Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 stycznia 2018 r., V CZ 93/17

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 stycznia 2018 r., V CZ 93/17

Sentencja

POSTANOWIENIE

1 Dnia 18 stycznia 2018 r.

2 Sąd Najwyższy w składzie:

3 SSN Marta Romańska (przewodniczący)

4 SSN Marian Kocon (sprawozdawca)

5 SSN Krzysztof Pietrzykowski

6 w sprawie z powództwa G. S.A. w K. przeciwko P. M. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 stycznia 2018 r., zażalenia strony powodowej na wyrok Sądu Okręgowego w K. z dnia 15 września 2017 r., sygn. akt XIX Ga (…), uchyla zaskarżony wyrok.

Uzasadnienie

7 Wyrokiem z dnia 15 września 2017r. Sąd Okręgowy w K. uchylił wyrok Sądu Rejonowego w B. z dnia 19 maja 2016 r., w sprawie z powództwa G. spółki akcyjnej w K. przeciwko P. M., o zapłatę.

8 Orzeczenie zaskarżyła powódka, wnosząc o uchylenie wyroku Sądu Okręgowego.

9 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

10 Zgodnie z art. 386 § 4 k.p.c., poza wypadkami określonymi w § 2 i 3, sąd drugiej instancji może uchylić zaskarżony wyrok i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania tylko w razie nierozpoznania przez sąd pierwszej instancji istoty sprawy albo gdy wydanie wyroku wymaga przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości. Treść omawianych przepisów wskazuje, że możliwość uchylenia wyroku przez sąd drugiej instancji została ograniczona wyłącznie do sytuacji wyczerpująco w tych przepisach wymienionych. Oznacza to, że nie ma podstawy do dokonywania wykładni rozszerzającej przesłanki „nierozpoznania istoty sprawy" (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 grudnia 2012 r., II CZ 141/12, niepubl., postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 marca 2013 r., II CZ 193/12, niepubl.).

11 Orzecznictwo Sądu Najwyższego jednolicie przyjmuje, że nierozpoznanie istoty sprawy w rozumieniu art. 386 § 4 k.p.c. występuje wtedy, gdy sąd pierwszej instancji zaniechał zbadania materialnej podstawy żądania pozwu lub zarzutów merytorycznych przeciwstawionych zgłoszonemu roszczeniu. W rozważanej sprawie taka sytuacja nie występuje Sąd Okręgowy wskazał jedynie na brak przeprowadzenia pełnego postępowania dowodowego, w szczególności zaś na zaniechanie przeprowadzenie dowodów zgłoszonych przez pozwanego w sprzeciwie od nakazu zapłaty (dowód z ksiąg rachunkowych, opinia biegłego z zakresu księgowości). Tymczasem Sąd Rejonowy przeprowadził dowody, które uznał za istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, dokonał też szczegółowej oceny kwestii prawnych pojawiających się w sprawie. Odmienna ocena Sądu Okręgowego i podkreślenie przez ten Sąd konieczności uzupełnienia postępowania dowodowego nie uzasadnia uchylenia wyroku Sądu Rejonowego na podstawie art. 386 § 4 k.p.c. Wskazane przez Sąd Okręgowy braki w zakresie dowodów, w systemie apelacji pełnej powinny być załatwiane bezpośrednio w postępowaniu apelacyjnym.

12 Z tych względów Sąd Najwyższy postanowił jak wyżej.