Wyrok Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z dnia 2 października 2026 r., VI Ka 153/26

wyrok Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z dnia 2 października 2026 r., VI Ka 153/26

Tekst

1 Warszawa, dnia 2 października 2026 r.

2 Sygn. akt VI Ka 153/26

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

3 Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie:

4 Przewodniczący: SSO Michał Bukiewicz

5 protokolant: protokolant sądowy Natalia Pieczurczyk

6 bez udziału oskarżyciela publicznego

7 po rozpoznaniu dnia 2 października 2026 r.

8 sprawy X. A. syna Ł. i R., ur. (...) w D.

9 obwinionego o wykroczenie z art. 92 § 1 kw

10 na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę obwinionego

11 od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie

12 z dnia 7 sierpnia 2025 r. sygn. akt VIII W 405/23

13 1. uchyla zaskarżony wyrok i na podstawie art. 5 § 1 pkt 4 k.p.w. w zw. z art. 45 § 1 k.w. postępowanie przeciwko X. A. umarza;

14 2. koszty procesu ponosi Skarb Państwa i zasądza od Skarbu Państwa na rzecz obwinionego X. A. kwotę 5040 złotych tytułem zwrotu kosztów poniesionych na ustanowienie obrońcy w obu instancjach.

15 Sygn. akt VI Ka 153/26

Uzasadnienie

16 Apelacja obrońcy obwinionego była niezasadna.

17 Na wstępie należy zaznaczyć, iż w opinii Sądu Okręgowego, Sąd I instancji prawidłowo przeprowadził przewód sądowy, zgodnie z wymogami procedury w sprawach o wykroczenia i nie dopuścił się uchybień, które skutkowałyby koniecznością uchylenia z tego powodu zaskarżonego wyroku niezależnie od granic zaskarżenia, podniesionych zarzutów.

18 Sąd Okręgowy po dokonaniu wszechstronnej analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego, zajął stanowisko, iż ustalenia faktyczne i ocena prawna poczynione przez Sąd I instancji są prawidłowe, a podniesione przez obrońcę obwinionego w apelacji zarzuty sprowadzające się obrazy przepisów postępowania przy przeprowadzaniu a następnie ocenie dowodów, błędu w ustaleniach faktycznych, obrazy przepisów prawa materialnego stanowią wobec nich wyłącznie własne stanowisko w sprawie, które nie było w stanie podważyć prawidłowości zapadłego wyroku.

19 Swoje stanowisko Sąd I instancji w sposób wyczerpujący i zgodny z wymogami art. 424 k.p.k. przedstawił w uzasadnieniu wydanego wyroku, gdzie dokonał oceny całokształtu okoliczności ujawnionych na rozprawie zgodnie z dyspozycją art. 410 k.p.k. ze wskazaniem dowodów, które przyjął za podstawę swych ustaleń. Zawarta tam argumentacja jest logiczna, przekonywująca, pozbawiona błędu i nie przekracza granic swobodnej oceny dowodów określonych w art. 7 k.p.k. Dokonana ocena dowodów nie uchybia też zasadom określonym w art. 4 i 5 k.p.k. Sąd Okręgowy podziela stanowisko Sądu Najwyższego, że dokonanie oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w sposób odmienny od oczekiwań stron procesowych nie stanowi naruszenia przepisów art. 7 i 410 k.p.k. (zob. post. SN z dnia 12 lutego 2016 r., III KK 20/16). Sąd Rejonowy Sąd poddał właściwej ocenie wyjątkowo szeroki wachlarz dowodów w tym z opinii biegłego z zakresu ruchu drogowego. Dokonał zestawienia tego dowodu z pozostałym materiałem dowodowym w tym zeznaniami świadków, dokumentacja administracyjną a wyniki tego procesu świadczą o zasadności zarzutu.

20 Niezależnie od zarzutów podniesionych w apelacji obwinionego, stwierdzić należy, iż wobec prawidłowych ustaleń faktycznych co do czasu popełnienia czynu, na etapie postępowania odwoławczego zaistniała w niniejszej sprawie negatywna przesłanka procesowa określona w art. 5 § 1 pkt 4 kpsw, której stwierdzenie obliguje Sąd Okręgowy do uchylenia zaskarżonego wyroku i umorzenia postępowania przeciwko X. A..

21 Zgodnie z art. 45 § 1 kw karalność wykroczenia ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynął rok; jeżeli w tym okresie wszczęto postępowanie, karalność wykroczenia ustaje z upływem 2 lat od zakończenia tego okresu.

22 Czyn zarzucany obwinionemu, miał być popełniony do dnia 7 listopada 2022 roku, a zatem w dacie orzekania przez Sąd odwoławczy nastąpiło przedawnienie karalności wykroczenia zarzucanego obwinionemu. Wskazana okoliczność wyłącza możliwość dalszego prowadzenia postępowania w niniejszej sprawie.

23 W związku z powyższym na podstawie art. 104 § 1 pkt 7 kpsw zaskarżony wyrok należało obligatoryjnie uchylić, a na podstawie art. 5 § 1 pkt 4 kpsw w zw. z art. 45 § 1 kw postępowanie niniejsze umorzyć.

24 Zgodnie z przepisami art. 632 pkt 2 kpk w zw. z art. 121 kpw koszty procesu w którym umorzono postępowanie ponosi Skarb Państwa i tak też rozstrzygnięto w postępowaniu odwoławczym. Na koszty procesu składają się także koszty ustanowienia przez obwinionego jednego obrońcy. Poniesienie tych kosztów wykazano stosowną umową zawartą z obrońcą. Zasądzona kwota od Skarbu Państwa na rzecz obwinionego tytułem ich zwrotu odpowiada nakładowi pracy obrońcy w obu instancjach i nie przekracza sześciokrotności stawki minimalnej określonej w Rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie.

25 Mając na uwadze powyższe Sąd Okręgowy orzekł jak w wyroku.