Postanowienie Sądu Okręgowego w Legnicy z dnia 18 kwietnia 2017 r., V U 296/17
postanowienie Sądu Okręgowego w Legnicy z dnia 18 kwietnia 2017 r., V U 296/17Otwórz w aplikacji
Tekst
1 Sygn. akt V U 296/17
POSTANOWIENIE
2 Dnia 18 kwietnia 2017r.
3 Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Legnicy
4 na posiedzeniu niejawnym
5 w składzie:
6 Przewodniczący: SSO Regina Stępień
7 po rozpoznaniu sprawy T. M.
8 przeciwko Prezesowi Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego w W. – Oddział (...) w Z.
9 o emeryturę
10 w związku z odwołaniem od decyzji Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego w W. – Oddział (...) w Z.
11 z dnia 14 lutego 2017r. Znak: (...)
12 postanawia:
13 odrzucić odwołanie.
14 SSO Regina Stępień
Uzasadnienie
15 Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego w W. – Oddział (...) w Z. decyzją z 14 lutego 2017r. odmówił wnioskodawczyni T. M. prawa do emerytury rolniczej bowiem nie spełniła ona warunków wskazanych w art. 9 ust.1 i 1a pkt 13 ustawy z dnia 20 grudnia 1990r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz.U.2016.277 ze zm.). W. bowiem jedynie 23 lata, 4 miesiące i 8 dni okresów prowadzenia gospodarstwa rolnego - wobec wymaganych 25 lat (100 kwartałów). Organ rentowy nie zaliczył do tego stażu okresów pracy wnioskodawczyni:
16 - od 9 października 1971r. do 19 czerwca 1973r. jako domownika w gospodarstwie rolnym rodziców i dziadków,
17 - od 7 sierpnia 1974r. do 30 czerwca1975r. w gospodarstwie rolnym rodziców,
18 - od 1 lipca 1977r. do 31 października 1977r. we własnym gospodarstwie rolnym.
19 Odwołanie od tej decyzji złożyła T. M.. Domagała się zmiany decyzji i przyznania jej prawa do emerytury. Wskazywała, że do stażu winny zostać jej zaliczone kwestionowane okresy pracy w gospodarstwie rolnym dziadków, rodziców oraz okres prowadzenia własnego gospodarstwa rolnego.
20 W odpowiedzi na odwołanie strona pozwana Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego w W. – (...) w Z. wniosła o jego oddalenie. Swe stanowisko uzasadniła tak jak skarżoną decyzję.
21 Sąd ustalił:
22 Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Legnicy wyrokiem z 13 kwietnia 2017r. w sprawie V U 187/17 zmienił odmowną decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego w W. – Oddział (...) w Z. z 10 stycznia 2017r. w ten sposób, ze przyznał wnioskodawczyni T. M. prawo do emerytury rolniczej od 1 grudnia 2016r. Przy czym okolicznością sporną był staż rolniczy wnioskodawczyni: od 9 października 1971r. do 19 czerwca 1973r. jako domownika w gospodarstwie rolnym rodziców i dziadków, od 7 sierpnia 1974r. do 30 czerwca1975r. w gospodarstwie rolnym rodziców, od 1 lipca 1977r. do 31 października 1977r. we własnym gospodarstwie rolnym.
23 Dowód: akta sprawy V U 187/17
24 Sąd zważył:
25 Odwołanie wnioskodawczyni podlega odrzuceniu.
26 Zgodnie z przepisem art. 199 § 1 w zw. z art. 13 § 2 kpc sąd odrzuci pozew jeżeli o to samo roszczenie pomiędzy tymi samymi stronami sprawa jest w toku albo została już prawomocnie osądzona. Tożsamość roszczeń zachodzi, kiedy sąd ma w obu sprawach orzec o tym samym, dysponując tymi samymi faktami, które mają spowodować ocenę tego samego żądania i kiedy rozstrzygnięcie jednej ze spraw oznacza rozstrzygnięcie także drugiej ( tak: Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 01 czerwca 2011r. ( II CSK 427/10 )). W niniejszej sprawie odwołanie dotyczyło decyzji Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego w W. – Oddział (...) w Z. z 14 lutego 2017r., odmawiającej wnioskodawczyni prawa do emerytury rolniczej na podstawie art. 9 ust.1 i 1a pkt 13 ustawy z dnia 20 grudnia 1990r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz.U.2016.277 ze zm.) wobec niespełnienia przesłanki stażu rolniczego, wymaganych 25 lat (100 kwartałów). Przy czym sporną okolicznością było posiadanie przez ubezpieczona wymaganego stażu, tj. uwzględnienia okresów od 9 października 1971r. do 19 czerwca 1973r., od 7 sierpnia 1974r. do 30 czerwca1975r. i od 1 lipca 1977r. do 31 października 1977r.
27 Ta kwestia stanowiła przedmiot rozpoznania w sprawie tut. Sądu o sygn. akt V U 187/17 zakończonej nieprawomocnym wyrokiem z 13 kwietnia 2017r. Obie sprawy dotyczyły zatem w istocie tej samej kwestii, w oparciu o ten sam stan faktyczny i prawny. W obu tych sprawach wnioskodawczyni wskazywała te same zarzuty i argumenty. Skoro zatem obie sprawy dotyczą w istocie tej samej kwestii, stanu faktycznego i toczyły się pomiędzy tymi samymi stronami to zachodzi w nich tożsamość zarówno stron, jak i przedmiotu postępowania - a co za tym idzie na podstawie art. 199 § 1 pkt 2 kpc należało postanowić jak w sentencji.
28 SSO Regina Stępień