Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 stycznia 2013 r., V CZ 82/12

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 stycznia 2013 r., V CZ 82/12

Tekst

1 Sygn. akt V CZ 82/12

POSTANOWIENIE

2 Dnia 30 stycznia 2013 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Marian Kocon (przewodniczący)

5 SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

6 SSN Maria Szulc (sprawozdawca)

7 w sprawie z powództwa P. I. S.A. w T. przeciwko L. R.

8 o zapłatę,

9 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 stycznia 2013 r.,

10 zażalenia strony powodowej na postanowienie o kosztach procesu zawarte w punkcie 2 wyroku Sądu Okręgowego

11 z dnia 23 marca 2012 r.,

12 oddala zażalenie.

Uzasadnienie

13 2

14 Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy zasądził od powódki na rzecz pozwanej kwotę 2436,50 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego na podstawie art. 98 k.p.c. oraz § 6 pkt 6 i § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).

15 W zażaleniu na to postanowienie powódka zarzuciła naruszenie art. 98 § 1 i § 3 k.p.c. oraz art. 99 k.p.c. w zw. z § 6 pkt 6 i § 1 2 ust. 1 pkt 1 przywołanego wyżej rozporządzenia przez ich błędne zastosowanie oraz art. 328 § 2 k.p.c. przez niewskazanie okoliczności, które miały wpływ na zasądzenie kosztów postępowania apelacyjnego na rzecz pozwanej. Wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia i zasądzenie na rzecz pozwanej z tego tytułu kwoty 1.800 zł oraz zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

16 Zgodnie z art. 98 § 1 k.p.c. strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). Paragrafy drugi i trzeci tego przepisu precyzują pojęcie niezbędnych kosztów procesu uzależniając ich zakres od tego, czy strona występuje w procesie osobiście, czy jest reprezentowana przez adwokata. W tym drugim wypadku koszty niezbędne (i celowe) stanowi wynagrodzenie, ograniczone do stawek określonych w odrębnych przepisach, wydatki jednego adwokata, koszty sądowe i koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Wobec treści § 2 przyznającego wprost stronie występującej osobiście prawo zaliczenia kosztów przejazdu do sądu do niezbędnych kosztów procesu, istniały rozbieżności w orzecznictwie odnośnie do zagadnienia, czy koszty przejazdu adwokata mieszczą się w pojęciu „wydatki” zawartym w § 3 omawianego przepisu. W aktualnym orzecznictwie Sądu Najwyższego przeważa stanowisko, które podziela Sąd Najwyższy w niniejszym składzie, że strona przegrywająca sprawę jest obowiązana zwrócić przeciwnikowi zastępowanemu przez pełnomocnika będącego adwokatem koszty jego przejazdu do sądu, jeżeli w okolicznościach sprawy były one niezbędne do celowego 3

17 dochodzenia praw i celowej obrony (uchwała Sądu Najwyższego z dnia 18 lipca 2012, III CZP 33/12, Biul. SN 2012/7/8, G.Prawna 2012/143/7). Skarżący kwestionuje postanowienie Sądu w części dotyczącej zasądzonych kosztów przejazdu i aczkolwiek ma rację, że Sąd Okręgowy nie odniósł się w uzasadnieniu postanowienia do tej części rozstrzygnięcia, to uchybienie to nie ma wpływu na ocenę zasadności zażalenia. Na rozprawie przed Sądem Okręgowym była rozpoznawana apelacja powódki i stawiennictwo przed tym Sądem pełnomocnika pozwanej było uzasadnione z punktu widzenia obrony jej praw. Skoro zaś przed Sądem odwoławczym i w zażaleniu nie została zakwestionowana wysokość kosztów dojazdu pełnomocnika z B. do G., prawidłowość rozstrzygnięcia w tym zakresie nie budzi wątpliwości.

18 Wobec bezzasadności zarzutów podniesionych w zażaleniu orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 3941

19 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39821

20 k.p.c. w zw. z art.

21 39814

22 k.p.c.