Wyrok Sądu Rejonowego w Chełmnie z dnia 7 marca 2019 r., II K 571/18

wyrok Sądu Rejonowego w Chełmnie z dnia 7 marca 2019 r., II K 571/18

Tekst

1 Sygn. akt II K 571/18

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

2 Dnia 7 marca 2019 roku

3 Sąd Rejonowy w Chełmnie II Wydział Karny w składzie:

4 Przewodniczący – SSR Jakub Wąwoźny

5 Protokolant – stażysta E. R.

6 przy udziale Prokuratora M. Wiśniewskiego

7 po rozpoznaniu w dniu 07/03/2019 roku

8 sprawy:

9 D. T.

10 c. J. i T. z d. C.

11 ur. (...) w C.

12 oskarżonej o to, że:

13 w okresie od maja 2019 roku do 15 listopada 2018 roku W U. znęcała się nad psem typu pinczer, w ten sposób, że utrzymywała zwierzę w stanie rażącego zaniedbania nie zapewniając mu opieki weterynaryjnej oraz odpowiedniej karmy do stanu zdrowia psa,

14 tj, o przestępstwo z art. 24 ust. 1a Ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o ochronie zwierząt

15 orzeka:

16 1. na podstawie art. 66 § 1 kk w zw. z art. 67 § 1 kk warunkowo umarza wobec oskarżonej D. T. postępowanie karne na okres 1 (jednego) roku próby;

17 2. na podstawie art. 35 ust 5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r o ochronie zwierząt orzeka wobec oskarżanej obowiązek uiszczenia nawiązki na rzecz Towarzystwa (...) w C. w kwocie 1000(tysiąca) zł na cel związany z ochroną zwierząt;

18 3. zasądza od oskarżonego kwotę 60/sześćdziesięciu/ zł tytułem opłaty i obciąża go wydatkami poniesionymi w sprawie w kwocie 70/siedemdziesięciu/ zł.

19 II k 571/18

Uzasadnienie

20 D. T. w okresie od maja 2019 roku do 15 listopada 2018 roku w U. znęcała się nad psem typu pinczer, w ten sposób, że utrzymywała zwierzę w stanie rażącego zaniedbania nie zapewniając mu opieki weterynaryjnej oraz odpowiedniej karmy do stanu zdrowia psa.

21 Dowód: ( zeznania M. P. k. 1- 2, dokumenty k. 610, zdjęcia k. 12-15 decyzja administracyjna k. 16-17, wyjaśnienia oskarżonej k. 22-23)

22 Oskarżona przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu. Sąd uznał jej wyjaśnienia za wiarygodne. Dowody zgromadzone w aktach sprawy potwierdziły w pełni sprawstwo oskarżonej. Sąd uwzględnił zeznania a M. P., uznając, iż są spójne wewnętrznie. Sąd uwzględnił dokumenty zgromadzone w sprawie, nie znajdując podstaw dla podważenia waloru ich wiarygodności, albowiem wystawione zostały one przez osoby lub instytucje do tego uprawnione z zachowaniem przewidzianych ku temu procedur, a ich treść nie była w toku postępowania kwestionowana przez strony.

23 Tak zgromadzony i oceniony materiał dowodowy daje podstawę do uznania winy oskarżonej popełnienia zarzucanego jej czynu.

24 Sąd podzielił kwalifikację zarzucanego oskarżonemu czynu, tj. art. 35 ust. 1a Ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o ochronie zwierząt uznając, iż jest właściwa. W wyroku w części wstępnej wkradła się omyłka pisarska.

25 Oskarżona dotychczas była osobą niekaraną (k. 33), przyznała się do winy, z jej wyjaśnień wynika, iż żałuje dokonanego czynu. Z uwagi na powyższe, oraz fakt, iż okoliczności przestępstwa nie budzą wątpliwości, oraz uznanie, iż społeczna szkodliwość czynu nie jest znaczna, a postawa sprawcy, jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że będzie on przestrzegała porządku prawnego, a w szczególności nie popełni przestępstwa - sąd zgodnie z wnioskiem prokuratora na podstawie art. 66 § 1 kk w zw. z art. 67 § 1 kk warunkowo umorzył postępowanie na okres 1 (jednego) roku próby. Ponadto na podstawie art. 35 ust 5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r o ochronie zwierząt orzekł wobec oskarżanej obowiązek uiszczenia nawiązki na rzecz Towarzystwa (...) w C. w kwocie 1000 zł na cel związany z ochroną zwierząt oraz zasądził od oskarżonego kwotę 60 zł tytułem opłaty i obciążył ją wydatkami poniesionymi w sprawie w kwocie 70 zł. Sąd popełnił za wnioskiem o warunkowe umorzenie błąd wskazując, jako podstawę nawiązki z art. 35 ust 5 cyt. ustawy zamiast art. 67§3 kk.

26 II k 571/18

UZASADNIENIE

27 D. T. w okresie od maja 2019 roku do 15 listopada 2018 roku w U. znęcała się nad psem typu pinczer, w ten sposób, że utrzymywała zwierzę w stanie rażącego zaniedbania nie zapewniając mu opieki weterynaryjnej oraz odpowiedniej karmy do stanu zdrowia psa.

28 Dowód: ( zeznania M. P. k. 1- 2, dokumenty k. 610, zdjęcia k. 12-15 decyzja administracyjna k. 16-17, wyjaśnienia oskarżonej k. 22-23)

29 Oskarżona przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu. Sąd uznał jej wyjaśnienia za wiarygodne. Dowody zgromadzone w aktach sprawy potwierdziły w pełni sprawstwo oskarżonej. Sąd uwzględnił zeznania a M. P., uznając, iż są spójne wewnętrznie. Sąd uwzględnił dokumenty zgromadzone w sprawie, nie znajdując podstaw dla podważenia waloru ich wiarygodności, albowiem wystawione zostały one przez osoby lub instytucje do tego uprawnione z zachowaniem przewidzianych ku temu procedur, a ich treść nie była w toku postępowania kwestionowana przez strony.

30 Tak zgromadzony i oceniony materiał dowodowy daje podstawę do uznania winy oskarżonej popełnienia zarzucanego jej czynu.

31 Sąd podzielił kwalifikację zarzucanego oskarżonemu czynu, tj. art. 35 ust. 1a Ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o ochronie zwierząt uznając, iż jest właściwa. W wyroku w części wstępnej wkradła się omyłka pisarska.

32 Oskarżona dotychczas była osobą niekaraną (k. 33), przyznała się do winy, z jej wyjaśnień wynika, iż żałuje dokonanego czynu. Z uwagi na powyższe, oraz fakt, iż okoliczności przestępstwa nie budzą wątpliwości, oraz uznanie, iż społeczna szkodliwość czynu nie jest znaczna, a postawa sprawcy, jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że będzie on przestrzegała porządku prawnego, a w szczególności nie popełni przestępstwa - sąd zgodnie z wnioskiem prokuratora na podstawie art. 66 § 1 kk w zw. z art. 67 § 1 kk warunkowo umorzył postępowanie na okres 1 (jednego) roku próby. Ponadto na podstawie art. 35 ust 5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r o ochronie zwierząt orzekł wobec oskarżanej obowiązek uiszczenia nawiązki na rzecz Towarzystwa (...) w C. w kwocie 1000 zł na cel związany z ochroną zwierząt oraz zasądził od oskarżonego kwotę 60 zł tytułem opłaty i obciążył ją wydatkami poniesionymi w sprawie w kwocie 70 zł. Sąd popełnił za wnioskiem o warunkowe umorzenie błąd wskazując, jako podstawę nawiązki z art. 35 ust 5 cyt. ustawy zamiast art. 67§3 kk.