Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 maja 2011 r., I CNP 72/10

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 maja 2011 r., I CNP 72/10

Tekst

1 Sygn. akt I CNP 72/10

POSTANOWIENIE

2 Dnia 27 maja 2011 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Zbigniew Kwaśniewski

5 w sprawie skargi Z. S. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego

6 z dnia 4 listopada 2009 r., i wyroku Sądu Rejonowego z dnia 22 kwietnia 2009 r., wydanych w sprawie z powództwa Z. S.

7 przeciwko C. Spółce z o.o. w W.

8 o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności,

9 oraz nakazu zapłaty Sądu Rejonowego

10 z dnia 12 lutego 2001 r.,

11 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 maja 2011 r., 1) odrzuca skargę;

12 2) oddala wniosek przeciwnika skargi – C. Spółki z o.o. w W.

13 o zasądzenie kosztów postępowania wszczętego

14 wniesieniem skargi.

15 2

Uzasadnienie

16 Skarga Z. S. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnych orzeczeń pozbawiona jest trzech niezbędnych elementów tej skargi, a wymienionych w art. 4245

17 § 1 pkt 2, 4 i 5 k.p.c.

18 Skarga nie zawiera przytoczenia jej podstaw oraz ich uzasadnienia, a więc wskazania podstawy, na której skarga została oparta (art. 4245 § 1 pkt 2

19 k.p.c.). Braku tego nie sanuje okoliczność, że podane zostały przepisy prawa, z którymi w ocenie skarżącego zaskarżone orzeczenie jest niezgodne.

20 Tymczasem wymagania skargi przewidziane w pkt 2 i 3 art. 4245 § 1 k.p.c. są

21 niezależne od siebie i spełniają, jako odrębne elementy skargi, różne funkcje. Oba te elementy nie mogą być utożsamiane i ujęte łącznie, lecz wymagają odrębnego sformułowania i uzasadnienia (por. postanowienia Sądu Najwyższego z 28 października 2005 r.., V CNP 24/05; z dnia 28 października 2005 r., V CNP 6/05; z dnia 25 lipca 2006 r., III CNP 41/06; z dnia 28 lutego 2006 r., I CNP 12/06; z dnia 2 marca 2006 r., IV CNP 16/06).

22 Określonego w art. 4245

23 § 1 pkt 4 k.p.c. wymogu uprawdopodobnienia

24 wyrządzenia szkody, spowodowanej wydaniem zaskarżonego orzeczenia, nie spełnia zawarte w skardze stwierdzenie, że orzeczenia wyrządziły skarżącemu szkodę wynoszącą 77.935,37 zł, którą określił Komornik Sądowy.

25 Tymczasem uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody powstałej w następstwie wydania zaskarżonego orzeczenia wymaga wskazania jej rodzaju, postaci, rozmiaru oraz przedstawienia dowodów albo innych środków uwiarygodniających to twierdzenie (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2005 r., CNP 5/05; z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006 r., nr 7-8, poz. 141; z dnia 9 lutego 2006 r., IV CNP 42/05; z dnia 15 lutego 2006 r., IV CNP 7/05). Samo stwierdzenie skarżącego o powstaniu szkody nie jest wystarczające do uznania spełnienia wymagania skargi przewidzianego w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.

26 (por. postanowienie SN z dnia 26 stycznia 2006 r., V CNP 98/05).

27 Ponadto nie została spełniona przesłanka wynikająca z art. 4245 § 1 pkt 5

28 k.p.c., ponieważ skarżący ograniczył się tylko do stwierdzenia, że wyrok nie 3

29 podlega zaskarżeniu skargą kasacyjną. Takie sformułowanie nie jest równoznaczne ze spełnieniem wymogu przewidzianego w art. 4245

30 § 1 pkt 5 k.p.c.

31 (por. postanowienie SN z dnia 17 sierpnia 2005 r., I CNP 5/05, OSNC 2006 r., nr 1, poz. 17). Jego spełnienie polega na zawarciu w skardze wyodrębnionej jurydycznie argumentacji dowodzącej w sposób wyczerpujący i niebudzący wątpliwości, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych także nie było i nie jest możliwe (por. postanowienie SN z dnia 19 stycznia 2006 r., II CNP 2/06, OSNC 2006 r., nr 6, poz. 112; postanowienie SN z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006 r., nr 7-8, poz. 140).

32 W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 4248

33 § 1 k.p.c.

34 Oddalenie wniosku przeciwnika skargi o zasądzenie kosztów postępowania uzasadnione jest tym, że w wypadku odrzucenia skargi nie należy się zwrot kosztów postępowania stronie, która w odpowiedzi na skargę wniosła o odmowę jej przyjęcia, ewentualnie o oddalenie, natomiast nie podniosła zarzutu, że skarga powinna być odrzucona (por. postanowienie SN z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 563/01, niepubl. oraz orzeczenie SN z dnia 15 listopada 1934 r., C II 1677/34, Zb.Urz. 1935 r., poz. 204).