Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 marca 2011 r., V CZ 110/10

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 marca 2011 r., V CZ 110/10

Tekst

1 Sygn. akt V CZ 110/10

POSTANOWIENIE

2 Dnia 10 marca 2011 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący)

5 SSN Krzysztof Strzelczyk

6 SSN Katarzyna Tyczka-Rote (sprawozdawca)

7 w sprawie ze skargi L. B.

8 o wznowienie postępowania

9 w sprawie z wniosku E. B. i innych, przy uczestnictwie J. K. i innych, o stwierdzenie zasiedzenia służebności,

10 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 marca 2011 r.,

11 zażalenia wnioskodawcy L. B. na postanowienie Sądu Okręgowego w B.

12 z dnia 8 lipca 2010 r.,

13 oddala zażalenie.

Uzasadnienie

14 2

15 Postanowieniem z dnia 8 lipca 2010 r. Sąd Okręgowy w B. odrzucił kolejną skargę wnioskodawcy L. B. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem tego Sądu z dnia 26 stycznia 2001 r. wydanym w postępowaniu odwoławczym w sprawie o stwierdzenie zasiedzenia służebności. Przyczyną odrzucenia skargi było stwierdzenie przez Sąd Okręgowy, że nie została ona oparta na ustawowej podstawie, ponieważ wskazana przez skarżącego przyczyna wznowienia – bezzasadne oddalanie jego wniosków dowodowych w prawomocnie zakończonym postępowaniu - uzupełniona wnioskiem o przeprowadzenie tych dowodów, nie odpowiada żadnej z podstaw, na których można oprzeć skargę o wznowienie postępowania. Skoro bowiem wnioski dowodowe były przez wnioskodawcę zgłaszane w toku prawomocnie zakończonego postępowania o stwierdzenie zasiedzenia służebności, to nie stanowią dowodów nowych, wcześniej nieznanych w sprawie.

16 Dodatkowo Sąd Okręgowy zauważył, że art. 408 k.p.c. wyłącza możliwość żądania wznowienia postępowania po upływie pięciu lat od uprawomocnienia się wyroku, z wyjątkiem wypadku, kiedy strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana.

17 W zażaleniu na to postanowienie skarżący wniósł o jego zmianę i wznowienie postępowania w sprawie, a także zasądzenie kosztów postępowania. Podniósł, że podstawę wznowienia stanowi nieważność postępowania spowodowana brakiem należytej reprezentacji oraz ujawnione, wcześniej mu nieznane dowody.

18 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

19 Zażalenie wnioskodawcy nie przystaje do treści złożonej przez niego skargi. Skarżący powoływał się w niej na nieprawidłowo przeprowadzone postępowanie dowodowe, nie podnosił natomiast żadnych zarzutów dotyczących niewłaściwej reprezentacji czy też wykrycia nowych środków dowodowych. Wprawdzie w toku postępowania zainicjowanego skargą o wznowienie postępowania możliwe jest wskazanie nowych podstaw tej skargi, jednak zawarte w art. 3941

20 § 3 k.p.c. odesłanie do odpowiedniego stosowania art. 39821 k.p.c.,

21 uzasadnia stosowne uwzględnienie w toku postępowania zażaleniowego zakazu rozszerzenia żądania pozwu lub wystąpienia z nowymi żądaniami (art. 383 k.p.c.). 3

22 Wiążący charakter wskazanej przez skarżącego podstawy wznowienia, wyznaczający zakres rozpoznania sprawy (art. 412 § 1 k.p.c.) upodabnia tę podstawę do żądania pozwu. Odpowiednie zastosowanie art. 383 k.p.c. wyłącza możliwość zgłoszenia nowej podstawy wznowienia w zażaleniu na postanowienie o odrzuceniu skargi.

23 Na marginesie należy zauważyć, ze skarga oparta na podstawach wskazanych w zażaleniu była przedmiotem oceny we wcześniejszym postępowaniu i została prawomocnie odrzucona (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 marca 2010 r., V CZ 11/10, nie publ.).

24 Z tych przyczyn argumentacja skarżącego, nawiązująca do nowych podstaw nie może odnieść skutku. Podstawa wskazana pierwotnie słusznie natomiast została przez Sąd Okręgowy zakwalifikowana jako nieprzewidziana w ustawie, co – wobec taksatywnie wymienionych w przepisach dopuszczalnych podstaw wznowienia – uzasadniało odrzucenie skargi.

25 Podstawę oddalenia zażalenia stanowi art. 3941

26 § 3 k.p.c. w zw. z art.

27 39814

28 k.p.c.