Uzasadnienie orzeczenia Sądu Rejonowego w Legionowie z dnia 12 października 2020 r., II K 443/20

uzasadnienie orzeczenia Sądu Rejonowego w Legionowie z dnia 12 października 2020 r., II K 443/20

Uzasadnienie

1 Formularz UK 1

2 Sygnatura akt

3 II K 443/20

4 Je ż eli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niekt ó rych czyn ó w lub niekt ó rych oskar ż onych, s ą d mo ż e ograniczy ć uzasadnienie do cz ęś ci wyroku obj ę tych wnioskiem. Je ż eli wyrok zosta ł wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo je ż eli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygni ę cie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, s ą d mo ż e ograniczy ć uzasadnienie do informacji zawartych w cz ęś ciach 3–8 formularza.

USTALENIE FAKTÓW

5 Fakty uznane za udowodnione

6 Lp.

7 Oskarżony

8 Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

9 1.

10 S. S.

11 Czyn z pkt. 1 wyroku

12 Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

13 Dowód

14 Numer karty

15 -----

16 -----

17 -----

18 Fakty uznane za nieudowodnione

19 Lp.

20 Oskarżony

21 Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

22 -----

23 -----

24 -----

25 Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

26 Dowód

27 Numer karty

28 ------

29 -----

30 -----

31 OCena DOWOdów

32 Dowody będące podstawą ustalenia faktów

33 Lp. faktu z pkt 1.1

34 Dowód

35 Zwięźle o powodach uznania dowodu

36 -----

37 -----

38 -----

39 Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

40 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

41 Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

42 Dowód

43 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

44 -----

45 -----

46 -----

PODSTAWA PRAWNA WYROKU

47 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

48 Oskarżony

49 ☒

50 Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

51 S. S.

52 Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

53 Zgodnie z treścią art. 233 § 1 k.k. kto, składając zeznanie mające służyć za dowód w postępowaniu sądowym lub w innym postępowaniu prowadzonym na podstawie ustawy, zeznaje nieprawdę lub zataja prawdę, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8. Natomiast z treści art. 233 § 1 a k.k. wynika iż jeżeli sprawca czynu określonego w § 1 zeznaje nieprawdę lub zataja prawdę z obawy przed odpowiedzialnością karną grożącą jemu samemu lub jego najbliższym podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Przedmiotem ochrony są prawidłowe funkcjonowanie wymiaru sprawiedliwości oraz wiarygodność ustaleń dokonanych w postępowaniach przewidzianych na podstawie ustawy. Przestępstwa fałszywych zeznań można dopuścić się w postępowaniu sądowym (nie tylko karnym, lecz także cywilnym, w sprawach z zakresu prawa pracy itp.) albo też innym postępowaniu prowadzonym na podstawie ustawy . „Zeznanie nieprawdy lub zatajenie prawdy przez świadka w postępowaniu innym niż sądowe wypełnia znamię czynności sprawczej przestępstwa określonego w art. 233 § 1 k.k. wtedy, gdy toczy się ono na podstawie ustawy, której przepisy stanowią, że zeznanie świadka służy za dowód w tym postępowaniu i uprawniają zarazem przyjmującego zeznanie do uprzedzenia świadka o odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania” (postanowienie SN z 2.02.2004 r., V KK 168/03, OSNKW 2004/3, poz. 29). Ustawą z 11.03.2016 r. wprowadzono nowy przepis art. 233 § 1a. Jak czytamy w uzasadnieniu rządowego projektu tej ustawy: „W celu rozstrzygnięcia [...] wątpliwości i interpretacji mających negatywne konsekwencje dla pewności prawnej i skuteczności wymiaru sprawiedliwości projektodawca zdecydował się jednoznacznie uznać zachowanie uczestnika postępowania, polegające na świadomym składaniu fałszywych zeznań i wprowadzania w błąd organu procesowego pomimo pouczenia go o prawie do odmowy składania zeznań lub odpowiedzi na pytania, za czyn zabroniony jako przestępstwo. Znalazło to wyraźne odzwierciedlenie normatywne w postaci zamieszczenia odrębnego przepisu art. 233 § 1a k.k., przewidującego odpowiedzialność karną w takich wypadkach” . De lege lata (przy założeniu prawidłowego uprzedzenia zeznającego o odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznanie lub odebrania od niego przyrzeczenia), jeżeli sprawca świadomie zeznaje nieprawdę lub zataja prawdę, a czyni to z obawy przed odpowiedzialnością karną grożącą jemu samemu lub jego najbliższym, tym samym popełnia przestępstwo (aczkolwiek w postaci typu uprzywilejowanego). Przestępstwa z art. 233 k.k. mają charakter indywidualny (o kręgu podmiotów określonym przepisami). Należy zwrócić uwagę, że podmiotem przestępstw z art. 233 § 1 i 1a k.k. nie mogą być podejrzany ani oskarżony, składają oni bowiem wyjaśnienia, a nie – jak stanowi w § 1 ustawa – zeznania. Podmiotami tych przestępstw są głównie świadkowie ( za Marek Mozgawa Komentarz aktualizowany do art. 233 Kodeksu Karnego ) .

54 W powyższej sprawie oskarżona S. S. wypełniła wszystkie znamiona czynu z art. 233 § 1 a k.k. . Oskarżona S. S. w dniu 27 kwietnia 2017 r. w L. woj. (...) w Komendzie Powiatowej Policji w L. w sprawie (...) RSD 254/2016, będąc uprzedzoną o odpowiedzialności karnej za zeznania nieprawdy lub zatajenie prawdy, przesłuchana w charakterze świadka z obawy przed grożącą odpowiedzialnością karną zeznała nieprawdę i zataiła prawdę na temat zdarzenia z dnia 09 sierpnia 2016 r.. Działanie oskarżonej S. S. polegało na tym będąc uprzedzoną o odpowiedzialności karnej za zeznania nieprawdy lub zatajenie prawdy zeznała będąc przesłuchana w charakterze świadka , iż nie wystawiła i nie wypisała dokumentu zatytułowanego (...) datowanego na dzień 09 sierpnia 2016 r. dotyczącego potwierdzenia zatrudnienia E. C. w Fundacji (...) z/s w U., co pozostaje w sprzeczności z zebranym materiałem dowodowym w powyższej sprawie, w tym z opinią biegłego z zakresu badania dokumentów , z której kategorycznie wynikało iż to oskarżona S. S. wystawiła w/w dokument ( k. 158-186 ) . Należy wskazać iż dla przypisania sprawcy popełnienia przestępstwa niezbędne jest wykazanie zaistnienia znamion strony podmiotowej, w przypadku przestępstwa złożenia fałszywych zeznań – umyślności działania bądź zaniechania. Umyślność może w tym przypadku przejawiać się zamiarem bezpośrednim lub wynikowym. Minimalnym warunkiem spełnienia znamion strony podmiotowej w odniesieniu do omawianego przestępstwa jest przewidywanie przez sprawcę nieprawdziwości jego oświadczeń o posiadanych wiadomościach na temat faktów badanych w postępowaniu i zarazem godzenie się z tym stanem, wyrażające się złożeniem takich zeznań w formie przewidzianej przez prawo procesowe. Podkreślenia przy tym wymaga, że zakresem czynu wyczerpującego znamiona przestępstwa złożenia fałszywych zeznań objąć można tę treść zeznań, do której odnoszą się przesłanki strony podmiotowej” (wyrok SN z 15.01.1999 r., II KKN 129/97, Prok. i Pr.-wkł. (...), poz. 1). W niniejszej sprawie działanie oskarżonej S. S. spełniło te przesłanki działała ona bowiem umyślnie z zamiarem bezpośrednim. Należy wskazać iż oskarżona S. S. przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu z art. 233 § 1 a k.k. i złożyła wniosek w trybie art. 335 k.p.k. ( k. 281-282 ) . W swoich wyjaśnieniach oskarżona przyznała iż to ona wypisała fikcyjne zaświadczenie datowane na dzień 09.08.2016 r. dotyczącego potwierdzenia zatrudnienia E. C. w Fundacji (...) z/s w U..

55 ☐

56 Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

57 -----

58 -----

59 Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

60 -----

61 ☐

62 Warunkowe umorzenie postępowania

63 -----

64 -----

65 Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

66 -----

67 ☐

68 Umorzenie postępowania

69 -----

70 -----

71 Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

72 -----

73 ☐

74 Uniewinnienie

75 -----

76 -----

77 Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

78 -----

79 KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

80 Oskarżony

81 Punkt rozstrzygnięcia

82 z wyroku

83 Punkt z wyroku odnoszący się

84 do przypisanego czynu

85 Przytoczyć okoliczności

86 S. S.

87 Niewątpliwą okolicznością obciążającą jest duży społecznej szkodliwości popełnionego przez oskarżoną S. S. czynu przejawiający się w charakterze naruszonego przez oskarżoną dobra oraz okoliczności działania oskarżonej . Oskarżona naruszył bowiem dobro chronione prawem jakim jest prawidłowe funkcjonowanie wymiaru sprawiedliwości oraz wiarygodność ustaleń dokonanych w postępowaniach przewidzianych na podstawie ustawy. Za okoliczność obciążającą Sąd uznał również fakt , iż oskarżona była wielokrotnie karana ( k. 343-344 ) . Sąd jako okoliczność łagodzącą wobec oskarżonej uznał fakt iż przyznała się on do popełnienia zarzucanego jej czynu złożyła w sprawie wyjaśnienia i dobrowolnie poddała się karze w trybie art. 335 § 2 k.pk. ( k. 281-282 ) . Orzeczona wobec oskarżonej w pkt. 1 wyroku kara 4 miesięcy pozbawienia wolności spełnia wymogi zarówno prewencji indywidualnej jak i generalnej, a także odpowiadają stopniowi zawinienia i społecznej szkodliwości czynu. Winna spełnić wobec oskarżonej funkcję wychowawczą i powstrzymać ją w przyszłości od popełnienia podobnych czynów. Na wymiar orzeczonej kary pozbawienia wolności miał wpływ sposób działania oskarżonej podczas popełnienia zarzucanego jej czynu i fakt iż była on już wielokrotnie karana. Podnieść należy iż zgodnie z treścią art. 69 § 1 k.k. Sąd może warunkowo zawiesić wykonanie kary pozbawienia wolności orzeczonej w wymiarze nieprzekraczającym roku, jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa nie był skazany na karę pozbawienia wolności i jest to wystarczające dla osiągnięcia wobec niego celów kary, a w szczególności zapobieżenia powrotowi do przestępstwa. Należy wskazać iż oskarżona S. S. w chwili popełnienia tego przestępstwa była już 4 razy skazywana na kary pozbawienia wolności ( k. 343-344 ), tym samym brak jest przesłanek odnośnie warunkowego zawieszenia orzeczonej wobec oskarżonej kary 4 miesięcy pozbawienia wolności . Należy zauważyć iż tylko bezwzględna kara pozbawienia wolności może skłonić oskarżoną do refleksji nad swoim zachowaniem i powstrzymać ją od popełnienia w przyszłości podobnych przestępstw. Kara ta winna spełnić przede wszystkim wobec oskarżonej funkcję represyjną .

88 1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

89 Oskarżony

90 Punkt rozstrzygnięcia

91 z wyroku

92 Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

93 Przytoczyć okoliczności

94 -----

95 -----

96 -----

97 -----

98 6. inne zagadnienia

99 W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,

100 a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosowa ł określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

101 Należy ponadto podnieść iż mimo że obrońca oskarżonej S. S. w trybie art. 422 § 1 k.p.k. złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia co do całości wyroku , Sąd sporządził uzasadnienie tego wyroku zgodnie z treścią art. 424 § 3 k.p.k. . Zgodnie treścią art. 424 § 3 k.p.k. w wypadku złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku jedynie co do rozstrzygnięcia o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu albo o uzasadnienie wyroku wydanego w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 uzasadnienie powinno zawierać co najmniej wyjaśnienie podstawy prawnej tego wyroku oraz wskazanych rozstrzygnięć. Należy wskazać iż wyrok wobec oskarżonej S. S. został wydany w trybie art. 343 k.p.k..

102 KOszty procesu

103 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

104 Przytoczyć okoliczności

105 2.

106 3.

107 Na podstawie art. 618 § 1 pkt. 11 k.p.k. Sąd zasądził od Skarbu Państwa- Kasa Sądu Rejonowego w Legionowie na rzecz adwokata A. F. kwotę 442,80 zł ( czterysta czterdzieści dwa złote osiemdziesiąt groszy ) tytułem nie opłaconej przez oskarżoną S. S. pomocy prawnej za obronę udzieloną z urzędu.

108 Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. Sąd zwolnił oskarżoną S. S. w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych biorąc pod uwagę jej dochody .

109 1Podpis