Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 lutego 2014 r., V CZ 20/14

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 lutego 2014 r., V CZ 20/14

Tekst

1 Sygn. akt V CZ 20/14

POSTANOWIENIE

2 Dnia 26 lutego 2014 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Jacek Gudowski (przewodniczący, sprawozdawca)

5 SSN Anna Kozłowska

6 SSN Bogumiła Ustjanicz

7 w sprawie z powództwa J. S., M. S.

8 przeciwko B. S.A. w W.

9 o zapłatę,

10 po rozpoznaniu na posiedzeniu jawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 lutego 2014 r.,

11 zażalenia strony pozwanej

12 na postanowienie Sądu Rejonowego w Z.

13 z dnia 25 kwietnia 2013 r.,

14 oddala zażalenie.

Uzasadnienie

15 2

16 Powodowie […] wnieśli o zasądzenie od pozwanego B., kwot po 50 000 zł na rzecz J. S. i H. S. oraz kwoty 17 000 zł na rzecz M. S. tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę w związku ze śmiercią ich syna i brata, poniesioną w wypadku samochodowym w dniu 10 sierpnia 2009 r.

17 W toku postępowania H. S. zmarł, w związku z czym Sąd Rejonowy w Z.

18 zawiesił postępowanie na podstawie art. 174 § 1 pkt 1 k.p.c. Stwierdził, że wprawdzie zgodnie z art. 449 k.c. roszczenia przewidziane w art. 444–448 k.c. nie mogą być zbyte, chyba że są już wymagalne lub zostały uznane na piśmie albo przyznane prawomocnym wyrokiem, nie ma jednak przeszkód, aby zostały objęte spadkobraniem. W tej sytuacji postępowanie podlega zawieszeniu do czasu wstąpienia do sprawy spadkobierców zmarłego.

19 Rozpoznając zażalenie strony pozwanej, w którym zarzucono, że dochodzone roszczenia jako ściśle związane z osobą zmarłego powoda nie podlegają dziedziczeniu, Sąd Okręgowy powziął poważne wątpliwości wysłowione w zagadnieniu prawnym przedstawionym Sądowi Najwyższemu do rozstrzygnięcia na podstawie art. 390 § 1 w związku z art. 397 § 2 k.p.c., sprowadzającym się do pytania, czy w sprawie o zapłatę zadośćuczynienia za krzywdę związaną ze śmiercią osoby bliskiej (art. 446 § 4 k.c.), w razie śmierci powoda po wytoczeniu powództwa, dopuszczalne jest odpowiednie stosowanie art. 445 § 3 k.c. Sąd Najwyższy przejął sprawę do rozpoznania i zważył, co następuje:

20 Zagadnienie prawne, które powstało na tle zarzutów strony pozwanej podniesionych w zażaleniu, było już przedmiotem orzeczenia Sądu Najwyższego. W uchwale z dnia 12 grudnia 2013 r., III CZP 74/13 („Biuletyn SN” 2013, nr 12, s. 14), po rozstrzygnięciu zagadnienia prawnego przedstawionego w niemal identycznej sprawie przez Sąd Okręgowy w G., stwierdzono, że w sprawie o zadośćuczynienie pieniężne za krzywdę doznaną wskutek śmierci najbliższego członka rodziny (art. 446 § 4 k.c.) ma zastosowanie art. 445 § 3 k.c. Sąd Najwyższy w obecnym składzie podziela tę uchwałę, a także wspierające ją uzasadnienie, i przyjmuje, że w okolicznościach przewidzianych w art. 445 § 3 k.c. roszczenie o zadośćuczynienie za krzywdę doznaną na skutek śmierci najbliższego członka 3

21 rodziny, przewidziane w art. 446 § 4 k.c., przechodzi na spadkobierców uprawnionego. W związku z tym odmienny pogląd przedstawiony w zażalenia należy ocenić jako niezasadny.

22 Z tych względów orzeczono, jak w sentencji (art. 385 w związku z art. 397 § 2 i art. 390 § 1 in fine k.p.c.).

23 es