Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 stycznia 2011 r., V CZ 90/10

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 stycznia 2011 r., V CZ 90/10

Tekst

1 Sygn. akt V CZ 90/10

POSTANOWIENIE

2 Dnia 19 stycznia 2011 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Antoni Górski (przewodniczący, sprawozdawca)

5 SSN Irena Gromska-Szuster

6 SSA Maria Szulc

7 w sprawie z powództwa A. K.

8 przeciwko Syndykowi Masy Upadłości KWK „Niwka-Modrzejów” Sp. z o.o.

9 w upadłości w S. i Holdingowi Węglowemu S.A. w K.

10 o wydanie,

11 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 stycznia 2011 r.,

12 zażalenia strony pozwanej Holdingu Węglowego S.A. w K. na pkt 3 wyroku Sądu Apelacyjnego

13 z dnia 10 lipca 2009 r.,

14 oddala zażalenie.

Uzasadnienie

15 2

16 Wyrokiem z dnia 10 lipca 2009 r. Sąd Apelacyjny w sprawie z powództwa A. K. przeciwko Syndykowi Masy Upadłości KWK „Niwka-Modrzejów” Sp. z o.o. w upadłości w S. i Holdingowi Węglowemu S.A. w K., na skutek apelacji pozwanej Holdingu Węglowego S.A. w K., zmienił wyrok Sądu Okręgowego z dnia 20 grudnia 2007 r., w pkt 1 w ten sposób, że wykonanie przez pozwanego obowiązku wydania nieruchomości uzależnił od jednoczesnego spełnienia przez powoda na rzecz pozwanego świadczenia z tytułu nakładów na nieruchomość w kwocie 1.029.550 zł, zaś w pkt 3 w ten sposób, że zasądzoną kwotę 600 zł obniżył do kwoty 300 zł, natomiast kwotę 29.565 zł obniżył do kwoty 14.782,50 zł. W pozostałym zakresie apelację oddalił. Koszty postępowania apelacyjnego między stronami zostały zniesione. Na rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażalenie wniosła strona pozwana –Holding Węglowy S.A. w K. Zdaniem skarżącej wzajemne zniesienie kosztów możliwe jest tylko w razie częściowego uwzględnienia żądań, co jej zdaniem, nie miało miejsca.

17 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

18 Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

19 Zgodnie z art. 98 § 1 k.p.c., strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony. Powołany przepis ustanawia dwie zasady rozstrzygania o kosztach procesu, tj. zasadę odpowiedzialności za wynik procesu oraz zasadę orzekania o zwrocie kosztów niezbędnych i celowych.

20 Natomiast zgodnie z art. 100 k.p.c. w razie częściowego tylko uwzględnienia żądań koszty będą wzajemnie zniesione lub stosunkowo rozdzielone. Przy stosunkowym rozdzieleniu kosztów procesu należy ocenić ostateczny wynik sprawy, a więc porównać roszczenia dochodzone z uwzględnionymi. O kosztach postępowania apelacyjnego orzeka się stosownie do wyniku tego postępowania, ponieważ postępowanie strony przed sądem pierwszej instancji nie może mieć rozstrzygającego znaczenia przy orzekaniu o kosztach procesu przed sądem drugiej instancji (postanowienie SN z dnia 24 listopada 2009 r., V CZ 53/09, 3

21 niepubl.; postanowienie SN z dnia 22 kwietnia 2010 r., V CZ 27/10, niepubl., postanowienie SN z dnia 15 października 2010 r., V CZ 63/10, niepubl.). Reguła zawarta w art. 100 k.p.c. wymaga wprawdzie dokonania oceny ostatecznego wyniku sprawy, lecz podlega dyskrecjonalnej ocenie sędziowskiej. Sąd Apelacyjny stwierdził, że obie strony w postępowaniu apelacyjnym częściowo wygrały i częściowo przegrały ten etap procesu w rozumieniu art. 98 k.p.c. Apelujący pozwany domagał się zmiany zaskarżonego orzeczenia i oddalenia powództwa, a także zgłosił żądanie uchylenia wyroku i umorzenia postępowania. W tym zakresie uznany został za stronę przegrywającą. Z kolei uwzględnienie apelacji w odniesieniu do zarzutu zatrzymania sprawiło, że w tej części Sąd uznał powoda za podmiot przegrywający ten etap postępowania. Analiza uzasadnienia Sądu Apelacyjnego przekonuje, że zasada przyjęta przez ten Sąd mieści się w dyspozycji omawianego przepisu.

22 Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy na podstawie art. 3941 § 3 w zw. z art.

23 39814

24 k.p.c. zażalenie oddalił.