Wyrok Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 23 maja 2017 r., I C 51/17
wyrok Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 23 maja 2017 r., I C 51/17Otwórz w aplikacji
Tekst
1 Sygn. akt:I C 51/17
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
2 Dnia 23 maja 2017 roku
3 Sąd Okręgowy w Gliwicach I Wydział Cywilny
4 w składzie:
5 Przewodnicząca:
6 SSO Beata Majewska-Czajkowska
7 Protokolant:
8 sekr. sądowy Julia Piątek
9 po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2017 roku w Gliwicach
10 sprawy z powództwa J. Z.
11 przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej (...) w G.
12 o uchylenie uchwały
13 1. oddala powództwa;
14 2. zasądza od powódki J. Z. na rzecz pozwanej Spółdzielni Mieszkaniowej (...) w G. kwotę 377 (trzysta siedemdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.
15 SSO Beata Majewska-Czajkowska
16 Sygn. akt I C 51/17
Uzasadnienie
17 Powódka J. Z. wniosła o uchylenie uchwały pozwanej Spółdzielni Mieszkaniowej (...) w G. nr (...) z dnia 12 stycznia 2007 roku ewentualnie uznanie jej za nieważną.
18 W uzasadnieniu wskazała, iż w jej ocenie uchwała narusza art. 38 par. 1 pkt 4 Prawa spółdzielczego, zgodnie z którym do wyłącznej właściwości Walnego Zgromadzenia należy podejmowanie uchwał w sprawie podziału nadwyżki bilansowej lub sposobu pokrycia strat. Zdaniem powódki regulacja narzuca Walnemu Zgromadzeniu na czas zmiany i rejestracji statutu sposób zagospodarowania 10% wypracowanej nadwyżki tymczasem zmienna sytuacja finansowa spółdzielni może spowodować konieczność przyjęcia innego sposobu rozdysponowania nadwyżki. Zawężona jest swoboda walnego zgromadzenia, co do podziału nadwyżki, co jest sprzeczne z interesem gospodarczym spółdzielni.
19 Pozwana w odpowiedzi wniosła o oddalenie powództwa oraz obciążenie powódki kosztami procesu. W uzasadnieniu podniosła, iż jej zdaniem zaskarżona uchwałą jest zgodna z obowiązującymi przepisami prawa spółdzielczego, a w szczególności art. 38 par. 1 pkt 4 ustawy Prawo Spółdzielcze.
20 Sąd ustalił i zważył:
21 Powódka jest członkiem pozwanej spółdzielni oraz właścicielką lokalu położonego w jej zasobach. W dniu 12 stycznia 2017 roku Walne Zgromadzenie członków pozwanej podjęło uchwałę nr (...) w sprawie uchwalenia nowej treści statutu. W głosowaniu nad uchwałą wzięło udział 20 osób, za jej przyjęciem oddało głos 14, przeciwko 5, wstrzymała się od głosu 1 osoba. W myśl par. 33 statutu do wyłącznej właściwości Walnego Zgromadzenia należy podejmowanie uchwał w sprawie podziału nadwyżki bilansowej lub sposobu pokrycia strat (par. 33 pkt 5). W par. 95 zdefiniowano pojęcie nadwyżki z własnej działalności gospodarczej oraz postanowiono, że na zwiększenie funduszu zasobowego przeznacza się co najmniej 10% nadwyżki. Część nadwyżki bilansowej pozostałej po dokonaniu odpisu 10% przeznacza się natomiast na cele określone w uchwale Walnego Zgromadzenia. Według oświadczenia powódki w poprzednim statucie tego rodzaju zapis nie występował. Walne Zgromadzenie członków każdorazowo podejmowało w tym przedmiocie osobną uchwałę. Wprowadzenie sztywnego zapisu do statutu podyktowane było koniecznością zabezpieczenia prawidłowego finansowania spółdzielni, albowiem fundusz zasobowy u pozwanej funkcjonuje na minimalnym poziomie przez co jest ona niewiarygodna w obrocie gospodarczym. Fundusz nie osiągnął wysokości wniesionych udziałów obowiązkowych przez co zachodzą przesłanki z art. 76 prawa spółdzielczego.
22 W ocenie Sądu żadne ze zgłoszonych roszczeń nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 42 § 3 prawa spółdzielczego uchwała sprzeczna z postanowieniami statutu bądź dobrymi obyczajami lub godząca w interesy spółdzielni albo mająca na celu pokrzywdzenie jej członka może być zaskarżona do sądu. Powódka ostatecznie wskazała, iż domaga się uchylenia uchwały z uwagi na ostatnią wskazaną ww. przepisie przesłankę tj. że ma ona na celu jej pokrzywdzenie jako członka spółdzielni, a Sąd jest tym oświadczeniem jako podstawą faktyczną powództwa związany. Fakt pokrzywdzenia nie został przez powódkę wykazany. Strona powodowa na rozprawie wskazała, iż chodziło jej o pokrzywdzenie hipotetyczne w związku z rozdysponowaniem środków finansowych zgodnie z kwestionowanym przepisem statutu przez pozwaną spółdzielnię. Takie ujęcie sprawy w ocenie Sądu oznacza, iż strona powodowa nie wykazała, by zaskarżona uchwała została podjęta w celu pokrzywdzenia powódki. Z kolei pozwana oświadczyła, czemu powódka nie zaprzeczyła, że zachodzą przesłanki stosowania art. 76 prawa spółdzielczego. Z uwagi na niewykazanie zachodzenia pokrzywdzenia powódki żądanie uchylenia uchwały podlegało oddaleniu.
23 Sąd nadto nie dopatrzył się przesłanek stwierdzenia nieważności zaskarżonej uchwały. Zgodnie z art. 76 prawa Spółdzielczego nadwyżka bilansowa podlega podziałowi na podstawie uchwały walnego zgromadzenia. Co najmniej 5% nadwyżki przeznacza się na zwiększenie funduszu zasobowego, jeżeli fundusz ten nie osiąga wysokości wniesionych udziałów obowiązkowych. W myśl zmienionego ustawą statutu w pozwanej spółdzielni przeznacza się co najmniej 10% tej nadwyżki. Wskazana w statucie wartość mieści się w określonym ustawą minimum, a zatem statut w tym zakresie nie jest niezgodny z art. 76 prawa spółdzielczego.
24 Nadto wskazać należy, iż treść art. 76 nie oznacza, że podział nadwyżki bilansowej oraz zwiększanie funduszu zasobowego winno się odbywać na mocy uchwały innej niż statut. Wprost przeciwnie: walne zgromadzenie może ustalić stałe zasady zwiększania funduszu zasobowego w statucie, który również jest przyjmowany w formie uchwały. Takie działania nie są zabronione przepisami prawa spółdzielczego. Podkreślić należy, iż do zmiany statutu jako aktu prawnego szczególnego rodzaju potrzebna jest kwalifikowana większość 2/3 głosów (art. 12a par. 1 prawa spółdzielczego) w przeciwieństwie do uchwał zwykłych, gdzie wystarczy zwykła większość. Zmiana statutu jest bardziej skomplikowana i trudniejsza tym nie mniej nie jest ona niemożliwa. Powódka jako członek spółdzielni dysponujący pełnią praw z tego tytułu może podejmować działania w celu pozyskania poparcia innych członków i zgromadzenia niezbędnej dla tego celu większości. Nie jest zatem zasadne twierdzenie, że zakwestionowany przez nią przepis statutu ogranicza jej działanie oraz – jak to najwyraźniej należy rozumieć – powódka doznaje z tego powodu pokrzywdzenia.
25 Powyższe okoliczności uzasadniały oddalenie powództw. O kosztach orzeczono na zasadzie art. 99 kpc w zw. z art. 98 kpc wobec przegranej powódki.
26 SSO Beata Majewska-Czajkowska