Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 grudnia 2013 r., V KZ 78/13

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 grudnia 2013 r., V KZ 78/13

Tekst

1 Sygn. akt V KZ 78/13

POSTANOWIENIE

2 Dnia 5 grudnia 2013 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Michał Laskowski

5 w sprawie A. B.

6 skazanego z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k.

7 po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu

8 w dniu 5 grudnia 2013 r.,

9 zażalenia skazanego

10 na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego IV Wydziału Karnego Sądu Okręgowego w Ś. z dnia 5 września 2013 r.,

11 o odmowie przyjęcia kasacji od wyroku Sądu Okręgowego w Ś.

12 z dnia 19 marca 2013 r.,

13 p o s t a n o w i ł

14 na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 466 § 1 i 2 k.p.k.

15 utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

Uzasadnienie

16 Sąd Rejonowy w Ś., wyrokiem z dnia 15 listopada 2012 r., uznał A. B. za winnego przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i skazał go na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności. Obrońca z urzędu A. B. wniosła apelację od tego wyroku. Sąd Okręgowy w Ś. wydał w dniu 19 marca 2013 r. wyrok, utrzymując w mocy zaskarżony wyrok Sądu w Ś. W dniu 2 kwietnia 2013 r. skazany złożył w Sądzie Okręgowym wniosek o przesłanie mu wyroku z dnia19 marca 2013 r. wraz z uzasadnieniem. Skazanemu ustanowiono obrońcę z urzędu do ewentualnego sporządzenia kasacji. Obrońca ta poinformowała Sąd Okręgowy o braku podstaw 2

17 do wniesienia kasacji, załączając do informacji opinię w tej sprawie. Pisma te wpłynęły do sądu w dniu 15 kwietnia 2013 r.

18 Sąd Okręgowy, pismem z dnia 25 kwietnia 2013 r. poinformował skazanego o opinii obrońcy z urzędu oraz o tym, że w terminie 30 dni liczonych od dnia następnego po dniu doręczenia powiadomienia kasację od wyroku może wnieść ustanowiony przez skazanego obrońca z wyboru (k. 937 akt). Pismo to skazany odebrał w dniu 2 maja 2013 r. (k. 928). W dniu 28 maja 2013 r. do sądu wpłynęła kasacja sporządzona przez skazanego. Zarządzeniem z dnia 10 czerwca 2013 r. odmówiono jej przyjęcia. Po rozpoznaniu zażalenia skazanego Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2013 r., sygn. V KZ 54/13, uchylił zaskarżone zarządzenie i przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania z powodu wystąpienia bezwzględnej przesłanki odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 1 k.p.k. (w sprawie orzekał sędzia podlegający wyłączeniu).

19 W dniu 1 lipca 2013 r. skazany ustanowił obrońcę z wyboru w celu sporządzenia i wniesienia kasacji. W dniu 2 sierpnia 2013 r. do sądu wpłynęła kasacja obrońcy A. B. (wysłana w dniu 31 lipca 2013 r. – data stempla pocztowego k. 978), a w dniu 24 września 2013 r. do sądu wpłynął wniosek skazanego o przywrócenie terminu do wniesienia kasacji. Postanowieniem z dnia 10 października 2013 r. odmówiono skazanemu przywrócenia terminu do wniesienia kasacji.

20 Zaskarżonym zarządzeniem odmówiono przyjęcia kasacji, jako złożonej po terminie. W zarządzeniu tym błędnie określono datę wyroku, którego dotyczy kasacja. Skazany w złożonym zażaleniu powołuje się na wskazane wyżej postanowienie Sądu Najwyższego, które zapadło w tej sprawie i kwestionuje możliwość sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w zarządzeniu, które stanowiło przedmiot ówczesnego rozpoznania. Skazany, wskazując nadto na błąd w określeniu daty wyroku w zaskarżonym zarządzeniu z dnia 5 września 2013 r., wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia w całości.

21 Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

22 Zażalenie nie jest zasadne. Skazany został poinformowany przez sąd, w jakim terminie i przez kogo może być wniesiona kasacja w jego sprawie (pismo z dnia 25 kwietnia 2013 r., k. 937). Od dnia doręczenia mu tego pisma biegł 30- 3

23 dniowy termin do wniesienia kasacji. Upłynął w dniu 3 czerwca 2013 r. Tymczasem kasacja ustanowionego przez skazanego obrońcy wysłana została do sądu znacznie później bo w dniu 31 lipca 2013 r. Uznać trzeba, że bez znaczenia dla prawidłowości zaskarżonego zarządzenia miał fakt wniesienia przez skazanego osobiście sporządzonej przez niego kasacji i postępowanie, które związane było z tym pismem. Dla zasadności zaskarżonego zarządzenia nie miała również znaczenia omyłka co do daty wydania przedmiotowego wyroku.

24 W tym stanie rzeczy zaskarżone zarządzenie jest w pełni zasadne i należało orzec o utrzymaniu go w mocy.