Wyrok Sądu Rejonowego dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi z dnia 31 stycznia 2018 r., XVIII C 4766/17

wyrok Sądu Rejonowego dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi z dnia 31 stycznia 2018 r., XVIII C 4766/17

Tekst

1 XVIII C 4766/17

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

2 Dnia 31 stycznia 2018 roku

3 Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi w Wydziale XVIII Cywilnym w składzie:

4 Przewodniczący: SSR Artur Piotr Wewióra

5 protokolant: Beata Kowalska

6 rozpoznawszy w dniu: 31 stycznia 2018 roku

7 w Ł. na rozprawie

8 sprawę z powództwa: Wyższej Szkoły (...) w Ł.

9 przeciwko: P. K.

10 o: zapłatę

11 oddala powództwo.

12 XVIII C 4766/17

Uzasadnienie

13 I. Stanowiska stron.

14 Powód Wyższa Szkoła (...) w Ł., reprezentowany przez adwokata, domagał się od pozwanej P. K. 2.245 zł z odsetkami jak w pozwie, tytułem zaległego czesnego, przy czym ostatni termin wymagalności czesnego to 16 września 2013 roku.

15 Pozwana podniosła między innymi zarzut przedawnienia.

16 II. Ustalenia faktyczne i ocena dowodów.

17 Wyższa Szkoła (...) w Ł. i P. K. zawarli 5 października 2010 roku umowę o świadczenie usług edukacyjnych. Termin płatności czesnego przypadał na 15. dzień miesiąca za dany miesiąc.

18 (bezsporne)

19 Szkoła nie odnotowała wpłat czesnego za wrzesień 2012 roku – 145 zł oraz miesięcznie w okresie od marca do września 2013 roku po 300 zł miesięcznie. P. K. 26 listopada 2013 roku zwróciła się o rozłożenie zaległości na raty.

20 (wezwanie, k. 40)

21 III. Ocena roszczenia.

22 W niniejszej sprawie podniesiono między innymi zarzut przedawnienia.

23 Po upływie terminu przedawnienia ten, przeciwko komu przysługuje roszczenie, może uchylić się od jego zaspokojenia, chyba że zrzeka się korzystania z zarzutu przedawnienia (art. 117 § 2 k.c.).

24 Określanie prawidłowego terminu przedawnienia w przypadku umów jak przedmiotowa, wymaga szczególnej wykładni. Parlament zdecydował w 2014 roku, że do umów w sprawie warunków odpłatności za studia lub usługi edukacyjne, o których mowa w art. 99 ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 1, zawartych przed dniem wejścia w życie omawianej ustawy stosuje się przepis art. 160a ust. 7 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą (art. 32 n.p.s.w.1).

25 Ustawą, o której mowa w przywoływanym art. 1, jest ustawa z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym. Powoływany art. 160a ust. 7 p.s.w2. stanowi, że roszczenia wynikające z umowy przedawniają się z upływem trzech lat, chodzi przy tym o zawieraną w formie pisemnej pod rygorem nieważności umowę między uczelnią a studentem lub osobą przyjętą na studia, określającą warunki pobierania opłat związanych z odbywaniem studiów oraz opłat za usługi edukacyjne, a także wysokość tych opłat (art. 160a ust. 1 p.s.w.).

26 Aby należycie ocenić zakres przedmiotowy art. 32 n.p.s.w. należy zauważyć, że w zakresie swojej hipotezy w tej jej części, która określa umowy, do których omawiany przepis ma mieć zastosowanie, ów przepis powtarza w swojej treści równocześnie uchylany art. 160 ust. 3 p.s.w. Stwierdzić zatem należy, że w art. 32 n.p.s.w. chodzi o umowy, które zostały zawarte stosownie do art. 160 ust. 3 p.s.w.

27 W tym miejscu wypada przypomnieć, że umowy, o których mowa w art. 160 ust. 3 p.s.w., miały obowiązywać od roku akademickiego 2006/2007 (art. 269 ust. 2 p.s.w.). W związku z tak brzmiącymi przepisami przejściowymi należy przyjąć, że w przypadku jakichkolwiek odniesień do umów wskazanych w art. 160 ust. 3 p.s.w., chodzi o umowy obowiązujące nie wcześniej aniżeli od 1 października 2006 roku.

28 Podsumowując tą część rozważań wskazać należy, że przewidziane ustawą z dnia 11 lipca 2014 r. o zmianie ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym oraz niektórych innych ustaw uregulowanie z mocą wsteczną kwestii przedawnienia roszczeń wynikających z umów określających warunki odpłatności za studia lub usługi edukacyjne dotyczy tych umów, które zostały zawarte na podstawie uchylonego przez przywołaną ustawę art. 160 ust. 3 p.s.w. i obowiązywały nie wcześniej niż od 1 października 2006 roku, jako początku roku akademickiego 2006/2007, z zastrzeżeniem tych przypadków, w których na podstawie przepisów szczególnych rozpoczęcie roku akademickiego 2006/2007 nastąpiło w innym dniu (art. 1 pkt 104 lit. b i art. 32 n.p.s.w. w związku z art. 269 ust. 1 i 2 p.s.w.).

29 Przedmiotowa umowa została zawarta 5 października 2009 roku w trybie przewidzianym w ówcześnie obowiązującym art. 160 ust. 3 p.s.w., jest zatem objęta zakresem omówionej wyżej nowelizacji i określenia okresu przedawnienia roszczeń. W tej sytuacji, nie wdając się nawet w spór, czy Parlament skrócił okres przedawnienia z dziesięciu do trzech lat, czy raczej go wydłużył z dwóch do trzech, a to przez wyłączenie stosowania w tym zakresie art. 751 pkt 2 k.c. – za którym to stanowiskiem opowiada się Sąd rozpoznający sprawę – stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie obowiązuje trzyletni termin przedawnienia dochodzonych roszczeń. Stojąc na stanowisku, że doszło do wydłużenia terminu przedawnienia, Sąd nie dopatrzył się naruszenia konstytucyjnych gwarancji powoda.

30 Skoro ostatni raz pozwana wniosła o rozłożenie zadłużenia na raty 26 listopada 2013 roku, czym przerwała bieg terminu przedawnienia (art. 123 § 1 pkt 2 k.c.), tedy trzyletni termin przedawnienia upłynął z końcem 26 listopada 2016 roku (art. 112 zd. I k.c.).

31 Pozwana może skutecznie uchylić się od zaspokojenia roszczenia. Powództwo oddalono zatem w całości.

32 IV. Koszty.

33 Powód przegrał sprawę w całości.

34 Brak kosztów pozwanej, dających się zaliczyć do kosztów procesu (art. 98 § 2 k.p.c.).

35 1 Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zmianie ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 1198, z późn. zm.).

36 2 Ustawa z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz.U. Nr 164, poz. 1365, z późn. zm.); jeżeli inaczej nie zaznaczono, w brzmieniu obowiązującym 5 października 2009 roku, tj. w dniu zawarcia umowy.