Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 października 2026 r., V KK 236/26

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 października 2026 r., V KK 236/26

Sentencja

POSTANOWIENIE

1 Dnia 6 października 2026 r.

2 Sąd Najwyższy w składzie:

3 SSN Antoni Bojańczyk

4 po rozpoznaniu w dniu 6 października 2026 r.

5 w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron (art. 531 § 3 k.p.k.) sprawy R.L. uniewinnionego od zarzutu popełnienia czynu z art. 288 § 1 k.k., z powodu kasacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego od wyroku Sądu Okręgowego w Bydgoszczy z dnia 2 grudnia 2025 r., sygn. IV Ka 977/25, zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Żninie z dnia 2 czerwca 2025 r., sygn. II K 235/24, na podstawie art. 432 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k. i art. 531 § 1 zd. drugie i § 3 k.p.k. oraz art. 527 § 4 k.p.k., wobec cofnięcia nadzwyczajnego środka zaskarżenia przez oskarżyciela posiłkowego postanowił:

1. kasację pozostawić bez rozpoznania;

2. zwrócić pełnomocnikowi oskarżyciela posiłkowego M.K. – r. pr.

8 M.F. uiszczoną opłatę od kasacji w kwocie 450 (czterysta pięćdziesiąt) zł;

3. zwolnić oskarżyciela posiłkowego od wydatków postępowania kasacyjnego i obciążyć nimi Skarb Państwa.

Uzasadnienie

10 Pismem z dnia 21 maja 2026 r. (k. 15-16), które wpłynęło do Sądu Najwyższego w dniu 10 czerwca 2026 r. (k. 1) wraz z kasacją, pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego M.K. – r. pr. M.F. oświadczył, że cofa kasację wniesioną w imieniu oskarżyciela posiłkowego od wyroku Sądu Okręgowego w Bydgoszczy z dnia 2 grudnia 2025 r., sygn. IV Ka 977/25, zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Żninie z dnia 2 czerwca 2025 r., sygn. II K 235/24. Zaznaczył, że cofnięcie kasacji obejmuje całość wniesionego nadzwyczajnego środka zaskarżenia, wszystkie zawarte w nim zarzuty, wnioski oraz wnioski akcesoryjne. W związku z powyższym wniósł o pozostawienie cofniętej kasacji bez rozpoznania, zwrot uiszczonej opłaty od kasacji w kwocie 450 zł na wskazany rachunek bankowy i doręczenie odpisu postanowienia w przedmiocie cofnięcia kasacji pełnomocnikowi oskarżyciela posiłkowego na adres wskazany w petitum pisma. Równocześnie oświadczył, że cofnięcie kasacji następuje za wiedzą i zgodą jego mocodawcy, oskarżyciela posiłkowego M.K., złożoną w formie pisemnego oświadczenia, załączoną do pisma (k. 17). Osobiste oświadczenie M.K. stanowi jego pisemną zgodę na dokonanie ww. czynności.

11 Wobec skutecznego cofnięcia kasacji oraz niestwierdzenia przyczyn, o jakich mowa w art. 439 k.p.k., zgodnie z brzmieniem przepisów art. 432 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k. w zw. z art. 531 § 1 zd. drugie i § 3 k.p.k. nadzwyczajny środek zaskarżenia pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego należało pozostawić bez rozpoznania na posiedzeniu bez udziału stron — wobec złożenia przez oskarżyciela posiłkowego oświadczenia o jego cofnięciu.

12 Konsekwencją tej decyzji jest również decyzja o zwrocie opłaty od kasacji zgodnie z treścią art. 527 § 4 k.p.k.

13 Jednocześnie, kierując się względami słuszności, o których stanowi art. 624 § 1 k.p.k., Sąd Najwyższy zwolnił oskarżyciela posiłkowego od wydatków postępowania kasacyjnego i obciążył nimi Skarb Państwa.

14 SSN Antoni Bojańczyk