Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 września 2012 r., V CNP 96/11

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 września 2012 r., V CNP 96/11

Tekst

1 Sygn. akt V CNP 96/11

POSTANOWIENIE

2 Dnia 19 września 2012 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Iwona Koper

5 w sprawie ze skargi T. P.-S.

6 o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 22 grudnia 2009 r., w sprawie z powództwa T. P.-S.

7 przeciwko R. D., A. G. i R. L.

8 o zapłatę,

9 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 września 2012 r., odrzuca skargę i zasądza od T. P.-S. na rzecz R. D. kwotę 1.800 zł (jeden tysiąc osiemset) tytułem kosztów postępowania wywołanego wniesieniem skargi.

Uzasadnienie

10 2

11 Wyrokiem z dnia 22 grudnia 2009 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację powódki T. P. – S. od wyroku Sądu Okręgowego w K. oddalającego powództwo o zapłatę. Powyższy wyrok powódka zaskarżyła skargą kasacyjną, która nie została przyjęta do rozpoznania przez Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2011 r.

12 Obecnie T.P.- S. zaskarżyła wyrok Apelacyjnego i poprzedzający go wyrok Sądu Okręgowego na podstawie art. 4241

13 § 1 i 2 k.p.c. wnosząc o stwierdzenie ich

14 niezgodności z prawem.

15 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

16 Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje co do zasady tylko od orzeczenia sądu drugiej instancji, a jedynie w wyjątkowych wypadkach od prawomocnego orzeczenia wydanego przez sąd pierwszej instancji. Pojęcie „wyjątkowego wypadku” odnosi się zarówno do przyczyn niezgodności z prawem orzeczenia jak i powodów, dla których strona nie skorzystała z możliwości jego zaskarżenia. Sytuacja taka jednak w stanie niniejszej sprawy nie zachodzi, gdyż postanowienie Sądu Okręgowego zostało uprzednio zaskarżone przez powódkę apelacją, którą Sąd Apelacyjny oddalił.

17 Przesłanką skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sądu drugiej instancji jest niemożność jego zmiany lub uchylenia (art. 4241

18 § 1 k.p.c.). Skarga taka jest więc niedopuszczalna zarówno gdy strona nie wykorzystała możliwości zaskarżenia takiego orzeczenia przysługującą jej skargą kasacyjną jak i wówczas, gdy Sąd Najwyższy odmówił uprzednio przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej wniesionej od tego orzeczenia (post. SN z dnia 25 lipca 2008 r., III CNP 33/08, nie publ.).

19 Z tych przyczyn wniesiona skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 4248

20 § 2 k.p.c. O kosztach postępowania wywołanego wniesieniem skargi orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 w zw. z art. 391 § 1 w zw. z art.39821 i art.

21 42412

22 k.p.c.

23 es