Postanowienie Sądu Okręgowego w Toruniu z dnia 2 listopada 2015 r., VIII Cz 747/15

postanowienie Sądu Okręgowego w Toruniu z dnia 2 listopada 2015 r., VIII Cz 747/15

Tekst

1 Sygn. akt VIII Cz 747/15

POSTANOWIENIE

2 Dnia 2 listopada 2015 r.

3 Sąd Okręgowy w Toruniu Wydział VIII Cywilny Odwoławczy

4 w składzie następującym:

5 Przewodnicząca SSO Małgorzata Kończal (spr.)

6 Sędziowie SO Hanna Matuszewska, SO Jadwiga Siedlaczek

7 po rozpoznaniu w dniu 2 listopada 2015 r. w Toruniu

8 na posiedzeniu niejawnym

9 sprawy z wniosku wierzyciela : (...) Banku S.A. we W.

10 przeciwko dłużnikom: P. D., M. D. (1), M. D. (2), A. D.

11 o nadanie klauzuli wykonalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu

12 na skutek zażalenia wierzyciela

13 na postanowienie referendarza sądowego w Sądzie Rejonowym w Toruniu

14 z dnia 28 września 2015 r.

15 sygn. akt I Co 3313/15

16 postanawia: odrzucić zażalenie.

17 /SSO Hanna Matuszewska/ /SSO Małgorzata Kończal/ /SSO Jadwiga Siedlaczek/

Uzasadnienie

18 Zaskarżonym postanowieniem referendarz sądowy oddalił wniosek wierzyciela o nadanie klauzuli wykonalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu wystawionemu przeciwko P. D., M. D. (1), M. D. (2) i A. D.. Wierzyciel, reprezentowany przez radcę prawnego, złożył zażalenie na to postanowienie, wnosząc o jego uchylenie i nadanie klauzuli wykonalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu.

19 Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

20 Zażalenie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne.

21 W myśl art. 398²² § 1 k.p.c. na orzeczenie referendarza sądowego co do istoty sprawy oraz na orzeczenia kończące postępowanie, jak również na orzeczenia, o których mowa w art. 394 § 1 pkt 1, 2, 4² i 5-9, przysługuje skarga, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Kwestię zaskarżalności orzeczeń wydanych przez referendarza sądowego w postępowaniu egzekucyjnym reguluje natomiast art. 767 ³a zd.1 k.p.c. stanowiący, że na postanowienie referendarza sądowego przysługuje skarga.

22 Oznacza to, że w niniejszej sprawie na zaskarżone postanowienie referendarza sądowego przysługuje skarga, a nie zażalenie. W ocenie Sądu Okręgowego, złożenie przez profesjonalnego pełnomocnika – radcę prawnego zażalenia zamiast skargi nie może być uznane za oczywistą omyłkę pozbawioną skutków procesowych. Nie sposób bowiem mówić o mylnym oznaczeniu pisma w sytuacji, gdy skarżący nie tylko błędnie zatytułował swoje pismo procesowe (zażalenie, a nie skarga), ale nadto błędnie oznaczył zaskarżone rozstrzygnięcie (postanowienie Sądu Rejonowego w Toruniu, zamiast postanowienie referendarza sądowego), w końcu – skierował je do niewłaściwego sądu, mianowicie do Sądu Okręgowego w Toruniu. Nawarstwienie tych nieprawidłowości (co w szczególności odnosi się do skierowania środka zaskarżenia do sądu odwoławczego) nie pozwala na przyjęcie, że w sprawie mamy do czynienia jedynie z mylnym oznaczeniem pisma. Przeciwnie, uzasadniona jest teza, że złożonym środkiem zaskarżenia jest właśnie zażalenie. W konsekwencji stan faktyczny sprawy nie jest objęty hipotezą art. 130 § 1 zd. 2 k.p.c., co wykluczało nadanie środkowi odwoławczemu dalszego biegu stosownie do wskazanego przepisu.

23 Ponieważ, jak wyżej wskazano, od orzeczenia referendarza sądowego zażalenie nie przysługuje, podlegało ono odrzuceniu jako niedopuszczalne.

24 Sąd Okręgowy w pełni podziela stanowisko Sądu Najwyższego wyrażone w postanowieniu z dnia 17 listopada 2006 r. (V CZ 85/06, Lex nr 489003), zgodnie z którym pismom wnoszonym przez zawodowych pełnomocników nie można nadawać znaczenia odmiennego od tego, które oni im niewątpliwie nadali. Skoro w niniejszej sprawie złożone przez pełnomocnika powoda pismo stanowiło modelowe zażalenie, to w ocenie Sądu Okręgowego, nie ma podstaw do potraktowania go jako skargi na orzeczenie referendarza wyłącznie z tej przyczyny, że in concreto przysługiwała skarga, a nie zażalenie. Bez znaczenia pozostaje więc fakt, że co do meritum pismo to zawierało wszystkie niezbędne elementy skargi. Fachowy pełnomocnik powinien bowiem ponosić negatywne konsekwencje procesowe złożenia niedopuszczalnego środka odwoławczego i nie może oczekiwać od sądu dokonania konwersji takiego środka na inny, przewidziany przez przepisy.

25 Przedstawione względy obligowały Sąd Rejonowy do odrzucenia zażalenia już na etapie postępowania międzyinstancyjnego, co jednoznacznie wynika z art. 370 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.

26 Mając na uwadze przedstawione rozważania, Sąd Okręgowy na podstawie art. 373 zd. 1 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. odrzucił zażalenie w ramach jego powtórnej kontroli formalnej.

27 /SSO Hanna Matuszewska/ /SSO Małgorzata Kończal/ /SSO Jadwiga Siedlaczek/