Postanowienie Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 4 października 2017 r., II Ca 1196/17

postanowienie Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 4 października 2017 r., II Ca 1196/17

Tekst

1 Sygn. akt II Ca 1196/17

POSTANOWIENIE

2 Dnia 4 października 2017 r.

3 Sąd Okręgowy w Kielcach – II Wydział Cywilny Odwoławczy

4 w składzie:

5 Przewodniczący: SSO Rafał Adamczyk (spr.)

6 Sędziowie: SSO Anna Pać - Piętak

7 SSO Hubert Wicik

8 po rozpoznaniu w dniu 4 października 2017 r. w Kielcach

9 na posiedzeniu niejawnym

10 sprawy z wniosku R. K.

11 z udziałem J. K. (1), J. K. (2), I. K., Z. W., S. Ł. i E. K.

12 o stwierdzenie nabycia spadku po J. K. (3)

13 na skutek apelacji uczestniczki I. K. od postanowienia Sądu Rejonowego

14 w Jędrzejowie z dnia 11 lipca 2017 r., sygn. akt I Ns 289/16

15 postanawia:

16 odrzucić apelację.

17 SSO Anna Pać - Piętak SSO Rafał Adamczyk SSO Hubert Wicik

Uzasadnienie

18 Zarządzeniem, doręczonym uczestniczce I. K. w dniu

19 15 września 2017 r., została ona wezwana do usunięcia braków formalnych apelacji

20 poprzez wskazanie wniosków apelacji, tj. czy domaga się zmiany zaskarżonego postanowienia, a jeżeli tak, to w jakim zakresie, czy też jego uchylenia i przekazania

21 sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji oraz do uzasadnienia wniosków apelacji – w piśmie złożonym w siedmiu egzemplarzach, w terminie siedmiu

22 dni, pod rygorem odrzucenia apelacji (k. 371).

23 W dniu 19 września 2017 r. (data złożenia pisma w placówce pocztowej

24 operatora wyznaczonego) I. K. wniosła pismo, w którym podała,

25 że spadkodawczyni J. K. (3) „odpisała” skarżącej pole wraz z budynkami

26 o powierzchni 1,45 ha, I. K. otrzymała akt własności ziemi w 1972 r., który

27 nie był przez nikogo zaskarżony do 1981 r. Uczestniczka oświadczyła, iż „nie wyraża

28 zgody na żaden spadek po matce J. K. (3)” i domaga się, by „Sąd nie robił spadku

29 po matce”, bo jak żyła, to wszystko „odpisała” I. K..

30 Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

31 Apelacja podlega odrzuceniu.

32 Stosownie do art. 368 § 1 k.p.c., apelacja powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego, a ponadto zawierać: oznaczenie wyroku, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest on zaskarżony w całości czy w części; zwięzłe przedstawienie zarzutów; uzasadnienie zarzutów; powołanie, w razie potrzeby, nowych faktów i dowodów oraz wykazanie, że ich powołanie w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji nie było możliwe albo że potrzeba powołania się na nie wynikła później; wniosek o zmianę lub o uchylenie wyroku z zaznaczeniem zakresu żądanej zmiany lub uchylenia. Przepis ten stosuje się

33 odpowiednio do apelacji od postanowień co do istoty sprawy, wydawanych

34 w postępowaniu nieprocesowym (art. 13 § 2 k.p.c.). Ponadto, stosownie

35 do art. 128 § 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c., do pisma procesowego należy dołączyć

36 jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich uczestniczącym w sprawie

37 osobom.

38 Dopełnienie wymagań formalnych apelacji determinuje dopuszczalność jej rozpoznania przez sąd drugiej instancji oraz określa zakres rozpoznania. Do warunków konstrukcyjnych apelacji należy także obowiązek zamieszczenia w tym środku odwoławczym wniosku o zmianę lub uchylenie wyroku (postanowienia co do istoty sprawy), z zaznaczeniem żądanej zmiany lub uchylenia (art. 368 § 1 pkt 5 k.p.c.).

39 Wiąże się on nie tylko z potrzebą dokładnego określenia granic apelacji, ale również

40 z koniecznością stwierdzenia, jeśli zaskarżenie dotyczy tylko części orzeczenia sądu pierwszej instancji, w jakim zakresie wyrok (postanowienie co do istoty sprawy) uprawomocnił się. Wniosek apelującego w tej kwestii musi być sprecyzowany

41 przez określenie na czym ma polegać zmiana, czyli jakiego rozstrzygnięcia domaga się skarżący. Granice rozpoznania sprawy przez sąd drugiej instancji wyznacza zakres zaskarżenia oraz wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z zaznaczeniem zakresu żądanej zmiany lub uchylenia, które powinny się pokrywać w całości. Jeżeli zakres przedmiotowy zaskarżenia orzeczenia sądu pierwszej instancji jest szerszy od zakresu przedmiotowego wniosku apelacyjnego, apelacja nie spełnia wymagań określonych

42 w art. 368 § 1 pkt 1 i 5 k.p.c. i podlega odrzuceniu (por. uchwałę Sądu Najwyższego

43 z dnia 26 kwietnia 2007 r., III CZP 20/07, OSNC 2008/6/61 oraz postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 30 sierpnia 2006 r., II CZ 53/06, LEX nr 607260 i z dnia 4 października 2006 r., II CZ 65/06, LEX nr 607262). Wobec tego braki,

44 niedokładności lub sprzeczności we wskazaniu granic zaskarżenia oraz zaznaczeniu

45 zakresu żądanej zmiany lub uchylenia kwestionowanego orzeczenia stanowią

46 okoliczność uniemożliwiającą nadanie apelacji właściwego biegu.

47 Z treści apelacji nie wynikało, czy I. K. zaskarżyła postanowienie Sądu Rejonowego w całości, czy w części dotyczącej orzeczenia o dziedziczeniu

48 gospodarstwa rolnego i jakiego rozstrzygnięcia domagała się skarżąca od Sądu odwoławczego. Oświadczenia zawarte w piśmie wniesionym w dniu

49 19 września 2017 r. nadal nie są jednoznaczne i nie wyjaśniają, w jakim zakresie

50 zostało zaskarżone orzeczenie Sądu pierwszej instancji i czy uczestniczka wnosi

51 o zmianę, czy o uchylenie postanowienia i w jakim zakresie. Analiza twierdzeń apelacji

52 i pisma mającego stanowić usunięcie jej braków może prowadzić do różnych konkluzji

53 w tym przedmiocie – skarżąca wyraża niezadowolenie z tego, że Sąd orzekał

54 o gospodarstwie rolnym, zdaje się negować, iż wchodziło ono w skład spadku,

55 być może kwestionuje tylko kwalifikacje R. K. do dziedziczenia gospodarstwa rolnego albo też nie zgadza się z całym orzeczeniem o stwierdzeniu

56 nabycia spadku – przy czym nie wiadomo, jakiego rozstrzygnięcia oczekuje I.

57 K. od Sądu Okręgowego. Niepodanie tych elementów uniemożliwia nadanie biegu apelacji. Sąd nie może sam uzupełnić luk dotyczących wymogów konstrukcyjnych

58 apelacji, a następnie rozpatrywać taki środek odwoławczy. Każde z wymagań

59 formalnych, wyszczególnionych w art. 368 § 1 pkt 1 do 5 k.p.c. ma samodzielny zespół swoistych cech, które w apelacji powinny być jednoznacznie oznaczone (por. uzasadnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 1 marca 2017 r., IV CZ 124/16, LEX nr 2281264).

60 Ponadto, uczestniczka złożyła pismo mające usuwać braki formalne apelacji w jednym egzemplarzu, zamiast żądanych siedmiu. Do pisma będącego odpowiedzią na wezwanie do usunięcia braków apelacji, nie stosuje się, w odniesieniu do skutków niewywiązania się z nałożonego obowiązku, art. 130 § 1 i 2 k.p.c., ponieważ taką

61 możliwość wyłączył art 370 k.p.c. Braki formalne pisma mającego uzupełniać apelację

62 nie podlegają procedurze naprawczej. Nieusunięciem braków apelacji jest zarówno niewykonanie wezwania, jak i nieprawidłowe jego wykonanie, skutkujące odrzuceniem apelacji na podstawie art. 370 k.p.c. (por. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia

63 29 lipca 2003 r., III PZP 10/03, OSNP 2004/3/43).

64 Stosownie do art. 373 k.p.c., sąd drugiej instancji odrzuca na posiedzeniu

65 niejawnym apelację, jeżeli ulegała ona odrzuceniu przez sąd pierwszej instancji. Jeżeli dostrzeże braki, do których usunięcia strona nie była wezwana, zażąda ich usunięcia.

66 W razie nieusunięcia braków w wyznaczonym terminie apelacja ulega odrzuceniu.

67 Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Okręgowy na podstawie 373 k.p.c.

68 w zw. z art. 370 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. odrzucił apelację wniesioną przez I. K..

69 SSO Anna Pać - Piętak SSO Rafał Adamczyk SSO Hubert Wicik

ZARZĄDZENIE

70 (...)

71 - (...)

72 - (...)