Wyrok Sądu Rejonowego w Gdyni z dnia 30 listopada 2023 r., I C 613/21

wyrok Sądu Rejonowego w Gdyni z dnia 30 listopada 2023 r., I C 613/21

Tekst

1 Sygn. akt. I C 613/21

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

2 Dnia 30 listopada 2023 r.

3 Sąd Rejonowy w Gdyni - I Wydział Cywilny w składzie:

4 Przewodniczący: asesor sądowy Mateusz Berent

5 Protokolant: starszy sekretarz sądowy Małgorzata Świst

6 po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2023 r. w Gdyni

7 na rozprawie

8 sprawy z powództwa (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą we W.

9 przeciwko Gminie M. G.

10 o zapłatę

11 I. zasądza od pozwanej Gminy M. G. na rzecz powódki (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą we W. kwotę 64.904,37 zł (sześćdziesiąt cztery tysiące dziewięćset cztery złote trzydzieści siedem groszy) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia 10 lipca 2018 roku do dnia zapłaty;

12 II. oddala powództwo w pozostałym zakresie;

13 III. zasądza od pozwanej Gminy M. G. na rzecz powódki (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą we W. kwotę 10.169 zł (dziesięć tysięcy sto sześćdziesiąt dziewięć złotych) tytułem kosztów procesu wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty;

14 IV. nakazuje pobrać od pozwanej Gminy M. G. na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Gdyni kwotę 2.127,68 zł (dwa tysiące sto dwadzieścia siedem złotych sześćdziesiąt osiem złotych) tytułem zwrotu wydatków poniesionych tymczasowo przez Skarb Państwa.

15 sygn. akt I C 613/21

Uzasadnienie

16 I.

17 (żądanie i podstawa faktyczna pozwu)

18 1. Powódka (...) Spółka Akcyjna z siedzibą we W. wniosła pozew przeciwko Gminie M. G. o zapłatę kwoty 65.036,24 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie odm dnia 7 lipca 2018 roku do dnia zapłaty oraz o zasądzenie zwrotu kosztów procesu.

19 2. W uzasadnieniu pozwu powódka podniosła, że (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. prowadziła Niepubliczne Przedszkole (...) i otrzymywała od pozwanej dotacje podmiotowe na podstawie art. 90 ust. 2b ustawy o systemie oświaty. Zasady wyliczania dotacji uległy zmianie z dniem 1 września 2013 r. i kwota podstawy obliczania dotacji została pomniejszona o opłaty rodziców, które stanowiły dochód gminy. Jak wskazano, podstawą do ustalenia dotacji należny w świetle ustawy o systemie oświaty są wydatki zaplanowane na jednego ucznia w przedszkolu publicznym a nie wydatki faktycznie poniesione. Powód wyliczył wysokość przysługującej dotacji w 2013 roku uwzględniając zaplanowane wydatki bieżące na przedszkola (rozdział 80104, 80105) oraz wydatki zaplanowane na przedszkola publiczne zapisane w innych rozdziałach klasyfikacji budżetowej, a także gromadzone na rachunku dochodów (rozdział 80148, 80195, 80146) oraz wydatki na przedszkola gromadzone na wydzielonym rachunku dochodów. W związku z tym powódka przyjęła, że kwota zaplanowanych wydatków na przedszkola od stycznia do sierpnia 2013 roku wynosiła 49.040.829 zł. Dalej, powódka wskazała, że od 1 września 2013 roku opłaty rodziców z tytułu wyżywienia i pobytu dziecka w przedszkolu stanowiły dochód pozwanej, stąd od wszystkich wydatków bieżących planowanych na przedszkola publiczne, odjęła opłaty rodziców w kwocie 12.303.344 zł. W związku z powyższym kwota wydatków bieżących za okres od września do grudnia 2013 roku powinna wynieść 36.737.548 zł. Wysokość należnej dotacji za dziecko w 2013 roku w okresie od stycznia do sierpnia 2013 roku powódka wyliczyła na kwotę 628,72 zł, a w okresie od września do grudnia 2013 roku na kwotę 470,99 zł. Zdaniem powódki należna wysokość dotacji za okres od kwietnia do grudnia 2013 roku została zaniżona o 65.036,24 zł. Uzasadniając swoją legitymację procesową powódka wskazała, że organ prowadzący przedszkole dokonał przelewu swojej wierzytelności na jej rzecz.

20 (pozew, k. 3-8)

21 II.

22 (stanowisko pozwanej)

23 3. Pozwana Gmina M. G. wniosła o oddalenie powództwa w całości, kwestionując roszczenie powoda co do zasady i wysokości w zakresie przyjętego sposobu obliczenia dotacji i wartości poszczególnych części składowych. Pozwana zakwestionowała również legitymację procesową powódki, argumentując, że powódka nie przejęła zobowiązań i wierzytelności organu prowadzącego placówkę z uwagi na naruszenie rygorów dotyczących zawierania umów przez spółki z ograniczoną odpowiedzialnością wynikających z regulacji KSH oraz odrębności regulacji dotyczących dotacji w ustawie o systemie oświaty. Zdaniem pozwanej dotacja jest nierozerwalnie związana z działalnością danej placówki (przedszkola niepublicznego) i obowiązek zwrotu dotacji i związane z tym roszczenia dotyczą tylko aktualnego organu prowadzącego placówkę. (...) sp. z o.o. nie była legitymowana do zawarcia umowy powierniczego przelewu wierzytelności, skoro nie prowadzi już placówki przedszkolnej. Pozwana wskazała, że zgodnie z poglądami judykatury roszczenie o zapłatę kwoty odpowiadającej różnicy pomiędzy kwotą dotacji należnej i wypłacanej ma charakter odszkodowawczy, zaś (...) sp. z o.o. zgłaszało żadnych braków odnośnie do funkcjonowania przedszkola, a gmina nie twierdziła, jakoby organ prowadzący nie wykonał obciążających jego placówkę zadań. Organ prowadzący nigdy nie powoływał się na wydatkowanie własnych środków na realizację zadania publicznego, potrzebę uzupełniania środków uzyskanych z dotacji. Pozwana zwróciła uwagę, że powódka utożsamia szkodę wprost z niewypłaconą częścią dotacji, nie podnosząc żadnych twierdzeń odnośnie zaangażowania środków własnych. Jak wskazano maksymalna kwota dotacji stanowi maksymalną kwotę, która może przypaść uprawnionemu, a nie kwotę, która jest niezależna od jakichkolwiek – poza złożeniem prawidłowego wniosku – dodatkowych okoliczności. Pozwana podniosła, że ewentualne zasądzenie dalszych kwot dotacji spowoduje, że prowadzący przedszkole uzyska należności, które nie mogą być wykorzystane zgodnie z przeznaczeniem, gdyż minął już czas, którego dotyczyły. Ponadto, pozwana zanegowała w całości sposób oraz metodę wyliczenia nadpłaty dotacji przedstawiony przez powódkę jako wadliwy i obarczony błędami. Jak wskazano, wbrew obowiązującym przepisom zawyżono podstawę wyliczenia stawek o takie pozycje jak: dochody własne jednostek (rozdział 80104), wydatki związane z utrzymaniem przedszkoli specjalnych, do których uczęszczają wyłącznie dzieci niepełnosprawne (rozdział 80105), stołówki szkolne i przedszkolne (rozdział 80148), środki na dokształcanie nauczycieli (rozdział 80146), kwoty z ZFŚS emerytów i rencistów (rozdział 80195).

24 (odpowiedź na pozew, k. 79-82)

III.

25 Sąd ustalił następujący stan faktyczny :

26 4. (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. prowadziła niepubliczne przedszkole (...) w G.. Spółka została wpisana do ewidencji placówek niepublicznych Miasta G. w dniu 27 września 2011 roku.

27 (dowód: zaświadczenie nr (...), k. 13)

28 5. Od 1 września 2015 roku organem prowadzącym ww. placówkę niepubliczną jest inny podmiot.

29 (fakt bezsporny)

30 6. W poszczególnych miesiącach w okresie od kwietnia do grudnia 2013 roku do niepublicznego przedszkola (...) w G. uczęszczała następująca liczba dzieci:

31 - kwiecień 2013 roku – 37;

32 - maj 2013 roku – 44;

33 - czerwiec 2013 roku – 48;

34 - lipiec 2013 roku – 55;

35 - sierpień 2013 roku – 58;

36 - wrzesień 2013 roku – 49;

37 - październik 2013 roku – 48;

38 - listopad 2013 roku – 47;

39 - grudzień 2013 roku – 51.

40 (dowód: informacje o liczbie wychowanków, k. 14-22)

41 7. Gmina M. G. wypłaciła na rzecz (...) sp. z o.o. dotacje w następującej wysokości:

42 - kwiecień 2013 – 15.157,05 zł;

43 - maj 2013 – 18.024,60 zł;

44 - czerwiec 2013 – 19.633,20 zł;

45 - lipiec 2013 – 22.530,75 zł;

46 - sierpień 2013 – 23.759,70 zł;

47 - wrzesień 2013 – 20.072,85 zł;

48 - październik 2013 – 19.663,20 zł;

49 - listopad 2013 – 0 zł;

50 - grudzień 2013 – 40.145,70 zł.

51 (dowód: rozliczenie dotacji za okres od kwietnia do grudnia 2013r., k. 23-31)

52 8. W zeznaniu o wysokości osiągniętego dochodu za rok 2013 (...) Sp. z o.o. wykazało przychód w wysokości 2.302.910,31 zł, koszt uzyskania przychodów w kwocie 1.102.779,25 zł oraz dochód w kwocie 1.200.131,06 zł. Przedmiotowe zeznanie dotyczy dochodu osiąganego ze wszystkich źródeł przychodu i wszystkich prowadzonych działalności.

53 (dowód: zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu za rok 2013, k. 111-114, zeznania świadka A. B., płyta CD k. 149)

54 9. W 2013 roku, poza wychowaniem przedszkolnym do przedmiotu działalności (...) Sp. z o.o. należy m.in.: sprzedaż hurtowa odzieży i obuwia, sprzedaż detaliczna komputerów, urządzeń peryferyjnych i oprogramowania prowadzona w wyspecjalizowanych sklepach, sprzedaż detaliczna odzieży prowadzona w wyspecjalizowanych sklepach, hotele, obiekty noclegowe turystyczne i miejsca krótkotrwałego zakwaterowania, restauracje, przygotowanie i dostarczanie żywności dla odbiorców zewnętrznych (catering), działalność w zakresie telekomunikacji bezprzewodowej, działalność związana z oprogramowaniem, działalność związana z doradztwem w zakresie informatyki, działalność usługowa w zakresie technologii informatycznych, zarządzanie stronami internetowymi, działalność agencji reklamowych, działalność rozrywkowa i rekreacyjna.

55 (dowód: informacja odpowiadająca odpisowi pełnemu z rejestru przedsiębiorców KRS, k. 281-287)

56 10. Dotacja wpływająca na rachunek (...) Sp. z o.o. nie wystarczała na pokrycie kosztów ponoszonych przez tę spółką związanych z prowadzeniem niepublicznego przedszkola (...) w G.. Wydatki związane z funkcjonowaniem przedszkola stanowiły m.in.: koszty wynagrodzenia pracowników, czynsz za lokal, koszty mediów, koszt zajęć dydaktycznych poza podstawą programową, koszt zakupu materiałów dydaktycznych oraz drobnych remontów. Różnicę pomiędzy wydatkami a dotacją Spółka pokrywała z dochodów osiąganych z innych prowadzonych działalności m.in. handlu biustonoszami, świadczenia usług doradczych, usług remontowych. Poza placówką w G., spółka prowadziła również niepubliczne przedszkole w G..

57 (dowód: zeznania świadka A. B., płyta CD k. 149)

58 11. W dniu 30 kwietnia 2018 r. (...) Sp. z o.o. zawarła umowę powierniczego przelewu wierzytelności z powodem (...) S.A. z siedzibą we W., której przedmiotem była wierzytelność odszkodowawcza wobec Gminy G., stanowiącą równowartość różnicy między wypłaconymi dotychczas dotacjami (w związku z prowadzeniem niepublicznego przedszkola (...)/D. Przedszkole w G.) a dotacjami należnymi, obliczonymi zgodnie z ustawą z dnia 7 września 1991r. o systemie oświaty wraz ze wszystkimi związanymi z nią prawa w całości za lata 2012-2015. Cesjonariusz nabył powierzoną mu wierzytelność w celu jej dochodzenia i zaspokojenia oraz zobowiązał się do prowadzenia działań zmierzających do odzyskania wierzytelności w imieniu własnym, lecz na rachunek cedenta.

59 (dowód: umowa przelewu powierniczego, k. 60-61)

60 12. Ze strony cesjonariusza przedmiotowa umowa została podpisana przez A. B., któremu w dniu 22 grudnia 2017 roku prezes zarządu (...) Sp. z o.o. K. T. udzieliła pełnomocnictwa m.in. do podpisywania w imieniu spółki umów cywilnoprawnych podmiotami prowadzącymi działalność gospodarczą, a także dokonywania wszelkich czynności i składania wszelkich oświadczeń związanych z wykonaniem tego pełnomocnictwa.

61 (dowód: odpis pełnomocnictwa z dnia 22 grudnia 2017r. z podpisem notarialnie poświadczonym, k. 292-292v, zeznania świadka K. T., płyta CD k. 324, zeznania świadka A. B., płyta CD k. 324)

62 13. Pismem z dnia 30 kwietnia 2018r. (...) Sp. z o.o. zawiadomiło pozwaną o cesji.

63 (dowód: zawiadomienie o cesji, k. 58 wraz z kopią książki nadawczej, k. 59)

64 14. Pismem z dnia 29 czerwca 2018 roku powódka wezwała pozwaną do zapłaty kwoty 155.766,38 zł, w tym kwoty 94.064,30 zł z tytułu różnicy pomiędzy dotacją należną a dotacją wypłaconą za rok 2013.

65 (dowód: wezwanie do zapłaty z dnia 29 czerwca 2018r., k. 52-55)

66 15. W uchwale budżetowej Miasta G. na rok 2013 zaplanowano wydatki bieżące na przedszkola publiczne w następującej wysokości: przedszkola 39.310.418 zł (rozdział 80104), przedszkola specjalne 304.655 zł (rozdział 80105), dokształcanie i doskonalenie nauczycieli 142.132 zł (rozdział 80146), stołówki przedszkolne 5.065.766 zł (rozdział 80148), ZFŚS 2.000 zł (rozdział 80195).

67 16. Gmina M. G. wypłaciła podmiotowi prowadzącemu niepubliczne przedszkole (...) w G. dotację za okres od stycznia do grudnia 2013 roku w zaniżonej wysokości. Dotacja przy uwzględnieniu zaplanowanych wydatków bieżących, a nie faktycznie poniesionych, z pominięciem wydatków inwestycyjnych, dotacji podmiotowych dla publicznych jednostek systemu oświaty prowadzonych przez osobę prawną inną niż jednostka samorządu terytorialnego oraz przez osobę fizyczną oraz przy uwzględnieniu zaplanowanych wydatków finansowanych za pomocą środków zgromadzonych na rachunkach wydzielonych przedszkoli publicznych w kwocie 64.904,37 zł została wyliczona prawidłowo.

68 (dowód: pisemna opinia biegłego sądowego z zakresu księgowości P. W., k. 168-174 wraz z pisemną opinią uzupełniającą, k. 241, uchwała budżetowa miasta G. na rok 2013, k. 35-51)

69 Sąd zważył co następuje:

70 IV.

71 17. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dowodów z dokumentów przedłożonych przez stronę powodową, dowodu z zeznań świadków A. B. i K. T., a także dowodu z opinii biegłego sądowego z zakresu księgowości.

72 18. Oceniając zebrany w niniejszej sprawie materiał dowodowy Sąd nie dopatrzył się żadnych podstaw do kwestionowania prawdziwości i wiarygodności wymienionych w ustaleniach stanu faktycznego dokumentów. Podkreślić bowiem należy, iż dowody w postaci odpisu z KRS, zaświadczenia o wpisie do ewidencji placówek niepublicznych mają charakter dokumentów urzędowych w rozumieniu art. 244 k.p.c. i w związku z tym korzystają z domniemania autentyczności i zgodności z prawdą wyrażonych w nich oświadczeń, czego w toku niniejszego postępowania żadna ze stron nie kwestionowała. Ponadto, za w pełni wiarygodne Sąd uznał także dokumenty prywatne szczegółowo wymienione w ustaleniach stanu faktycznego. Przedmiotowe dokumenty nie noszą żadnych śladów przerobienia, podrobienia, czy innej manipulacji, stąd nie ma żadnych podstaw, aby uznać, że zostały stworzone wyłącznie na potrzeby niniejszego postępowania. Zresztą żadna ze stron nie wnosiła zastrzeżeń co do ich autentyczności.

73 19. Dokonując ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie Sąd oparł się również na zeznaniach świadkach A. B.. Przede wszystkim Sąd dał wiarę zeznaniom tegoż świadka w zakresie dotyczącym wysokości wydatków poniesionych przez (...) Sp. z o.o. w związku z realizacją zadania w postaci prowadzenia niepublicznego przedszkola (...) w G. oraz sposobu finansowania różnicy pomiędzy faktycznie poniesionymi wydatkami a dotacją. A. B. zeznał, że wypłacona dotacja nie była wystarczająca na pokrycie wszystkich kosztów związanych z prowadzeniem ww. placówki przedszkolnej i spółka zmuszona była pokryć je z dochodów osiąganych ze świadczenia innych usług. W ocenie Sądu zeznania świadka należy ocenić jako wiarygodne, zważywszy, że przedmiot działalności spółki obejmował szereg różnych działalności według klasyfikacji (...). Nadto, z przedstawionego zeznania podatkowego wynika, że w roku 2013 spółka osiągnęła znaczne przychody pozwalające na sfinansowanie wydatków związanych z prowadzeniem przedszkola. Nadto, za wiarygodne Sąd uznał zeznania tegoż świadka, jak również świadka K. T. odnośnie do skutecznego zawarcia przez A. B. w imieniu (...) Sp. z o.o. umowy przelewu wierzytelności z dnia 30 kwietnia 2018r. Zeznania obu wymienionych osób co do należytego umocowania A. B. do zawarcia umowy cesji znajdują potwierdzenie w treści złożonych do akt sprawy dokumentów, w szczególności odpisu pełnomocnictwa z dnia 22 grudnia 2017 roku oraz odpisy z rejestru przedsiębiorców KRS.

74 20. Ponadto, za miarodajną do rozstrzygnięcia niniejszej sprawy Sąd uznał opinię biegłego sądowego z zakresu księgowości P. W. na okoliczność wysokości należnej dotacji za 2013 rok. Przedmiotowa opinia została sporządzona przez biegłego w sposób rzetelny, profesjonalny i z zachowaniem należytych standardów, w oparciu o szczegółową analizę przepisów prawa dotyczących sposobu obliczania wysokości dotacji obowiązujących w roku 2013 roku, z uwzględnieniem zmian przepisów ustawy o systemie oświaty, dokumentacji zawartej w aktach sprawy, a także uchwały budżetowej Gminy G. za rok 2013. Powód zarzucił biegłemu nieuwzględnienie w opinii zaplanowanych wydatków finansowanych za pomocą środków zgromadzonych na rachunkach wydzielonych przedszkoli publicznych i zaniżenie należnej dotacji. Zważyć jednak należy, iż powyższa kwestia wymagała wykładni przepisów prawa i ostateczna decyzja co do uwzględnienia tego zarzutu należała do Sądu, niemniej w opinii uzupełniającej biegły wskazał, że przedstawione przez powódkę wyliczenie dotacji z uwzględnieniem także środków zgromadzonych na rachunkach wydzielonych jest pod względem rachunkowym poprawne, co pozwoliło Sądowi na samodzielne określenie dotacji za sporny okres.

75 21. W związku z powyższym, uznając, że przedstawiona przez biegłego opinia jest kompletna oraz zupełna, a także wystarczająca dla rozstrzygnięcia sprawy, na podstawie art. 235² § 1 pkt 2 i 5 k.p.c. Sąd pominął dowód z uzupełniającej opinii biegłego.

76 V.

77 (rozstrzygnięcie i podstawa prawna orzeczenia)

78 22. Powództwo zasługiwało w znacznej mierze na uwzględnienie.

79 23. Przechodząc do szczegółowych rozważań należy wskazać, iż w niniejszym postępowaniu powódka domagała się od Gminy M. G. zapłaty różnicy pomiędzy należną Niepublicznemu Przedszkolu (...) w G. dotacją za okres od kwietnia do grudnia 2013 roku na podstawie art. 90 ust. 2b ustawy o systemie oświaty a dotacją faktycznie wypłaconą, wskazując, że nabyła wierzytelność od organu prowadzącego niepubliczne przedszkole w spornym okresie.

80 24. W pierwszej kolejności należy wskazać, że w judykaturze ugruntowany jest pogląd, iż roszczenia podmiotów niepublicznych przeciwko jednostkom samorządu terytorialnego o zapłatę z tytułu wadliwego obliczenia i w konsekwencji nieuzasadnionego obniżenia dotacji należnej na postawie art. 90 ust. 2b ustawy o systemie oświaty mogą być dochodzone na drodze postępowania cywilnego ( vide: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 3 stycznia 2007r., IV CSK 312/06, niepublikowany; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 października 2007r., III CZP 88/07, niepublikowany; wyrok Sądu Najwyższego dnia 4 września 2008r., IV CSK 204/08 niepublikowany). W judykaturze sądów administracyjnych wskazuje się, iż czynność obliczenia należnej dotacji i wypłacenia jej osobie uprawnionej stanowi stricte techniczną czynność księgowo-rachunkową i nie należy do żadnej formy działania administracji publicznej, nie kwalifikuje się tym samym jako czynność podlegająca kontroli sądów administracyjnych ( vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 kwietnia 2012 r., (...) i 522/12, niepublikowany). Podkreślić przy tym należy, że art. 91 ust. 2 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 2203) nie wyłącza drogi sądowej do dochodzenia po dniu 1 stycznia 2018 r. w postępowaniu przed sądem powszechnym roszczeń dotyczących dotacji przyznawanych niepublicznym przedszkolom w okresie przed dniem 1 stycznia 2017 r. na podstawie ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty ( vide: uchwała Sądu Najwyższego z dnia 8 listopada 2019 r., III CZP 29/19, L.). W związku z powyższym należało uznać, że w niniejszym przypadku droga sądowa była dopuszczalna.

81 25. Zważyć należy, iż w odpowiedzi na pozew pozwana zakwestionowała legitymację procesową powódki, wskazując na bezskuteczność umowy przelewu wierzytelności, z której powódka wywodziła swoje uprawnienie do dochodzenia roszczeń na drodze sądowej. Zdaniem pozwanej skoro stroną postępowania w przedmiocie udzielenia dotacji był organ prowadzący placówkę przedszkolną tj. (...) sp. z o.o. z siedzibą w G., a dotacja była związana nierozerwalnie z działalnością tej placówki, to obowiązek zwrotu dotacji dotyczy wyłącznie organu prowadzącego placówkę.

82 26. Zdaniem Sądu powyższy zarzut nie zasługuje na uwzględnienie. Jak wynika z przedłożonego dokumentu na podstawie umowy powierniczego przelewu wierzytelności z dnia 30 kwietnia 2018 roku przedmiotem przelewu było przeniesienie przez prowadząca placówkę oświatową (...) sp. z o.o. na rzecz powódki wierzytelności odszkodowawczej wobec Gminy M. G., stanowiącej równowartość różnicy między wypłaconymi dotychczas dotacjami, a dotacjami należnymi obliczonymi zgodnie z ustawą z dnia 7 września 1991r. o systemie oświaty, wraz ze wszystkimi związanymi z nią prawami. Zdaniem Sądu, przelewowi wierzytelności nie sprzeciwia się charakter zobowiązania. Kluczowe znaczenie ma fakt, iż umowa zawarta w dniu 30 kwietnia 2018 roku stanowi umowę przelewu powierniczego, a nie odpłatnej sprzedaży wierzytelności w rozumieniu art. 509 k.c. Jak bowiem wynika z treści umowy cesjonariusz nabył powierzoną mu wierzytelność w celu jej dochodzenia i zaspokojenia oraz zobowiązał się do prowadzenia działań zmierzających do odzyskania wierzytelności w imieniu własnym, lecz na rachunek cedenta. W orzecznictwie wskazuje się, że praktyce przelew powierniczy nie jest niczym innym jak zleceniem windykacji należności z przeniesieniem na windykatora praw przysługujących wierzycielowi. Istotnym celem umów o powierniczy przelew wierzytelności jest z reguły ściągnięcie wierzytelności od dłużnika przez jej nabywcę (cesjonariusza) i następnie przekazanie należności wierzycielowi (cedentowi). Konstrukcja takiej umowy powierniczego przelewu w celu wyegzekwowania wierzytelności polega na tym, że wierzyciel przelewa wierzytelność na zleceniobiorcę (cesjonariusza) przede wszystkim po to, aby ten ostatni ściągnął należność od dłużnika i wydał pierwotnemu wierzycielowi (cedentowi) uzyskane świadczenie, ale z zachowaniem określonych umową reguł. Cesjonariusz jako powiernik powinien stosować się do wskazówek zleceniodawcy (cedenta), bowiem ten pierwszy działa wprawdzie w imieniu własnym, ale z gospodarczego punktu widzenia na rachunek zleceniodawcy (cedenta). W opisanym przypadku przelew wierzytelności następuje w sensie formalnym, ale nie musi oznaczać, że cedent przestał być wierzycielem w sensie gospodarczym. Orzecznictwo generalnie dopuszcza powierniczy przelew wierzytelności z tytułu różnicy pomiędzy dotacją należną a faktycznie wypłaconą prowadzącej niepubliczne przedszkole (vide: wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 23 lipca 2021 r. I ACa 30/21). W ocenie Sądu fakt, że z powództwem wystąpiła spółka niezajmująca się zadaniami oświatowymi nie stanowi przesłanki do zakwestionowania prawa do dochodzenia roszczenia, które nabyła w drodze cesji powierniczej od podmiotu, który właśnie taką działalnością się zajmuje. Bezsporne bowiem było, że cedent był organem prowadzącym ww. placówkę przedszkolną w 2013 roku. To że roszczenia dochodzi spółka niezwiązana z oświatą nie podważa podstawy z jakiej wynika to roszczenie, podstawą do wystąpienia z roszczeniem (legitymacja czynna) jest cesja powiernicza, a wierzycielem w sensie gospodarczym jest nadal pierwotny wierzyciel, który zajmował się działalnością oświatową. Zwrócić należy uwagę, iż zgodnie z §2 ust. 6 w razie spełnienia świadczenia do rąk cesjonariusza zobowiązany jest on rozliczyć się z cedentem w terminie 21 dni od daty wpływu środków na jego konto i przeniesienia zwrotnie na cedenta wierzytelności umniejszonej o wartość wynagrodzenia.

83 27. Ponadto, strona powodowa wykazała, że umowa przelewu powierniczego z dnia 30 kwietnia 2018 roku została zawarta przez osobę upoważnioną do reprezentacji spółki (...) sp. z o.o. z siedzibą w G.. W imieniu cedenta przedmiotową umowę podpisał A. B., który – na podstawie pełnomocnictwa z dnia 22 grudnia 2017 roku udzielonego mu przez prezesa zarządu spółki K. T. – był upoważniony go do podpisywania umów cywilnoprawnych pomiędzy podmiotami prowadzącymi działalność gospodarczą. Z kolei, zgodnie ze sposobem reprezentacji spółki ujawnionym w KRS do jej reprezentowania uprawniony był każdy członek zarządu samodzielnie. W związku z powyższym nie ma żadnych podstaw do kwestionowania ważności i skuteczności ww. umowy przelewu powierniczego.

84 28. Kolejną kwestią była podstawa prawna roszczenia. Strona powodowa podnosiła początkowo, że samodzielną i wystarczającą podstawą prawną dochodzenia roszczeń o zapłatę należnej dotacji jest przepis art. 90 ust. 2b ustawy o systemie oświaty. W toku postępowania natomiast wskazywała na alternatywną podstawę roszczenia opartą na przepisach o odpowiedzialności kontraktowej.

85 29. Ostatecznie, Sąd nie podzielił argumentacji strony powodowej, że samodzielną i wystarczającą podstawą prawną do dochodzenia roszczeń o zapłatę należnej dotacji jest przepis art. 90 ust. 2b ustawy o systemie oświaty, lecz zgodnie z aktualną linią orzecznictwa Sądu Najwyższego przyjął, że roszczenie o zapłatę kwoty odpowiadającej różnicy między kwotą dotacji należnej a kwotą dotacji wypłaconej ma ze swej istoty charakter odszkodowawczy, a podstawę jego dochodzenia stanowi art. 471 k.c. w związku z art. 90 ust. 1 i 2b ustawy o systemie oświaty ( vide: uchwała Sądu Najwyższego z 8 listopada 2019 r., III CZP 29/19, OSNC 2020/7-8/56; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 lipca 2020 r., V CSK 502/18, L.; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 29 stycznia 2021r., (...) 2/21, L.; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 15 kwietnia 2021r., (...) 63/21, L.). Jak wskazuje się w judykaturze z niewykonaniem takiego publicznego zobowiązania można wiązać określone w prawie cywilnym konsekwencje przewidziane w art. 471 k.c. na okoliczność niewykonania zobowiązań wywodzących się z różnych źródeł, gdyż powstają one w sferze majątkowej, a zatem normowanej prawem prywatnym realizującego zadania publiczne i uprawnionego do dotacji. Ze względu na konieczność zabezpieczenia ochrony uzasadnionych oczekiwań podmiotu uprawnionego do dotacji, mających oparcie w normie ustawowej, określającej rodzaj i wysokość świadczenia, o które taki podmiot może skutecznie zabiegać realizując zadania publiczne, jest on uprawniony do domagania się świadczenia odpowiadającego kwocie przeznaczonej na wykonanie zadania publicznego, objętego dotacją. Warunkiem skutecznego dochodzenia takiego roszczenia jest jednak stwierdzenie, że zadanie publiczne zostało wykonane w taki sposób i w takim stopniu, w jakim byłoby wykonane przy wykorzystaniu dotacji, której realizujący zadanie mógł zasadnie oczekiwać ( vide: uchwała Sądu Najwyższego z dnia 8 listopada 2019 r., III CZP 29/19, L.).

86 30. Przychylając się do powyższego poglądu prawnego, należy wskazać, że w rozpatrywanym przypadku pozwana Gmina M. G. niewątpliwie nie wykonała swojego zobowiązania, które miało swe źródło w przepisach ustawy. Jednocześnie, jak wskazano w odpowiedzi na pozew, pozwana nigdy nie kwestionowała tego, że zadanie publiczne zostało wykonane w nienależycie, w mniejszym stopniu aniżeli byłoby wykonane przy wypłaceniu całej dotacji. Sąd uznał, że skoro przysługiwanie dotacji ma nastąpić w kwocie, której wysokość jest obliczana na podstawie czynników określonych przepisami prawa, a przyznanie jest niezależne od swobodnego uznania innego podmiotu, to niewypłacenie dotacji stanowi niewykonanie zobowiązania, które ma źródło ustawowe. Roszczenie podmiotu prowadzącego przedszkole niepubliczne może w tej sytuacji zmierzać do zasądzenia kwoty należnej tytułem dotacji, lecz niewypłaconej lub wypłaconej w kwocie niższej niż należna (vide: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 25 maja 2023 r., (...)). W związku z tym wyliczenie zakresu odpowiedzialności kontraktowej powinno polegać na ustaleniu wysokości należnej dotacji, kwoty rzeczywiście wypłaconej z tego tytułu, a następnie wyliczeniu różnicy pomiędzy powyższymi kwotami, w czym wyraża się szkoda placówki oświatowej.

87 31. Na marginesie należy zauważyć, że powódka sprostała ciężarowi dowodu w zakresie wykazania wysokości poniesionej szkody, nawet w przypadku przyjęcia poglądu prawnego, że szkodą nie jest samo nieotrzymanie świadczenia publicznoprawnego w należnej wysokości, a w ramach procesu o odszkodowanie konieczne jest wykazanie na przykład, że osoba prowadząca przedszkole w celu realizacji zadań oświatowych, które powinny były zostać sfinansowane z dotacji, wobec niewypłacenia dotacji w należnej wysokości zaangażowała inne środki, co spowodowało doznanie przez tę osobę określonego uszczerbku majątkowego. Taki pogląd prawny został wyrażony m.in. w uzasadnieniu wyroku Sądu Najwyższego z dnia 8 grudnia 2022 r., (...) 668/22, L.. Na okoliczność wykazania poniesionej szkody w powyższym znaczeniu powódka zaoferowała dowód w postaci zeznań świadka A. B., który zajmował się w spółce (...) sp. z o.o. kwestiami finansowymi, w tym rozliczaniem dotacji. Jak wynika z zeznań tegoż świadka spółka prowadząca Niepubliczne Przedszkole (...) w G. nie była w stanie sfinansować wszystkich wydatków związanych z funkcjonowaniem przedszkola z dotacji. Wśród kosztów prowadzenia przedszkola świadek wymienił m.in.: koszty wynagrodzenia pracowników, czynsz za lokal, koszty mediów, koszt zajęć dydaktycznych poza podstawą programową, koszt zakupu materiałów dydaktycznych oraz drobnych remontów. Jak wyjaśnił różnicę pomiędzy wydatkami a dotacją spółka pokrywała z dochodów osiąganych z innych świadczonych przez spółkę usług m.in. handlu biustonoszami czy też świadczenia usług doradczych. Z przedłożonego do akt sprawy odpisu pełnego z rejestru przedsiębiorców KRS wynika, że przedmiot działalności spółki był bardzo szeroki, stąd za wiarygodne należało uznać zeznania świadka, że z działalności innej niż oświatowa spółka osiągała znaczne dochody, z których następnie mogła sfinansować niedobory związane z funkcjonowaniem przedszkola. O znacznych kwotach uzyskanego w 2013 roku przychodu (2.302.910,31 zł) oraz dochodu (1.200.131,06 zł) świadczy dokument w postaci zeznania podatkowego CIT-8 za okres od 1 kwietnia 2013 roku do 31 marca 2014 roku. W tym wypadku wysokość szkody była możliwa do oszacowania na podstawie art. 322 k.p.c.

88 32. Rozstrzygając niniejszy spór Sąd miał na względzie, iż w okresie objętym żądaniem pozwu doszło do zmiany brzmienia przepisu art. 90 ust. 2b ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty dotyczącego sposobu obliczania dotacji dla przedszkoli niepublicznych. Do dnia 31 sierpnia 2013 roku przepis ten obowiązywał w brzmieniu: "dotacje dla niepublicznych przedszkoli przysługują na każdego ucznia w wysokości nie niższej niż 75% ustalonych w budżecie danej gminy wydatków bieżących ponoszonych w przedszkolach publicznych w przeliczeniu na jednego ucznia, z tym że na ucznia niepełnosprawnego w wysokości nie niższej niż kwota przewidziana na niepełnosprawnego ucznia przedszkola i oddziału przedszkolnego w części oświatowej subwencji ogólnej otrzymywanej przez jednostkę samorządu terytorialnego - pod warunkiem, że osoba prowadząca niepubliczne przedszkole poda organowi właściwemu do udzielania dotacji planowaną liczbę uczniów nie później niż do dnia 30 września roku poprzedzającego rok udzielania dotacji. W przypadku braku na terenie gminy przedszkola publicznego, podstawą do ustalenia wysokości dotacji są wydatki bieżące ponoszone przez najbliższą gminę na prowadzenie przedszkola publicznego". Natomiast, z dniem 1 września 2013 roku nastąpiła zmiana tego przepisu i odtąd stanowił on, że "dotacje dla niepublicznych przedszkoli przysługują na każdego ucznia w wysokości nie niższej niż 75% ustalonych w budżecie danej gminy wydatków bieżących ponoszonych w przedszkolach publicznych w przeliczeniu na jednego ucznia, z tym że na ucznia niepełnosprawnego w wysokości nie niższej niż kwota przewidziana na niepełnosprawnego ucznia przedszkola i oddziału przedszkolnego w części oświatowej subwencji ogólnej otrzymywanej przez jednostkę samorządu terytorialnego - pod warunkiem, że osoba prowadząca niepubliczne przedszkole poda organowi właściwemu do udzielania dotacji planowaną liczbę uczniów nie później niż do dnia 30 września roku poprzedzającego rok udzielania dotacji. W przypadku braku na terenie gminy przedszkola publicznego, podstawą do ustalenia wysokości dotacji są wydatki bieżące ponoszone przez najbliższą gminę na prowadzenie przedszkola publicznego".

89 33. Wobec podniesionych w odpowiedzi na pozew oraz dalszych pismach procesowych zarzutów sporna była metodologia obliczenia dotacji. Pozwana kwestionowała przede wszystkim, iż powódka zawyżyła podstawę wyliczenia dotacji poprzez uwzględnienie wydatków związanych z utrzymaniem przedszkoli specjalnych, do których uczęszczają wyłącznie dzieci niepełnosprawne, albowiem – jak wywodziła - takie placówki otrzymują subwencję specjalną w wysokości określonej odrębnymi przepisami, a także uwzględnienie środków na dokształcanie nauczycieli. W świetle aktualnej linii orzeczniczej Sądu Najwyższego ww. zarzut należało uznać za nieuzasadniony. W wyroku z dnia 10 maja 2021r., (...) 45/21, L., Sąd Najwyższy - wydanym na kanwie sprawy o dotację za lata 2012-2013 - wskazał, że przy obliczaniu dotacji do przedszkoli niepublicznych na podstawie art. 90 ust. 2b ustawy o systemie oświaty bezzasadne było pomniejszenie wydatków bieżących, o których mowa w tym przepisie, o wydatki na przedszkola z oddziałami integracyjnymi albo o wydatki na dokształcanie i doskonalenie zawodowe nauczycieli w przedszkolach publicznych. Nadto, w orzecznictwie sądów administracyjnych przeważa pogląd, iż art. 90 ust. 2b ustawy o systemie oświaty nie uzasadniał pomniejszania określonych w nim wydatków bieżących o jakiekolwiek kwoty, w tym o wydatki na uczniów niepełnosprawnych czy na przedszkola z oddziałami integracyjnymi ( vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2020 r., I (...) 477/18, niepubl. i wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. z dnia 13 marca 2018 r., III SA/Wr 1/18, niepubl.). Wedle sądów administracyjnych pojęcie "wydatków bieżących" powinno być interpretowane tak, jak termin ten jest rozumiany na gruncie art. 263 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych. Powinno zatem obejmować wszystkie wydatki jednostki samorządu terytorialnego ponoszone na funkcjonowanie przedszkoli publicznych, które zostały ujęte w planie finansowym, a więc wydatki niebędące wydatkami majątkowymi z wyłączeniem wydatków ponoszonych na inwestycje i zakupy inwestycyjne, zakup i objęcie akcji oraz wniesienie wkładów do spółek prawa handlowego. Zauważa się też, że ustawodawca nie stworzył odrębnej od przedszkola publicznego kategorii prawnej w postaci „przedszkola publicznego z oddziałami integracyjnymi”, a zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy o systemie oświaty przedszkola takie mieszczą się w definicji przedszkola publicznego, a więc także w ramach definicji użytej w art. 90 ust. 2b. W związku z powyższym zarówno powódka jak i biegły prawidłowo uwzględnili przy wyliczaniu należnej dotacji wydatki na przedszkola specjalne oraz na dokształcanie nauczycieli. Nie budzi przy tym wątpliwości sposób oszacowania przez biegłego zaplanowanych w budżecie środków na dokształcanie i doskonalenie nauczycieli na rok 2013. Kwestionując przyjęty przez biegłego wskaźnik pozwana winna przedłożyć dokumenty pozwalające na wyliczenie faktycznych środków zaplanowanych na doskonalenie nauczycieli. Bez wątpienia pozwana jest w posiadaniu takich dokumentów (w odróżnieniu od powódki), lecz ich w toku niniejszego postępowania nie przedstawiła.

90 34. Nieuzasadnione również były zarzuty pozwanej dotyczące uwzględnienia wydatków na ZFŚS emerytów i rencistów, czy też na stołówki szkolne i przedszkolne. W judykaturze bowiem wskazuje się, że kwotą stanowiącą podstawę do wyliczenia dotacji winna być kwota zaplanowana w budżecie gminy na utrzymanie bieżące przedszkoli publicznych - suma, która w budżecie gminy została zakwalifikowana i zaplanowana jako kategoria wydatków na ich funkcjonowanie, także obejmująca wydatki wspólne dla całej oświaty - na dokształcanie i doskonalenie nauczycieli, stołówki szkolne, odpis na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych nauczycieli emerytów i remonty. Kwota ta nie powinna podlegać pomniejszeniu o sumy stanowiące równowartość dochodów przeznaczonych na pokrycie danego wydatku ( vide: wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 17 stycznia 2022 r., I ACa 360/21, L.).

91 35. Wreszcie, Sąd uznał za pozbawiony podstaw zarzut pozwanej Gminy, że do podstawy obliczania wysokości dotacji nie powinny być wliczane środki gromadzone na rachunkach wydzielonych dochodów. Sąd podziela w tym zakresie pogląd ,iż skoro dotacje gminy mają być przeznaczone na realizację określonych zadań (kształcenie, wychowanie i opieka), to dla określenia poziomu dotacji znaczenie mają jedna wszystkie kategorie wydatków ponoszone na realizację wskazanych zadań. Nie ma tu znaczenia sam sposób ich księgowania (wyodrębniania, np. na odpowiednim rachunku, wydzielonym lub specjalnym), czy także sposób (źródło) ich finansowania (np. ponoszenie opłat przez rodziców uczniów) ( vide: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 27 października 2017r., IV CSK 732/16, L.). Podkreślić należy, że wydatki ponoszone przez jednostki budżetowe nie mające odrębnej osobowości prawnej są w sensie prawnym wydatkami gminy i niezależnie do tego, czy są księgowane w ramach wydzielonego rachunku dochodów (finansowane z dochodów uzyskanych w ramach działalności jednostki) nadal będą wydatkami gminy ( vide: wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 18 października 2019 r., I ACa 305/19, L.).

92 36. Nie ulega wątpliwości, że sposób ustalania wartości dotacji relatywizowany jest do kwoty (sumy) wydatków bieżących (tzw. nieinwestycyjnych), ponoszonych w przedszkolach prowadzonych przez gminę ( vide: wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 31 grudnia 2021r., I ACa 316/21, L.). Ponadto, przy wyliczaniu należnej dotacji, należało mieć na względzie, że do wyliczeń wysokości dotacji należy uwzględniać wydatki bieżące ustalone w budżecie gminy, a nie te faktycznie zrealizowane. A zatem kwotą stanowiącą podstawę do wyliczenia dotacji winna być kwota zaplanowana w budżecie gminy na utrzymanie bieżące przedszkoli publicznych - suma, która w budżecie gminy została zakwalifikowana i zaplanowana jako kategoria wydatków na ich funkcjonowanie ( vide: wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 17 stycznia 2022 r., I ACa 360/21, L.). Jednocześnie należało pamiętać, od 1 września 2013 roku podstawa ustalenia dotacji powinna zostać zmniejszenia o opłaty za wychowanie przedszkolne oraz za wyżywienie ponoszone przez rodziców ( vide: wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 4 marca 2020 r., I ACa 518/19, L.; wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 1 października 2019r., VI ACa 253/19, L.).

93 37. Mając na uwadze wszystkie wskazane w przytoczonych powyżej judykatach kryteria ustalenia wysokości należnej dotacji, należało stwierdzić, że powódka wykazała, że organowi prowadzącemu niepubliczne przedszkole została wypłacona dotacja za okres od kwietnia do grudnia 2013 roku w zaniżonej wysokości. Na powyższą okoliczność powódka zgłosiła przede wszystkim dowód z opinii biegłego sądowego z zakresu księgowości. Na podstawie przedstawionych przez powódkę dokumentów obejmujących szczegółowe informacje o liczbie dzieci uczęszczających do ww. przedszkola w okresie objętym żądaniem pozwu, wysokości wypłaconej dotacji, a także uzyskanych w drodze wniosku o udzielenie informacji publicznej odpisów uchwały budżetowej, biegły był w stanie wyliczyć wysokość należnej dotacji, a także porównać ją z wysokością dotacji faktycznie wypłaconej. Co prawda w opinii zasadniczej biegły nie uwzględnił zaplanowanych wydatków finansowanych za pomocą środków zgromadzonych na rachunkach wydzielonych przedszkoli publicznych, jednak ustalenie wysokości szkody możliwe było na podstawie wyliczenia przedstawionego przez powoda w piśmie procesowym z dnia 6 kwietnia 2023 roku. W opinii uzupełniającej biegły stwierdził bowiem, że wyliczenie dotacji przedstawione przez powódkę jest matematycznie poprawne. W związku z tym należało uznać, że poniesiona szkoda jest równa kwocie 64.904,37 zł.

94 38. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 471 k.c. w zw. z art. 90 ust. 1 i 2b ustawy o systemie oświaty Sąd zasądził od pozwanej na rzecz powódki kwotę 64.904,37 zł tytułem naprawnienia szkody wynikającej z nienależytego wykonania zobowiązania, którego przedmiotem była wypłata dotacji. Nadto, na podstawie art. 481 § 1 i 2 k.c. w zw. z art. 455 k.c. od ww. kwoty Sąd zasądził odsetki ustawowe za opóźnienie od dnia 10 lipca 2018 roku.

95 39. Podkreślić należy, iż roszczenie o naprawienie szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania ma charakter bezterminowy, co oznacza, że w świetle art. 455 k.c. staje się ono wymagalne niezwłocznie po tym, jak wierzyciel wezwie dłużnika do jego zaspokojenia (vide: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 marca 2022r., I CSK 1221/22, L.). Zważyć należy, iż przed wytoczeniem niniejszego powództwa powódka wezwała pozwaną do zapłaty pismem z dnia 29 czerwca 2018 roku. W przedmiotowym piśmie nie wyznaczono pozwanej żadnego terminu do zaspokojenia roszczenia. Zgodnie z adnotacją na tym wezwaniu zostało ono nadane w placówce operatora pocztowego w dniu 2 lipca 2018 roku. Powódka nie przedłożyła żadnego dowodu na potwierdzenie daty doręczenia tego wezwania. Zgodnie ze stanowiskiem judykatury użyty w art. 455 k.c. termin „niezwłocznie” oznacza termin realny, mający na względzie okoliczności danej sprawy. Zgodnie z treścią tego przepisu dłużnik zobowiązania bezterminowego powinien spełnić świadczenie niezwłocznie po wezwaniu przez wierzyciela do wykonania. Czas owej „niezwłoczności” powinien być ustalany każdorazowo w zależności od okoliczności sprawy. Chodzi tu o taki czas, jaki jest niezbędny do spełnienia świadczenia przy założeniu, że dłużnik działałby, uwzględniając całokształt okoliczności rzutujących na wykonanie zobowiązania, bez nieuzasadnionej zwłoki. Dopiero więc upływ okresu „niezwłoczności” powoduje, że roszczenie w zobowiązaniu bezterminowym staje się wymagalne ( vide: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2023r., (...) 298/22, L.). Kierując się powyższymi kryteriami Sąd uznał, że roszczenie stało się wymagalne z upływem 7 dni od nadania pismo, tj. z dniem 10 lipca 2018 roku. Powyższy termin uwzględnia bowiem czas niezbędny do doręczenia przesyłki pocztowej przez operatora pocztowego, obieg korespondencji w ramach urzędu miejskiego, a także czas niezbędny na zebranie dokumentacji oraz konsultację z prawnikiem.

96 40. W pozostałym zakresie, na podstawie art. 471 k.c. w zw. z art. 90 ust. 1 i 2b ustawy o systemie oświaty a contrario powództwo podlegało oddaleniu.

97 VI.

98 (koszty procesu)

99 41. O kosztach procesu Sąd orzekł na mocy art. 100 zdanie drugie k.p.c. i uznając, że powódka uległa w nieznacznym zakresie (tj. w zakresie niespełna 1 %) zasądził od pozwanej na rzecz powódki całość poniesionych kosztów w kwocie 10.169 złotych, na którą składały się: na które składały się opłata sądowa od pozwu (3.252 zł), opłata za czynności fachowego pełnomocnika w stawce minimalnej stosownie do § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (5.400 zł), opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł) i zaliczka na poczet opinii biegłego (1.500 zł). Nadto, na podstawie art. 98 § 1¹ k.p.c. od powyższych kwot Sąd zasądził odsetki ustawowe za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty.

100 42. Nadto, na podstawie art. 100 zdanie drugie k.p.c. w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 3, art. 8 ust.1 i art. 113 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych Sąd nakazał pobrać od pozwanej całość nieuiszczonych kosztów opinii biegłego w kwocie 2.127,68 zł. Zważyć należy, iż łączny koszt opinii biegłego wyniósł 3.627,68 zł i do kwoty 1.500 zł został pokryty z zaliczki wpłaconej przez stronę powodową.