Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 maja 2008 r., V CZ 24/08

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 maja 2008 r., V CZ 24/08

Tekst

1 Sygn. akt V CZ 24/08

POSTANOWIENIE

2 Dnia 8 maja 2008 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca)

5 SSN Mirosław Bączyk

6 SSN Antoni Górski

7 w sprawie z powództwa M. S.

8 przeciwko E.(...) Koncernowi Energetycznemu S.A. w W. - - Oddziałowi w W. o zapłatę,

9 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 maja 2008 r., zażalenia powódki M. S. na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 11 marca 2008 r., sygn. akt I ACa (…),

10 oddala zażalenie.

Uzasadnienie

11 Skarga kasacyjna powódki, wniesiona przez adwokata, nie została opłacona. W skardze tej był zamieszczony wniosek skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 11 marca 2008 r. Sąd Apelacyjny umorzył postępowanie wywołane wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych oraz odrzucił skargę kasacyjną.

12 Sąd stwierdził, że wniosek powódki o zwolnienie od kosztów sądowych jest bezprzedmiotowy, ponieważ skarżąca została zwolniona już w całości od kosztów w tym postępowaniu. Istniał natomiast obowiązek uiszczenia przez stronę zwolnioną opłaty podstawowej, który nie został spełniony, ze skutkiem przewidzianym w art. 3986 § 2

13 k.p.c.

14 2

15 W zażaleniu powódka wniosła o uchylenie tego postanowienia, wyrażając w szczególności pogląd, że zwolnienie strony od kosztów sądowych przed sądem powszechnym nie rozciąga się na postępowanie kasacyjne.

16 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

17 Nowa treść art. 100 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz. 1398 ze zm., dalej „u.k.s.c.”), ukształtowana przez ustawę zmieniającą z dnia 14 grudnia 2006 r. (Dz. U. z 2007 r. Nr 21, poz. 123), zmarginalizowała znaczenie opłaty podstawowej (po uchyleniu art. 14 ust. 2 u.k.s.c.). Nowelizacja ta ma jednak zastosowanie tylko do spraw wszczętych od dnia 10 marca 2007 r. (zob. art. 2 ustawy nowelizującej), co oznacza, że w rozpoznawanej sprawie mają zastosowanie przepisy dotychczasowe. Trafnie więc Sąd Apelacyjny stwierdził, że skarga kasacyjna całkowicie zwolnionej od kosztów sądowych powódki podlegała opłacie podstawowej (30 zł), a skutkiem nieuiszczenia opłaty przez profesjonalnego pełnomocnika było odrzucenie nieopłaconego pisma procesowego (art. 1302 § 3 k.p.c. i

18 art. 3986

19 § 2 k.p.c.).

20 Zaskarżone postanowienie opiera się na założeniu, iż zwolnienie od kosztów sądowych udzielone stronie przez sąd powszechny rozciąga się na postępowanie kasacyjne. Taki pogląd przeważa w judykaturze i Sąd Najwyższy w składzie orzekającym pogląd ten podziela (por. m.in. orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 30 maja 2006 r., I CZ 23/06, niepubl., z dnia 26 lipca 2006 r., IV CZ 59/06, niepubl., z dnia 22 lutego 2007 r., III CZ 9/07, niepubl. oraz z dnia 29 listopada 2007 r., III CZ 52/07, niepubl.). Sąd Apelacyjny zasadnie więc uznał, że ponowny wniosek powódki o zwolnienie od kosztów sądowych był bezprzedmiotowy.

21 Z przedstawionych przyczyn należało oddalić zażalenie (art. 39814 k.p.c.

22 w związku art. 3941

23 § 3 k.p.c.).