Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 grudnia 2013 r., V KZ 79/13

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 grudnia 2013 r., V KZ 79/13

Tekst

1 Sygn. akt V KZ 79/13

POSTANOWIENIE

2 Dnia 5 grudnia 2013 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Michał Laskowski

5 w sprawie A. B.

6 skazanego z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k.

7 po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu

8 w dniu 5 grudnia 2013 r.,

9 zażalenia skazanego

10 na postanowienie Sądu Okręgowego w Ś. z dnia 10 października 2013 r., o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia kasacji od wyroku Sądu Okręgowego w Ś.

11 z dnia 19 marca 2013 r.,

12 na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.

13 p o s t a n o w i ł

14 utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

15 Sąd Rejonowy w Ś., wyrokiem z dnia 15 listopada 2012 r., uznał A. B. za winnego przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i skazał go na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności. Obrońca z urzędu A. B. wniosła apelację od tego wyroku. Sąd Okręgowy wydał w dniu 19 marca 2013 r. wyrok, utrzymując w mocy zaskarżony wyrok Sądu w Ś. W dniu 2 kwietnia 2013 r. skazany złożył w Sądzie Okręgowym wniosek o przesłanie mu wyroku z dnia19 marca 2013 r. wraz z uzasadnieniem. Skazanemu ustanowiono obrońcę z urzędu do ewentualnego sporządzenia kasacji. Obrońca ta poinformowała Sąd Okręgowy o braku podstaw do wniesienia kasacji, załączając do informacji opinię w tej sprawie. Pisma te wpłynęły do sądu w dniu 15 kwietnia 2013 r.

16 2

17 Sąd Okręgowy, pismem z dnia 25 kwietnia 2013 r., poinformował skazanego o opinii obrońcy z urzędu oraz o tym, że w terminie 30 dni liczonych od dnia następnego po dniu doręczenia powiadomienia kasację od wyroku może wnieść ustanowiony przez skazanego obrońca z wyboru (k. 937 akt). Pismo to skazany odebrał w dniu 2 maja 2013 r. (k. 928). W dniu 28 maja 2013 r. do sądu wpłynęła kasacja sporządzona przez skazanego. Zarządzeniem z dnia 10 czerwca 2013 r. odmówiono jej przyjęcia. Po rozpoznaniu zażalenia skazanego Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2013 r., sygn. V KZ 54/13, uchylił zaskarżone zarządzenie i przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania z powodu wystąpienia bezwzględnej przesłanki odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 1 k.p.k. (w sprawie orzekał sędzia podlegający wyłączeniu).

18 W dniu 1 lipca 2013 r. skazany ustanowił obrońcę z wyboru w celu sporządzenia i wniesienia kasacji. W dniu 2 sierpnia 2013 r. do sądu wpłynęła kasacja obrońcy A. B. (wysłana w dniu 31 lipca 2013 r. – data stempla pocztowego k. 978), a w dniu 24 września 2013 r. do sądu wpłynął wniosek skazanego o przywrócenie terminu do wniesienia kasacji.

19 Postanowieniem z dnia 10 października 2013 r. odmówiono skazanemu przywrócenia terminu do wniesienia kasacji.

20 Skazany w złożonym zażaleniu powołał się na pobieżną analizę złożonego wniosku i wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

21 Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

22 Zażalenie nie jest zasadne. Skazany został poinformowany przez sąd, w jakim terminie i przez kogo może być wniesiona kasacja w jego sprawie (pismo z dnia 25 kwietnia 2013 r. k. 937). Od dnia doręczenia mu tego pisma biegł 30 dniowy termin do wniesienia kasacji. Upłynął w dniu 3 czerwca 2013 r. Tymczasem skazany ustanowił obrońcę w celu sporządzenia kasacji w dniu 1 lipca 2013 r., a kasacja tego obrońcy wysłana została do sądu znacznie później bo w dniu 31 lipca 2013 r., a więc zdecydowanie po upływie terminu. We wniosku o przywrócenie terminu skazany stwierdził jedynie, że zaskoczeniem dla niego była informacja uzyskana od obrońcy o zarządzeniu o odmowie przyjęcia kasacji. W świetle przesłanego do skazanego pisma nie powinno być to dla niego zaskoczenie. Dodatkowo już tylko zauważyć można, że z akt sprawy wynika, że skazany był 3

23 aktywny w toku postępowania, wykazując znajomość przepisów procesowych. W materiałach sprawy brak podstaw do uznania, że z przyczyn obiektywnych, niezależnych od skazanego doszło do uchybienia terminu. Nie wskazuje ich również sam skazany.

24 W tym stanie rzeczy zaskarżone postanowienie jest w pełni zasadne i należało orzec o utrzymaniu go w mocy.