Wyrok Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 16 kwietnia 2026 r., V U 102/25

wyrok Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 16 kwietnia 2026 r., V U 102/25

Tekst

1 Sygn. akt V U 102/25

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

2 Dnia 16 kwietnia 2026 r.

3 Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

4 w następującym składzie:

5 Przewodniczący: Sędzia Beata Łapińska

6 Protokolant: st. sekr. sądowy Zofia Aleksandrowicz

7 po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2026 r. w Piotrkowie Trybunalskim na rozprawie

8 sprawy z wniosku M. S.

9 przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T.

10 o prawo do rekompensaty

11 na skutek odwołania M. S.

12 od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T.

13 z dnia (...) sygn.: (...)

14 1. zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje wnioskodawcy M. S. prawo do rekompensaty w formie dodatku do kapitału początkowego,

15 2. zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. na rzecz wnioskodawcy M. S. kwotę 360 (trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty;

16 Sygn. akt V U 102/25

Uzasadnienie

17 Decyzją z dnia (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T.przyznał ubezpieczonemu M. S. prawo do emerytury od dnia (...) tj. od osiągnięcia wieku emerytalnego; podjął wypłatę emerytury od 1 grudnia 2024 r., tj. od miesiąca w którym zgłoszono wniosek o podjęcie wypłaty oraz odmówił prawa do rekompensaty, ponieważ nie udowodnił on 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Organ rentowy wskazał, że do okresów zatrudnienia w warunkach szczególnych nie uwzględnił okresów zatrudnienia wnioskodawcy:

18 - od 1 sierpnia 1978 r. do 4 lutego 1994 r. w Przedsiębiorstwie (...) w B.na stanowisku mechanik samochodowy oraz od 3 października 1994 r. do 31 grudnia 1996 r. na stanowisku mechanik napraw pojazdów samochodowych – spawacz gazowy, ponieważ w świadectwach wykonywania prac w szczególnych warunkach brak jest charakteru wykonywania prac;

19 - od 11 września 1997 r. do 31 marca 2006 r., ponieważ zakład pracy w świadectwie z dnia 31 marca 2006 r. nie powołał się na odpowiednie zarządzenie resortowe, a jedynie Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r.

20 Od powyższej decyzji odwołanie złożył wnioskodawca reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika. Wnosił o zmianę zaskarżonej decyzji i przyznanie rekompensaty, a do pracy w warunkach szczególnych uwzględnienie okresów: od 1 sierpnia 1978 r. do 4 lutego 1994 r.; od 3 października 1994 r. do 31 grudnia 1996 r., od 11 września 1997 r. do 31 marca 2006 r.; od 1 kwietnia 2006 r. do 19 września 2007 r. Ponadto wniósł o zasądzenie od organu rentowego na rzecz wnioskodawcy kosztów postępowania, z uwzględnieniem kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

21 W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie powielając argumentację wskazaną w zaskarżonej decyzji. Dodatkowo wskazał, w aktach brak jest dokumentu potwierdzającego zatrudnienie w okresie od 1 kwietnia 2006 r. do 19 września 2007 r.

22 W toku niniejszego postępowania M. S. złożył świadectwo pracy wystawione mu przez syndyka masy upadłości (...) Spółka z o.o. w okresach od 1 kwietnia 2006 r. do 31 grudnia 2006 r. oraz od 1 stycznia 2007 r. do 19 września 2007 r. na stanowisku spawacz.

23 Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:

24 M. S. urodzony (...), złożył (...) wniosek o emeryturę wraz z wnioskiem o rekompensatę. W dniu 16 grudnia 2024 r. wnioskodawca złożył wniosek o podjęcie wypłaty zawieszonego świadczenia.

25 (dowód: wniosek o emeryturę, k.1-3v, wniosek o podjęcie wypłaty zawieszonego świadczenia, k. 15-16v - w aktach emerytalnych ZUS)

26 Zaskarżoną decyzją z dnia (...) ZUS podjął i przyznał wnioskodawcy prawo do emerytury, ale jej wysokość ustalił bez rekompensaty, wskazując, że w okresie przypadającym przed 1 stycznia 2009 r. wnioskodawca nie udowodnił wymaganych 15 lat pracy w szczególnych warunkach, wykonywanych stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Organ rentowy nie uwzględnił wnioskodawcy żadnego okresu pracy jako pracy w warunkach szczególnych.

27 (dowód: decyzja, k. 18-20 – w aktach emerytalnych ZUS)

28 Wnioskodawca ukończył Zasadniczą Szkołę Zawodową w zawodzie spawacza i tam równię uzyskał uprawnienia spawalnicze.

29 M. S. zatrudniony był w Przedsiębiorstwie (...) wB.(PT Z.) od 1 sierpnia 1978 r. do 4 lutego 1994 r. W tym okresie od dnia 1 sierpnia 1978 r. do 30 kwietnia 1979 r. na stanowisku mechanika samochodowego, w okresie od 1 maja 1979 r. do 15 lutego 1983 r. na stanowisku spawacza, w okresie od 14 stycznia 1985 r. do 30 kwietnia 1985 r. na stanowisku mechanika samochodowego, w okresie od 1 maja 1985 r. do 4 lutego 1994 r. na stanowisku mechanika samochodowego – spawacza. Wnioskodawca w tych okresach stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał pracę spawacza w kanale remontowym. Głównym zajęciem M. S. było spawanie podwozi autobusów. Spawanie w zależności od potrzeb było gazowe bądź elektryczne. W kanale remontowym wymieniał resory, robił użebrowanie (poszycie autobusu od spodu). Użebrowanie polegało na spawaniu, a potem na obcinaniu części palnikiem gazowym. Odwołujący również naprawiał przewody ciśnieniowe hamulców poprzez ich spawanie i lutowanie. Wnioskodawca nie wykonywał żadnych innych czynności mechanicznych poza kanałem remontowym. Praca obywała się w systemie dwuzmianowym, w zakładzie pracowało dwóch spawaczy. Na jednej zmianie pracował zawsze jeden spawacz.

30 W okresie od 16 lutego 1983 r. do 31 stycznia 1985 r. wnioskodawca odbywał zasadniczą służbę wojskową. Pracodawca zaliczył wnioskodawcy ciągłość pracy po powrocie do zatrudnienia po zakończeniu służby wojskowej.

31 Również w okresie od 3 października 1994 r. do 31 grudnia 1996 r. M. S. w Przedsiębiorstwie (...) w B. będąc na stanowisku mechanika samochodowego spawacza wykonywał tożsamą pracę jak we wcześniejszych okresach, tj. spawacza.

32 (dowód: świadectwo pracy (...) w B. 3-3v – w aktach kapitału początkowego ZUS; zeznania świadka A. L. od minuty 2:18 do minuty 11:54; zeznania świadka Z. K. od minuty 12:07 do minuty 14:54; zeznania wnioskodawcy M. S. w związku z wyjaśnieniami informacyjnymi – protokołu rozprawy z dnia 16 kwietnia 2026 roku – w aktach sprawy)

33 Pracodawca Przedsiębiorstwo (...) w B. (PT Z.) wystawiło M. S. świadectwa pracy w warunkach szczególnych, których wskazano, że w okresach od 1 sierpnia 1978 r. do 15 lutego 1983 r. i od 14 lutego 1985 r. do 4 lutego 1994 r. stale i pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał pracę mechanika napraw pojazdów samochodowych na stanowisku mechanika samochodowego tj. prace w dziale nr XIV poz. 14 pkt 2 wykaz A stanowiący załącznik nr 1 do Zarządzenia nr 64 Ministra Komunikacji z dnia 29 czerwca 1983 r. w sprawie prac w szczególnych warunkach w zakładzie pracy resortu komunikacji, których wykonanie uprawnia do niższego wieku emerytalnego (Dz. U nr 8 poz. 43 i Dz. U nr 10 poz. 77 z 1983 r.), a także iż w okresie od 3 października 1994 r. do 31 grudnia 1996 r. stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace mechanika napraw pojazdów samochodowych – spawacz gazowy na stanowisku mechanik samochodowy – spawacz tj. zawartych w dziale nr XIV poz. 14 i 12 pkr. 2 i 3 wykaz A wykazu stanowiącego załącznik nr 1 do zarządzenia nr 64 Ministra Komunikacji z dnia 29 czerwca 1983 r. w sprawie prac w szczególnych warunkach w zakładach pracy resortu komunikacji, których wykonywanie uprawnia do niższego wieku emerytalnego (Dz. U. nr 8 poz. 43 i dz. U. nr 10 poz. 77 z 1983 r.).

34 (dowód: świadectwo wykonywania pracy w szczególnych warunkach k. 12, świadectwo pracy wykonywania pracy zaliczonej do pierwszej kategorii zatrudnienia k. 13 – w aktach ZUS)

35 W okresie od 11 września 1997 r. do 31 marca 2006 r. M. S. był zatrudniony w (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w Z.. Przedsiębiorstwo zajmowało się produkcją tkanin bawełnianych. Wnioskodawca pracował na stanowisku spawacza i takie prace wykonywał stale i pełnym wymiarze czasu pracy. Do obowiązków wnioskodawcy należało spawanie elektryczne lub gazowe wałów od krosien, spawanie magistrali powietrznej oraz rur ciepłowniczych. W całym przedsiębiorstwie (...) zatrudniony był tylko jednen spawacz, w osobie M. S.. Wnioskodawca miał wydzielone pomieszczenie – stanowisko spawalnicze, jednakże w razie zapotrzebowania również spawał bezpośrednio przy krośnie. Wnioskodawca nie wykonywał innych czynności poza spawaniem.

36 (dowód: zeznania świadka J. K. od minuty 15:08 do minuty 19:54, zeznania świadka H. C. od minuty 19:55 do minuty 23:01, zeznania wnioskodawcy M. S. w związku z wyjaśnieniami informacyjnymi – protokołu rozprawy z dnia 16 kwietnia 2026 roku – w aktach sprawy)

37 M. S. uzyskał zaświadczenie wykonywania prac w szczególnych warunkach, w którym wskazano, że w okresie od 11 września 1997 r. do 31 marca 2006 r. wykonywał prace na stanowisku spawacz znajdującym się w wykazie A dziale XIV pkt. 12 stanowiącym załącznik do Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r.

38 (dowód: świadectwo pracy (...) k. 14 – w aktach emerytalnych ZUS)

39 Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych zważył, co następuje:

40 Odwołanie jest uzasadnione.

41 Zgodnie z art. 21 ust. 1 w zw. z art. 2 pkt 5 ustawy z 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1696) rekompensata przysługuje ubezpieczonemu, jeżeli ma okres pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w rozumieniu przepisów ustawy o emeryturach i rentach z FUS, wynoszący co najmniej 15 lat. Rekompensata zaś to odszkodowanie za utratę możliwości nabycia prawa do wcześniejszej emerytury z tytułu pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze dla osób, które nie nabędą prawa do emerytury pomostowej.

42 Przesłankami uprawniającymi do rekompensaty są:

43 1) utrata przez ubezpieczonego możliwości przejścia na emeryturę we wcześniejszym wieku emerytalnym w związku z wygaśnięciem po dniu 31 grudnia 2008r. - w stosunku do ubezpieczonych urodzonych po dniu 31 grudnia 1948 r. , a przed dniem 1 stycznia 1969 r. - podstawy prawnej przewidującej takie uprawnienie;

44 2) niespełnienie przez ubezpieczonego warunków uprawniających go do emerytury pomostowej na zasadach wynikających z przepisów o emeryturach pomostowych;

45 3) legitymowanie się przez ubezpieczonego co najmniej 15 letnim okresem pracy w szczególnych warunkach lub pracy w szczególnym charakterze w rozumieniu przepisów o emeryturach i rentach z FUS;

46 4) nieuzyskanie przez ubezpieczonego prawa do emerytury według zasad przewidzianych w ustawie o emeryturach i rentach z FUS.

47 Wątpliwości w zakresie interpretacji co do kręgu osób uprawnionych do rekompensaty oraz ram czasowych pracy wykonywanej w warunkach szczególnych rozstrzygnął Trybunał Konstytucyjny, który w wyroku z dnia 25 listopada 2010r. sygn. K 27/09 (OTK-A 2010, nr 9, poz. 109) przyjął, że rekompensata jest odszkodowaniem za utratę możliwości nabycia prawa do wcześniejszej emerytury z tytułu pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze dla osób, które rozpoczęły pracę przed dniem 1 stycznia 1999r. i nie nabędą prawa do emerytury pomostowej.

48 Do oceny pracy wykonywanej w warunkach szczególnych lub w szczególnym charakterze konieczne jest odwołanie się do przepisów ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t.j. Dz. U. z 2024r. poz. 1631), gdzie wskazano, że rodzaje prac lub stanowisk oraz warunki, na podstawie których osobom wymienionym w art. 32 ust. 2 i 3 przysługuje prawo do emerytury, ustala się na podstawie przepisów dotychczasowych (ust. 4 art. 32). Przepisy dotychczasowe to rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 8, poz. 43 ze zm.).

49 Przechodząc do rozważań, na wstępie należy wskazać, że pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach uważa się pracowników przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia.

50 Prawidłowe rozumienie pojęcia pracy w szczególnych warunkach nie jest możliwe bez wnikliwej analizy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 8, poz. 43 ze zm.).

51 Z zestawienia § 1 i 2 tego rozporządzenia wynika, że pracą w warunkach szczególnych jest praca świadczona stale i w pełnym wymiarze na stanowiskach wskazanych w załączniku do tego aktu. Warunek wykonywania pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy jest zaś spełniony tylko wówczas, gdy pracownik w ramach obowiązującego go pełnego wymiaru czasu pracy na określonym stanowisku pracy nie wykonuje czynności pracowniczych nie związanych z tym stanowiskiem pracy, ale stale, tj. ciągle wykonuje prace w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze (tak też Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 15 listopada 2000 r., II UKN 39/00, OSNAP 202/11/272).

52 Stosownie do § 2 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze okresy pracy w warunkach szczególnych, stwierdza zakład pracy, na podstawie posiadanej dokumentacji, w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach, wystawionym według wzoru stanowiącego załącznik do przepisów wydanych na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia lub w świadectwie pracy. Należy jednak wskazać, że z cytowanego wyżej § 2 rozporządzenia nie wynika, aby stwierdzenie zakładu pracy w przedmiocie wykonywania przez pracownika pracy w warunkach szczególnych miało charakter wiążący i nie podlegało kontroli organów przyznających świadczenia uzależnione od wykonywania pracy w szczególnych warunkach. Także brak takiego świadectwa lub jego zakwestionowanie przez organ rentowy, nie wyklucza dokonania ustalenia zatrudnienia w warunkach szczególnych innymi środkami dowodowymi w toku postępowania sądowego.

53 M. S. wnosił o zaliczenie do szczególnego stażu pracy okresów zatrudnienia od 1 sierpnia 1978 r. do 4 lutego 1994 r.; od 3 października 1994 r. do 31 grudnia 1996 r., od 11 września 1997 r. do 31 marca 2006 r.; od 1 kwietnia 2006 r. do 19 września 2007 r.

54 Organ rentowy odmówił zaliczenia wnioskodawcy spornego okresu wskazując, że pracując od 1 sierpnia 1978 r. do 4 lutego 1994 r. w Przedsiębiorstwie (...) w M. na stanowisku mechanik samochodowy oraz od 3 października 1994 r. do 31 grudnia 1996 r. na stanowisku mechanik napraw pojazdów samochodowych – spawacz gazowy, ponieważ w świadectwach wykonywania prac w szczególnych warunkach brak jest charakteru wykonywania pracy, a w okresie od 11 września 1997 r. do 31 marca 2006 r., ponieważ zakład pracy w świadectwie z dnia 31 marca 2006 r. nie powołał się na odpowiednie zarządzenie resortowe, a jedynie Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. Odnośnie okresu od 1 kwietnia 2006 r. do 19 września 2007 r. ZUS poniósł, że nie posiada dokumentu potwierdzającego zatrudnienie ww. okresie.

55 Sam fakt zatrudnienia wnioskodawcy w spornych okresach (tj. od 1 sierpnia 1978 r. do 4 lutego 1994 r.; od 3 października 1994 r. do 31 grudnia 1996 r., od 11 września 1997 r. do 31 marca 2006 r.) był bezsporny, spór zatem w przedmiotowej sprawie sprowadzał się do odpowiedzi na pytanie, czy skarżący we wskazanych okresach wykonywał pracę w warunkach szczególnych (co za tym idzie, czy wnioskodawca posiada wymagany 15-letni okres zatrudnienia w szczególnych warunkach), czy też brak jest ku temu podstaw faktycznych i prawnych.

56 Mając na uwadze, że to nie przypisane stanowisko lub brak wykazania charakteru wykonywania pracy bądź brak powołania zarządzenia resortowego, ale zakres obowiązków przesądza o zaliczeniu lub nie spornego okresu do szczególnego stażu pracy, Sąd zbadał charakter czynności świadczonych przez wnioskodawcę w spornych okresach zatrudnienia. Okoliczność braku wykazania w świadectwach pracy w szczególnych warunkach charakteru wykonywanej przez skarżącego pracy w szczególnych warunkach, nie przesądza, że wnioskodawca pracy w szczególnych warunkach nie wykonywał. Stanowisko takie wielokrotnie zajmował również Sąd Najwyższy, który między innymi w wyroku z dnia 2 lutego 1996 roku, II URN 3/95, OSNAP 1996/16/239 stwierdził, że w postępowaniu przed sądami pracy i ubezpieczeń społecznych okoliczności mające wpływ na prawo do świadczeń lub ich wysokości mogą być udowadniane wszelkimi środkami dowodowymi, przewidzianymi w kodeksie postępowania cywilnego.

57 Przenosząc powyższe na grunt analizowanej sprawy to bezspornym jest, że wnioskodawca posiadał świadectwa wykonywania prac w szczególnych warunkach, w którym wskazano, że w okresie od 1 sierpnia 1978 do 4 lutego 1994 r. zatrudnienia w (...) w B. PT Z. stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał pracę w szczególnych warunkach wymienionych w Rozporządzeniu Rady Ministrów z 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze oraz Zarządzeniu nr 64 Ministra Komunikacji z dnia 29 czerwca 1983 r. i wykonywał prace mechanika napraw pojazdów samochodowych - Wykaz A Dział XIV poz. nr 14 pkt 2 na stanowisku mechanika samochodowego; a okresie zatrudnienia od 3 października 1994 r. do 31 grudnia 1996 r. w (...) w B. PT Z. wskazano, że stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał pracę w szczególnych warunkach wymienionych w Rozporządzeniu Rady Ministrów z 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze oraz Zarządzeniu nr 64 Ministra Komunikacji z dnia 29 czerwca 1983 r. i wykonywał prace mechanika napraw pojazdów samochodowych – spawacza gazowego - Wykaz A Dział XIV poz. nr 14 i 12 pkt 2 i 3 na stanowisku mechanika samochodowego – spawacza.

58 Oczywistym jest przy tym, że świadectwo wykonywania pracy w szczególnych warunkach lub świadectwo pracy nie jest dokumentem urzędowym w rozumieniu art. 244 § 1 i 2 k.p.c., gdyż podmiot wydający to świadectwo nie jest organem państwowym ani organem wykonującym zadania z zakresu administracji państwowej. Tylko dokumenty wystawione przez te organy stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo zaświadczone. Natomiast świadectwo traktuje się w postępowaniu sądowym jako dokument prywatny w rozumieniu art. 245 k.p.c., który stanowi dowód tego, że osoba, która go podpisała, złożyła oświadczenie zawarte w dokumencie (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 16 czerwca 2009 roku w sprawie I UK 24/09). W konsekwencji powyższego w ramach postępowania sądowego Sąd ocenia zarówno zasadność odmowy wydania przez pracodawcę świadectwa wykonywania pracy w szczególnych warunkach, jak i zasadność umieszczenia w świadectwie pracy wzmianki, że pracownik wykonywał pracę w warunkach szczególnych (§ 2 ust. 2 rozporządzenia; zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 8 kwietnia 1999 roku w sprawie II UKN 619/98).

59 Dokonując ustaleń w zakresie rodzaju prac wykonywanych przez wnioskodawcę w spornych okresach od 1 sierpnia 1978 do 4 lutego 1994 r. i od 3 października 1994 r. do 31 grudnia 1996 r. w (...) B. PT Z. , Sąd oparł się na zeznaniach złożonych przez świadków: zeznań świadków A. L. i Z. K., którzy potwierdzili charakter pracy wykonywanej przez skarżącego w tych okresach i wykonywane przez niego obowiązki, jak i zeznaniach samego skarżącego. Zeznania te korespondowały ze sobą i Sąd Okręgowy uznał je za wiarygodne i przekonujące, bo spójne i logiczne. Istotną dla Sądu była ta okoliczność, że przesłuchani świadkowie byli bliskimi współpracownikami skarżącego i dysponowali bezpośrednią i szczegółową wiedzą co do codziennych obowiązków pracowniczych ubezpieczonego. Świadkowie zgodnie zeznali, że odwołujący w ww. okresach zatrudnienia wykonywał tę samą pracę na stanowisku spawacza. Sąd dodatkowo ustalił, to że mimo iż w świadectwach wykonywania prac w szczególnych warunkach błędnie wskazywano stanowiska wnioskodawcy, to świadczona przez M. S. praca w tych okresach nie uległa zmianie. Od początku zatrudnienia wykonywał prace polegające na spawaniu gazowym i elektrycznym elementów podwozia autobusów odbywającym się w kanale remontowym. Na tej podstawie, Sąd uznał że M. S. w tych spornym okresie udowodnił, iż pracował jako spawacz w pełnym wymiarze czasu, na stanowisku wymienionym w wykazie A dział XIV (prace różne), poz. 12 stanowiącym załącznik do Rozporządzeniu Rady Ministrów z 7 lutego 1983 r. wykazu prac wykonywanych w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze.

60 Również kwestią bezsporną był fakt, iż wnioskodawca posiadał zaświadczenie wykonywania prac w szczególnych warunkach dotyczącym okresu od 11 września 1997 r. do 31 marca 2006 r. w (...) Sp. z o.o. w Z., w którym wskazano, że w tym okresie stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał pracę w szczególnych warunkach wymienionych w załączniku do Rozporządzeniu Rady Ministrów z 7 lutego 1983 r. na stanowisku spawacza - Wykaz A Dział XIV pkt 12. W świadectwie nie powołano zarządzenia resortowego.

61 Dokonując ustaleń w zakresie rodzaju prac wykonywanych przez wnioskodawcę w spornym okresie od 11 września 1997 r. do 31 marca 2006 r. w (...) Sp. z o.o. w Z., Sąd oparł się na zeznaniach złożonych przez świadków H. C. i J. K.zeznań, którzy potwierdzili charakter pracy wykonywanej przez skarżącego w tym okresie i wykonywane przez niego obowiązki, jak i zeznaniach samego skarżącego. Zeznania te korespondowały ze sobą i Sąd Okręgowy uznał je za wiarygodne i przekonujące, bo spójne i logiczne. Istotną dla Sądu była ta okoliczność, że przesłuchani świadkowie byli współpracownikami skarżącego i dysponowali bezpośrednią wiedzą co do codziennych obowiązków pracowniczych ubezpieczonego. Świadkowie zgodnie zeznali, że odwołujący w tym okresie zatrudnienia wykonywał pracę na stanowisku spawacza. W tym okresie wnioskodawca wykonywał prace polegające na spawaniu gazowym i elektrycznym wałów od krosien, spawaniem magistrali powietrznej oraz rur ciepłowniczych. Na tej podstawie, Sąd uznał że M. S. w tych spornym okresie udowodnił, iż pracował jako spawacz w pełnym wymiarze czasu, na stanowisku wymienionym w wykazie A dział XIV (prace różne), poz. 12 stanowiącym załącznik do Rozporządzeniu Rady Ministrów z 7 lutego 1983 r. wykazu prac wykonywanych w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze. Nie bez znaczenia pozostał również fakt, że wnioskodawca praktycznie w całym okresie swojej aktywności zawodowej wykonywał prace spawacza, a ponadto ukończył Zasadniczą Szkołę Zawodową w zawodzie spawacza i posiada uprawnienia spawalnicze.

62 Skoro zatem wnioskodawca udowodnił, iż w spornych okresach od 1 sierpnia 1978 r. do 4 lutego 1994 r., od 3 października 1994 r. do 31 grudnia 1996 r. oraz 11 września 1997 do 31 marca 2006 r. pracował jako spawacz, na stanowisku wymienionym w wykazie A dział XIV, poz. 12 załącznika do Rozporządzeniu Rady Ministrów z 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, tym samym, posiada wymagany 15 letni staż pracy w warunkach szczególnych i przysługuje mu prawo do rekompensaty w formie dodatku do kapitału początkowego z tytułu pracy w szczególnych warunkach.

63 Dodatkowo Sąd wskazuje, iż praca w wnioskodawcy w okresie od 1 kwietnia 2006 r. do 19 września 2007 r. nie została uwzględniona do pracy w szczególnych warunkach z uwagi na brak dokumentu potwierdzającego taką pracę. Jednakże ta kwestia pozostaje bez wpływu na całokształt sprawy, albowiem wnioskodawca spełnił wymagany warunek 15 letniego stażu pracy w szczególnych warunkach spełniony zaliczeniem pozostałych wnioskowanych okresów do pracy w szczególnych warunkach.

64 Z tych też względów, Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, na podstawie art. 477 ( 14 )§ 2 k.p.c. w punkcie 1. sentencji wyroku zmienił zaskarżoną decyzję i przyznał M. S. żądane prawo.

65 O kosztach orzeczono jak w punkcie 2. sentencji wyroku w myśl art. 98 k.p.c. w związku z § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 118).