Wyrok Sądu Rejonowego Poznań-Grunwald i Jeżyce w Poznaniu z dnia 28 grudnia 2017 r., III K 375/17

wyrok Sądu Rejonowego Poznań-Grunwald i Jeżyce w Poznaniu z dnia 28 grudnia 2017 r., III K 375/17

Tekst

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

1 Dnia 28 grudnia 2017 roku

2 Sąd Rejonowy Poznań – Grunwald i Jeżyce w Poznaniu Wydział III Karny w składzie:

3 Przewodniczący: SSR Robert Kubicki

4 Protokolant: st. sekr. Sylwia Dudziak

5 po rozpoznaniu w dniach: 06 grudnia 2017 roku, 20 grudnia 2017 roku

6 na rozprawie sprawy z oskarżenia prywatnego A.! (...) Sp. z o.o. reprezentowanego przez Prezesa Zarządu D. Z.

7 przeciwko

8 K. K. synowi W. i W. z domu K., urodzonemu (...) w Ś.

9 oskarżonemu o to, że:

10 W okresie od listopada 2014 roku do dnia 22 kwietnia 2017 roku prowadząc działalność gospodarczą o nazwie K- (...) S.C. Auta z pisemną gwarancją (...) Gwarant z siedzibą w Ś. doprowadził do zniesławienia firmy (...)! (...) Sp. z o.o. z siedzibą w P. przy ul. (...) reprezentowanej przez D. Z. poprzez pomawianie co do jakości wykonywania usług i sprzedawanego asortymentu, przez co naraził w/w firmę na utratę zaufania i wiarygodności potrzebnej do prowadzenia działalności

11 tj. o czyn z art. 212 § 1 k.k.

12 1. Na podstawie art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. umarza postępowanie o zarzucony oskarżonemu K. K. i opisany powyżej czyn z art. 212 § 1 k.k.

13 2. Na podstawie art. 632 pkt 1 k.p.k. w zw. z § 11 ust. 2 pkt, § 16 i § 17 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych kosztami procesu obciąża oskarżyciela prywatnego (...) Sp. z o.o. reprezentowanego przez Prezesa Zarządu D. Z., w zakresie dotychczas przez niego poniesionym oraz zasądzając z tego tytułu od oskarżyciela prywatnego na rzecz oskarżonego K. K. kwotę 1464 zł (jeden tysiąc czterysta sześćdziesiąt cztery złote).

14 SSR Robert Kubicki

Uzasadnienie

15 K. K. został oskarżony prywatnym aktem oskarżenia o to, że w okresie od listopada 2014 roku do 22 kwietnia 2017 roku prowadząc działalność gospodarczą o nazwie K- (...) S.C. Auta z pisemną gwarancją (...) Gwarant z siedzibą w Ś. doprowadził do zniesławienia firmy (...)! (...) Sp. z o.o. z siedzibą w P. przy ul. (...), reprezentowanej przez D. Z. poprzez pomawianie co do jakości wykonania usług i sprzedawanego asortymentu, przez co naraził ww. firmę na utratę zaufania i wiarygodności potrzebnej do prowadzenia działalności, tj. o czyn z art. 212 § 1 k.k.

16 Zgodnie z dyspozycją art. 212 § 4 k.k. ściganie przestępstwa stypizowanego w art. 212 § 1 k.k. odbywa się z oskarżenia prywatnego. Karalność tej kategorii przestępstw ustaje z upływem roku od czasu, gdy pokrzywdzony dowiedział się o osobie sprawcy przestępstwa, nie później jednak niż z upływem 3 lat od czasu jego popełnienia, o czym przesądza art. 101 § 2 k.k. Zgodnie z treścią art. 102 k.k. jeżeli w okresie wskazanym w art. 101 § 2 k.k. oskarżyciel skierowałby akt oskarżenia karalność przestępstwa ustaje z upływem 5 lat od zakończenia tego okresu

17 Na zasadzie art. 485 k.p.k. w sprawach z oskarżenia prywatnego stosuje się przepisy o postępowaniu zwyczajnym, z zachowaniem przepisów rozdziału 52. Stosownie zaś do treści art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k., w razie stwierdzenia przedawnienia karalności postępowania nie wszczyna się postępowania, a wszczęte umarza.

18 Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w sposób jednoznaczny wynika, że oskarżyciel prywatny D. Z. powziął wiadomość na temat osoby oskarżonego oraz faktu zamieszczania przez niego w sieci Internet dyskredytujących A.! (...) Sp. z o.o. treści na początku lutego 2015 roku, nie później niż w dniu 21 lutego 2015 roku. Powyższe zostało ustalone przez Sąd w oparciu o analizę protokołu przyjęcia ustnej skargi o przestępstwie z dnia 22 kwietnia 2017 roku oraz stanowiących jej integralną część załączników (k. 2-18). Oskarżyciel prywatny zaznaczył w skardze, iż aukcja o numerze (...) pojawiła się na portalu (...) „na początku 2015 roku”. Na rok 2015 datować należy również wpisy K. K. na portalu społecznościowym F.. Oskarżyciel prywatny z pewnością zapoznał się z ich treścią w dniu ich publikacji, na co wskazują godziny widoczne na utrwalonych przez niego zrzutach ekranu. Co istotne jedyny ogłoszenie, które podlega odnawianiu zostało umieszczone na portalu aukcyjnym Allegro, a zebrany materiał dowodowy nie pozwala jednoznacznie stwierdzić aby autorem tego ogłoszenia był oskarżony K. K.. Ogłoszenie (k.10 akt) zostało nadane z konta sprzedającego o nicku „(...)”. Oskarżony zaprzeczył aby umieścił to ogłoszenie, wskazując, iż uczynił to jego syn – P. K., a ten ostatni skorzystał z przysługującego mu prawa do odmowy składania zeznań. W takiej sytuacji Sąd nie miał podstaw do zakwestionowania wersji przedstawionej przez oskarżonego.

19 Jak wynika z poczynionych wyżej rozważań, sprawca przestępstwa był znany oskarżycielowi publicznemu od dnia jego popełnienia, które to nastąpiło z chwilą zamieszczenia na portalach spornych komentarzy oraz ogłoszenia. Tutejszy Sąd w pełni bowiem podziela pogląd Sądu Najwyższego wyrażony w postanowieniu z dnia 29 czerwca 2010 roku, sygn. I KZP 7/10, iż przestępstwo zniesławienia nie ma charakteru trwałego i „popełnione jest wówczas, gdy sprawca swoim zachowaniem wyczerpie wszystkie znamiona określone w przepisie karnym. Chwilą popełnienia przestępstwa określonego w art. 212 § 2 k.k., polegającego na umieszczeniu w sieci Internet treści o charakterze zniesławiającym, jest chwila dokonania danego wpisu a nie jego usunięcia”.

20 Zaznaczenia wymaga, iż D. Z. z łatwością mógł zidentyfikować osobę sprawcy, ponieważ wpisy na portalu F. dokonywane były z konta (...), zaś umieszczenie ogłoszenia na portalu (...) poprzedziła zapowiedź w wiadomości e-mail z dnia 19 lutego 2015 r. (k. 79) wysłana przez użytkownika „ (...)” z adresu „(...)”. Oskarżyciel prywatny wiedział przy tym, iż K. K. prowadzi działalność pod zbliżoną nazwą. Również sam oskarżony w dniu 21 lutego 2015 r. w wiadomości tekstowej zasugerował swoją sprawczą rolę w zdarzeniu.

21 „Momentem, od którego rozpoczyna się liczenie upływu okresu przedawnienia w sprawach o przestępstwa z oskarżenia prywatnego, jest dzień, w którym pokrzywdzony dowiedział się o osobie sprawcy" (wyrok SN z 19 lutego 2014 roku, II KK 23/14, OSNKW 2014, Nr 9, poz. 69). W realiach sprawy dzień ten przypada na najpóźniej 21 lutego 2015 roku, na co wskazuje załączona do skargi treść wiadomości tekstowych (k. 16) oraz w pewnym zakresie również korespondencja e-mail (k. 79). Oznacza to, iż z dniem 21 lutego 2016 roku nastąpiło przedawnienie karalności czynu objętego prywatnym aktem oskarżenia.

22 Stwierdziwszy przedawnienie karalności, Sąd na zasadzie art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. zobligowany był do umorzenia postępowania.

23 O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 632 pkt 1 k.p.k. w zw. z § 11 ust. 2 pkt, § 16 i § 17 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych, kosztami procesu obciążając oskarżyciela prywatnego (...) Sp. z o.o. reprezentowanego przez Prezesa Zarządu D. Z., w zakresie dotychczas przez niego poniesionym oraz zasądzając z tego tytułu od oskarżyciela prywatnego na rzecz oskarżonego K. K. kwotę 1464 zł. Na kwotę 1464 zł składają się poniesione i wykazane przez oskarżyciela koszty dojazdu na terminy rozpraw w kwocie 600 zł oraz kwota 864 zł tytułem kosztów związanych z ustanowieniem pełnomocnika z wyboru. Te ostatnie koszty zostały ustalone na podstawie stawek przewidzianych w Rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych (kwota 720 zł zwiększona o 20% ze względu na fakt, iż rozprawa toczyła się na dwóch terminach).

24 SSR Robert Kubicki