej czynu. W jej przypadku, mimo, że pozornie jej zachowanie nie było tak drastyczne, jak w przypadku M. W., to również należy oceniać jako wyczerpujące znamię szczególnego okrucieństwa wobec należącego do niej psa. Pozostawiała go przez długie godziny, a nawet całe dnie samego w mieszkaniu, bez dostępu do jedzenia i wody. Traktowała go jak "zabawkę" i kiedy jej się znudził po prostu go porzuciła, a większość obowiązków związanych z opieką nad nim przejął współoskarżony.

121 ☐

122 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

123 Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

124 ☐

125 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania

126 Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

127 ☐

128 3.4. Umorzenie postępowania

129 Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

130 ☐

131 3.5. Uniewinnienie

132 Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

133 8. KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i

134 środki związane z poddaniem sprawcy próbie

135 Oskarżony

136 Punkt rozstrzygnięcia

137 z wyroku

138 Punkt z wyroku odnoszący się

139 do przypisanego czynu

140 Przytoczyć okoliczności

141 M. W. (1), D. B. (1)

142 I

143 I

144 Wymierzając kary obojgu

145 oskarżonym Sąd miał na

146 uwadze całokształt okoliczności

147 łagodzących i obciążających a

148 w szczególności stopień

149 szkodliwości społecznej

150 przypisanych im czynów i

151 stopień winy. Określając

152 wysokość kar Sąd uwzględnił

153 cele zapobiegawcze i

154 wychowawcze kary w stosunku

155 do sprawców a ponadto

156 potrzeby w zakresie

157 kształtowania świadomości

158 prawnej społeczeństwa. W

159 przypadku oskarżonego

160 M. W. Sąd

161 miał na uwadze wyjątkowo

162 drastyczną formę działania,

163 intensywność zadawanych psu

164 cierpień. Jeśli weźmie się pod

165 uwagę jeszcze uprzednią

166 karalność tego oskarżonego to

167 w rezultacie jedyną karą

168 współmierną do wszystkich

169 tych okoliczności obciążających

170 musi być kara bezwzględna

171 pozbawienia wolności. Sąd

172 ostatecznie uznał, że w

173 przypadku tego oskarżonego

174 należy i trzeba sięgnąć po

175 instytucję tzw. kary mieszanej

176 przewidzianą w przepisie art.

177 37b i wymierzył temu

178 oskarżonemu karę 2

179 miesięcy pozbawienia

180 wolności i karę roku

181 ograniczenia wolności w postaci

182 obowiązku wykonywania

183 nieodpłatnej kontrolowanej

184 pracy na cele społeczne w

185 wymiarze 30 godzin

186 miesięcznie. Mimo, że

187 czyn oskarżonego dotyczył

188 zwierzęcia nie można

189 zapominać, że jest to istota

190 żywa, nie tylko zdolna do

191 odczuwania bólu, ale i taka,

192 w której pamięci doznane

193 cierpienie może pozostawić i z

194 całym przekonaniem z

195 pewnością pozostawiło trwały

196 ślad. Jako okoliczności

197 łagodzące Sąd uznał

198 przyznanie się tego

199 oskarżonego do winy i

200 to, że przed tym zdarzeniem,

201 to on w istocie najlepiej

202 zajmował się tym psem.

203 W przypadku drugiej

204 oskarżonej Sąd uznał, że karą

205 współmierną do je czynu będzie

206 kara pozbawienia wolności,

207 przy czym w jej przypadku,

208 z warunkowym zawieszeniem

209 jej wykonania na okres próby

210 2 lat. W celu wzmocnienia

211 zapobiegawczych celów tej

212 kary Sąd oddał oskarżoną pod

213 dozór kuratora sądowego i

214 zobowiązał ją do składania

215 kuratorowi cyklicznych

216 sprawozdań z przebiegu okresu

217 próby. Sąd uznał za konieczne

218 i pożądane z uwagi na

219 dobrostan psa orzeczenie jego

220 przepadku w trybie art. 35 ust.

221 3 ustawy o ochronie

222 zwierząt.

223 W przekonaniu Sądu z uwagi

224 na to, że oskarżeni swoim

225 zachowaniem wykazali

226 dobitnie, że nie powinni

227 posiadać zwierząt Sąd orzekł

228 wobec obojga oskarżonych

229 zakaz posiadania zwierząt

230 przez okres 5 lat.

231 Sąd uznał za celowe

232 orzeczenie wobec obojga

233 oskarżonych nawiązki w

234 kwocie po 5 tys. złotych na

235 wskazany cel związany z

236 ochroną zwierząt - Fundacji

237 (...)

238 9. Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

239 Oskarżony

240 Punkt rozstrzygnięcia

241 z wyroku

242 Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

243 Przytoczyć okoliczności

244 M. W. (1)

VII

VII

245 Sąd na mocy wskazanego przepisu zaliczył oskarżonemu M. W. okres rzeczywistego pozbawienia go wolności, w większości na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności, a w pozostałej części na poczet kary ograniczenia wolności.

246 10. inne zagadnienia

247 W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,

248 a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

249 7. KOszty procesu

250 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

251 Przytoczyć okoliczności

VIII

252 Sąd zasądził na rzecz obrońcy działającego z urzędu wynagrodzenie oparte na podstawie przepisów poprzednio (w momencie rozpoczęcia procesu) obowiązującego rozporządzenia regulującego tę kwestię, przyjmując dwukrotność stawki podstawowej z uwagi na nakład pracy obrońcy i jej zaangażowania w sprawę.

253 IX

254 Zasady słuszności i możliwości majątkowe oskarżonych sprawiły, iż Sąd uznał za celowe obciążenie ich jedynie po połowie kosztami związanymi z wydaniem opinii przez biegłych.

255 11. Podpis