Wyrok Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 4 września 2020 r., IV U 278/19

wyrok Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 4 września 2020 r., IV U 278/19

Tekst

1 Sygnatura akt IV U 278/19

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

2 Dnia 4 września 2020 r.

3 Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

4 w składzie następującym:

5 Przewodniczący: SSR Marta Ładzińska

6 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 września 2020 r. w J.

7 sprawy z odwołania T. S.

8 od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W.

9 z dnia 22 października 2019 r., znak: (...)

10 przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W.

11 o zasiłek chorobowy

12 I. zmienia decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. z dnia 22 października 2019 r., znak: (...) w ten sposób, że przyznaje wnioskodawcy T. S. (S.) prawo do zasiłku chorobowego za okres od dnia 1 października 2019 r. do dnia 3 października 2019 r.;

13 II. kosztami sądowymi obciąża Skarb Państwa.

14 Sygn. akt IV U 278/19

Uzasadnienie

15 Wnioskodawca T. S. złożył odwołanie od decyzji z dnia 22.10.2019 r. znak (...) wydanej przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W., odmawiającej mu prawa do zasiłku chorobowego za okres od dnia 1.10.2019 r. do dnia 3.10.2019 r., zarzucając, że organ rentowy błędnie przyjął, że wnioskodawca odzyskał zdolność do pracy.

16 W uzasadnieniu żądania wnioskodawca wskazał, że konieczne jest dalsze leczenie głębokiej niewydolności krążeniowej lewej nogi. Kontynuacja leczenia jest potrzebna, a wnioskodawca zamierza złożyć wniosek o rentę.

17 Strona pozwana - (...) Oddział w W., działający przez zawodowego pełnomocnika, wniosła o oddalenie odwołania i o zasądzenie od wnioskodawcy na rzecz organu rentowego kosztów zastępstwa procesowego.

18 Organ rentowy powołał się na art. 59 i 59a ustawy z dnia 25 czerwca 1999 roku o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (Dziennik Ustaw rok 2005 nr 31 poz. 267) i podniósł, iż podlegające kontroli zwolnienie lekarskie za okres dnia 1.10.2019 r. do dnia 3.10.2019 r. zostało uznane za niezasadne, a lekarz orzecznik ZUS uznał, że niezdolność do pracy ustała w dniu 30.09.2019 r.

19 Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

20 Wnioskodawca podlegał ubezpieczeniom społecznym, w tym chorobowemu w dniach 1-3.10.2019 r.

21 W okresie od 5.09.2019 r. do 3.10.2019 r. stwierdzono u wnioskodawcy niezdolność do pracy i wystawiono zwolnienia lekarskie.

22 (dowód: bezsporne)

23 W dniu 30.09.2019 r. wnioskodawca został wezwany na badanie ZUS. Lekarz orzecznik ZUS stwierdził, iż niezdolność wnioskodawcy do pracy ustała z dniem 30.09.2019 r. i uznał za niezasadne zwolnienie lekarskie o numerze (...) za okres 1.10.2019 r. do 3.10.2019 r.

24 ( dowód : bezsporne)

25 Wnioskodawca cierpi na zespół pozakrzepowy po przebytej przed laty rozległej zakrzepicy żył głębokich kończyny lewej dolnej. Zmiany chorobowe doprowadziły do uszkodzenia zastawek żylnych, powodując obecność refluksu w układzie żył głębokich oraz utrzymywanie się struktur pasmowych w świetle naczyń, będących pozostałością zakrzepu. T. S. pozostaje pod stałą opieką angiologiczną.

26 W okresie od 1.10.2019 r. do 3.10.2019 r. wnioskodawca nie odzyskał zdolności do pracy.

27 ( dowód : opinia biegłej z zakresu angiologii W. G. z dnia 22.06.2020 r., k – 35-36v)

28 Sąd zważył co następuje:

29 Odwołanie jest uzasadnione.

30 Podstawą materialnoprawną decyzji ZUS był przepis art. 6 ust. 1, art. 8, art. 9 oraz art. 59 ust. 6 Ustawy zasiłkowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 645).

31 Zgodnie z art. 8 i 9 ustawy zasiłek chorobowy przysługuje przez okres trwania niezdolności do pracy z powodu choroby lub niemożności wykonywania pracy nie dłużej jednak niż przez 6 miesięcy.

32 Na mocy przepisu art. 59 ust. 1 prawidłowość orzekania o czasowej niezdolności do pracy z powodu choroby oraz wystawiania zaświadczeń lekarskich podlega kontroli.

33 Kontrolę tę wykonują lekarze orzecznicy Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Jeżeli po analizie dokumentacji medycznej i po przeprowadzeniu badania ubezpieczonego lekarz orzecznik Zakładu Ubezpieczeń Społecznych określi wcześniejszą datę ustania niezdolności do pracy niż orzeczona w zaświadczeniu lekarskim, za okres od tej daty zaświadczenie lekarskie traci ważność (przepis art. 59 ust. 7 cytowanej Ustawy).

34 W przedmiotowej sprawie nie było sporne, że wnioskodawca podlegał ubezpieczeniom i że do dnia 29.09.2019 r. był niezdolny do pracy. Spór dotyczył zdolności wnioskodawcy do pracy w dniach od 1.10.2019 r. do 3.10.2019 r. Ustalenie tej okoliczności wymagało wiadomości specjalnych. Z tych względów Sąd zlecił biegłej angiolog sporządzenie opinii na tę okoliczność. Biegła ustaliła, a Sąd oparł się na tych ustaleniach, że wnioskodawca nie odzyskał zdolności do pracy w okresie od 1.10.2019 r. do 3.10.2019 r.

35 Sąd dał wiarę opinii, albowiem była ona rzetelna, spójna, logiczna oraz sporządzona zgodnie z zasadami wiedzy.

36 Opinia biegłego podlega - jak inne dowody - ocenie według art. 233 § 1 k.p.c., lecz odróżniają ją szczególne kryteria oceny, to jest zgodność z zasadami logiki i wiedzy powszechnej, poziom wiedzy biegłego, podstawy teoretyczne opinii, sposób motywowania oraz stopień stanowczości wyrażonych w niej wniosków. Nie podlega ona zatem weryfikacji w takich kryteriach, jak dowód na stwierdzenie faktów. Jednocześnie, przy ocenie biegłych lekarzy sąd nie może zająć stanowiska odmiennego, niż wyrażone w tej opinii, na podstawie własnej oceny stanu faktycznego (tak: wyrok SN z 1987.10.13, II URN 228/87, (...)). Z istoty i celu dowodu z opinii biegłego wynika przy tym, że jeśli rozstrzygnięcie sprawy wymaga wiadomości specjalnych, dowód z opinii biegłych jest konieczny. W takim wypadku Sąd nie może poczynić ustaleń sprzecznych z opinią biegłego, jeżeli jest ona prawidłowa i jeżeli odmienne ustalenia nie mają oparcia w pozostałym materiale dowodowym. W niniejszej sprawie Sąd nie dopatrzył się przesłanek podważających prawidłowość wydanych opinii.

37 Podkreślić należy, że również organ rentowy nie złożył zastrzeżeń do opinii biegłej angiolog, co pozwana przyjąć, że zgadzał się z wnioskami opinii.

38 W związku z powyższym Sąd na mocy przepisu art. 477 (14) § 2 k.p.c. zmienił decyzję ZUS, o czym orzeczono w punkcie I sentencji wyroku.

39 Rozstrzygnięcie o kosztach sądowych zawarte w punkcie II wyroku znajduje oparcie w przepisie art. 108 k.p.c. oraz art. 113 w zw. z art. 96 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 98 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2010 r., Nr 90, poz. 594). W toku postępowania wnioskodawca był zwolniony od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, a wydatki w toku postępowania ponosił Skarb Państwa. Z dyspozycji art. 113 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych wynika, iż nie istnieją podstawy do obciążenia kosztami strony, zwolnionej od kosztów postępowania, która proces przegrała.

40 W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji.