Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 maja 2013 r., V CNP 61/12

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 maja 2013 r., V CNP 61/12

Tekst

1 Sygn. akt V CNP 61/12

POSTANOWIENIE

2 Dnia 24 maja 2013 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Zbigniew Kwaśniewski

5 w sprawie ze skargi S. C.

6 o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 2 marca 2011 r.

7 w sprawie z powództwa S. C.

8 przeciwko R.P.

9 o przywrócenie do stanu poprzedniego,

10 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 maja 2013 r., 1) odrzuca skargę;

11 2) zasądza od skarżącej S. C. na rzecz przeciwnika skargi R.

12 P. kwotę 300 zł (trzysta złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania wszczętego wniesieniem skargi.

Uzasadnienie

13 2

14 Wniesiona przez powódkę skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 2 marca 2011 r. pozbawiona jest niektórych spośród niezbędnych elementów tej skargi wymienionych w art. 4245

15 § 1 k.p.c. Skarżąca nie wskazała przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, czego wymaga art. 4245

16 § 1 pkt 3 k.p.c. Za spełnienie

17 tego wymogu nie można uznać odwołania się jedynie do podstaw skargi i ich uzasadnienia, bo wymagania wskazane w pkt 2 i 3 art. 4245 § 1 k.p.c. są

18 niezależne od siebie i spełniają, jako istotne elementy skargi, różne funkcje i cele. Ponadto nie została spełniona przesłanka wynikająca z art. 424 § 1 pkt 5 k.p.c., ponieważ skarżąca na s. 8 skargi ograniczyła się, tylko do stwierdzenia, że nie zachodzą ustawowe podstawy do złożenia skargi o wznowienie postępowała, a nadto że wyrok nie podlega zaskarżeniu skargą kasacyjną z uwagi na wartość przedmiotu zaskarżenia. Takie sformułowanie nie jest równoznaczne ze spełnieniem wymogu przewidzianego w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.

19 (por. postanowienie SN z dnia 17 sierpnia 2005 r., I CNP 5/05, OSNC 2006 r., nr 1, poz. 17). Jego spełnienie polega na zawarciu w skardze wyodrębnionej jurydycznie argumentacji dowodzącej w sposób wyczerpujący i niebudzący wątpliwości, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe (por. postanowienie SN z dnia 19 stycznia 2006 r., II CNP 2/06, OSNC 2006 r., nr 6, poz. 112; postanowienie SN z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006 r., nr 7-8, poz. 140).

20 W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 4248

21 § 1 k.p.c.

22 O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. oraz na podstawie § 6 pkt 3 w zw. z § 13 ust. 5 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).