Postanowienie Sądu Okręgowego w Kaliszu z dnia 13 września 2016 r., II Cz 518/16

postanowienie Sądu Okręgowego w Kaliszu z dnia 13 września 2016 r., II Cz 518/16

Tekst

1 Sygn. akt II Cz 518/16

POSTANOWIENIE

2 K., dnia 13 września 2016 r.

3 Sąd Okręgowy w Kaliszu, II Wydział Cywilny Odwoławczy

4 w składzie następującym:

5 Przewodniczący: S.S.O. Wojciech Vogt

6 Sędziowie: S.S.O. Marian Raszewski

7 S.S.O. Janusz Roszewski – spr.

8 po rozpoznaniu w dniu 13 września 2016 r. w Kaliszu

9 na posiedzeniu niejawnym

10 sprawy z powództwa U. N. (...) w W.

11 przeciwko E. S.

12 o zapłatę

13 w przedmiocie zażalenia pozwanej

14 na postanowienie Sądu Rejonowego w Pleszewie

15 z dnia 13 maja 2015 r., sygn. akt I C 960/15

16 postanawia:

17 uchylić zaskarżone postanowienie.

18 SSO Marian Raszewski SSO Wojciech Vogt SSO Janusz Roszewski

19 Sygn. akt II Cz 518/16

Uzasadnienie

20 Postanowieniem z dnia 13 maja 2015 r. Sąd Rejonowy w Pleszewie odrzucił sprzeciw pozwanej od wyroku zaocznego z dnia 4 marca 2015 r.

21 W uzasadnieniu wskazano, powołując art. 130²§ 3 k.p.c., iż sprzeciw od wyroku zaocznego w niniejszej sprawie podlegał opłacie stałej, stąd skoro wniesiony został przez profesjonalnego pełnomocnika pozwanej podlegał odrzuceniu bez wzywania do uiszczenia opłaty.

22 Zażalenie na powyższe orzeczenie wniosła strona pozwana zaskarżając je w całości

23 i domagając się jego uchylenia i przyznania kosztów postępowania zażaleniowego.

24 W uzasadnieniu podniesiono, że powołany w uzasadnieniu Sądu Rejonowego art. 130²§ 3 k.p.c., wskazany jako podstawa zaskarżonego rozstrzygnięcia został uchylony ustawą z dnia 5 grudnia 2008 r., stąd nie obowiązuje od 1 lipca 2009 r. W obecnie obowiązującym stanie prawnym nie ma zatem podstaw do odrzucenia sprzeciwu od wyroku zaocznego a Sąd powinien wezwać stronę do uzupełniania jego braku fiskalnego.

25 Sąd Okręgowy, zważył co następuje:

26 Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

27 Jak zasadnie wskazano w zażaleniu ustawą z dnia 5 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2008 r. Nr 234, poz.1571) uchylono 130² § 3 k.p.c. wskazany w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia jako podstawa rozstrzygnięcia Sądu Rejonowego.

28 Wprawdzie po wejściu w życie tej nowelizacji początkowo powstała wątpliwość, jakie skutki powinno powodować wniesienie przez profesjonalnego pełnomocnika nieopłaconego środka odwoławczego lub środka zaskarżenia, jeżeli pismo podlegało opłacie w wysokości stałej lub stosunkowej obliczonej od wskazanej przez stronę wartości przedmiotu sporu, jednak ostatecznie w piśmiennictwie i judykaturze odrzucono możliwość odpowiedniego stosowania art. 130² § 1 i 2 k.p.c. Za zasadną przyjęto natomiast koncepcję odpowiedniego stosowania art. 130 § 1 k.p.c. w związku z przepisami dotyczącymi poszczególnych środków odwoławczych i środków zaskarżenia, zakładającą obowiązek wezwania pełnomocnika strony do uiszczenia należnej opłaty pod rygorem odrzucenia wniesionego środka (por. np. post. SN z dnia 13 lutego 2014 r., sygn. akt V CZ 5/14, publ. LEX, wyrok SN z dnia 29 czerwca 2012 r., sygn. akt I CSK 532/11, publ. LEX oraz E. Stefańska, Komentarz do art. 130² [w:] M. Manowska (red.) Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz. Tom I. Art. 1-505³⁸, wyd. III. Wolters Kluwer, 2015).

29 Mając na uwadze powyższe rozważania podzielić należy stanowisko strony skarżącej, iż po uchyleniu art. 130² § 3 k.p.c. brak jest przepisu pozwalającego na odrzucenie sprzeciwu od wyroku zaocznego wniesionego przez profesjonalnego pełnomocnika bez uprzedniego wezwania go do uiszczenia stosownej opłaty.

30 Z tych przyczyn na podstawie art. 386 § 4 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. orzeczono jak w sentencji.

31 SSO Marian Raszewski SSO Wojciech Vogt SSO Janusz Roszewski