Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 kwietnia 2008 r., V CZ 22/08

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 kwietnia 2008 r., V CZ 22/08

Tekst

1 Sygn. akt V CZ 22/08

POSTANOWIENIE

2 Dnia 16 kwietnia 2008 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący)

5 SSN Grzegorz Misiurek

6 SSN Katarzyna Tyczka-Rote (sprawozdawca)

7 w sprawie z powództwa D. R.

8 przeciwko P. D.

9 o zapłatę,

10 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 kwietnia 2008 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 22 stycznia 2008 r., sygn. akt I ACa (…),

11 uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

12 Postanowieniem z dnia 22 stycznia 2008 r. Sąd Apelacyjny, z powołaniem się na art. 3986

13 § 2 k.p.c., odrzucił skargę kasacyjną powoda od wyroku tego Sądu z dnia 2 października 2007 r., wyjaśniając w uzasadnieniu, że udzielone adwokatowi K. K. pełnomocnictwo procesowe nie jest pełnomocnictwem ogólnym, ponieważ udzielone zostało „w sprawie oznaczonej sygn. I C (…) Sądu Okręgowego w W.”, a powód - pomimo wezwania do złożenie pełnomocnictwa uprawniającego adwokata K. K. do występowania przez Sądem Najwyższym - nie przedłożył takiego pełnomocnictwa. Zgłoszony wniosek o przedłużenie terminu nie mógł odnieść skutku, ponieważ termin określony w art. 3986

14 § 1 k.p.c. jest ustawowy.

15 Powód wniósł zażalenie na to postanowienie. Domagał się w nim uchylenia zaskarżonego postanowienia. Zarzucił naruszenie przepisów prawa procesowego – art. 2

16 91 k.p.c. w zw. z art. 88 k.p.c. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że pełnomocnictwo procesowe udzielone pełnomocnikowi powoda nie upoważnia go do występowania przed Sądem Najwyższym.

17 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

18 Skarżący ma rację, że Sąd Apelacyjny oceniając zakres pełnomocnictwa udzielonego przez powoda reprezentującemu go adwokatowi, nie uwzględnił reguł wykładni oświadczeń woli, przewidzianych w art. 65 k.c., które mają zastosowanie także w tym wypadku. Zawarte w pełnomocnictwie odwołanie do sygnatury sprawy i sądu, przed którym sprawa się toczyła w momencie udzielania umocowania, miało za zadanie skonkretyzowanie sprawy, której pełnomocnictwo dotyczyło, a nie ograniczenie zakresu uprawnień pełnomocnika jedynie do postępowania przed Sądem pierwszej instancji. Tak zresztą musiał pierwotnie odczytać treść wyrażonego w pełnomocnictwie oświadczenia woli Sąd drugiej instancji, nie kwestionując uprawnień adwokata K. K. w postępowaniu apelacyjnym. Zasadne jest zatem twierdzenie powoda, że jego pełnomocnik umocowany jest do reprezentowania go w granicach wyznaczonych przez art. 91 k.p.c. W orzecznictwie Sądu Najwyższego przeważa pogląd, podzielany przez skład rozpoznający niniejsze zażalenie, że taki zakres pełnomocnictwa upoważnia do złożenia w imieniu mocodawcy skargi kasacyjnej (por. postanowienie z dnia 7 kwietnia 2006 r., III CZ 13/06, OSNC 2006/10/176).

19 Z tych przyczyn zaskarżone postanowienie należało uchylić (art. 39815 § 1

20 w związku z art. 3941

21 § 3 k.p.c.).