Postanowienie Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 23 maja 2019 r., X Ko 106/19

postanowienie Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 23 maja 2019 r., X Ko 106/19

Tekst

1 Sygn. akt X Ko 106/19

POSTANOWIENIE

2 Dnia 23 maja 2019 r.

3 Sąd Okręgowy w Warszawie , X Wydział Karny – Odwoławczy

4 w składzie:

5 Przewodniczący SSO Mariusz Jackowski-spr.

6 Sędziowie : SO Wanda Jankowska-Bebeszko

7 SR / del. / Agnieszka Stachniak-Rogalska

8 Protokolant : prot. sąd. Aleksandra Klimczak

9 po rozpoznaniu w sprawie A. L.

10 na skutek zażalenia wniesionego przez komornika

11 na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia 1 lutego 2019 roku

12 w przedmiocie zawieszenia w czynnościach Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla Warszawy – Woli w Warszawie A. L.

13 na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 18 ust. 3 ustawy z dnia 22 marca 2018 r. o komornikach sądowych

14 postanawia:

15 utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie

Uzasadnienie

16 Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

17 Sąd Okręgowy stwierdził, że zgodnie z normą prawną wyrażoną w art. 18 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 22 marca 2018 r. o komornikach sądowych, Minister Sprawiedliwości jest zobligowany do zawieszenia Komornika Sądowego w wykonywanych czynnościach. W piśmiennictwie stosuje się wykładnię literalną powyższego przepisu, co oznacza, że w przypadku wystąpienia przesłanek wskazanych w art. 18 ust. 1 pkt 1, decyzja Ministra Sprawiedliwości jest automatyczna i nie ma charakteru uznaniowego (por. Grajewski Artur. Art. 18. W: Komentarz do ustawy o komornikach sądowych, [w:] Ustawa o komornikach sądowych. Ustawa o kosztach komorniczych. Komentarz. Wolters Kluwer Polska, 2018). Wspomniany przepis statuuje ww. obowiązek w sytuacji, gdy przeciwko komornikowi jest prowadzone postępowanie o umyślne przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe.

18 Sąd Okręgowy przypomina treść postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lutego 2011 r. (sygn. II GSK 516/10, LEX nr 992402), które pomimo nowelizacji przepisów można potraktować jako generalną dyrektywę wspomagającą sądy przy orzekaniu w sprawach z zażalenia na postanowienia o zawieszeniu w czynnościach komornika. Sankcja w postaci zawieszenia w czynnościach komornika osoby, w stosunku do której jest prowadzone postępowanie o umyślne przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe jest uzasadniona specyfiką działalności komornika jako funkcjonariusza publicznego, któremu do wykonywania czynności zawodowych niezbędny jest autorytet oraz związany z nim przymiot "nieposzlakowanej opinii".

19 Ustawodawca , mając na uwadze doniosłe funkcje jakie komornik pełni w imieniu państwa , jego szczególny status funkcjonariusza publicznego , oraz to , że w zakresie przyznanych mu kompetencji dysponuje środkami przymusu , zadecydował , że w przypadku postawienia komornikowi zarzutu o umyślne przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego lub o umyślne przestępstwo skarbowe komornik nie może wykonywać zawodu . W interesie publicznym leży bowiem , aby funkcjonariusz publiczny , który w imieniu państwa wykonuje orzeczenia sądowe w drodze przymusowej egzekucji , dawał rękojmię należytego i zgodnego z prawem , wypełniania powierzonych mu zadań publicznych . W istocie chodzi tu o realizację funkcji ochronnej i zabezpieczającej interes publiczny przed wykonywaniem czynności komorniczych przez osobę niedającą rękojmi ich należytego wykonywania . Przy stosowaniu omawianej instytucji nie ma znaczenia związek zarzucanego przestępstwa z czynnościami komorniczymi , a decyzja Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie zawieszenia w czynnościach zapada „ automatycznie „ , bez badania merytorycznej zasadności stawianych komornikowi karnych zarzutów / por. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 25 lipca 2012 r. K 14/10 , Legalis 503296 / .

20 Komornikowi – w szczególności w oparciu o analizę zabezpieczonego w sprawie Sądu Rejonowego w Zduńskiej Woli sygn. akt II K 319/17 monitoringu , depozycje oskarżonego w tejże sprawie i opinii biegłych – postawiono zarzut popełnienia czynu z art.233 § 1 k.k. i art.13 § 1 k.k. w zw. z art.286 § 1 k.k. , co niewątpliwie stanowi umyślne przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego / vide postanowienie o przedstawieniu zarzutów z dnia 28.11.2017 r. , akt oskarżenia – data wpływu 29.06.2018 r. / . O powyższym świadczy jednoznacznie również opis czynu zarzucanego komornikowi w przedmiotowej sprawie karnej / sygn. akt II K 268/17 Sądu Rejonowego w Zduńskiej Woli / . Zachodzą tym samym przesłanki zawieszenia komornika w czynnościach . Jak to już zaznaczono , stosując przedmiotową instytucję organ orzekający w przedmiocie zawieszenia nie bada sprawy merytorycznie , prawdopodobieństwa stawianych komornikowi karnych zarzutów . Inny jest bowiem charakter przedmiotowej instytucji , inny zaś środków zapobiegawczych przewidzianych w kodeksie postępowania karnego . Skarżący w istocie nie przedstawia zarzutów , mogących podważyć zaskarżone postanowienie . Powoływanie się na oczywiste omyłki pisarskie w zaskarżonym postanowieniu z natury rzeczy nie może skutkować uwzględnieniem zażalenia / por. art.105 k.p.k. / .

21 W tym stanie rzeczy orzeczono jak na wstępie .

22 Mariusz Jackowski Wanda Jankowska – Bebeszko Agnieszka Stachniak – Rogalska