Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 listopada 2004 r., V CZ 101/04

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 listopada 2004 r., V CZ 101/04

Tekst

1 Sygn. akt V CZ 101/04

POSTANOWIENIE

2 Dnia 4 listopada 2004 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

5 SSN Zbigniew Kwaśniewski

6 w sprawie z powództwa Spółdzielni "S."

7 przeciwko J.P.

8 o zapłatę,

9 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

10 w Izbie Cywilnej w dniu 4 listopada 2004 r.,

11 zażalenia pozwanego

12 na postanowienie Sądu Okręgowego w J.

13 z dnia 12 maja 2004 r., sygn. akt [...],

14 oddala zażalenie.

15 2

Uzasadnienie

16 Postanowieniem z dnia 25 marca 2004 r. Sąd Okręgowy w J. oddalił zażalenie pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego w J. oddalające wniosek o uzupełnienie wyroku.

17 Sąd II instancji podzielił pogląd Sądu Rejonowego, że rozpoznaniem sądowym objęte było tylko jedno roszczenie powoda, a zmiana podstawy prawnej roszczenia opartego na niezmienionych okolicznościach nie jest dla sądu wiążąca i nie kreuje nowego roszczenia.

18 Pozwany zaskarżył postanowienie odwoławcze kasacją, która została odrzucona przez Sąd Okręgowy jako niedopuszczalna.

19 W zażaleniu pozwany powołał się na naruszenie art. 392 i 3935 k.p.c.

20 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

21 Orzeczenie uzupełniające wyrok – za wyjątkiem rozstrzygnięcia o kosztach lub natychmiastowej wykonalności – zapada w formie wyroku (art. 351 § 3 k.p.c.), natomiast forma orzeczenia oddalającego taki wniosek nie jest określona w sposób wyraźny.

22 Negatywne rozstrzygnięcie o żądaniu uzupełnienia wyroku nie rozstrzyga kwestii merytorycznych co do istoty sporu, a tylko procesowe przesłanki tego żądania. Dla takiego rozstrzygnięcia nie jest właściwa forma wyroku (art. 316 § 1 k.p.c.), lecz postanowienia (art. 354 k.p.c.).

23 Sąd Okręgowy zasadnie powołał się na treść art. 392 k.p.c., ograniczającą dopuszczalność kasacji od postanowień kończących postępowanie w sprawie do dwóch wyraźnie wskazanych przypadków. W konsekwencji kasacja pozwanego była oczywiście niedopuszczalna i jako taka podlegała odrzuceniu na podstawie art. 3935

24 k.p.c. Odmienne stanowisko skarżącego nie znajduje uzasadnienia prawnego. Należy zaznaczyć, że z woli ustawodawcy zasada trójinstancyjności postępowania sądowego doznaje znacznych ograniczeń. Standardy krajowe i 3

25 międzynarodowe gwarantują jedynie dwuinstancyjność postępowania sądowego (zob. art. 176 ust. 1 Konst.).

26 Należało w konsekwencji oddalić zażalenie (art. 385 k.p.c. w związku z art. 39319

27 k.p.c.).