Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 października 2005 r., V CNP 24/05

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 października 2005 r., V CNP 24/05

Tekst

1 Sygn. akt V CNP 24/05

POSTANOWIENIE

2 Dnia 28 października 2005 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Henryk Pietrzkowski

5 w sprawie ze skargi J. T.

6 o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w B. z dnia 28 lipca 2004 r., sygn. akt V Ga (...) w sprawie J. T.

7 przeciwko M. M.

8 o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 października 2005 r.,

9 odrzuca skargę.

Uzasadnienie

10 Wniesiona przez powoda skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 28 lipca 2004 r. [sygn. akt V Ga (...)] podlegała odrzuceniu z następujących przyczyn:

11 Skarga o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem w części określającej jej istotę (jej treść), w której należy wykazać, że spełnia warunki przewidziane w art. 4245

12 § 1 k.p.c., powinna zawierać między innymi

13 „w y k a z a n i e , że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych n i e b y ł o i n i e j e s t możliwe” (art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.). Takie

14 ujęcie tego warunku skargi oznacza, że skarżącego obciąża obowiązek przedstawienia analizy prawnej przepisów dotyczących środków zaskarżenia, których zastosowanie – w odniesieniu do zaskarżonego orzeczenia – jest niedopuszczalne lub z innych przyczyn na pewno nie mogłoby odnieść skutku. Skarżący powinien zatem wykazać, powołując odpowiednie przepisy, że od zaskarżonego orzeczenia nie przysługuje kasacja (skarga kasacyjna) i dlatego wzruszenie zaskarżonego orzeczenia nie było możliwe. 2

15 Wywód prawny we wskazanym zakresie jednak nie wyczerpuje warunku skargi z art. 4245

16 § 1 pkt 5 k.p.c. Skarżącego obciąża bowiem – zgodnie z treścią tego przepisu – nie tylko obowiązek wykazania, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było możliwe, ale także wykazanie, że nie jest możliwe. Skarżący powinien zatem wykazać, że wznowienie postępowania w sprawie zakończonej zaskarżonym orzeczeniem - w świetle przepisów art. 399 - 4161 k.p.c. - jest

17 niedopuszczalne ze względu na rodzaj zaskarżonego orzeczenia albo zarzuty przeciwko temu orzeczeniu nie mieszczą się w podstawach skargi o wznowienie postępowania. Tylko w następstwie przeprowadzenia takiego wywodu prawnego skarżący spełni obowiązek wykazania, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia nie tylko nie było ale nie jest możliwe.

18 Skarga powoda nie spełnia warunku przewidzianego w z art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.

19 Ogranicza się tylko do stwierdzenia o nieprzysługiwaniu kasacji oraz skargi o wznowienie postępowania. Stwierdzenie takie nie wypełnia, jak podkreślono, wspomnianego warunku skargi.

20 Skarga nie spełnia także wymagania przewidzianego w art. 4245 § 1 pkt 2 k.p.c.,

21 brak jest bowiem wskazania podstaw (podstawy), na których została oparta. Nie sanuje tego braku okoliczność, że wskazany został przepis prawa, z którym o ocenie skarżącego zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, skoro wymagania skargi wskazane w pkt 2 i 3 art. 4245

22 § 1 k.p.c. są niezależne od siebie i spełniają, jako istotne elementy skargi, różne funkcje.

23 Skarżący nie określił w skardze także granic zaskarżenia (art. 4245 § 1pkt 1

24 k.p.c.), ograniczając się na wstępie skargi do sformułowania wniosku o stwierdzenie zaskarżonego wyroku z prawem.

25 Z przytoczonych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).