Postanowienie Sądu Okręgowego w Kaliszu z dnia 7 kwietnia 2014 r., II Cz 171/14
postanowienie Sądu Okręgowego w Kaliszu z dnia 7 kwietnia 2014 r., II Cz 171/14Otwórz w aplikacji
Tekst
1 Sygn. akt II Cz 171/14
POSTANOWIENIE
2 K., dnia 7 kwietnia 2014 r.
3 Sąd Okręgowy w Kaliszu, II Wydział Cywilny Odwoławczy
4 w składzie następującym:
5 Przewodniczący: S. S.O. Henryk Haak
6 Sędziowie: S.S.O. Marian Raszewski – spr.
7 S.S.O. Paweł Szwedowski
8 po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2014 r. w Kaliszu
9 na posiedzeniu niejawnym
10 sprawy z wniosku H. K.
11 z udziałem Skarbu Państwa – Prezydenta Miasta K.
12 o zniesienie współwłasności
13 w przedmiocie zażalenia wnioskodawczyni
14 na postanowienie Sądu Rejonowego w Kaliszu
15 z dnia 20 lutego 2014 r., sygn. akt I Ns 1800/13
16 postanawia:
17 oddalić zażalenie
18 Sygn. akt II Cz 171/14
Uzasadnienie
19 Postanowieniem z dnia 20 lutego 2014 r. Sąd Rejonowy w Kaliszu na podstawie art. 177 § 1 pkt 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. zawiesił postępowanie w sprawie z wniosku H. K. z udziałem Skarbu Państwa – Prezydenta Miasta K. o zniesienie współwłasności.
20 W uzasadnieniu wskazano, iż przed Sądem Rejonowym w Kaliszu toczy się sprawa z wniosku Skarbu Państwa – Prezydenta Miasta K.z udziałem L. M.– spadkodawczyni G.vel G. Z.o stwierdzenie zasiedzenia nieruchomości będącej przedmiotem wniosku o zniesienie współwłasności. Z tej przyczyny od wyniku sprawy o nabycie własności w drodze zasiedzenia zależy wynik niniejszego postępowania.
21 Zażalenie na to orzeczenie wniosła wnioskodawczyni zaskarżając je w całości i domagając się jego uchylenia. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 618 § 1 i 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.
22 W uzasadnieniu wskazano, iż sprawa o nabycie własności w drodze zasiedzenia mieści się w katalogu sporów o własność, wskazanych w art. 618 § 1 k.p.c., stąd winna być połączona z niniejszą sprawą o zniesienie współwłasności, a w konsekwencji nie ma podstaw do zawieszenia postępowania.
23 Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
24 Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
25 Analizując zarzuty podniesione w zażaleniu wskazać należy, iż powołany przez skarżącą art. 618 § 1 i § 2 k.p.c. przewiduje, iż w postępowaniu o zniesienie współwłasności sąd rozstrzyga także spory o prawo własności a z chwilą wszczęcia postępowania o zniesienie współwłasności odrębne postępowanie w tego rodzaju sprawie jest niedopuszczalne.
26 Skarżąca nie zauważa jednak, że regulacja ta dotyczy jedynie spraw toczących się między współwłaścicielami. W niniejszej sprawie wniosek o zniesienie współwłasności dotyczy skarżącej oraz Skarbu Państwa – Prezydenta Miasta K., jako współwłaścicieli nieruchomości położonej w K. przy ul (...), oznaczonej jako działka nr (...) o pow. 0,0656 ha, dla której Sąd Rejonowy w Kaliszu prowadzi księgę wieczystą nr (...). Okoliczności tej nie zmienia fakt, iż zarządzeniem z dnia 17 lutego 2014r. Sąd Rejonowy w Kaliszu wyłączył do odrębnego rozpoznania wniosek o nabycie własności tej nieruchomości przez zasiedzenie na rzecz Skarbu Państwa – Prezydenta Miasta K., który to wniosek został odrzucony postanowieniem z dnia 20 lutego 2014 r. w sprawie sygn. akt I Ns 329/14.
27 W konsekwencji, mimo, że sprawa o nabycie własności w drodze zasiedzenia, co do zasady, stanowi spór o prawo własności w rozumieniu art. 618 § 1 k.p.c., to wobec przedmiotowej nieruchomości toczy się ona pod sygn. akt I Ns 2188/13 między Skarbem Państwa - Prezydentem Miasta K.a L. M.– spadkodawczynią G.vel G. Z., która jest osobą trzecią wobec uczestników postępowania w sprawie o zniesienie współwłasności.
28 Tym samym Sąd Rejonowy słusznie uznał, iż ten spór o nabycie własności w drodze zasiedzenia musi być rozpoznany w odrębnej sprawie. Wspomnieć trzeba, iż analogiczne wnioski wynikają z orzeczeń Sądu Najwyższego przytoczonych przez skarżącą w zażaleniu (por. również post. SN z 16 grudnia 2011 r. w sprawie sygn. akt V CSK 24/11, publ. Lex 1147801, post. SN z 26 marca 2002 r. w sprawie sygn. akt IV CKN 38/01, publ. Lex 56028).
29 Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. uznał, iż w niniejszej sprawie spełnione zostały przesłanki do zawieszenia postępowania, a zażalenie nie mogło zostać uznane za zasadne.