Wyrok Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z dnia 14 czerwca 2018 r., VI Ka 1310/17
wyrok Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z dnia 14 czerwca 2018 r., VI Ka 1310/17
Tekst
1 Warszawa, dnia 28 maja 2018 r.
2 Sygn. akt VI Ka 1310/17
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
3 Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie :
4 Przewodniczący: SSO Zenon Stankiewicz (spr.)
5 Sędziowie: SO Jacek Matusik
6 SR del. Urszula Sorbian
7 protokolant: protokolant sądowy stażysta Anna Tarasiuk
8 przy udziale prokuratora Ewy Gołębiowskiej
9 po rozpoznaniu dnia 28 maja 2018 r.
10 sprawy P. G. syna J. i G., ur. (...) w G.
11 oskarżonego o przestępstwa z art. 13§1 k.k. w zw. z art. 286§1 k.k. w zb. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 287§1 k.k. w zb. z art. 269b§1k.k. w zw. z art. 11§2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i inne
12 M. L. syna Z. i G., ur. (...) w G.
13 oskarżonego o przestępstwa z art. 13§1 k.k. w zw. z art. 286§1 k.k. w zb. z art. 287§1 k.k. w zb. z art. 269b§1 k.k. w zw. z art. 11§2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i inne
14 na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
15 od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Północ w Warszawie
16 z dnia 5 lipca 2017 r. sygn. akt III K 475/15
17 zaskarżony wyrok zmienia w ten sposób, że na podstawie art. 46§1 kk orzeka wobec oskarżonego P. G. obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonych :
18 P. C. - 160 zł
19 J. M. (1) - 3586 zł
20 R. T. – 50 zł
21 P. H. - 220 zł
22 U. W. - 71 zł
23 P. K. (1) - 240 zł
24 J. D. - 59 zł
25 U. T. - 40 zł
26 M. K. - 53 zł
27 W. D. - 120 zł
28 S. F. - 195 zł
29 S. D. - 190 zł
30 D. W. - 45 zł
31 K. M. - 15,99 zł
32 P. P. (1) - 14 zł
33 M. Z. - 25,99 zł
34 A. C. - 341 zł
35 J. S. - 241 zł
36 M. M. - 21,99 zł
37 J. M. (2) - 349,99 zł
38 T. K. - 80 zł
39 S. G. - 65 zł
40 R. Ż. - 65 zł
41 K. S. - 65 zł
42 K. G. (1) - 65 zł
43 A. Z. - 45 zł
44 M. A. - 166 zł
45 K. P. - 36,90 zł
46 B. B. - 99 zł
47 E. R. - 539 zł
48 P. P. (2) - 529 zł
49 P. K. (2) - 127 zł
50 P. N. - 120 zł
51 G. M. - 39,99 zł
52 K. Ł. - 36,98 zł
53 M. D. - 19 zł
54 R. W. - 74 zł
55 Ł. L. - 599 zł
56 Z. K. - 1,653 zł
57 M. S. - 69 zł
58 D. T. - 65 zł
59 J. P. - 231 zł
60 H. S. - 319 zł
61 K. G. (2) - 196 zł
62 O. P. - 40,87 zł
63 P. S. - 687,90 zł
64 w pozostałym zakresie utrzymuje wyrok w mocy; zwalnia oskarżonego P. G. od opłaty za drugą instancję oraz przypadających nań wydatków w postępowaniu odwoławczym; wydatkami postępowania drugo - instancyjnego obciąża w całości Skarb Państwa.
65 SSO Jacek Matusik SSO Zenon Stankiewicz SSR del. Urszula Sorbian
66 Sygn. akt VI Ka 1310/17
Uzasadnienie
67 wyroku Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie
68 z dnia 28 maja 2018r.
69 Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Południe w Warszawie
70 z dnia 5 lipca 2017r. został zaskarżony przez prokuratora, na niekorzyść oskarżonych P. G. i M. L.. Niniejsze uzasadnienie sporządzone jest na wniosek obrońcy oskarżonego L..
71 Apelacja jest niezasadna. Jej uzasadnienie, gdzie skarżący wywodzi, iż Sąd przecenił ustalone w sprawie okoliczności łagodzące, bezzasadnie uznając je za istotne dla podjęcia decyzji o warunkowym zawieszeniu wykonania kary, w sposób oczywisty nie przystaje do żądania wymierzenia kary z takim właśnie dobrodziejstwem, tyle, że w wyższym rozmiarze. Wskazać też należy na utrwalony w orzecznictwie pogląd, że przez rażącą niewspółmierność kary rozumieć należy różnicę między karą wymierzoną przez sąd pierwszej instancji a karą, jaką należałoby orzec w instancji odwoławczej w następstwie prawidłowego zastosowania dyrektyw sądowego wymiaru kary. Chodzi tu o różnicę zasadniczej natury, oczywistą, rzucającą się w oczy i niedającą się zaakceptować nieproporcjonalność kary orzeczonej w stosunku do kary sprawiedliwej, zasłużonej (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 czerwca 2006r. w sprawie SNO 28/06, Lex nr 586924). W realiach niniejszego postępowania Sąd Rejonowy miał bezpośredni kontakt z oskarżonym; miał więc nieskrępowaną możliwość oceny wiarygodności okazanej przez niego skruchy
72 i wysnucia prawidłowych wniosków w zakresie przewidywanej prognozy co do dalszego jego postępowania. Nie sposób zaś przyjąć, iż kara z warunkowym zawieszeniem, o trzy miesiące niższa od wnioskowanej przez prokuratora, miałaby razić społeczne poczucie sprawiedliwości w sposób uzasadniający interwencję instancyjną.
73 Kolejny zarzut – niewspółmierności orzeczonej grzywny do stopnia zawinienia sprawcy – powodowany jest najwyraźniej niezrozumieniem istoty regulacji art. 33 kk. Nie widząc potrzeby wdawania się w szersze rozważania
74 w tym przedmiocie, na użytek rozpoznawanej sprawy należy przypomnieć, że ogólnymi dyrektywami wymiaru kary, sformułowanymi w art. 53§1 kk Sąd winien kierować się przy wymierzaniu liczby stawek dziennych grzywny. Dopiero niejako w drugim etapie określa się wysokość jednej stawki, już jednak wyłącznie w oparciu o kryteria wskazane w § 3 art. 33kk., tj. przesłanki wskazujące na ekonomiczną sytuację sprawcy (por. min. Violetta Konarska – Wrzosek- Komentarz do art.33 Kodeksu karnego, Wolters Kluwer 2016r.). Skarżący nie kwestionuje ilości wymierzonych stawek; co też istotne, nie kwestionuje również i ustaleń co do warunków majątkowych i możliwości płatniczych oskarżonego, której to kwestii poświęcił Sąd znaczną część uzasadnienia (k. 15774 akt sprawy). Wydaje się oczywiste, że podważając trafność ustaleń Sądu co do możliwości płatniczych oskarżonego, winien autor apelacji, po pierwsze, inaczej sformułować zarzut, po wtóre – i najistotniejsze – przedstawić stosowną argumentację w tym zakresie. Takiej argumentacji środek odwoławczy nie zawiera, Sąd Okręgowy zaś we własnym zakresie nie dostrzega błędu w logicznym, wyczerpująco uzasadnionym wywodzie Sądu I instancji co do ustalenia wysokości stawki dziennej grzywny.
75 Orzeczono zatem jak w wyroku.