Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 kwietnia 2005 r., V CZ 25/05

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 kwietnia 2005 r., V CZ 25/05

Tekst

1 Sygn. akt V CZ 25/05

POSTANOWIENIE

2 Dnia 29 kwietnia 2005 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Józef Frąckowiak (przewodniczący, sprawozdawca)

5 SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

6 SSA Andrzej Struzik

7 w sprawie z powództwa Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego w W.

8 przeciwko J. D. i M. D.

9 o zapłatę,

10 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 kwietnia 2005 r., zażaleń pozwanych na postanowienie Sądu Okręgowego w J. z dnia 5 listopada 2004 r. oraz z dnia 5 stycznia 2005 r., sygn. akt II Ca (…),

11 odrzuca zażalenia.

Uzasadnienie

12 Sąd Okręgowy w J. postanowieniem z dnia 5 stycznia 2005 r. oddalił wniosek pozwanych J. D. i M. D. o sprostowanie postanowienia tego Sądu z dnia 5 listopada 2004 r. oraz odrzucił zażalenie pozwanych na postanowienie Sądu Okręgowego w J. z dnia 5 listopada 2004 r. Na to postanowieni zażalenie wnieśli pozwani reprezentowani przez D. D., zarzucając naruszenie szeregu przepisów Konstytucji RP oraz Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności oraz Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych, a także naruszenie przepisów kodeksu postępowania cywilnego i innych ustaw.

13 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

14 Zażalenie pozwanych zostało sporządzone przez osobę nie spełniającą wymogów przewidzianych przez art. 87 k.p.c., którego treść została ustalona ustawą z dnia 2 lipca 2004 r. o zmianie ustawy - kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych 2

15 innych ustaw (Dz. U. Nr 172, poz. 1804) oraz ustawą z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2005 r. Nr 13, poz. 98). W tej sytuacji zażalenie pozwanych jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu.

16 Zgodnie z art. 178 Konstytucji sędziowie podlegają Konstytucji oraz ustawom. Dopóki więc przepis art. 87 k.p.c. nie zostanie uznany za niezgodny z Konstytucją, musi on być brany pod uwagę, przy orzekaniu o dopuszczalności zażaleń do Sądu Najwyższego. Sąd Najwyższy w obecnym składzie nie dostrzega też sprzeczności tego przepisu z Konstytucją zważywszy, że postępowanie przed Sądem Najwyższym, ze względu na zadania jakie dla Sądu Najwyższego przewiduje Konstytucja (art. 183), może przewidywać specjalne wymogi, co nie narusza przewidzianych w niej gwarancji, służących ochronie wolności i praw, w szczególności prawa do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy w co najmniej dwuinstancyjnym postępowaniu sądowym (art. 45 i 176 ust. 1 Konstytucji).

17 Mając na uwadze powyższe względy. Sąd Najwyższy na podstawie art. 373 k.p.c. w związku z art. 39821

18 k.p.c. i art. 3941

19 § 3 k.p.c. oraz art. 3 ustawy z dnia 22 grudnia

20 2004 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2005 r. Nr 13, poz. 98), orzekł jak w sentencji.