Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 lutego 2015 r., V CZ 107/14

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 lutego 2015 r., V CZ 107/14

Tekst

1 Sygn. akt V CZ 107/14

POSTANOWIENIE

2 Dnia 5 lutego 2015 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (przewodniczący)

5 SSN Dariusz Dończyk (sprawozdawca)

6 SSN Wojciech Katner

7 w sprawie z wniosku A. C.

8 przy uczestnictwie D. C., J. C., A. G., F. K., M. K., M. K. i T. N. o uregulowanie własności nieruchomości,

9 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 lutego 2015 r., zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Okręgowego w C.

10 z dnia 4 września 2014 r.,

11 uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

12 2

13 Postanowieniem z dnia 4 września 2014 r. Sąd Okręgowy w C. odrzucił zażalenie wnioskodawcy na postanowienie tego Sądu z dnia 31 lipca 2014 r., którym odrzucono zażalenie wnioskodawcy na postanowienie Sądu Rejonowego w M. z dnia 14 maja 2014 r. odrzucające wniosek o uregulowanie własności nieruchomości rolnej.

14 Sąd Okręgowy wskazał, że zaskarżone zażaleniem postanowienie tego Sądu z dnia 31 lipca 2014 r. wydane zostało w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie Sądu pierwszej instancji. W świetle art. 3941 § 2 k.p.c. od takiego

15 postanowienia nie służy zażalenie do Sądu Najwyższego. W konsekwencji na podstawie art. 3941

16 § 2 i 3 oraz 3986

17 § 2 k.p.c. odrzucił zażalenie wnioskodawcy

18 jako niedopuszczalne.

19 Od postanowienia Sądu Okręgowego w C. z dnia 4 września 2014 r.

20 zażalenie wniósł wnioskodawca, zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych przez przyjęcie, że zażalenie z dnia 22 sierpnia 2014 r. dotyczyło odrzucenia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu wniosku, gdy tymczasem zostało złożone na odrzucenie apelacji jako środka zaskarżenia przysługującego od merytorycznego orzeczenia Sądu Rejonowego w M. z dnia 14 maja 2014 r. Poza tym wnioskodawca zarzucił wadliwe przyjęcie, że postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 31 lipca 2014 r. zostało wydane w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie Sądu pierwszej instancji, skoro dotyczyło ono odrzucenia środka zaskarżenia na etapie postępowania wstępnego prowadzonego w trybie art. 373 k.p.c.

21 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

22 Z art. 3941

23 § 2 k.p.c., mającego poprzez art. 13 § 2 k.p.c. odpowiednie zastosowanie także w postępowaniu nieprocesowym, wynika, że zażalenie do Sądu Najwyższego na postanowienie sądu drugiej instancji ma charakter wyjątkowy, zostało bowiem dopuszczone wyłącznie na wydane w „sprawach kasacyjnych” postanowienia kończące postępowanie w sprawie, z wyraźnym wyłączeniem postanowień, o których mowa w art. 3981

24 k.p.c., a także postanowień

25 wydanych w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji. Przez postanowienia sądu drugiej instancji, które zostały wydane 3

26 w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji, o których mowa w art. 3941

27 § 2 k.p.c., należy rozumieć postanowienia, w których dokonano merytorycznej oceny wniesionego zażalenia w następstwie czego zostało ono oddalone w całości lub w części albo na skutek jego uwzględnienia zaskarżone postanowienie zostało w całości lub w części zmienione bądź uchylone. Do tego rodzaju postanowień - wydanych w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji - nie można zaliczyć postanowienia sądu drugiej instancji odrzucającego zażalenie wniesione na postanowienie sądu pierwszej instancji. Skutkiem wydania tego rodzaju postanowienia jest bowiem to, że w ogóle nie dochodzi do rozpoznania wniesionego zażalenia. W konsekwencji od postanowienia sądu drugiej instancji odrzucającego zażalenie wniesione na postanowienie sądu pierwszej instancji będzie przysługiwało zażalenie do Sądu Najwyższego, jeżeli jest to orzeczenie kończące postępowanie w sprawie i zostało wydane w sprawie, w której przysługuje prawo wniesienia skargi kasacyjnej. Z tych względów, że zarzut naruszenia art. 3941

28 § 2 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.

29 był uzasadniony zaskarżone postanowienie podlegało uchyleniu na podstawie art. 39815

30 § 1 w zw. z art. 3941

31 § 3 i art. 39821

32 k.p.c.