Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2007 r., V CZ 3/07

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2007 r., V CZ 3/07

Tekst

1 Sygn. akt V CZ 3/07

POSTANOWIENIE

2 Dnia 28 lutego 2007 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Irena Gromska-Szuster (przewodniczący)

5 SSN Jan Górowski

6 SSN Grzegorz Misiurek (sprawozdawca)

7 w sprawie z powództwa "I." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w N.

8 przeciwko "G." Spółce Akcyjnej w W.

9 o nakazanie,

10 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

11 w Izbie Cywilnej w dniu 28 lutego 2007 r.,

12 zażalenia strony pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 7 listopada 2006 r.,

13 oddala zażalenie.

14 2

Uzasadnienie

15 Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 7 listopada 2006 r. odrzucił skargę pozwanej G. Spółki Akcyjnej o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 27 lipca 2006 r. z powodu jej nieopłacenia opłatą stałą w wysokości 600 zł.

16 W zażaleniu na to postanowienie pozwana G. Spółka Akcyjna wniosła o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu.

17 Sąd Najwyższy zważył co następuje:

18 W przedmiotowej sprawie skarżąca domagała się stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w części rozstrzygającej o roszczeniach o charakterze niemajątkowym zgłoszonych wobec dokonania czynu nieuczciwej konkurencji, tj. o żądaniach zaniechania niedozwolonych działań i nakazanie złożenia oświadczenia przepraszającego.

19 Zgodnie art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz. 1398 ze zm.; dalej: „u.k.s.c.” ) przepisy przewidujące pobranie opłaty od pozwu stosuje się również do opłaty od skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.

20 Stosownie zaś do treści art. 26 ust. 1 pkt 6 u.k.s.c. od roszczeń o ochronę praw niemajątkowych naruszonych lub zagrożonych czynami nieuczciwej konkurencji pobiera się opłatę stałą w wysokości 600 zł.

21 Skutki nieuiszczenia opłat od środków odwoławczych i środków zaskarżenia wnoszonych przez profesjonalnych pełnomocników określa - wbrew odmiennym twierdzeniom skarżącej - art. 1302

22 § 3 k.p.c. Przepis ten stanowi, że sąd odrzuca

23 bez wezwania o uiszczenie opłaty pismo wniesione przez adwokata, radcę prawnego lub rzecznika patentowego środki odwoławcze lub środki zaskarżenia (apelację, zażalenie, skargę kasacyjną, skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, sprzeciw od wyroku zaocznego, zarzuty od 3

24 nakazu zapłaty, skargę na orzeczenie referendarza sądowego) podlegające opłacie w wysokości stałej lub stosunkowej obliczonej od wskazanej przez stronę wartości przedmiotu zaskarżenia. W świetle powyższego unormowania nie ulega wątpliwości, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia opłacona przez stronę reprezentowaną przez profesjonalnego pełnomocnika w niższej wysokości niż wymagana przez przepisy ustawy podlega odrzuceniu - jak słusznie przyjął Sąd Apelacyjny - bez wzywania o uzupełnienie brakującej kwoty.

25 Z podanych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w zw. z art.

26 3941

27 § 3 k.p.c. oddalił zażalenie.

28 jc