Uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego w Bydgoszczy z dnia 21 listopada 2013 r., VIII Ga 43/13

uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego w Bydgoszczy z dnia 21 listopada 2013 r., VIII Ga 43/13

Tekst

1 Sygn. akt

2 VIII Ga 43/13

POSTANOWIENIE

3 Dnia 21 listopada 2013r.

4 Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VIII Wydział Gospodarczy

5 w składzie:

6 Przewodniczący

7 Sędzia

8 Sędzia

9 SSO Barbara Jamiołkowska

10 SO Marek Tauer ( spr. )

11 SR del. Ewa Gatz-Rubelowska

12 Protokolant

13 stażysta Joanna Dudzińska

14 po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2013r. w Bydgoszczy

15 na rozprawie

16 sprawy z wniosku (...)

17 w B.

18 o wpis zmian do Krajowego Rejestru Sądowego

19 na skutek apelacji wnioskodawcy

20 od postanowienia Sądu Rejonowego w Bydgoszczy

21 z dnia 19 grudnia 2012r., sygn. akt BY XIII Ns Rej KRS 10741/12/406

22 postanawia :

23 uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę Sądowi Rejonowemu

24 w Bydgoszczy do ponownego rozpoznania pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach instancji odwoławczej.

25 VIII Ga 43/13

Uzasadnienie

26 Wnioskodawca – (...) złożył w dniu 18.09.2012 r. wniosek o wpis zmian do Krajowego Rejestru Sądowego – wpis stowarzyszenia do rejestru przedsiębiorców. Postanowieniem z dnia 21 września 2012 r. Sąd Rejonowy w Bydgoszczy XII Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego w osobie referendarza sądowego oddalił przedmiotowy wniosek.

27 Na powyższe postanowienie skargę wniósł wnioskodawca, w związku z czym Sąd po myśli art. 398 ²²§ 1, 2 i 3 kpc przyjął skargę do rozpoznania i na skutek utraty mocy orzeczenia referendarza sądowego, rozpoznał sprawę jako Sąd I instancji.

28 Postanowieniem z dnia 19.12.2012 r. Sąd Rejestrowy oddalił wniosek o wpis zmian do Krajowego Rejestru Sądowego obejmujący żądanie ujawnienia przedmiotu działalności gospodarczej według formularza KRS WM i obciążył wnioskodawcę kosztami postępowania w kwocie 600 zł. W uzasadnieniu Sąd Rejestrowy wskazał, iż wnioskodawca jako (...) nie ma swojego statutu i działa w oparciu o statut (...). Sąd podkreślił, iż ustawa z dnia 7 kwietnia 1989 r. - prawo o stowarzyszeniach (Tekst jednolity - Dz. U. 2001, Nr 79 poz.855 ze zm.) w art. 2 ust. 1 stanowi, że stowarzyszenie jest dobrowolnym, samorządnym, trwałym zrzeszeniem o celach niezarobkowych. Z kolei, zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy - stowarzyszenie samodzielnie określa swoje cele, programy, działania i struktury organizacyjne oraz uchwala akty wewnętrzne dotyczące jego działalności. Zgodnie z art. 34 w/w ustawy - stowarzyszenie może prowadzić działalność gospodarczą według ogólnych zasad określonych w odrębnych przepisach. Dochód z działalności gospodarczej stowarzyszenia służy realizacji celów statutowych i nie może być przeznaczony do podziału między jego członków.

29 W świetle powyższych przepisów Sąd Rejestrowy uwypuklił, iż stowarzyszenie jest organizacją społeczną nienastawioną na osiągnięcie zysku. Ustawa – prawo o stowarzyszeniach przewiduje jednak możliwość prowadzenia działalności gospodarczej przez stowarzyszenie, z tym jednak zastrzeżeniem, że całkowity dochód z tej działalności musi być przeznaczony na działalność statutową (działalność non for profit). Sąd Rejestrowy wskazał, iż w myśl art. 50 ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym, jeżeli podmiot wpisany do rejestru o którym mowa w art. 49 ust. 1, podejmuje działalność gospodarczą podlega obowiązkowi wpisu także do rejestru przedsiębiorców, z wyjątkiem samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej. Wpisując stowarzyszenie do rejestru przedsiębiorców sąd rejestrowy dokonuje jednocześnie wpisu przedmiotu działalności gospodarczej, którą organizacja ta zamierza prowadzić. Przedmiot działalności gospodarczej podmiotu ujawniony w Krajowym Rejestrze Sądowym musi znajdować swoją podstawę w jego akcie organizacyjnym, którym w wypadku stowarzyszenia jest jego statut.

30 W tym kontekście Sąd Rejestrowy zważył, iż stowarzyszenie zamierzające prowadzić działalność gospodarczą powinno mieć zatem określony w statucie przedmiot tej działalności. Statut stanowi bowiem podstawowy dokument o charakterze organizacyjnym stowarzyszenia. Sąd Rejestrowy zaznaczył, iż co prawda Prawo o stowarzyszeniach w art. 10 do obligatoryjnych elementów statutu nie zalicza przedmiotu działalności gospodarczej, to przyjąć należy, że jest to rezultatem przyjęcia założenia, że nie każde stowarzyszenie musi prowadzić działalność gospodarczą, tym niemniej jeżeli zamierza ją podjąć musi dać temu wyraz w statucie poprzez określenie przedmiotu tej działalności.

31 W tym świetle Sąd wskazał również na przepis § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 30 listopada 2011 r. w spr. szczegółowego sposobu prowadzenia rejestrów wchodzących w skład Krajowego Rejestru Sądowego oraz szczegółowej treści wpisów w tych rejestrach (Dz. U. nr 273, poz. 1616 z 2011), który w ocenie Sądu potwierdza pośrednio konieczność zamieszczenia w statucie podmiotu ubiegającego się o wpis do rejestru przedsiębiorców, przedmiotu działalności gospodarczej, jako że sąd rejestrowy nie jest w stanie sprawdzić merytorycznej zgodności przedmiotu działalności zawartego w umowie lub statucie z przedmiotem działalności zgłoszonym we wniosku o wpis, jeżeli statut organizacji nie zawiera postanowień w tym przedmiocie.

32 W niniejszej sprawie oddalenie wniosku uzasadniał więc w ocenie Sądu Rejestrowego, fakt iż statut (...), w oparciu o który działa wnioskodawca nie zawiera żadnego postanowienia dotyczącego przedmiotu działalności gospodarczej, jaka może być przez stowarzyszenie prowadzona. Sąd wskazał w tym miejscu na postanowienia przedmiotowego statutu, zgodnie z którymi związek, oddziały oraz koła terenowe posiadające osobowość prawną mogą prowadzić działalność gospodarczą na zasadach określonych w odrębnych przepisach (§ 11 ust. 2). Dochód z działalności gospodarczej jest w całości przeznaczony na realizację celów statutowych związku. Natomiast zgodnie z § 11 ust. 3 tegoż statutu zakres prowadzonej działalności gospodarczej w przypadku oddziałów określa uchwała jego zarządu. W tym świetle Sąd Rejestrowy podkreślił, iż co prawda wnioskodawca dokonał zmiany statutu (dnia 3 grudnia 2011 r.), jednak zmiana ta polegała jedynie na przyznaniu wprost jednostkom terenowym, stowarzyszenia prawa prowadzenia działalności gospodarczej nie wskazując wszak w jakim zakresie działalność ta może być prowadzona.

33 Reasumując, z uwagi na brak postanowień dotyczących rodzaju działalności gospodarczej przez wnioskodawcę w aktualnie obowiązującym statucie, brak było podstawy do wpisu przedmiotu działalności gospodarczej do Krajowego Rejestru Sądowego, a tym samym wpisu wnioskodawcy do działalności przedsiębiorców. O kosztach postępowania orzeczono po myśli art. 694(8) § 1 kpc w zw. z art. 52 i art. 59 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. nr 90poz. 594 z 2010 r.

34 Na powyższe postanowienie, apelację wniósł wnioskodawca domagając się jego zmiany i dokonania wpisu zgodnie z wnioskiem.

35 Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił błędną interpretację § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 30 listopada 2011 r. w sprawie szczegółowego sposobu prowadzenia rejestrów wchodzących w skład Krajowego Rejestru Sądowego

36 Ponadto skarżący oparł apelację na nowych faktach i dowodach tj. na uchwale nr (...) (...) w B. z dnia 13 stycznia 2013 r.

37 W uzasadnieniu wnioskodawca wskazywał, iż uchwała ta kształtuje nowy fakt wcześniej nieznany, określa bowiem szczegółowo przedmiot działalności gospodarczej zgodnie z Polską Klasyfikacją Działalności i nawiązuje przy tym do uchwały z dnia 29 marca 2012 r. nr (...)w przedmiocie rozpoczęcia działalności gospodarczej, jak i przede wszystkim do § 11 ust. 2 Statutu (...) w brzmieniu na dzień 3 grudnia 2011 r.

38 Sąd Okręgowy zważył, co następuje.

39 Apelacja wnioskodawcy okazała się zasadna.

40 Sąd Okręgowy podzielił podglądy apelacji, w zakresie w którym wnioskodawca powołał się na nowe okoliczności, w postaci podjęcia przez (...) w B. uchwały nawiązującej do uchwały z dnia 29 marca 2012 r. nr (...) w przedmiocie rozpoczęcia działalności gospodarczej oraz w szczególności do §11 ust. 2 Statutu (...), określając szczegółowo przedmiot tej działalności zgodnie z kategoriami przewidzianymi w Polskiej Klasyfikacji Działalności Gospodarczej.

41 Sąd Okręgowego zważył, iż w świetle powołania się wnioskodawcy na w/w okoliczności, zachodzi potrzeba powtórnego zbadania czy w niniejszym stanie faktycznym zachodzą przesłanki do dokonania wpisu zgodnie z żądaniem wnioskodawcy, a zwłaszcza czy przedmiotowa uchwała w sposób wystarczający określa przedmiot potencjalnie prowadzonej działalności gospodarczej przez (...) w B..

42 Odnosząc się przy tym do uwag Sądu I instancji poczynionych na tle § 9 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 30 listopada 2011 r. w sprawie szczegółowego sposobu prowadzenia rejestrów wchodzących w skład Krajowego Rejestru Sądowego oraz szczegółowej treści wpisów w tych rejestrach (Dz. U. z dnia 20 grudnia 2011 r.), co do konieczności zawarcia przedmiotowych danych w statucie, Sąd Okręgowy zwraca uwagę na wyrażoną powołany przez Sąd I instancji § 11 ust. 3 statutu (...), na podstawie którego działa wnioskodawca, delegację uprawnienia do określenia zakresu prowadzonej działalności gospodarczej w przypadku oddziałów dla zarządu właściwego oddziału.

43 W tym świetle Sąd Rejestrowy ponownie badając sprawę, oceni czy w świetle przedstawionej przez wnioskodawcę w/w uchwały oraz przepisów statutu zezwalających zarządom oddziałów (...) na określenie przedmiotu działalności poszczególnych oddziałów w uchwale ich zarządów, zachodzą przesłanki do dokonania wpisu zgodnie z żądaniem wnioskodawcy.

44 Zgodnie z art. 694⁷ kpc w razie uwzględnienia środka odwoławczego od orzeczenia wydanego w postępowaniu rejestrowym, dotyczącego wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego, sąd drugiej instancji uchyla zaskarżone orzeczenie i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania sądowi rejestrowemu. Rozpoznając ponownie sprawę, sąd rejestrowy uwzględnia wskazania sądu drugiej instancji oraz aktualny stan rejestru.

45 Mając zatem na uwadze powyższe rozważania, jak również treść art. 694⁷ kpc, Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji.

46 Zgodnie z art. 108 § 2 kpc Sąd odwoławczy uchylając zaskarżone orzeczenie i przekazując sprawę sądowi pierwszej instancji do rozpoznania, pozostawił temu sądowi rozstrzygnięcie o kosztach instancji odwoławczej.