Postanowienie Sądu Okręgowego w Bydgoszczy z dnia 24 marca 2014 r., II Cz 185/14

postanowienie Sądu Okręgowego w Bydgoszczy z dnia 24 marca 2014 r., II Cz 185/14

Tekst

1 Sygn. akt II Cz 185/14

POSTANOWIENIE

2 Dnia 24 marca 2014 r.

3 Sąd Okręgowy w Bydgoszczy II Wydział Cywilny - Odwoławczy

4 w następującym składzie:

5 Przewodniczący - SSO Piotr Starosta

6 Sędziowie - SO Wojciech Borodziuk

7 SO Aurelia Pietrzak (spr.)

8 po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2014 r. w Bydgoszczy

9 na posiedzeniu niejawnym

10 sprawy z wniosku Skarbu Państwa –(...)Prokuratury Rejonowej w (...)

11 z udziałem M. K.

12 o zezwolenie na sprzedaż pojazdu złożonego do depozytu sądowego

13 na skutek zażalenia uczestnika na postanowienie Sądu Rejonowego w Inowrocławiu z dnia 16 grudnia 2013 r., sygn. akt I Ns 992/13

14 postanawia:

15 oddalić zażalenie.

16 Sygn. akt II Cz 185/14

Uzasadnienie

17 Postanowieniem z dnia 16 grudnia 2013 r., w sprawie o sygn. akt I Ns 992/13, Sąd Rejonowy w Inowrocławiu zezwolił wnioskodawcy Skarbowi Państwa – Prokuraturze Rejonowej w (...)na sprzedaż złożonego do depozytu sądowego postanowieniem tego Sądu z dnia 4 kwietnia 2013 r., sygn. akt I Ns 375/13, pojazdu marki B. o numerze rejestracyjnym (...), według przepisów o egzekucji z ruchomości – z tym zastrzeżeniem, że suma uzyskana ze sprzedaży wchodzi w miejsce depozytu, po potrąceniu kosztów sprzedaży.

18 W uzasadnieniu Sąd, wskazał, że postanowienie z dnia 4 kwietnia 2013 r., sygn. akt I Ns 375/13, jest prawomocne oraz podzielił stanowisko wnioskodawcy, że przechowywanie pojazdu jest niewspółmiernie wysokie w stosunku do jego wartości (3.000 zł).

19 Zażalenie na postanowienie złożył wnioskodawca, wnosząc o jego zmianę poprzez wskazanie sposobu sprzedaży pojazdu złożonego do depozytu sądowego oraz organu egzekucyjnego właściwego do wykonania tej czynności.

20 W ocenie skarżącego Sąd Rejonowy dopuścił się naruszenia art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o likwidacji niepojętych depozytów.

21 Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

22 Zażalenie jako bezzasadne podlegało oddaleniu.

23 Zarzuty apelacyjne w zasadzie dotyczą dwóch kwestii wprost uregulowanych w przepisach.

24 W kwestii dotyczącej sposobu sprzedaży ruchomości, należy wskazać, iż zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o likwidacji niepojętych depozytów, depozyt, którego przechowywanie byłoby związane z kosztami niewspółmiernie wysokimi w stosunku do jego wartości lub nadmiernymi trudnościami albo powodowałoby znaczne obniżenie jego wartości, sąd, na wniosek przechowującego depozyt, postanowi sprzedać według przepisów ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.) o egzekucji z ruchomości. Stosownie do przywołanego przepisu sprzedaż pojazdu złożonego do depozytu sądowego następuje wedle przepisów Kodeksu postępowania cywilnego regulujących egzekucję z ruchomości (Część III Tytuł II Dział I), co też zostało stwierdzone wprost w zaskarżonym postanowieniu.

25 Natomiast w kwestii organu, który zobowiązanego do przeprowadzenia egzekucji, to art. 693²²k.p.c. wprost stanowi, że do wykonania orzeczenia o stwierdzeniu likwidacji niepodjętego depozytu jest obowiązany naczelnik właściwego urzędu skarbowego w trybie i na zasadach określonych w przepisach o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

26 W związku z tym, że powyższe kwestie wprost regulują przepisy, Sąd Okręgowy uznał, iż nie podstawy do umieszczania tych danych w sentencji orzeczenia.

27 W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy oddalił zażalenie jako niezasadne na mocy art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c.