Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 listopada 2012 r., V KZ 70/12

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 listopada 2012 r., V KZ 70/12

Tekst

1 Sygn. akt V KZ 70/12

POSTANOWIENIE

2 Dnia 22 listopada 2012 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Kazimierz Klugiewicz

5 w sprawie M. J.

6 skazanego z art. 286 § 1 k.k.

7 po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu

8 w dniu 22 listopada 2012 r.,

9 zażalenia skazanego

10 na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału Karnego-Odwoławczego Sądu Okręgowego

11 z dnia 31 sierpnia 2012 r., o odmowie przyjęcia kasacji, p o s t a no w i ł:

12 uchylić zaskarżone zarządzenie i sprawę przekazać Prezesowi Sądu Okręgowego do ponownego rozpoznania.

Uzasadnienie

13 Zaskarżonym zarządzeniem, na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 526 § 2 k.p.k. i art. 120 § 2 k.p.k., odmówiono przyjęcia kasacji własnej skazanego M. J. z dnia 14 maja 2012 r., od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 8 maja 2012 r., albowiem nie został uzupełniony brak formalny kasacji w postaci „podpisania jej bądź sporządzenia przez adwokata”.

14 W uzasadnieniu tego zarządzenia wskazano, że zgodnie z przepisem art.

15 526 § 2 k.p.k. kasacja, jeżeli nie pochodzi od prokuratora powinna być sporządzona i podpisana przez adwokata. W celu sporządzenia kasacji, zgodnie z tymi wymogami, przyznano skazanemu obrońcę z urzędu w osobie adwokata, który w oświadczeniu z dnia 10 lipca 2012 r. stwierdził brak podstaw do sporządzenia bądź podpisania kasacji w przedmiotowej sprawie. Odpis tej opinii doręczono skazanemu 2

16 i wezwano go do uzupełnienia braków formalnych kasacji własnej, w terminie 30 dni, poprzez sporządzenie jej i podpisanie przez adwokata. W zakreślonym terminie skazany nie uzupełnił braków formalnych swojej kasacji i w tej sytuacji należało odmówić jej przyjęcia.

17 W złożonym zażaleniu skazany podał jedynie co następuje: „zaskarżam odmowę przyjęcia apelacji. Proszę o wyznaczenie obrońcy z urzędu i nie wzywanie mnie na sprawę”.

18 Sąd Najwyższy rozważył, co następuje:

19 Zażalenie skazanego M .J. jest zasadne.

20 W pierwszej kolejności należy przypomnieć, że w razie stwierdzenia braku formalnego pisma procesowego polegającego m.in. na tym, że pismo objęte przymusem adwokacko-radcowskim nie zostało sporządzone i podpisane przez adwokata lub radcę prawnego, wzywa się osobę od której takie pismo pochodzi do uzupełnienia tegoż braku, ze wskazaniem, na czym brak ten polega i w jaki sposób powinien on zostać uzupełniony. Ponadto, co istotne, niezbędnym elementem, który towarzyszyć powinien wezwaniu, jest również pouczenie o skutku (rygorze) jaki wywołuje nieuzupełnienie braku w terminie

21 Brak pouczenia, o którym mowa w art. 120 § 2 zdanie drugie k.p.k., należy traktować jak brak pouczenia uczestnika postępowania o ciążących obowiązkach i przysługujących uprawnieniach, w związku z czym brak ten - stosownie do treści art. 16 § 1 k.p.k. - nie może wywoływać ujemnych skutków procesowych (zob.

22 postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 lipca 2005 r., V KZ 27/05, OSNKW 2005/10/101). W takiej zaś sytuacji nie jest możliwe uznanie pisma za bezskuteczne czy też odmówienie przyjęcia środka odwoławczego, a należy ponownie wezwać stronę do uzupełnienia braku wraz z jednoczesnym pouczeniem o skutkach jego nieuzupełnienia w terminie.

23 W przedmiotowej sprawie, jak wynika z akt, skazanemu został przesłany odpis oświadczenia obrońcy z urzędu wraz z następującym stwierdzeniem:

24 „jednocześnie Sąd informuje, iż w związku z treścią oświadczenia Pana obrońcy z urzędu z dnia 10 lipca 2012 roku może Pan w terminie 30 dni od otrzymania niniejszego pisma wnieść kasację od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 8 maja 2012 roku sygnatura akt /…/, z tym iż kasacja musi być sporządzona i podpisana przez adwokata (art. 525 § 2 k.p.k.)”.

25 3

26 Z powyższego pisma żadna miarą nie sposób wywodzić, że skazany M. J.

27 został wezwany do uzupełnienia braku formalnego kasacji poprzez jej sporządzenie i podpisanie przez adwokata, ani tym bardziej pouczony o skutkach niedopełnienia tego obowiązku.

28 Jedynie na marginesie należy wskazać, że w samej treści zaskarżonego zarządzenia całkowicie błędnie – bo wbrew treści art. 526 § 2 k.p.k. – wskazano, że odmowa przyjęcia kasacji nastąpiła z „uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych kasacji poprzez podpisanie jej bądź sporządzenie przez adwokata”. Oczywistym bowiem jest, że kasacja musi być nie tylko podpisana, ale i sporządzona przez obrońcę lub pełnomocnika będącego adwokatem albo radcą prawnym. Przepisy art. 84 § 3 k.p.k. oraz art. 526 § 2 k.p.k. mówią wyraźnie "o sporządzeniu i podpisaniu" kasacji przez obrońcę, a więc to on ma ją zarówno napisać jak i podpisać. Samo podpisanie się adwokata z urzędu pod skargą sporządzoną przez stronę nie spełnia powyższego wymogu i nie czyni tym samym kasacji prawnie skuteczną (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 grudnia 2010 r., IV KZ 73/10, R-OSNKW 2010/1/2532) .

29 Mając zatem powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia.