Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 stycznia 2013 r., V KZ 91/12

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 stycznia 2013 r., V KZ 91/12

Tekst

1 Sygn. akt V KZ 91/12

POSTANOWIENIE

2 Dnia 29 stycznia 2013 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Barbara Skoczkowska

5 w sprawie M. T.

6 po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 29 stycznia 2013 r., zażalenia wniesionego przez wnioskodawcę,

7 na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego z dnia 5 listopada 2012 r.,

8 w przedmiocie odmowy przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Okręgowego w O.,

9 na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.

10 postanowił:

11 utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

Uzasadnienie

12 Zaskarżonym zarządzeniem odmówiono przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania złożonego przez M. T., albowiem wniosek ten nie odpowiadał warunkom formalnym, gdyż nie został sporządzony i podpisany przez adwokata. Zarządzenie to zaskarżył wnioskodawca. Z treści zażalenia wynika, że kwestionuje on dokonane przez Sąd I instancji ustalenia faktyczne w zakresie jego winy, podkreślając równocześnie, iż został niewinnie skazany.

13 Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

14 Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

15 Słusznie wskazano w zaskarżonym zarządzeniu, że jeżeli wniosek o wznowienie postępowania nie pochodzi od prokuratora, to zgodnie z dyspozycją art. 545 § 2 k.p.k., powinien być sporządzony i podpisany przez adwokata. W 2

16 niniejszej sprawie ten obowiązek nie został spełniony, a treść zażalenia wskazuje, że skarżący w swoim zażaleniu całkowicie pomija ten zasadniczy powód odmowy przyjęcia wniosku. Ustawowe wymogi w tym zakresie, co należy podkreślić, mają bowiem na celu zapobieżenie nadużywania tego nadzwyczajnego środka zaskarżenia i składanie wniosków, które nie znajdują podstaw prawnych w art. 540 k.p.k. i art. 540a k.p.k., gdyż to nie od woli wnioskodawcy zależy wniesienie wniosku o wznowienie postępowania, ale od oceny sprawy przez wyznaczonego adwokata, co w tej sprawie miało miejsce. Przypomnieć należy, że skazanemu wyznaczono obrońcę z urzędu, który po zbadaniu akt, zgodnie z treścią art. 84 § 3 k.p.k., poinformował Sąd, że nie stwierdził podstaw do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania. Skoro więc wnioskodawca po wezwaniu do uzupełnienia braku formalnego, a więc złożenia wniosku o wznowienie postępowania sporządzonego i podpisanego przez adwokata braku tego nie uzupełnił, słusznie zaskarżonym zarządzeniem odmówiono przyjęcia sporządzonego osobiście przez niego wniosku. Skarżący natomiast w swoim zażaleniu nie wykazał, aby zaskarżone zarządzenie posiadało jakiekolwiek wady natury faktycznej lub prawnej. W takiej sytuacji brak jest również podstaw do wyznaczenia wnioskodawcy innego obrońcy z urzędu w celu sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie postępowania.

17 Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.