Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 2 sierpnia 2017 r., XIII U 712/17

wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 2 sierpnia 2017 r., XIII U 712/17

Tekst

1 Sygn. akt XIII U 712/17

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

2 Dnia 2 sierpnia 2017 r.

3 Sąd Okręgowy w Warszawie XIII Wydział Ubezpieczeń Społecznych w składzie:

4 Przewodniczący:

5 SSO Rafał Młyński

6 Protokolant:

7 sekr. sądowy Przemysław Nagieł

8 po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2017 r. w Warszawie

9 na rozprawie sprawy M. G.

10 przeciwko (...) w W.

11 o wysokość emerytury policyjnej

12 na skutek odwołania M. G.

13 od decyzji (...)

14 w W.

15 z dnia 4 stycznia 2017 r. nr (...)

16 1. zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że zalicza M. G. okres służby od dnia 13 kwietnia 1986 r. do dnia 2 września 1987 r. do wysługi emerytalnej po 2,6% podstawy wymiaru za każdy rok służby;

17 2. oddala odwołanie w pozostałym zakresie;

18 3. koszty zastępstwa procesowego znosi wzajemnie między stronami.

19 Sygn. akt XIII U 712/17

Uzasadnienie

20 (...) w W. decyzją z dnia 4 stycznia 2017 r. dokonał ponownego ustalenia wysokości emerytury M. G.. Wskazana decyzja została wydana na podstawie art. 15 b w związku z art. 32 ust. 1 pkt 1 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2016 r., poz. 708), a także na podstawie otrzymanej z IPN Informacji o przebiegu służby nr (...) z dnia 6 grudnia 2016 r. Na skutek powyższego organ rentowy przeliczył okres służby ubezpieczonej od 10 października 1980 r. do 31 lipca 1990 wskaźnikiem 0,7 % podstawy wymiaru za każdy rok służby. Tym samym emerytura ubezpieczonej wyniosła 73,78 % podstawy wymiaru, stanowiąc kwotę 4.666,25 zł.

21 M. G., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyła odwołanie od powyższej decyzji, zaskarżając ją w całości. Ubezpieczona wniosła o jej zmianę poprzez ustalenie, że M. G. przysługuje prawo do emerytury policyjnej, której procentowy wymiar od dnia wskazanego w decyzji organu z dnia 3 czerwca 2016 r. o ustaleniu prawa do emerytury policyjnej i jej wysokości wynosi 75 % podstawy wymiaru. Wniosła nadto o zasądzenie od (...) w W. na rzecz ubezpieczonej kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, zaś w zakresie postępowania dowodowego wniosła o uzyskanie z IPN kompletnych akt personalnych skarżącej, stanowiących podstawę informacji IPN nr (...) z dnia 6 grudnia 2016 r. w celu weryfikacji tej informacji przez Sąd oraz akt emerytalnych ubezpieczonej a także o przesłuchanie odwołującej na okoliczność przebywania przez nią na urlopach macierzyńskim i wychowawczym jak i okresu pobytu na urlopach, a także służby przed 30 lipca 1990 r.

22 Odwołująca podniosła, że prawo do emerytury policyjnej i jej wysokość organ rentowy pierwotnie ustalił skarżącej decyzją z dnia 3 czerwca 2016 r. przyjmując, że przysługuje jej świadczenie emerytalne w wymiarze 75 % podstawy wymiaru emerytury i w wysokości 4.743,40 zł, a zatem mając wiedzę, że w okresie do 30 lipca 1990 r. wymieniona pełniła służbę w Biurze C MSW oraz, że w okresie od 13 kwietnia 1986 r. do 31 sierpnia 1987 r. służby nie pełniła w tej jednostce, przebywając w związku z urodzeniem dziecka na urlopie macierzyńskim, a następnie na urlopie wychowawczym oraz mając wiedzę o tym, że w tamtym okresie obowiązywała ustawa z 23 stycznia 2009 r. nowelizująca ustawę zaopatrzeniową. Zdaniem skarżącej, Biuro C MSW nie było organem bezpieczeństwa państwa wymienionym w art. 2 ust. 1 ustawy lustracyjnej, a zwłaszcza w art. 2 ust. 1 pkt 5 tej ustawy. W jej ocenie potwierdza to między innymi przepis art. 1 pkt 5 lit. d wyliczenie trzecie ustawy z dnia 16 grudnia 2016 r. Jednakowoż, pomijając nawet i tę okoliczność, zważywszy na dotychczasowe orzecznictwo Sądu Okręgowego w Warszawie i Sądu Apelacyjnego w Warszawie, które uznaje okresy pobytu funkcjonariuszek (podpadających pod regulacje ustawy zaopatrzeniowej) na urlopach macierzyńskich i wychowawczych jako okresy do których ma zastosowanie wskaźnik 2,6 % podstawy wymiaru emerytury za każdy rok okresu takiego urlopu, a zatem świadczenie emerytalne przysługujące odwołującej się już tylko z tego powodu wynosiłoby 75 % podstawy wymiaru emerytury policyjnej i emeryturę policyjną w takim właśnie wymiarze skarżąca winna otrzymywać.

23 W odpowiedzi na odwołanie organ emerytalny wniósł o jego oddalenie oraz o zasądzenie od odwołującej na jego rzecz kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, podnosząc, że zaskarżona decyzja została wydana na podstawie obowiązujących przepisów, z uwzględnieniem Informacji IPN o przebiegu służby.

24 Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:

25 M. G. (ur. (...)) w spornym okresie od (...)r. do (...) r. pełniła służbę w (...). Zajmowała się wprowadzaniem danych i wydrukami, a następnie wprowadzaniem danych z kartotek do komputera. W okresie od 13 kwietnia 1986 r. do 2 września 1986 r. przebywała na urlopie macierzyńskim w związku z urodzeniem dziecka w dniu 13 kwietnia 1986 r., a w okresie od 3 września 1986 r. do 2 września 1987 r. przebywała na urlopie wychowawczym (odpis skrócony aktu urodzenia – akta osobowe, przebieg służby – akta osobowe, zeznania odwołującej – k. 25v a.s.). Służbę pełniła do 17 maja 2016 r. (zaświadczenie o przebiegu służby do celów emerytalnych – k. 2 a.e.).

26 Ubezpieczona złożyła w dniu 30 maja 2016 r. wniosek o przyznanie emerytury (wniosek - k. 4-5 a.e.).

27 (...), na podstawie powyższego wniosku, wydał w dniu 3 czerwca 2016 r. decyzję o ustaleniu prawa do emerytury ubezpieczonej i jej wysokości. Emerytura M. G. wyniosła 75% podstawy wymiaru, stanowiąc kwotę 4.743,41 zł (k. 10 a.e.).

28 Instytut Pamięci Narodowej, na podstawie posiadanych akt osobowych ustalił, iż odwołująca w okresie od 10 października 1980 r. do 31 lipca 1990 r. pełniła służbę w organach bezpieczeństwa państwa (Informacja o przebiegu służby Nr (...)– k. 12 a.e.).

29 Mając na uwadze powyższą Informację IPN, pozwany organ emerytalny wydał zaskarżoną decyzję w dniu 4 stycznia 2017 r. (decyzja – k. 14 a.e.).

30 Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dokumentów zebranych w aktach sprawy, aktach rentowych i aktach osobowych odwołującej. Dokumenty te nie były kwestionowane przez żadną ze stron. Sąd nie znalazł podstaw do podważenia autentyczności i rzetelności sporządzenia wskazanych wyżej dokumentów. Sąd uznał zeznania odwołującej za wiarygodnie, bowiem korespondowały one z tak ustalonym stanem faktycznym.

31 Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

32 W dniu 16 marca 2009 r. weszła w życie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20090240145" title="Ustawa z dnia 23 stycznia 2009 r. o zmianie ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin oraz ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin - Dz. U. z 2009 r. Nr 24, poz. 145 ()">ustawa z dnia 23 stycznia 2009 r. o zmianie ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin oraz ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. Nr 24, poz. 145), która wprowadziła do ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. Nr 8, poz. 67 ze zm.) przepis art. 15 b, określający zasady obliczania wysokości emerytury dla osób, które pozostawały w służbie przed 2 stycznia 1999 r. i pełniły służbę w charakterze funkcjonariusza w organach bezpieczeństwa państwa, o których mowa w art. 2 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów (Dz. U. Nr 63, poz. 425 ze zm.).

33 Zgodnie z powołanym wyżej przepisem art. 2 ustawy z dnia 18 października 2006 r., organami bezpieczeństwa państwa, w rozumieniu ustawy, są:

34 - Resort Bezpieczeństwa Publicznego Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego,

35 - Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego,

36 - Komitet do spraw Bezpieczeństwa Publicznego,

37 - jednostki organizacyjne podległe organom, o których mowa w pkt 1-3, a w szczególności jednostki Milicji Obywatelskiej w okresie do dnia 14 grudnia 1954r.,

38 - instytucje centralne Służby Bezpieczeństwa Ministerstwa Spraw Wewnętrznych oraz podległe im jednostki terenowe w wojewódzkich, powiatowych i równorzędnych komendach Milicji Obywatelskiej oraz wojewódzkich, rejonowych i równorzędnych urzędach spraw wewnętrznych,

39 - Akademia Spraw Wewnętrznych,

40 - Zwiad Wojsk Ochrony Pogranicza,

41 - Zarząd Główny Służby Wewnętrznej Jednostek Wojskowych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych oraz podległe mu komórki,

42 - Informacja Wojskowa,

43 - Wojskowa Służba Wewnętrzna,

44 - Zarząd II Sztabu Generalnego Wojska Polskiego,

45 - inne służby Sił Zbrojnych prowadzące działania operacyjno-rozpoznawcze lub dochodzeniowo-śledcze, w tym w rodzajach broni oraz w okręgach wojskowych.

46 Zgodnie z art. 2 ust. 3, jednostkami Służby Bezpieczeństwa, w rozumieniu ustawy, są te jednostki Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, które z mocy prawa podlegały rozwiązaniu w chwili zorganizowania Urzędu Ochrony Państwa, oraz te jednostki, które były ich poprzedniczkami.

47 W myśl § 14 ust. 1 pkt. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 października 2004 r. w sprawie trybu postępowania i właściwości organu w zakresie zaopatrzenia emerytalnego funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu i Państwowej Straży Pożarnej oraz ich rodzin (Dz. U. Nr 239, poz. 2404) środkiem dowodowym potwierdzającym datę i podstawę zwolnienia ze służby oraz okres służby jest zaświadczenie o przebiegu służby, sporządzone na podstawie akt osobowych funkcjonariusza, wystawione przez właściwe organy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu lub Państwowej Straży Pożarnej.

48 Z kolei art. 13a ust. 1 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji /.../ stanowi, że na wniosek organu emerytalnego właściwego według niniejszej ustawy, Instytut Pamięci Narodowej - Komisja Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu sporządza na podstawie posiadanych akt osobowych i w terminie 4 miesięcy od dnia otrzymania wniosku, przekazuje organowi emerytalnemu informację o przebiegu służby wskazanych funkcjonariuszy w organach bezpieczeństwa państwa, o których mowa w art. 2 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów. Zgodnie z art. 13a ust. 5, informacja powyższa jest równoważna z zaświadczeniem o przebiegu służby sporządzanym na podstawie akt osobowych przez właściwe organy służb, o których mowa w art. 12.

49 Zgodnie z brzmieniem art. 15b ust. 1 powołanej wyżej ustawy, w przypadku osoby, która pełniła służbę w organach bezpieczeństwa państwa, o których mowa w art. 2 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów i która pozostawała w służbie przed dniem 2 stycznia 1999 r., emerytura wynosi:

50 1)0,7 % podstawy wymiaru - za każdy rok służby w organach bezpieczeństwa państwa w latach 1944-1990;

51 2)2,6 % podstawy wymiaru - za każdy rok służby lub okresów równorzędnych ze służbą, o których mowa w art. 13 ust. 1 pkt. 1, 1a oraz pkt. 2-4.

52 Z kolei art. 15b ust. 2 stanowi, że przepisy art. 14 i 15 stosuje się odpowiednio.

53 Stosownie do treści art. 15 ust. 3, do okresów, o których mowa w art. 13 ust. 1, na żądanie wnioskodawcy, mogą być doliczone w pełnym wymiarze okresy służby w latach 1944-1990 w organach bezpieczeństwa państwa, jeżeli funkcjonariusz udowodni, że przed rokiem 1990, bez wiedzy przełożonych, podjął współpracę i czynnie wspierał osoby lub organizacje działające na rzecz niepodległości Państwa Polskiego.

54 Odwołujący w powyższej sprawie nie dowodził zaistnienia w jego przypadku okoliczności wymienionych w akapicie poprzedzającym.

55 Kwestia zgodności przepisów art. 15b ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych, a także art. 15b ust. 1 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy była badana przez Trybunał Konstytucyjny pod kątem ich zgodności z ustawą zasadniczą.

56 Trybunał Konstytucyjny w pkt. 4 wyroku z dnia 24 lutego 2010r. (K 6/09) uznał,

57 iż art. 15b ust. 1 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. Nr. 8, poz. 67 ze zm.) jest zgodny z art. 2, art. 10, art. 30, art. 32 i art. 67 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji oraz nie jest niezgodny z art. 42 Konstytucji. W uzasadnieniu wyroku Trybunał Konstytucyjny podkreślił, iż z konstytucyjnej zasady zaufania do państwa i stanowionego przez niego prawa nie wynika w żaden sposób, że każdy, bez względu na cechujące go właściwości, może zakładać, że unormowanie jego praw socjalnych nie ulegnie nigdy w przyszłości zmianie na jego niekorzyść. Jego zdaniem ustawodawca był upoważniony mimo upływu 19 lat od zmiany ustrojowej do wprowadzenia regulacji obniżających w racjonalnie miarkowany sposób świadczenia emerytalnego za okres służby w organach bezpieczeństwa publicznego, o których mowa w art. 2 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów.

58 Kwestie interpretacyjne art. 15b rozstrzygnięte zostały przez Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 3 marca 2011 roku (II UZP 2/11), w której Sąd Najwyższy stwierdził, iż „Za każdy rok pełnienia służby w latach 1944-1990 w organach bezpieczeństwa państwa, o których mowa w art. 2 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów (jednolity tekst: Dz. U. z 2007 r. Nr 63, poz. 425 ze zm.), emerytura wynosi 0,7% podstawy jej wymiaru (art. 15b ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 18 lutego 1994r.

59 o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (jednolity tekst: Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 67 ze zm.), co oznacza, że wysokość emerytury wyliczanej wyłącznie za okresy pełnienia takiej służby może być niższa od 40% podstawy wymiaru tego świadczenia.”

60 Okres służby pełnionej przez odwołującą mieści się w katalogu organów wymienionych w art. 2 powyższej ustawy (instytucje centralne Służby Bezpieczeństwa Ministerstwa Spraw Wewnętrznych oraz podległe im jednostki terenowe w wojewódzkich, powiatowych i równorzędnych komendach Milicji Obywatelskiej oraz wojewódzkich, rejonowych i równorzędnych urzędach spraw wewnętrznych).

61 Zgodnie ze strukturą organizacyjną Służby Bezpieczeństwa na poziomie centralnym istniały departamenty i biura MSW. Ich zadania w terenie realizowały odpowiednie wydziały (i inne jednostki) ulokowane w Komendach Wojewódzkich MO. 1 sierpnia 1983 r. Komendy przemianowano na Wojewódzkie Urzędy Spraw Wewnętrznych. Na niższym szczeblu, w Komendach Powiatowych i Miejskich MO funkcjonowały Referaty ds. SB (z grupami operacyjnymi, paszportów i dowodów osobistych, rejestracji cudzoziemców, "T", "W"). Po reformie administracyjnej z 1975 r. powiatowe jednostki MO/SB zostały zlikwidowane. Struktura terenowa została jednak po kilku latach odtworzona. W styczniu 1983 r. powołano Komendy Rejonowe MO, w sierpniu przemianowano je na Rejonowe Urzędy Spraw Wewnętrznych (funkcjonowały w nich piony: II-VI i paszportów, w zależności od liczby etatów jako: grupy, referaty, sekcje lub wydziały). Pion „C” (kartoteki, archiwum operacyjne) składał się z Centralnego Archiwum MSW (1956-1965) (jednostka ogólnoministerialna, następnie włączona do Biura „C”), Biura Ewidencji Operacyjnej MSW (1956-1960), Biura „C” (1960-1990) (używano również nazwy Centralne Archiwum), w skład którego wchodził Wydział Ewidencji Operacyjnej KWMO oraz Wydział „C” KWMO/WUSW (w mniejszych województwach od 1982 r. Sekcja „C” Wydziału Zabezpieczenia Operacyjnego KWMO/WUSW).

62 Kategoryczne brzmienie przepisów art. 15 b ustawy zaopatrzeniowej i art. 2 ustawy lustracyjnej uzależnia kwalifikację służby w organach bezpieczeństwa państwa wyłącznie od tego, czy organ, w którym ta służba była pełniona mieścił się w katalogu organów wymienionych w art. 2 ustawy lustracyjnej, czy nie. W świetle art. 2 ust. 3 ustawy lustracyjnej jednostkami służby bezpieczeństwa, w rozumieniu ustawy są te jednostki Ministerstwa spraw Wewnętrznych, które z mocy prawa podlegały rozwiązaniu z chwilą organizacji UOP, oraz te jednostki, które były ich poprzedniczkami.

63 Nie ulega wątpliwości, że służba w biurze C MSW była pełnieniem obowiązków służbowych w organach SB w rozumieniu art. 2 ustawy z dnia 18 października 2006 r. Biuro C MSW powstało 2 stycznia 1960r. w wyniku przemianowania Biura Ewidencji Operacyjnej na podstawie zarządzenia Nr 04/60 Ministra Spraw Wewnętrznych. Zarządzeniem (...) z 30 listopada 1965r Minister Spraw Wewnętrznych nadał Biuru C regulamin organizacyjny a do zadań Biura C należała m.in. ewidencja osób będącym w czynnym zainteresowaniu operacyjnym SB, sprawy związane z wyjazdami za granice, drukowanie i rozprowadzanie druków operacyjnych. Prowadzenie drukarni dla potrzeb resortu i zaopatrywanie jednostek w druki operacyjne leżało w zakresie działania biura C.

64 Z zarządzenia nr 069/66 Ministra Spraw Wewnętrznych z 4 czerwca 1966r wynika, że Biuro C podlegało Dyrektorowi Generalnemu do spraw SB.

65 Służba odwołującej w Biurze „C” została zakwalifikowana do służby w organach bezpieczeństwa państwa, w związku z tym, iż zostało ono wymienione w Zarządzeniu Nr 043/90 Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 10 maja 1990 r. w sprawie zaprzestania działalności Służby Bezpieczeństwa. Natomiast rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 lipca 1990 r. w sprawie nadania statutu organizacyjnego Ministerstwu Spraw Wewnętrznych (Dz. U. 1990 nr 49 poz. 288) nie umieściło w jego strukturach Biura „C”. W związku z tym należy uznać, iż dotychczasowe Biuro „C” funkcjonujące w ramach MSW uległo likwidacji razem z innymi jednostkami organizacyjnymi Służby Bezpieczeństwa, a tym samym okres służby pełnionej przez odwołującą w wymienionej jednostce.

66 Zatem bezspornie jednostkę, w których odwołująca pełniła służbę, były jednostkami służby bezpieczeństwa w rozumieniu art. 2 ustawy z dnia 18 października 2006 r.

67 Jednakowoż, na mocy art. 33 (w wersji obowiązującej do 31 grudnia 1972 r.), a następnie art. 45 ustawy z dnia 31 stycznia 1959 r. o służbie funkcjonariuszy Milicji Obywatelskiej (Dz. U. z 1973 r. Nr 23, poz. 136 ze zm.), funkcjonariuszowi - kobiecie przysługiwały szczególne uprawnienia przewidziane dla pracownicy według przepisów prawa pracy.

68 Natomiast po wejściu w życie, od dnia 1 stycznia 1986 r. ustawy z dnia 31 lipca 1985r. o służbie funkcjonariuszy Służby Bezpieczeństwa i Milicji Obywatelskiej Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej (Dz. U. Nr 38, poz. 181 ze zm.), w jej art. 55 postanowiono: „Funkcjonariuszowi - kobiecie przysługują szczególne uprawnienia przewidziane dla pracownicy według przepisów prawa pracy, jeżeli przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej".

69 W ocenie Sądu korzystanie z urlopu macierzyńskiego, a następnie z urlopu wychowawczego nie przebiega równolegle z pełnieniem służby, lecz stanowi autentyczną przerwę w służbie, wywołującą określone skutki praktyczne - brak uposażenia, a nawet odebranie legitymacji służbowej.

70 Zdaniem Sądu problem kwalifikacji urlopu macierzyńskiego i urlopu wychowawczego jako okresów służby może być rozstrzygnięty na zasadach ogólnych, zatem odnotowanie w przebiegu całej służby pełnionej w organach bezpieczeństwa państwa, o których mowa w art. 2 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów odrębnego okresu, będącego bez wątpienia urlopem bezpłatnym i zrywającego dotychczasową więź ze służbą uzasadnia odmienną jego ocenę jako niespełniającego kryterium powołanego przepisu. Z dotychczasowego orzecznictwa dotyczącego ponownego ustalenia wysokości emerytury policyjnej można wyprowadzić wniosek o możliwości czasowego zerwania związku ze służbą w organach bezpieczeństwa państwa mimo formalnego zachowania statusu funkcjonariusza danej służby.

71 W związku z powyższym Sąd zmienił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej okresu korzystania z urlopu macierzyńskiego a następnie z urlopu wychowawczego od 13 kwietnia 1986 r. do 2 września 1987 r. w ten sposób, że ten okresy te uznał za niebędące okresami służby w organach bezpieczeństwa i zaliczył do stażu emerytalnego według współczynnika 2,6% podstawy wymiaru za każdy rok służby.

72 W pozostałym zakresie Sąd oddalił odwołanie.

73 Z tych względów Sąd Okręgowy na podstawie art. 477¹⁴ § 1 i 2 k.p.c. orzekł, jak w punkcie pierwszym i drugim sentencji wyroku.

74 O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 102 k.p.c.

75 SSO Rafał Młyński

76 (...)