Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 lutego 2009 r., V CNP 92/08

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 lutego 2009 r., V CNP 92/08

Tekst

1 Sygn. akt V CNP 92/08

POSTANOWIENIE

2 Dnia 5 lutego 2009 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Lech Walentynowicz

5 w sprawie ze skargi A.B.

6 o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

7 postanowienia Sądu Okręgowego w Ś.

8 z dnia 3 września 2008 r., sygn. akt [...]

9 w sprawie z wniosku B.K.

10 przy uczestnictwie A.B.

11 o stwierdzenie nabycia spadku po S.B.,

12 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 lutego 2009 r., odrzuca skargę.

13 2

Uzasadnienie

14 Postanowieniem z dnia 3 września 2008 r. Sąd Okręgowy w Ś. oddalił zażalenie uczestnika postępowania A.B. od postanowienia Sądu Rejonowego w Ś. z dnia 21 maja 2008 r. o odrzuceniu apelacji. Apelacja wniesiona przez uczestnika postępowania została słusznie odrzucona z powodu braku wniosku o zmianę lub uchylenie zaskarżonego orzeczenia.

15 Uczestnik postępowania wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w Ś., zarzucając naruszenie przepisów art. 130 § 1 k.p.c., art. 370 k.p.c., art. 368 § 1 pkt 5 k.p.c., art. 45 ust. 1 Konstytucji RP oraz art. 6 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (Dz.U. z 1993 r., Nr 61, poz. 284). Skarżący stwierdził, że na skutek wydania zaskarżonego postanowienia poniósł szkodę polegającą na tym, że w wyniku zamknięcia zaskarżonym orzeczeniem drogi do obrony jego praw w postępowaniu apelacyjnym utracił możliwość potwierdzenia swoich praw właścicielskich do udziału w spadku wynoszącego 50%.

16 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

17 Zgodnie z art. 4241

18 § 1 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje wtedy, gdy przez wydanie prawomocnego orzeczenia niezgodnego z prawem stronie wyrządzona została szkoda.

19 Zaskarżone postanowienie zamknęło uczestnikowi postępowania tylko możliwość kontroli instancyjnej (apelacyjnej) postanowienia sądu pierwszej instancji. W konsekwencji istnieje postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 10 marca 2008 r., korzystający z waloru prawomocności i powagi rzeczy osądzonej (art. 365 i 366 k.p.c.). Nie zostało ono zakwestionowane również w tej skardze, zatem nie może podlegać jakiejkolwiek weryfikacji w sprawie skargowej (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 lipca 2006 r., V CNP 86/06, OSNC 2007/3/47).

20 Należy podkreślić, że skarżący - w następstwie procesowego ukształtowania swojej skargi - został pozbawiony możliwości dowodzenia, że wynik postępowania 3

21 odwoławczego byłby dla niego korzystny. Sąd Najwyższy nie ma uprawnienia do zastępowania sądu drugiej instancji i rozstrzygania, jakiej treści orzeczenia odwoławcze powinno zapaść w następstwie nieodrzucenia apelacji (por. orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2006 r., V CNP 79/05, niepubl.). Zaskarżając jedynie postanowienie o oddaleniu zażalenia na postanowienie o odrzuceniu apelacji skarżący nie uprawdopodobnił, gdyż nie mógł uprawdopodobnić, powstania szkody (art. 4245

22 § 1 pkt 4 k.p.c.).

23 Mając powyższe na względzie, należało skargę odrzucić (art. 4248 § 1

24 k.p.c.).