Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 maja 2010 r., V CZ 32/10

Sąd
Sąd Najwyższy
Sygnatura
V CZ 32/10
Data
Forma
Postanowienie
Źródło
SAOS: System Analizy Orzeczeń Sądowych (ICM UW), dokument u źródła

Tekst

1 Sygn. akt V CZ 32/10

POSTANOWIENIE

2 Dnia 20 maja 2010 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Antoni Górski

5 SSN Hubert Wrzeszcz

6 w sprawie z wniosku A. S.

7 przy uczestnictwie T. S.

8 o podział majątku wspólnego,

9 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 maja 2010 r., zażalenia wnioskodawczyni na postanowienia Sądu Okręgowego w L. z dnia 3 marca 2010 r. oraz z dnia 9 marca 2010 r., sygn. akt II Ca (...) [WSC (…)], oddala zażalenie.

Uzasadnienie

10 Postanowieniem z dnia 9 marca 2010 r. Sąd Okręgowy w L. odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawczyni jako niedopuszczalną (art. 3986 § 2 k.p.c. w związku z art.

11 13 § 2 k.p.c. oraz art. 5191

12 § 2 k.p.c.). Ustalił mianowicie, że wartość przedmiotu zaskarżenia kasacyjnego wynosi 37.561,14 zł, a w sprawach o podział majątku dorobkowego nie może być niższa niż 150.000 zł.

13 W zażaleniu wnioskodawczyni zarzuciła, że wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi w rzeczywistości 311.563,36 zł i taką wielkość wskazała w skardze kasacyjnej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

14 Zażalenie jest bezzasadne.

15 2

16 W apelacji wnioskodawczyni zaskarżyła postanowienie Sądu Rejonowego o podziale majątku wspólnego tylko w części orzekającej o dopłacie w wysokości 38.860,74 zł i kwota ta stanowiła niewątpliwie wartość zaskarżenia apelacyjnego, ponad którą nie może wykraczać wartość zaskarżenia kasacyjnego. Ta z kolei była jeszcze niższa, ponieważ Sąd Okręgowy uwzględnił częściowo apelację wnioskodawczyni, obniżając zasądzoną od niej spłatę do kwoty 37.561,14 zł. Zasadnie więc Sąd Okręgowy określił wartość zaskarżenia kasacyjnego w rozmiarze 37.561,14 zł. Zażalenie nie zawiera żadnych argumentów, które by mogły podważyć trafne stanowisko Sądu II instancji. Należało je w konsekwencji oddalić (art. 39814 k.p.c. w

17 związku z art. 3941

18 § 3 k.p.c.).

Powołane przepisy