Uzasadnienie orzeczenia Sądu Rejonowego w Bełchatowie z dnia 15 września 2021 r., II K 673/20

uzasadnienie orzeczenia Sądu Rejonowego w Bełchatowie z dnia 15 września 2021 r., II K 673/20

Uzasadnienie

1 F o r m u l a r z U K 1

2 Sygnatura akt

3 II K 673/20

4 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza .

5 1. USTALENIE FAKTÓW

6 1.1. Fakty uznane za udowodnione

7 Lp.

8 Oskarżony

9 Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

10 1.

11 T. K.

12 M. Ł.

13 P. O.

14 w dniu 15 stycznia 2020 roku na terenie gminy B. (woj. (...)), w kompleksie leśnym w rejonie miejscowości Z., w obwodzie łowieckim P. Ł. dzierżawionym przez Koło (...) numer (...) (...), działając wspólnie i w porozumieniu, pozyskali zwierzynę łowną innej płci niż przewidywały to upoważnienia wydane przez dzierżawcę ww. obwodu łowieckiego w postaci dwóch samców jelenia szlachetnego ( C. elaphus), czym spowodowali straty o łącznej wartości 15 600 (piętnastu tysięcy sześciuset) złotych na szkodę Skarbu Państwa reprezentowanego przez Wojewodę (...);

15 Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

16 Dowód

17 Numer karty

18 1. T. K., M. Ł. i P. O. są myśliwymi oraz członkami Koła (...) w P. z siedzibą w B., które dzierżawi od P. Ł.obwód łowiecki nr (...)

19 2. Łowczy ww. koła łowieckiego upoważnił T. K., M. Ł. i P. O. do odstrzału (w okresie do 31 marca 2020 r.) m. in. po 1 sztuce samicy jelenia szlachetnego;

20 3. w dniu 15 stycznia 2020 roku T. K., M. Ł. i P. O. na terenie gminy B. (woj. (...)), w kompleksie leśnym w rejonie miejscowości Z., w obwodzie łowieckim P. Ł., dzierżawionym przez Koło (...) numer (...) (...), działając wspólnie i w porozumieniu, pozyskali zwierzynę łowną innej płci niż przewidywały to upoważnienia wydane przez dzierżawcę ww. obwodu łowieckiego w postaci dwóch samców jelenia szlachetnego ( C. elaphus), czym spowodowali straty o łącznej wartości 15 600 (piętnastu tysięcy sześciuset) złotych na szkodę Skarbu Państwa reprezentowanego przez(...) (...);

21 4. T. K., M. Ł. i P. O. wspólnie wypatroszyli pozyskane jelenie, a następnie odwieźli tusze do skupu w D. prowadzonego przez C. G.,

22 5. T. K., M. Ł. i P. O. nie byli karani.

23 okoliczność niesporna

24 upoważnienia do wykonywania polowań

25 zeznania S. W.

26 zeznania P. S.

27 zeznania Ł. F.

28 protokół oględzin

29 miejsca

30 opinia biegłego

31 opinia z badań genetycznych

32 wyjaśnienia oskarżonych

33 zeznania C. G.

34 dokumentacja skupu

35 informacje o osobach z K.

36 120

37 1-2, 238-239, 255-259

38 97-97, 259-260

39 77-78 i 261

40 4-5, 105-111

41 164

42 368-372

43 142-143, 146-147, 151-153 i 251-254

44 12-13

45 15-16

46 112-114

47 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

48 Lp.

49 Oskarżony

50 Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

51 1.

52 T. K.

53 M. Ł.

54 P. O.

55 w dniu 15 stycznia 2020 roku na terenie gminy B. (woj. (...)), w kompleksie leśnym w rejonie miejscowości Z., w obwodzie łowieckim P. Ł., dzierżawionym przez Koło (...) numer (...) (...), działając wspólnie i w porozumieniu, pozyskali zwierzynę łowną innej płci niż przewidywały to upoważnienia wydane przez dzierżawcę ww. obwodu łowieckiego w postaci dwóch samców jelenia szlachetnego ( C. elaphus), czym spowodowali straty o łącznej wartości 15 600 (piętnastu tysięcy sześciuset) złotych na szkodę Skarbu Państwa reprezentowanego przez (...) (...);

56 Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

57 Dowód

58 Numer karty

59 1. pozyskanie przez T. K. i M. Ł. w dniu 15 stycznia 2020 roku na terenie gminy B. (woj. (...)), w kompleksie leśnym w rejonie miejscowości S. i Z., w obwodzie łowieckim P. Ł. dzierżawionym przez Koło (...) numer (...) (...) po jednej sztuce samicy jelenia szlachetnego w ramach posiadanych upoważnień wydanych przez dzierżawcę ww. obwodu łowieckiego;

60 wyjaśnienia oskarżonych

61 142-143, 146-147, 151-153 i 251-254

62 2. OCENA DOWODÓW

63 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

64 Lp. faktu z pkt 1.1

65 Dowód

66 Zwięźle o powodach uznania dowodu

67 1.1.1

68 1.1.2

69 1.1.3.

70 1.1.4

71 1.1.5

72 okoliczność niesporna

73 upoważnienia do wykonywania polowań

74 zeznania S. W.

75 zeznania P. S.

76 zeznania Ł. F.

77 protokół oględzin

78 miejsca

79 opinia biegłego

80 opinia z badań genetycznych

81 wyjaśnienia oskarżonych

82 zeznania C. G.

83 dokumentacja skupu

84 informacje o osobach z K.

85 okoliczność niesporna;

86 niekwestionowane dokumenty;

87 zeznania S. W. zasługiwały na uznanie, gdyż były spójne, logiczne i konsekwentne oraz zgodne z doświadczeniem życiowym, a także korespondowały z pozostałymi dowodami; w szczególności należało przypisać im walor wiarygodności w zakresie dotyczącym tego, że w miejscu w którym miał ustrzelić łanię M. Ł. (rejon ambony) nie było żadnych śladów potwierdzających ten fakt; wymieniony świadek natomiast jako łowczy koła posiada duże doświadczenie życiowe w tym zakresie i dlatego należało przyznać walor wiarygodności jego relacji i argumentom, które na to podawał; wątpliwości, które powziął w związku z ujawnieniem tzw. patrochów (odnośnie prawdziwości twierdzeń podnoszonych przez M. Ł. i T. K. w zakresie ilości pozyskanej zwierzyny oraz rzetelności wpisów w książce polowań, które na te okoliczności poczyniono) okazały się jak najbardziej uzasadnione i logicznie wpisywały się w ciąg wydarzeń mający na celu dojście do prawdy; następnego dnia po polowaniu przez oskarżonych S. W. ujawnił w miejscu patroszenia zwierzyny wnętrzności trzech zwierząt, a nie dwóch jak utrzymywali; podzielił się tym z P. S. i poprosił go o pomoc w udokumentowaniu powyższego, a następnie zaczął dalej wyjaśniać sprawę; potwierdziło się to, że ślady wskazywały na to, że jeden masywny samochód wjeżdżał w miejsce gdzie wypatroszono zwierzynę i należał on do Ł. F., który pożyczył go T. K.; był on jak najbardziej zdatny do tego, aby transportować zwierzynę i tusze; oczywistym było również to, że skoro każdy z jeleni posiada jedne płuca i tchawicę, to nie sposób, aby z dwóch łani pozostały aż trzy sztuki takich wnętrzności; podejrzenia S. W. całkowicie potwierdził biegły sądowy w swojej opinii, którą należało uznać za jasną, zupełną i logiczną; koronnym natomiast dowodem, że upolowanych jeleni były trzy sztuki są wyniki badań genetycznych, które nie dość, że pozwoliły zidentyfikować w sposób pewny gatunek zwierzyny, to dzięki nim udało się także określić płeć przedmiotowych zwierząt; w ten sposób z przytoczonych dowodów powstał zwarty ciąg poszlak, który uprawnia do przyjęcia, że oskarżeni działając wspólnie i w porozumieniu, pozyskali zwierzynę łowną innej płci niż przewidywały to upoważnienia wydane przez dzierżawcę ww. obwodu łowieckiego w postaci dwóch samców jelenia szlachetnego, powodując straty o łącznej wartości 15 600 złotych na szkodę Skarbu Państwa reprezentowanego przez (...) (...); wykluczyć bowiem należy inną wersję wydarzeń;

88 w tym dniu oskarżeni byli bowiem tak naprawdę jedynymi myśliwymi na łowisku;

89 konsekwentne, zgodne ze sobą nawzajem oraz z doświadczeniem życiowym, nie zawierające istotnych sprzeczności, a także poparte dokumentacją z punktu skupu;

90 niekwestionowane dokumenty urzędowe

91 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

92 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia

93 dla ustalenia faktów)

94 Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

95 Dowód

96 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

97 1.2.1

98 wyjaśnienia oskarżonych

99 oskarżeni utrzymali, że upolowali dwie łanie, a wnętrzności po trzeciej zwierzynie zostały podrzucone; twierdzenie takie jest sprzeczne z doświadczeniem życiowym, gdyż zgodnie z opinią biegłego ujawnione w miejscu zdarzenia wnętrzności wskazywały, iż do patroszenia doszło w tym samym czasie i to w ciągu nie więcej niż 24 godzin od samego faktu patroszenia; w tej sytuacji z punktu widzenia doświadczenia życiowego nie sposób jest przyjąć, że ktoś zainteresowany w międzyczasie odnalazł miejsce patroszenia zwierzyny, które było całkowicie przypadkowe i akurat miał przy sobie wnętrzności jelenia pozyskane z tego samego mniej więcej czasu i je podrzucił; ponadto, wersję wydarzeń przedstawianą przez oskarżonych całkowicie dyskwalifikują wyniki badań genetycznych, gdyż w ich świetle wśród trzech próbek pobranych z tchawic i pochodzących z pewnością od jeleni dwie należały do samców, a tylko jedna do samicy; oznacza to, że z pewnością wśród patroszonych jeleni nie było dwóch łani i tym samym wyjaśnienia oskarżonych w tej kluczowej dla sprawy części nie zasługują przymiot wiarygodności i stanowią jedynie przyjętą przez nich linię obrony; w tym miejscu rodzi się jeszcze pytanie dlaczego oskarżeni nie wpisali trzeciej sztuki pozyskanej zwierzyny na odstrzał P. O. jako łani? w ten sposób przecież zachodziłaby zgodność pomiędzy ilością pozostawionych wnętrzności, a wpisami w książce polowań oraz posiadanymi upoważnieniami i odkrycie przestępstwa stałoby się bardzo mało prawdopodobne, gdyż S. W. nie miałby podstaw do nabrania jakichkolwiek podejrzeń; zdaniem Sądu wynikało to z tego, że jeden z dwóch samców musiał być na tyle duży, że nie można byłoby go oddać na skup i podawać, że to tusza łani; ponadto zaś oskarżeni z pewnością zakładali, że nikt nie odnajdzie miejsca patroszenia zanim pozostawionymi wnętrznościami nie „zajmą się” się inne zwierzęta oraz ptaki, gdyż tak jak podawał biegły następuje to bardzo szybko; jak również nie będzie porównywał tych śladów z wpisami w książce polowań;

100 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU

101 Punkt rozstrzygnięcia

102 z wyroku

103 Oskarżony

104 3.1. Podstawa prawna

105 skazania albo warunkowego

106 umorzenia postępowania

107 zgodna z zarzutem

108 1

109 T. K.

110 M. Ł.

111 P. O.

112 Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

113 Podmiotem przestępstwa z art. 52 pkt 6 ustawy z 13 października 1995 r. Prawo łowieckie może być tylko myśliwy, który uzyskał upoważnienie wystawione przez dzierżawcę lub zarządcę obwodu łowieckiego. Istotą zaś wymienionego występku jest pozyskanie zwierzyny niezgodnie z uzyskanym upoważnieniem. Zasada jest prosta: upoważnienie wystawione przez dzierżawcę lub zarządcę obwodu łowieckiego musi określać gatunek, płeć i liczbę zwierzyny, którą myśliwy może strzelić. Naruszenie warunków określonych w upoważnieniu, tj. pozyskanie innej zwierzyny (np. myśliwy uzyskał upoważnienie do strzelenia sarny, a strzelił jelenia), innej płci (np. myśliwy uzyskał upoważnienie na strzelenie jelenia, a strzelił łanię) lub w większej liczbie (np. myśliwy uzyskał upoważnienie do strzelenia dwóch dzików, a strzelił cztery) jest przestępstwem z tego przepisu /W. S. dziedziny prawa karnego. Prawo karne wojskowe, skarbowe i pozakodeksowe. (...) Prawa Karnego. tom 11 red. prof. dr hab. M. B. 2014/.

114 W związku z powyższym, przyjąć należało, że zachowanie oskarżonych wypełniało dyspozycję art. 52 pkt 6 ustawy z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie (t. j. z 16 września 2020 r. Dz. U. z 2020 r. poz. 1683). Będąc bowiem myśliwymi, którzy uzyskali upoważnienia wystawione przez dzierżawcę obwodu łowieckiego pozyskali zwierzynę innej płci niż przewidywały te upoważnienia. Dysponując bowiem upoważnieniami na strzelenie po jednej łani pozyskali dwa jelenie.

115 Sąd przyjął, iż oskarżeni działali wspólnie i w porozumieniu, gdyż od samego początku wszyscy wiedzieli, jaka jest treść ich upoważnień, wzajemnie akceptowali postępowanie osób współdziałających, a na samym końcu wspólnie wypatroszyli pozyskane zwierzęta i odwieźli na skup tusze. Warunkiem przyjęcia współsprawstwa natomiast nie jest to, aby każdy ze sprawców zrealizował pełny zespół ustawowych znamion danego występku. Wystarczającym jest dokonanie już tylko jednego z elementów danego typu rodzajowego przestępstwa, a nawet wykonanie czynności nie związanych bezpośrednio z dokonanym przestępstwem (B. Michalski Przestępstwa przeciwko mieniu – komentarz Warszawa 1999 r. s.95).

116 Sąd zmodyfikował opis czynu przypisanego oskarżonym w ten sposób, że w ramach tożsamości czynu rozumianego jako zdarzenie historyczne objęte zarzutem, za naruszenie warunków upoważnienia przyjął pozyskanie zwierzyny innej płci w miejsce pozyskania zwierzyny w większej liczbie, gdyż takie były wyniki przeprowadzonego postępowania dowodowego w ramach przewodu sądowego.

117 3.2. Podstawa prawna

118 skazania albo warunkowego

119 umorzenia postępowania

120 niezgodna z zarzutem

121 Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

122 3.3. Warunkowe umorzenia

123 postępowania

124 Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

125 3.4. Umorzenie postępowania

126 Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

127 3.5. Uniewinnienie

128 Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

129 4. KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNE

I ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE

130 Oskarżony

131 Punkt rozstrzygnięcia

132 z wyroku

133 Punkt z wyroku odnoszący się

134 do przypisanego czynu

135 Przytoczyć okoliczności

136 T. K.

137 M. Ł.

138 P. O.

139 1

140 2

141 1

142 1

143 - przy wymiarze kar, Sąd wziął pod uwag na korzyść oskarżonych ich uprzednią niekaralność;

144 - wymierzone oskarżonym grzywny w wysokościach po 300 stawek dziennych odpowiadają przede wszystkim stopniowi ich winy oraz społecznej szkodliwości przypisanego im czynu, a ponadto pozwalają na osiągnięcie zapobiegawczych i wychowawczych celów kary w stosunku do nich, a także czynią zadość potrzebie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa;

145 - oskarżeni działali umyślnie i z premedytacją oraz wykorzystali w tym celu swoją wiedzę na temat obowiązujących w myślistwie procedur;

146 - istotnie naruszyli dobro chronione prawem w postaci zasobów zwierzyny przed działaniami myśliwych sprzecznych z treścią uzyskanych upoważnień, gdyż pozyskali aż dwa jelenie zamiast łani oraz wyrządzając pokrzywdzonemu znaczącą szkodę;

147 - powyższe sprawia, że niedochowanie przez oskarżonych wierności prawu było wyraźne, a stopień społecznej szkodliwości przypisanego im czynu był niebagatelny;

148 - w oparciu o warunki osobiste, rodzinne i stosunki majątkowe oskarżonych oraz ich możliwości zarobkowe Sąd ustalił wysokość stawki dziennej na kwotę 10 zł w przypadku M. Ł. i P. O. oraz 100 zł wobec T. K.; zróżnicowanie w wysokości stawek dziennych wynika z tego, że pierwsi wymienieni przed chwilą oskarżeni osiągają dochody na poziomie ok. (...)zł miesięcznie, zaś T. K. zdecydowanie więcej, gdyż ok. (...)zł;

149 - na zasadzie art. 46 § 1 kk Sąd orzekł solidarnie od wszystkich oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa – (...) (...) kwotę 15 600 złotych tytułem obowiązku naprawienia szkody, gdyż zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 2 i ust. 3 pkt 2a Rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 21 czerwca 2005 r. w sprawie zwierzyny bezprawnie pozyskanej (Dz. U. tyle wynosi ekwiwalent za bezprawnie pozyskane dwa jelenie szlachetne o najniższej masie trofeum.

150 5. INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU

151 Oskarżony

152 Punkt rozstrzygnięcia

153 z wyroku

154 Punkt z wyroku

155 odnoszący się

156 do przypisanego

157 czynu

158 Przytoczyć okoliczności

159 T. K.

160 M. Ł.

161 P. O.

162 3

163 1

164 - z uwagi na to, że rzeczy zatrzymane w sprawie stały już zbędne dla postępowania karnego stosownie do treści art. 230 § 2 kpk należało zarządzić ich zwrot osobom uprawnionym tzn. Łowczemu Koła (...) S. W., od którego zostały zatrzymane;

165 6. INNE ZAGADNIENIA

166 W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

167 7. KOSZTY PROCESU

168 Punkt rozstrzygnięcia

169 z wyroku

170 Przytoczyć okoliczności

171 4

172 5, 6 i 7

173 W oparciu o art. 627 kpk oraz art. 633 kpk w zw. z § 11 ust. 2 pkt 3 i ust. 7 oraz § 16 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2017 r. poz. 1797) Sąd zasądził od każdego z oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa – (...) (...) po 280 (dwieście osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu wydatków poniesionych przez oskarżyciela posiłkowego.

174 Na zasadzie art. 627 kpk oraz art. 633 kpk i art. 616 § 1 i 2 kpk w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 3 i art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. z 1983 r. Nr 49 poz. 223 z późn. zm.) Sąd wymierzył oskarżonym stosowne opłaty od wymierzonych im grzywien (10 % wymierzonej kary) oraz zasądził od nich na rzecz Skarbu Państwa po 43,30 zł tytułem zwrotu poniesionych w sprawie wydatków, na którą to sumę składają się podzielone na równe trzy części wydatki poniesione w postępowaniu przygotowawczym (110 zł - k. 172) oraz ryczałt za doręczenia na etapie sądowym sprawy (20 zł).

175 8. PODPIS