Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 lipca 2011 r., V CZ 38/11

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 lipca 2011 r., V CZ 38/11

Tekst

1 Sygn. akt V CZ 38/11

POSTANOWIENIE

2 Dnia 21 lipca 2011 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Marta Romańska

5 SSN Katarzyna Tyczka-Rote

6 w sprawie z wniosku I. P.

7 przy uczestnictwie E. K.

8 o zniesienie współwłasności nieruchomości,

9 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 lipca 2011 r.,

10 zażalenia uczestnika postępowania na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 2 marca 2011 r.,

11 oddala zażalenie.

Uzasadnienie

12 2

13 Postanowieniem z dnia 2 marca 2011 r. Sąd Okręgowy odrzucił skargę kasacyjną uczestnika postępowania jako niedopuszczalną z uwagi na podaną wartość zaskarżenia kasacyjnego (art. 3986

14 § 2 k.p.c. w związku z art. 13 § 2

15 k.p.c.). W sprawie o zniesienie współwłasności określona została mianowicie kwotą 50.000 zł.

16 W zażaleniu uczestnik wniósł o uchylenie tego postanowienia. Nie kwestionując podanej wartości zaskarżenia, wyraził pogląd, że art. 5191 § 4 pkt 4

17 k.p.c. należy rozumieć w ten sposób, że niedopuszczalność skargi kasacyjnej ze względu na wartość zaskarżenia poniżej 150.000 zł dotyczy tylko sytuacji, w której zniesienie współwłasności połączone jest z działem spadku.

18 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

19 Zażalenie jest oczywiście bezzasadne.

20 Przedstawiony w zażaleniu pogląd prawny nie ma jakiegokolwiek uzasadnienia w art. 519 § 4 pkt 4 k.p.c., określającym wartość „dopuszczalnego” zaskarżenia kasacyjnego w sprawach o zniesienie współwłasności i dział spadku. Podana w nim wartość zaskarżenia (150.000 zł) dotyczy obu tych rodzajów spraw. Takie odczytanie przepisu nigdy nie budziło wątpliwości.

21 Należało w konsekwencji oddalić zażalenie (art. 39814 k.p.c. w związku

22 z art. 3941

23 § 3 k.p.c.).