Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 lipca 2007 r., V CNP 97/07

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 lipca 2007 r., V CNP 97/07

Tekst

1 Sygn. akt V CNP 97/07

POSTANOWIENIE

2 Dnia 10 lipca 2007 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Lech Walentynowicz

5 w sprawie ze skargi DH

6 o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w K.

7 z dnia 20 czerwca 2006 r., sygn. akt [...]

8 w sprawie z wniosku EH

9 przy uczestnictwie [...]

10 o zwolnienie wykonawcy testamentu,

11 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 lipca 2007 r., odrzuca skargę.

12 2

Uzasadnienie

13 Postanowieniem z dnia 20 czerwca 2006 r. Sąd Okręgowy w K., na skutek apelacji wnioskodawczyni EH, zmienił zaskarżone postanowienie Sądu Rejonowego w K. z dnia 17 lutego 2006 r. w ten sposób, że zwolnił DH z obowiązków wykonawcy testamentu.

14 Postanowienie Sądu Okręgowego w K. DH zaskarżył skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

15 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

16 Skargę należy uznać za niedopuszczalną.

17 Wniesiona skarga jest niedopuszczalna z tego powodu, gdyż składa ją były wykonawca testamentu, kwestionując prawomocne postanowienie Sądu Okręgowego w K., zwalniające go z obowiązków wykonawcy testamentu. Jak wyraźnie wynika z treści art. 4241

18 k.p.c. oraz z dalszych przepisów

19 dotyczących skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia środek ten może wnieść jedynie strona (poza wypadkami określonymi w art. 4242

20 k.p.c.). W doktrynie przyjmuje się wprawdzie, że skarga ta przysługuje także interwenientowi ubocznemu, lecz nie dotyczy to sprawy niniejszej. Mając powyższe na względzie, należało uznać, że dalsze badanie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem wskazanego postanowienia Sądu Okręgowego w K. pod kątem jej dopuszczalności stało się bezprzedmiotowe. W konsekwencji należało orzec, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).